.XIX.

ter incubuit. ita recexabole ⁊riuit familiare ſubſelliū. Coibat euertere. ſedlumnaꝫ in menſe meiret̉ effezad orōnem ſuo monulla erat facultasqre cōuertitur. viſam certū eſt ꝑilemmō columnam ruere deillā īcelo. que impacta ioo totabilem molem ſoluit inceli virtutibꝰ vteretur. niſi ip̄epuluerem. parum ſcꝫ ſihumanis etiaꝫ oculis cerneret̉.virtutes viſibiliter ſeruire marierum de eodem.xxxj.FErpens aliquādo flumēſecabat. et ripam in qua conſtiteramus innatabat. Innine inquit domini iubeo te redire. Mox ſe mala bemaao vum ſancti retorſit. et in vlteriorem ripā nobis expectātibus tranſmeauit. Quod cū omnes non ſine miraculo cerneremꝰns ait. Sētes me audiunt ⁊ nō audiūt homīesaltiuelū illiꝰ carbonū copiā rep̄ꝑiſſet. ⁊ admota ſiiaricatis pedibꝰ ſuper illum ignem nudato inguius factā ſacro tegmini ſenſit iniuriaꝫ.ne rinuo martia voce proclamans. Quis inquit nudato inguīe noſtrumhabitaculūc vbi iſte frater audiuit. ⁊ ex conſcīa ꝙ inad nos cucurrit exanimis pudoreꝫ ſuūQuodā itidem die dum in areaū iſtiꝰ ambiebat. in illo ſuo quodſſet. vidit duos d̓mones in excelſa illa quenoſticōſiſtere. inde alacres ac letos vocemis emitte̓. Eya te briccio Eya te briccio. Credoppinquātē. ꝯſcij quātā illi rabiē ſpūs ſu.ſcitaſſentra briccio furibundus irrupit. ibi plenꝰ inſania:ille vitia. Interea credo ꝑ martini orōnes fugatis ab illiꝰ corde deniibꝰ reductꝰ in penitētiā mox reuertit̉. etad martiua ſeſternit veniā poſcēs fatet̉ errorē. nec ſine demone ſeec erat apud martinum laborTūc ⁊ ip̄e ⁊ nobis omībꝰ ſanctunibꝰ vidiſſet agitari. ſeqꝫ ꝯuicijseēt effuſa nocuiſſent. Exīde cū idē br̄ꝑſep̄meret̉. cogi nō potuitvt eīui videret̉ iid ſeperet ne ſuudā todem.ertus..xxxij.Ano archadii et honorii.ſecūdo. obijt ſanctꝰ martinꝰ ẜm quoſdā. īmo ẜm ꝓſpe.Irū anno archadij ⁊ honorij. v. ⁊ ẜm ſeuerū qui ſcribit inita eiusn poſt mortē pͥſcilliani. xvj. annos vixiſſe. ¶ SeuerusMartinꝰ igit̉ obitū ſuū longe ante p̄ſcinit. dixitqꝫ fratribꝰ diſſolutionēere. Interea cauſa extitit qua cōdacēſem dyonā clericis inter ſe iſtiꝰ eccleſie diſcordātibꝰ pacē cuſiire. licet finem dieꝝ ſuoꝝ nō ignoraret. ꝓficiſci tn̄ obnō recuit. Itaqꝫ ꝓfectꝰ cū ſancto diſcipuloꝝ comitaīmine cōſpicat̉ piſciū predā ſequi. etrapaceturis. Forma inqͥt hec demonū eſt. inſiiūt neſciētes. captos deuorāt. exſaturariratis. Imꝑat deīde potēti ꝟtute verboꝝ. vt eūcui īuētes. aridas peterēt deſertaſqꝫ regiōescircas iſtas vſus imꝑio. quo demones fugare cōſueuerat.to. omnes in vnū ille volucres cōgregate. relictoetierūt. nō ſine admiratiōe multoꝝ qͥtantāirtutē. vt etiā auibꝰ imꝑaret. Aliqͣꝫ diuergo ino vel in eccleſia ad quā ierat ꝯmoratꝰ. pace int̓ clericos rezredi adoͣſteriū cogitaret. viribꝰ corꝑis cepit reqꝫ diſcipulis īdicat ſe iāqꝫ reſolui. Tūna pl̓gētium cur nos pater deſeris.autnquis inuadēt em̄ gregem tuū lupi rapaces.uſſo paſtorhibebit. Scimꝰ quidema ſunia. nec dilate minuent̉lle motꝰ his fletibꝰ. vt ſemaffluebat lacrimaſſe ꝑhibetū voce rn̄dit flentibꝰ. Dominez. nō recuſabo laborē fiat voluntas īnū ē mihi. fiat volūtas tua. HosuſtoO virū ineffabilē. nec labore victuꝫꝑtē ꝓnior inclinauit. nec mori ticū iam ꝑ aliquot dies vi febriumē ceſſabatlox in or̄onibꝰ ⁊ vigilijs fatiIgbꝑat.i illo ſtratu ſuo in cinere etulis reret̉. vt ſaltē vilia ſibi ſineilij xp̄ianum niſi in cinere moriplū.s relin celijio ip̄e peccaui. Oculis ac maniuictum ab or̄one ſpm̄ nō relaxabat. Et

cum a p̄ſbiteris qui tunc ad eū ꝯfluerant rogaret̉. vt corpuſculumlateris mutatiōe releuaretlite inqͥt. ſinite me fratres celū potiusqͣꝫ terrā aſpicere. ⁊ ſuo iam itinere iturus ad dn̄m ſpūs dirigat̉ heclocutꝰ dyabolū vidit ꝓpe aſſiſtere. Quid inqͥt hic aſtas cruēta beſtis. nihil ī me funeſte repꝑies. abrahe me ſinus recipiet. Cū hac gͦvoce fatigatū diuinis oꝑbꝰ ſpm̄ celo reddidit. Teſtatiqꝫ nobis ſtqui affuerāt. iam exanimo corpore glorificati homīs vidiſſe ſe gloriam. vultus luce clarior renitebat. cum membra ceterane tenuis qͥdem macula fuſcaret.De viſionibꝰ longe oſtēſis ſeuero ⁊ ambroſio ep̄is. xxxiij.Ęatus aūt ſeuerꝰ colonieſis ciuitatis ep̄s vir ſct̄e vite. ⁊ ꝑcūcta laudabil̓. dū diedn̄ica loca ſancta ex ꝯſuetudine poſt matutinas cū clericis ſuis circūiret illa hora qua vir beatus obijt. audiuit chorū canentiū in ſublim. voatoqꝫ archidiaco interrogat. ſi aures eiꝰ ꝑcuterent voces quas ille attentiꝰ audiret. Rn̄dit nequaqͣꝫ. Tunc iſte inqͥt diligēter auſculta. Archidiaconꝰ aūt cepit ſurſum collū extendere. aures erige̓. ⁊ ſuꝑ ſummos articulos baculo ſuſtentāte ſtare.Sed credo eū nō fuiſſe equalis meriti. a quo hec nō merebant̉ audiri. Tūc ꝓſtrati terre ip̄e parit̓ ⁊ beatꝰ ep̄us. dominū dep̄cabant̉vt hͨ ei diuīa pietas audire ꝑmitteret. Erectꝭ aūt illis ſurſū. interogat ſenex. Quid audis. Qui ait. Uoces pſallentiuꝫ tanqͣꝫ in celoaudio. ſed quid ſit prorſus ignoro. Cui ille. Ego tibi inqͥt narraboDmeus martinꝰ ep̄us. migrauit ex hoc mūdo. ⁊ nūc angelicanēdo eū deferūt in excelſum. Et vt parūper eſſet mora vt hec audirent̉. dybolus eum cum iniquis angelis retinere temptauit. nihilqꝫ ſuū in eodem reꝑiens cōfuſus abſceſſit. Eodem quoqꝫ tꝑe beatus ambroſius cuiꝰ hodie flores eloquij ꝑ totā eccleſiaꝫ redolent.mediolauēſi ciuitati p̄erat ep̄us. Cui celebrāti feſta dn̄ice diei eratꝯſuetudo. vt veniēs lector cum libro non ante legere p̄ſumeret qͣꝫſanctꝰ nutu iuſſiſſet. Factū eſt aūt vt illa die dn̄ica ꝓphetica lectōeiam lecta. ante altare ſtante qui lectiōem beati pauli ꝓferret. beatiſſimꝰ antiſtes ambroſius ſuꝑ ſanctū altare obdormiret. qd̓ vidētes multi cum nullꝰ eum penitus excitare p̄ſumeret. tranſactis fereduaꝝ aut triū horaꝝ ſpacijs excitauerūt eū dicētes. Iam hora p̄terit iubeat dominꝰ lectori lectionē legere. expectat em̄ ppl̓us vald̓iam laſſus. Rn̄dens aūt beatus ambroſiꝰ. Nolite inquit turbari.multū em̄ mihi valet ſic obdormiſſe. cui tale miraculū oſtēdere dominꝰ dignatus ſit. Nam noueritis fratrē meū martinū ſacerdoteꝫegreſſum fuiſſe de corꝑe. me aūt eiꝰ funeri obſequiū p̄ſtitiſſe. Peractoqꝫ ex more ſeruitio. capitellū tm̄ vob̓ excitātibꝰ nō expleui. tiilli ſtupefacti parit̓ ⁊ mirātes. diē ⁊ tempus notāt. ſolicite requrētes qui ip̄am diē tempuſqꝫ reꝑiunt. quo beatus cōfeſſor dixeratſe eius exequijs deſeruiſſe.e viſiōe oſtenſa ſeuero aquitannico..xxxiiij.lerus ad aurelium.Oſtqͣꝫ a me mane digreſſus es. eram reſidens ſolus in cellula. ⁊ peccatoꝝ meorūrecordatio triſtē me atqꝫ cōfectū reddiderat. Deindecum fatigata angore animi in lectulo mēbra poſuiſſem. vt plerūqꝫex meſtitudine ſolet ſomnus obrepſit. Qui vt ſemꝑ matutinis horis lenior incertuſqꝫ ita ſuſpenſus ac dubius ꝑ membra diffundit̉vt quod in alio ſopore non euenit pene vigilās dormire te ſentias.Cū repēte ſanctū martinū ep̄m vide̓m videor p̄textū candida toga. vultu igneo. ſtellātibꝰ oculis crine purpureo atqꝫ ita m in ea habitudine corꝑis ⁊ for̄a qͣ nouerā videbat̉. vt (qd̓ eloqͥ pene difficileeſt) nobis nō poſſet aſpici. cū poſſꝫ agnoſci. Arridēſqꝫ paululū. mihi libellū quē de vita eiꝰ ſcripſerā dextera p̄ferebat. Ego ſancta gͦpoſitānua eius ꝯplexus bn̄dictionē. ꝓ ꝯſuetudine flagitabā. ſutōisqꝫ manū capiti meo tactu blādiſſimo ſentiebā. Cūqꝫ int̓ꝟba ſolēnia familiare illud ori ſuo crucis nomē iteraret. mox ī eū luminibꝰ intentꝰ cū erſatiari vultū illiꝰ ꝯſpectu nō poſſē. ſubito mihiin ſb̓lime ſublatꝰ eripit̉. donec īmenſa aeris iſtiꝰ vaſtitate cū eū rapida nube ſuꝑuectu. acie ſeq̄remur oculoꝝ. patēti celo receptꝰ videri vltͣ nō potuit. Nec multū poſt ſanctu p̄ſb̓rū claꝝ illiꝰ diſcipulū qͥ nuꝑ exceſſerat. video eādē quā magiſtꝝ viā ſcande̓. Ego īpudēs ſe q̇ cupiēs. dū altos greſſus molior ⁊ ꝯnitor euigilo. ſomnoexcitatꝰ ꝯgratulari cepera viſiōi. cū ad me puer familiaris īgredit̉ſolito triſtior. vultu loquētis pariter ⁊ dolentis. duo inquit monachi a turonis affuerunt. qui dominū martinū obiſſe nūciant. cōcidifateor. obortiſqꝫ lacrimis fleui vberrime. Quintiaꝫ dum hec adte frater ſcribimꝰ. fluunt lacrime. nec vlluꝫ impatientiſſimi dolorisadmitto ſolatiū. te ꝟo vbi hoc nūciatum eſt. imꝑticipem eſſe noluiluctus mei qui eras amoris ſocius. Ueni ergo ad me ſtatim. vt pariter lugeamus. quem pariter amamus. Ꝙqꝫ ſciam virū iſtum noneſſe lugendū. cui poſt euictū triumphatūqꝫ ſeculū nūc demū reddita eſt corona iuſtitie. ſed tn̄ mihi ego imꝑare nō poſſum qͥn doleā.