inuentis aut redditis rebus quas diligit. qͣꝫ ſi eas ſemꝑ habuiſſēt.Conteſtantur em̄ ⁊ cetera ⁊ plena ſunt omnia teſtimonijs clamantibus ita eſt. Triūphat victor imꝑator. ⁊ nō viciſſet niſi pugnaſſetEt quātomagis ꝑiculum in p̄lio fuit. tantomagis gaudium in triūpho. Iactat tempeſtas nauigantes. mīaturqꝫ naufragiuꝫ. omnesfutura mortē palleſcūt. Tranquillat̉ celū ⁊ mare. ⁊ exultant nimisquia nimis timuerūt. Edēdi ⁊ bibēdi voluptas nulla eſt. niſi precedat eſuriendi ⁊ ſitiendi moleſtia. Ebrioſi quedā ſalliuſcula ꝯmedunt quo fiat moleſtus ardor. quem dū extinguit potatio fit delectatio. Hoc in turpi ⁊ execrāda leticia. hoc in ea que conceſſa ⁊ licita eſt. hoc in ip̄a ſinceriſſima honeſtate amicicie. hoc in eo qͥ mortuus erat ⁊ reuixit. ꝑierat ⁊ inuentꝰ eſt. Ubiqꝫ maius gaudiū moleſtia maiore p̄ceditur. Quid eſt hoc domine deus meus. cū ⁊ eternum tibi ſis tuipſe gaudiū. ⁊ quedā de te circa te gaudeant. Quideſt ꝙ hec rerū pars alternat defectu ⁊ ꝓfectu. offenſionibꝰ ⁊ conciliationibꝰ. An is eſt modus eaꝝ. ⁊ tātū dediſti eis. cum a ſūmis celorum vſqꝫ ad ima terraꝝ. ab initio vſqꝫ ad finem ſeculoꝝ. ab angelo vſqꝫ ad vermiculū. a motu primo vſqꝫ ad extremū. omnia genera bonoꝝ. ⁊ omnia oꝑa tua iuſta ſuis queqꝫ ſedibus locares. ⁊ ſuisquoqꝫ temporibꝰ ageres..lxxiij.De difficultate ꝑfecte ꝯuerſionis.Eu mihi qͣꝫ excelſus es inIexcelſis. ⁊ qͣꝫ ꝓfundis in ꝓfundis. ⁊ nuſqͣꝫ recedis. ⁊ vixredimus ad te. Age domine fac. excita. ⁊ reuoca nos accende ⁊ rape. flagra ⁊ dulceſce. Amemꝰ curramus. Uacatōni tucſuſpirabam. ligatus nō ferro. ſed mea ferrea voluntate. velle meuꝫtenebat inimicus. ⁊ inde mihi cathenam fecerat ⁊ cōſtrinxerat. meQuippe ex volūtate ꝑuerſa facta eſt libido. ⁊ dū conſuetudini nōreſiſtitur. facta eſt neceſſitas. quibꝰ quaſi anſulis ſibimet innexis qͣſi cathena tenebat me dura ſeruitus obſtrictū. itaqꝫ due voluntates mee. vna noua ⁊ ſpiritualis. alia vetꝰ carnalis. inter ſe ꝯfligebāt⁊ diſſipabant animā meam. Ego quidem in vtroqꝫ. ſed magis egoin eo quod approbabā. qͣꝫ in eo quod improbabam. ſed conſuetudo aduerſum me pugnatior ex me facta erat. quia volens quo nollem ꝑueneram. Ego igitur adhuc obligatus terra. recuſabam militare. ⁊ impedimentis omnibus ſic timebam expediri. quēadmodum impediri timendum eſt. Ita ſarcina ſeculi veluti ſomno aſſolet dulciter p̄mebar. ⁊ cogitatōnes quibus meditabar in te ſimilesles erant conatibꝰ exꝑgiſci volentium. qui tamen ſuꝑati ſoporis altitudine remergūtur. Nec erat quid tibi reſpondere dicenti. ſurgequi dormis ⁊cͣ. niſi verbalenta ⁊ ſomnolenta. Modo ecce modo. ſine paululū ſed modo ⁊ modo non habebant modum. ⁊ ſine paululum in longumibat. Lex enim peccati eſt violentia conſuetudinis. qua trahitur ⁊ tenetur. etiaꝫ inuitus animus. eo merito quo inea volens illabitur. Miſerum ergo me quis liberabit de corporemortis huius ⁊cͣ.De ꝯpunctōe eiꝰ ⁊ conatu ꝯtra ꝯſuetudinē..lxxiiij.Ontiano alias poticianonarrante de vita beati anthonij. tu domine inter verbareius retorquebas me ad me. auferens me a dorſo meo.vbi poſueram me dū nollem attendere me. Uidebam igitur me ⁊horrebam ⁊ non erat quo a me fugerem. Increꝑabat me ꝯſcientiaintus rodebar ⁊ ꝯfundebar pudore horribili. flagellaui animā meam. vt ſequeret̉ me conantē ire poſt te. ⁊ renitebat̉. Quaſi morteꝫem̄ formidabat reſtringi a fluxū ꝯſuetudīs. quo tabeſcebat ī mortem. Cōuicta erāt omnia argumēta quibꝰ excuſarer de incertitudine veri. ⁊ remāſerat muta trepidatō. Tādē in ip̄a rixa grādi interioris domꝰ mee quā fortiter excitauerā. inuado alipiū ⁊ exclamo. qͥdpatimur. Quid ē qḋ audiſti. Surgūt indocti ⁊ celuꝫ rapiūt. ⁊ noscū doctrinis noſtris. ecce vbi volūtamur in carne ⁊ ſanguīe. An qꝛp̄ceſſerūt pudet ſequi. ⁊ nō pudet nec ſaltē ſeqͥ. Inſaniebā falubriter ⁊ moriebar vitaliter. fremebā indignatōe. ꝙ nō ibā in pactū tocum deꝰ meus. in qd̓ eundē eſſe oīa oſſa mea clamabāt. Et illuc nōſolum ire. ſed etiā ꝑuenire nihil aliud erat. qͣꝫ velle ire. ſed velle fortiter ⁊ integre. nō ſemiſauciā hac atqꝫ illac verſare ⁊ iactare volūtatem. ꝑ te aſſurgente cū alia ꝑte cadente luctātem. Sic ergo egrotabam. ⁊ excruciabar accuſans meip̄m. ⁊ voluēs ac verſans me in viculo meo. donec abrumꝑet̉ totū quo iaꝫ exiguo tenebar. ſed tenebar tamē. Et inſtabas tu domine in occultis meis ſecreta miſcd̓iaflagella ingeminās timoris ⁊ pudoris. Dicebāqꝫ intus apud meecce mō. ecce modo fiat. heſitans morti mori. ⁊ vite viuere. pluſqͣꝫvalebat in me deteriꝰ inolitū qͣꝫ melius inſolitū punctūqꝫ ip̄m temporis quo aliud futurꝰ eram. quāto ꝓpius admouebat̉ tanto ampliorem incuriebat horrorem. nō tamē auertebat. ſed ſuſpēdebatRetinebat me nuge nugaꝝ. ⁊ vanitates vanitatuꝫ antique amicemee. ⁊ ſuccutiebāt veſtē meam carneā. ⁊ ſūmurmurabāt. Dicebatmihi ꝯſuetuēta. putas ne ſine iſtis eſſe poteris. Iſta contro

uerſia in corde meo nō niſi de me aduerſum meip̄m.¶ De ruptione conſuetudinis ⁊ recollectione voluntatis ⁊ amoris a multis in vnum. Idem in libro nono..lxxvDomine dirupiſti vincūia mea. tibi ſacrificabo h. l. qͣꝫ ſuaue mihi ſubito factumeſt carere ſuauitatibꝰ nugaruꝫ. ⁊ quas amittere metusfuerat. iam dimittere gaudium erat. Eijciebas em̄ eas a me. tu vera ⁊ ſumma ſuauitas. Eijciebas ⁊ intrabas ꝓ eis omni voluptatedulcior. ſed non carni ⁊ ſanguini. omni honore ſublimior. ſed nonſublimibꝰ in ſe. omni luce clarior. ſed omni ſecreto interior. In ſinuabrahe viuit nebridius dulcis amicꝰ meus. Iam non ponit auread os meum ſed os ſpirituale ad fontem tuū. vbi potat ſapientiaꝫtuam. Nec eum ſic arbitror inebriari ex ea vt obliuiſcat̉ mei. cumtu domine quem potat ille noſtri ſis memor. Dulce mihi ſit domine confiteri tibi. quibꝰ internis me ſtimulis ꝑdomueris. ⁊ quomodo me cōplanaueris humilitatis montibꝰ ⁊ collibus cogitationuꝫmearum. ⁊ tortuoſa mea direxeris. ⁊ aſꝑa lenieris. Quas tibi deusmeus voces dedi. cum legerem pſalmos dauid. excludentes turgidum ſpiritum meum. rudis in germano amore tuo. Uolētes gaudere intrinſecus facile euaneſcunt. ⁊ effundūtur in ea que videntur⁊ temporalia ſunt. ⁊ imagines eorum famelica cogitatōne lambūtO ſi fatigent̉ inedia. ⁊ dicant quis oſtendit nobis bona. Et dicamus ⁊ audiant. Signatuꝫ eſt ſuꝑ nos lumen vultꝰ tui domine. o ſividerent internū eternū quod ego quia guſtauerā. frendebā. quoniam eis oſtendere nō poterā. Ibi vbi mihi iratus erā intus in cubili vbi ꝯpunctꝰ eram vbi ⁊ vetu ſtatē meā mactans ſacrificauerā.Ibi mihi dulceſcere ceꝑas. ⁊ dederas leticiā in corde meo. Et exclamabā. legens hec foris. ⁊ intus agnoſcens. Nec volebam multplicari terrenis bonis. deuorans temporalia ⁊ deuoratus temporalibus. cum haberem in eterna felicitate aliud frumentū. vinumoleum. Et clamabaꝫ in ſequenti verſu alto clamore cordis mei. Oin pace. O in idip̄m. O qui dixit dormiam ⁊ requieſcam. quoniarquis reſiſtet nobis cum abſorpta erit mors in victoria. Et tu es idipſum qui non mutaris. ⁊ in te requiēs obliuiſcens omniū laboruꝫquoniā nullus alius tecū. ſed neqꝫ ad alia multa adipiſcenda. qunō ſunt quod tu. ſed tu domine ſingulariter in ſpe. con. m. legebahec ⁊ ardebā. qui prius latrator amarꝰ fueram aduerſus litteras tuas. de melle celi melleas. ⁊ de lumine tuo luminoſas. Sicut autemamici adulātes ꝑuertunt̉. ſic inimici litigantes plerūqꝫ corriguntNec tu qd̓ ꝑ eos agis. ſed qd̓ ipſi volunt eis retribuis. At tu domine rector omnium. ad vſus tuos torques fluxum ſeculoꝝ. ⁊ de alterius anime inſania ſanas alteram.¶ De colloquio auguſtini cum matre ſuper veritatis contemplatione..lxxNpendente die dormitonis matris mee ego ⁊ ipſa ad feneſtraꝫ colloq̄bamur ſoli valde dulciter ⁊ inhiabamus ore cordis in ſuꝑna fluenta fontis vite. qui eſt apud te. vt inde aſpſi ꝓ captu noſtro remtantā quoqͦ modo cogitaremus. ꝑambulanteſqꝫ gradatim cūctacorporalia. adhuc aſcendebamus interius cogitando. ⁊ loquendi⁊ mirando opera tua. ⁊ venimus in mentes noſtras ⁊ tranſcendimus eas. vt attingeremꝰ regionem vbertatis indeficientis vbi paſcis iſrahel ineternū veritatis pabulo. Et ibi vita ſapientia eſt. perquā facta ſunt omnia. ſed ip̄a nō fit. ſed ſic eſt vt fuit. ⁊ ſic erit ſemper. quinpotius fuiſſe ⁊ futurum eſſe nō eſt in ea. ſed eſſe ſolum qꝛeterna eſt. Et dum loquimur ⁊ inhiamus illi. attingimus eam modice toto ictu cordis. ⁊ ſuſpirauimus. Et reliquimꝰ ibi pͥmitias ſpiritus religatas. ⁊ remeauimus ad ſtrepitum oris noſtri vbi verbūincipitur et finitur. Et quid ſimile verbo tuo domine in ſe ſempermanenti ſine vetuſtate. atqꝫ innouantis omnia. Dicebamus ergiSi cui ſileat tumultꝰ carnis fantaſie terre aquarum ⁊ aeris. ſilean⁊ poli. etiam ip̄a ſibi anima ſileat ⁊ tranſeat ſe nō ſe cogitando: ſuant ſomnia. ⁊ imaginarie reuelatōnes. omnis lingua. ⁊ omne ſign⁊ quicquid tranſeundo fit. ſi cui ſileant oīno. quoniam ſi quis audiat dicunt hec omnia. non ip̄a nos fecimus ſed fecit nos qui manetineternum. His dictis ſi iam taceant. quoniam erexerunt aures iueum qui fecit ea. ⁊ loquatur ipſe ſolus non per ea. ſed per ſeipſumvt audiamus verbum eius. non per linguam carnis. neqꝫ per vocem angeli. nec per ſonitū nubis. nec per enigma ſimilitudinis. ſedipſum quem in his amamus ipſum ſine his audiamus. ſicut nuncextendimus nos. ⁊ rapida cogitatione attingimus eternam ſapiertiam ſuper omnia manentem. Si continuetur hoc. ⁊ ſubtrahabatur alie viſiones longe imparis generis. ⁊ hec vna rapiat ⁊ abſorbeat. ⁊ recondat in interiora gaudia ſpectatorē ſuum. vt talis ſemipiterna vita. quale fuit hoc momentuꝫ intelligentie cui ſuſpirauimus. nōne hoc eſt. intra in gaudium domini tui.