manſionē. Poſt diſceſſum illiꝰ cūcte in ſecretariū illud virgines irruerūt. allabunt̉ ſingula loca vbi aūt ſederat aut ſteterat vir beatꝰStramentū etiā in quo quieuerat ꝑtiunt̉. Una eaꝝ pꝰ dies paucos ꝑtem ſtramīs quā ſibi ꝓ bn̄dictiōe collegerat in energumirquē ſpūs erroris agitabat. de ceruice ſuſpēdit. nec mora. dicto citius eiecto demone. ꝑſona purgata eſt.¶ De poteſtate ⁊ intelligentia quaꝫ etiam circa beſtias habuit. etexennio quod a virgine accepit..xxvj.Er idem fere tempꝰ martino a treueris reuertēti fit obuiā vacca quā demon agitabat. qͥ relicto grege ſuo in homīes ferebat̉. ⁊ iam multos noxie petulca cōfoderat. Uerū vbi nobis cepit eſſe ꝯtigua. hiqͥ eaꝫ eminꝰ ſequebant̉. p̄dicere magna voce ceperūt vt caueremꝰSed poſtqͣꝫ ad nos toruis furibūda lumībꝰ ꝓpius acceſſit. martinus eleuata ꝓtinꝰ obuiā manu pecudē ꝯſiſtere iubet. q̄ mox ad verbū illiꝰ ſtare cepit īmobilis. cū interea videt martinꝰ dorſo illiꝰ demonē ſuꝑſedentē. quē increpās deſcēde inqͥt funeſte de pecude. etinnoxiū animal agitare deſiſte. Paruit nequā ſpūs ⁊ receſſit. Necdefuit ſenſus ī bucula. qͥn ſe intelligeret liberatā ante eiꝰ pedes recepta quiete ꝓſternit̉. Deinde iubēte martino. grege ſuū petit. ſeqꝫ agmini ceteraꝝ oue placidior īmiſcuit. Hoc illud tempꝰ fuit qͦint̓ medias flamas poſitus. nō ſenſit incēdiū. Quodā aūt tꝑe duꝫdioceſes circūiret. venātiuꝫ agmē incurrimꝰ. canes leporē ſeꝗ̄bant̉iamqꝫ multo ſpacio victa beſtiola. cū vndiqꝫ campis late patētibꝰnullū eēt effugiū. mortē īminentē iamiāqꝫ capienda crebris flexibꝰdifferebat. cuiꝰ ꝑiculū vir beatꝰ pia mēte miſeratꝰ. imꝑat canibꝰ deſiſtere ſequi. vt ſinerēt abire fugientē. Qui cōtinuo ad primū ſermonis imꝑiū cōſtiterūt. crederes vinctos īmo potiꝰ affixos in ſuishere̓ veſtigijs. Ita lepuſculꝰ ꝑſecutoribꝰ alligatis incolumis euaſitOꝑep̄cium aūt eſt etiā familiaria illiꝰ ꝟba ſpūali ſale condita memorare. Quē recens tonſam forte ꝯſpexerat. euāgelicū inquit iſtamādatū ꝯpleuit. duas hn̄s tunicas. vnā eaꝝ largīta eſt nō habentiIta gͦ et vos facere debetis. Itē cū ſubulcū algentē ⁊ pene nudumin pellicea veſte vidiſſet. en inqͥt adā eiectꝰ de ꝑadiſo in veſte pellicea ſues paſcit. ſed nos illo vetere depoſito. qui adhuc ī iſto manetnouū adā potius induamꝰ. Illud ꝟo ſulpici meminiſſe te credo. qͦaffectu nob̓ cū ⁊ tu corā adeſſes. iſtā virginē p̄dicaret. q̄ ita ſe penitus ab omniū viroꝝ oculis remouiſſet. vt ne ip̄m quidē ad ſe martinū (cū eā ille officij cauſa viſitare vellꝫ) admiſerit. Ergo cū haudlonge ab illa villula nos manere nox īminēs coegiſſet exenniū beato viro illa eadē ꝟgo trāſmiſit. fecitqꝫ martinꝰ qd̓ ante nō feceratnulliꝰ em̄ ille vnqͣꝫ exenniū. nulliꝰ munꝰ accepit. nihil ex his q̄ ꝟgovenerabilis miſerat refutauit. dicēs benedictionē illiꝰ a ſacerdoteminime reſpuendā. que eſſet multis ſacerdotibꝰ p̄ferēda. Audiantqueſo virgīes iſtud exemplū. vt fores ſuas ſi eas mali obſidere voluerint. etiā bonis claudāt. In eius viri ꝯſpectum puella nō venit.uē videre ſalus videntiū fuit. Quis aūt hoc aliꝰ p̄ter martinumſacerdos nō ad ſuā iniuriā retuliſſet. Uerū ego ita virtutē huiꝰ virginis p̄dicabo. vt tn̄ uihil illis que ad martinū videndū ex longinquis regionibꝰ ſepe venerūt. arbitrer derogandū ſiquidē hoc beatum virū frequēter affectu etiā angeli frequētarūt.¶ Ꝙ frequēter occulte viſitabat̉ a ſanctis virginibus apoſtolis ⁊angelis diuinitus..xxvij.Eterū id quod dicturꝰ ſuꝫoſtumiane. hoc te (me aūt ītuebat̉) teſte recte ꝑhibeoQuodā die ego ⁊ iſte ſulpiciꝰ ꝓ foribꝰ illiꝰ excubātes.iam ꝑ aliquot horas cū ſilētio ſed ebamꝰ. ingenti horrore ⁊ tremore. ac ſi ante anguli tabernaculūdatas excubias duceremꝰ. cuꝫidē clauſo cellule ſue oſtio. nos ibi eſſe neſciret. interim colloquētiū murmur audiuimꝰ. ⁊ mox horrore quodā circūfundimur ac ſtupeſcētes. nec ignorare potuimꝰ neſcio ꝗͥd fuiſſe demū. pꝰ duas ꝟohoras ad nos martinꝰ egredit̉. At cū eum iſte diſcipulꝰ (ſicut apd̓eum nemo familiariꝰ loquebat̉) cepit orare vt ꝑquirētibꝰ indicaret qͥd illud diuini fuiſſet honoris. qd̓ fatebamur nos ambo ſenſiſſevel cū quibꝰ fuiſſet in cellula collocutꝰ. tenuem em̄ nos licet ⁊ vix ītellectū ſermocinātiū ſonū ꝓ foribꝰ audiſſe. Tum ille multū diuqcūctatus eſt. ſed nihil erat qḋ ei ſulpicius nō extorq̄ret īuito. incredibiliora ait forte dicturꝰ ſum. ſed xp̄o teſte nō mentior. niſi quiſqͣꝫeſt tam ſacrilegus vt martinū eſtimet fuiſſe mentitū. Dicam inquitvobis ſed vos nulli queſo dicatis. Agnes. tecla ⁊ maria mecū fuerūt. Referebat aūt nobis vultū atqꝫ habitū ſingulaꝝ. Nec ꝟo illo tm̄ die. ſed frequēter ſe ab eis ꝯfeſſus ē viſitari. petrū etiā ⁊ paulum apl̓os videri ſepius a ſe non negauit. Iam ꝟo demones ꝓuiad eum quiſqꝫ veniſſet. ſuis nomībꝰ increꝑabat. A martino aūt ſepe arelos viſos familiarit̓ ⁊ ſenſimꝰ. ⁊ exꝑti ſumus. Rem nimiaꝫtn̄ dim. 5mauſum ep̄oꝝ ſynodꝰ habebat̉. adē ire noluerat. ſed qͥd geſtum eſſet ſcire cupiebat.

Caſu cuꝫ eo iſte ſulpicius nauigabat. ſed ꝓcul vt ſemꝑ a ceteris inremota ꝑte nauis reſidebat. ibi angelꝰ qͥd geſtū eſſet in ſynodoabiti ꝯcilij ſeciauit. Nos poſtea tempcite requirētes. ſatis cōpertū habuimꝰ. ip̄m dfuiſſe cōuentꝰ. ⁊ ea ibi ab epiſcopis fuiſſedecreta. que martīciarat..xxvdem de miraculisUper arpagio preſbitero referēte cognoui auiciani comitis vxorē miſiſſe matino ī ampulla vtria oleū. qd̓ ad diuerſas morboꝝ cauſas neceſſariū eſſꝫ. ſicut eſt cōſuetudo bn̄dicere. ampullā iſtiuſmōfuiſſe. vt rotūda in ventrē creſcerē ore ꝓducto. ſed oris ex tantꝭ cōcauū non repletū. qꝛ id moris ſic vaſcula cōplere. vt ꝑs vmbonibꝰobſtruēdis libera relinquat̉. Teſtabat̉ p̄ſb̓r vidiſſe oleū ſub martini bn̄dictiōe creuiſſe. qd̓ ad exundantē copiā ſuꝑne deflueret. tādemqꝫ dū ad matrēfamilias vaſculū referret̉ ſeruaſſe virtutē. Nāint̓ manꝰ pueri portātis ita ſemꝑ exundaſſe oleū. vt omne veſtimetū. copia ſuꝑfuſi liquoris oꝑiret. matronā itaqꝫ ad ſummū labrumplenū vaſculū recepiſſe. Uas vitreū cum oleo qḋ martinꝰ bn̄dixerat. in feneſtra paululū editiore depoſuit. puer familiaris incautiolintheū ſuꝑpoſitū ampullā ibi ignarꝰ attraxit. vas ſuꝑ cōſtratumpauimentū marmore decidit: cūctis metu exterritis ne bn̄dictio depiret. ampulla adeo incolumis eſt reꝑta. ac ſi ſuꝑ plumas molliſſimas decidiſſet. Canis nobis īportunior oblatrabat aliqn̄. cui quidam cuiꝰ nomē (qꝛ p̄ſens eſt ⁊ ꝓdi ſe vetuit) ſupprimet̉. in nomineinqͥt martini iubeo te obmuteſcere cani heſit latratus in gutture.inguā vt abſciſam putares obmutuit. Ita parū eſt ip̄m martinuꝫfeciſſe virtutes credite mihi. qꝛ etiā alij nomīe eiꝰ multa fecerūt.Qualit̓ ꝓpter ip̄m auicianꝰ cathenatos laxare ē coactꝰ. xxix.Uiciani quōdaꝫ comitisnoueratis barbarā nimis ⁊ vltra omnes cruentā feritaHic rabido ſpū ingreſſus thuronoꝝ ciuitatē ſequētibꝰ eū mūſerabili facie ordinibꝰ cathenatꝭ diuerſa ꝑdēdis ꝑari iubet genera penaꝝ diſponēs poſtero die attonita ciuitate ad opustam triſte ꝓcede̓. Qd̓ vbi martino cōpertū eſt ſolꝰ paulo an̄ mediā noctē ad p̄toriū beſtie illiꝰ tendit. Sed cū ꝓfunde noctis ſilen.quieſcētibꝰ cūctis. nullꝰ foribꝰ obſeratis pateret ingreſſus. antelimina cruenta ꝓſternit̉. Interea auicianꝰ graui ſomno ſepultꝰ angelo ingruēte ꝑcellit̉. Seruꝰ inqͥt dei ad tua limina iacet. ⁊ tu qſcis. Qua ille voce ꝑcepta lecto ſuo turbatꝰ excutit̉. cōuoſeruis trepidus exclamat martinū eſſe ꝓ foribꝰ. irēt ꝓtinꝰreſerarēt. ne dei ſeruꝰ iniuriā pateret̉. Sed vt eſt oīm natura ſerū vix pͥma limina egreſſi irridētes dn̄m ſuū ꝙ ſomno fuiſſet illnegant quēqͣꝫ eſſe ꝓ foribꝰ. ex ſuomet ingenio ꝯiectātes neminempoſſe nocte vigilare. nedū illic crederēt in iſto noctis horrore iacereante aliena limina ſacerdotē. Idqꝫ cū eſſet auiciano facile ꝑſuaſumrurſus ſoluit̉ in ſoporē. Sꝫ mox vi maiore ꝯcuſſus. exclamat martinū ſtare ꝓ foribꝰ. ſibiqꝫ ideo nullā quietē animi corꝑiſqꝫ ꝑmittiTardantibꝰ ſeruis ip̄e ad limina exteriora ꝓgredit̉. ibiqꝫ vt ſenſerat martinū dep̄hendit. ꝑculſus miſer tāte manifeſtatiōe virtutis.qͥd inqͥt dn̄e mihi hoc feciſti. mihi loqui te neceſſe eſt. ſcio qͥd d̓ſideres video qͥd reꝗͥras. diſcēde quātotiꝰ. ne me ob iniuriā tuā celeſtꝭira cōſumat. ſatis ſolu erim hucuſqꝫ penaꝝ. crede qꝛ nō leuiter apd̓me actū eſt vt ip̄e ꝓcederē. Poſt diſceſſum aūt ſancti aduocatociaos. iubet omnes cuſtodias relaxari. ⁊ mox ip̄e ꝓficiſcit̉.huc de miraculis eius.Onaſteriū beati viri duobus a ciuitatē erat milibꝰ diſꝑatū. Sed quotiēs venturus ad eccleſiā pedeꝫ extra cellule ſue limē extulerat videres ꝑ totā eccleſiā energumīos rugiētes. ⁊ quaſi adueniēte iudice agmīa damnāda trepidare. vt aduentū ep̄i clericis qͥ venturū eēneſcirēt demonioꝝ gemitꝰ īdicaret. Uidi quēdā appropiāte martino ī aera raptū manibꝰ extētis ī ſublime ſuēdi. vt nequaqͣꝫ ſolipedibꝰ attīgeret. Pagū quēdā ī ſenonico annis ſiulis grādo veſtabat. ꝯpulſi extremis malis incole a martino auxiliū popoſcerimiſſa ē pauſpiciū p̄fectoriū virū ſatꝭ fida legatio. cuiꝰ agrogͣuior qͣꝫ ceteroꝝ aſſueuerat ꝓcella populari. Sed facta ibi ormartinꝰ ita vniuerſā liberauit penitꝰ ab ingruēte peſte regione. vꝑ. xx. ānos qͥbꝰ poſtea māſit ī corꝑe. grādinē ī illis locis nemo ꝑtulerit. Qd̓ ne fortuitū eē. ⁊ nō potiꝰ martino p̄ſtitū putaret̉. eo annoqͦ ille defunctꝰ ē. rurſum incubuit rediuiua tēpeſtas. Adeo ſenſit etmūdus viri fidelis exceſſum. vt cuiꝰ vita iure gaudebat eiuſdē mōte luge̓t. Quodā die ad auicianū veniēs vbi eiꝰ ſecretariū ē ingreſus. videt poſt tergum illius demonē mire magnitudinis aſſidēteꝫquē eminus (vt verbo quia ita neceſſe eſt paruꝫ latino loquamurexufflans. auicianus ſe exufflari exiſtimans. qͥd me inquit ſancte ſiui ceruici tue teaſpicis. Tum martinus. non te inquit ſed e