Liber
.XIX.
batem obſecrat. ne ſibi poſt hec panis vllus aut cibꝰ aliquis minteerat emerſus. qͦ ſe homo chriſti intra peret̉. Iamqꝫ octauꝰ d̓Arebāt mēbralio. ſed deficere mēsriculū famiserat.edia fatiſcebat. fides firma duracelo intentanbas illiritū vt diſcipulum viſitabatia ſollicitudineſceria vite ſub̓a vir fidel̓ aleſet. ad requirendū euꝫ ipſeīſtrari ſibiab hnire ꝯͣphieexit. agit gr̄as. ducit adreſſi ambo parit̓ ꝯſpiciunt palmicea ſportā foribꝰ afoſte pēdere. ac primū calidi panis odor ſentit̉. tactu veroocis eēt erepon̄deret. egiptij tn̄ panis forma nōac ſiefacti ambo munꝰ celeſteoſcūt. Cū ille hͦ abbacernit̉.tis aduētui p̄ſtitū fateretis ꝟo illiꝰ fidei ac ꝟtuti id potiꝰ aſcriheret. ita ambo celeſtē panē cū ml̓ta exultatōe fregerūt. Hoc ſenexad monaſteriū regreſſus fratribꝰ retulit. ꝑ qd̓ eos ad amorē ſolitudinis vehemēt̓ incitauit. Eomonaſterio duos ſenes vidi qui ꝑpatis qͦꝫ teſtimonio et oīm fratrūs. xl. ibi degere ferebantpne celebrari ꝙ vnū eoꝝ ſol nunqͣꝫ vidiſſet epulantem.qͣꝫ vidiſſet iratum.achorita quē leo reuerebat̉..xiiij.Si autem prima heremieſſus ſuꝫ. vno ex fratribꝰ duce locoꝝ ꝑito. ꝑuenimꝰquēdā ſenē monachū ſub radice mōtis habitātē. ibin loillis rariſſimū ē) puteꝰ erat. bouē vnū habebat. cuiꝰ hicMabor impulſa totali machina aquā ꝓducere. nā fere millefundū putei ferebat̉. Ortꝰ illic erat ml̓tis oleribꝰiturā heremioīa arētia exuſta ſolis aruā radicēiſſe ferūt̉. Ueꝝ hocore cōis. etpriaſtabat induſtria. frequent̓tā īarenis dabat. vt miꝝ in moduꝫa viderimꝰ. Ex his igit̉ vna cū doex ea copia cenā ſanctꝰ dedit. Ibi viollā cū oleribꝰ q̄ nob̓ in cena p̄parabat̉a vis ſolis ē. vt qͥbuſſibet coquis etiā adftioſt cenā aūt iā inclināte veſꝑa. inuitatomīs vti ſolebat q̄ fere duobꝰē ibi offendimꝰ. Quo viſoille incunctant̓ acceſſit.licetfera paululū cernēs imꝑata adeo modeſtaꝫzua ramis hūilioribꝰ poma decernanū obtuliſſet. occurrit beſtia atqꝫ tāillū animal domeſticū. et cū cōmediſſet abſceſſit.ētes ⁊ adhuc tremētes facile potuimꝰ ꝑpendere quandei virtus. ⁊ quanta in nobis eēt infirmitas.ilio cui cenāti aſtabat li.xv.Liū eque ſingularem viꝫgurio. ī qͦ nō niſi vnꝰ recipi poſſit hītator¶ Dellud ferebat̉ ꝙ ei lupa ſolita erat aſtare cenanti.ſͣꝫ beſtia falleret̉. qͥn illi ad legitimā horā refectiōis occurreret.ribꝰ expectaret. donec ille panē qͥ cenule ſuꝑnū eiꝰ lābere ſolitā. atqꝫ ita qͣſi impleto offidiſcede̓. Sꝫ forte accidit vt ſanctꝰ ille dū fraducit abeūabeſſet. et nō niſi ſb̓ noctebeſtia ad ꝯſuetudinariū illud cene tp̄us occurrit.iarē patronū abeſſe ſentiret) ingreſſa ē. curioſius exCaſiia cū panibꝰ. v. palmiſumit ⁊ deuorat. deinde ꝑpetͣtonita vidit ſportulā diſſolutā nō cōſtaniū rei familiaris intelligit. ac ꝓpe limē paęmēta cognoſcit. ſꝫ nō erat incerta ſuſpitio. q̄ furtūo cū ſequētibꝰ diebꝰ ẜm ꝯſuetudinē beſtia n̄ vecia ad eū venire diſſimulans. cui feciſre patiebat̉ herīle ſolatio deſtitū. Poſtrouocata.timū affuit (vt ſolebat an̄)le cecūdlitētis. nō auſa ꝓpiꝰ accedere. ⁊z in terrā ꝓfunudore lumībꝰ. qd̓ palā licebat inteldā veniā p̄caluā illiꝰ ꝯfuſionē heremita miſeratꝰ. iubet ecedut triſte ꝑmulcet. deinde parindiētiā ꝯſecuta officij ꝯſuetudinēe depoſitBe catulos cecos illuminauit. ⁊ alio cui ibex herbasas ex faſciculo elegit..xvj.Abitant pleriqꝫ ī heremone vllis tabernacul̓. qͦs anachoritas vocāt. viuūt heraꝝ radicibꝰ. nll̓o vnqꝫ certo loco ꝯſiſtūt. ne ab homībꝰfrequeterlox coegerit ſedes hn̄t. Ad quendā igit̉ hͦ ritu atqꝫ
hac lege viuentē. duo ex vitria monachi licet lōga ⁊ diuerſa regiōetn̄ qꝛ olī ipſis in mōaſteꝯuerſatōe carꝰ ⁊ familiarꝭ fuiſſet. auditiseiꝰ ꝟtutibꝰ tētēderūt. Quē diu multjͣſitū tādē reppererūt mēſe. vij. ī extremo iſto deẜto qd̓ ē meniū demorātē. qͣs illeſolitudīes iā ꝑ annos. xij. dicebat̉ hītare. Qui licet oīm hoīm vitaret occurſus. tn̄ agnitos nō refugit. ſeqꝫ caiis ꝑ triduū non negauit. Quarto die aliquātulū ꝓgreſſus cū ꝓſeq̄ret̉ abeūtes. leenāmire magnitudīs ad ſe ꝯuenire ꝯſpiciūt. Beſtia licet tribꝰ reꝑtis n̄incerta quē peteret. anachorite pedibꝰ aduoluit̉ et cuꝫ fletu qͥdā aclamētatiōe ꝓcumbēs. indicabat gemētꝭ ꝑit̓ ac rogantꝭ affectū .nuit oēs et p̄cipue illū qͥ ſe intellexerat expetitū p̄cedentē ſequūt̉. nāp̄iens. et ſubinde reſtās ſubinde reſpectāterat intelligi ideā velle. vt qͦ illa ducebat anachorita ſeq̄retqͥd ml̓tis. ad ſpelūcambeſtie ꝑuenit̉. vbi iſta adultos iā qͥnqꝫ catulos male feta nutriebatqͥ vt clauẜ lumībꝰ ex aluo mr̄is exierāt. cecitate ꝑpetua tenebāt̉. qͦsſingl̓os d̓ rupe ꝓlatos an̄ anachorite ped̓s mr̄ expoſuit. Tū demūſanctꝰ aīadutit. qͥd beſtia poſtularꝫ. Inuocatoqꝫ noīe dei. ꝯtrectauit māu lumīa clauſa catuloꝝ. ac ſtatī cecitate depulſa. aꝑtis oculisbeſtiaꝝ diu negata lux patuit. Ita fratres illi anachorita quē deſiderabat viſitato. cū admodū fructuoſa laboris ſui mercēde redier̄tqͥ in teſtimoniuꝫ tāte ꝟtutꝭ admiſſi. fidē ſancti. gl̓iaꝫ chriſti. que ꝑipſos eēt teſtificāda vidiſſent. Mira dicturꝰ ſuꝫ. leenā poſt dies. v.ad actorē tāti bn̄ficij reuertiſſe. eidēqꝫ inuſitate fere pellē ꝓ muneredetuliſſe. qͣ plerūqꝫ ſanctꝰ ille qͣſi aminicl̓o circūtectꝰ. nō dedignatꝰē munꝰ ꝑ beſtiā ſume̓. cuiꝰ aliū potiꝰ interp̄tabat̉ actorē. Erat etiaꝫalteriꝰ anachorite in ill̓ regiōibꝰ nomē illuſtre. qͥ ī ea ꝑte deẜti q̄ ſeniiūgit̉ hītabat. Hic cū pͥmū ſe ꝯtuliſſet ad heremū. herb̓ herbarūqꝫradicibꝰ qͣs p̄dulces interdum ⁊ ſaporis eximij fert arena victurusignarꝰ germīs eligēdi. noxia plerūqꝫ carpebat. nec erat facile vim radicū ſapore diſcernere. qꝛ oīa eq̄ dulcia. ſꝫ pleraqꝫ occl̓tiori naturavirꝰ letale cohibebāt. Cū gͦ edētē vis interna torq̄ret. ⁊ immēſis doloribꝰ vitalia vniuerſa qͣterēt̉. ac frequēs vomitꝰ cruciatibꝰ nō ferēdis. ipſaꝫ animi ſedē ſtomacho iā fatiſcēte diſſolue̓t: oīa penitꝰ queeēt edēda formidās. ſeptimū in ieiunijs diē ſpū deficiēte ducebat.Cū ad eū fera cui ibicis nomē ē acceſſit. huic ꝓpiꝰ aſtāti faſcicuherbaꝝ quē collectū p̄die attinge̓ nō audebat obiecit. ſꝫ fera q̄ virulēta erāt ore diſcutiēs. q̄ innoxia nouerat eligebat. Ita vir ſanctuseiꝰ exēplo. qͥd edere qͥd reſpue̓ debet edoctꝰ ⁊ ꝑamīs euaſit. ⁊herbaꝝ venena vitauit..xvij.ē hyrſuto ⁊ duobꝰ obediētie miraculis.Uo beati anthonii monaſteria adij. q̄ hodie qͦꝫ ab eiꝰ diſcipul̓ incolūt̉. Ad eū etiam locū in qͣ beatiſſimꝰ paulꝰ pͥmꝰ heremita ē diuerſatꝰacceſſi. rubꝝ mare vidi. iugū ſyna mōtꝭ. cuiꝰ ſummū cacumē celo pene ꝯtiguū neqͣqͣꝫ adiri pōt. Int̓ hmōi receſſus anachorita aliqͥs eēferebat̉. quē diu ml̓tūqꝫ q̄ſitu vide̓ nō potui. qͥ fere iā an̄. l. annos aꝯu̓ſatōe hūana remotꝰ. nll̓o veſtꝭ vſu. ſetis corꝑis ſui tectꝰ nuditatē ſuā diuīoiune̓ veſtiebat. Hiēs eū religioſi viri adire voluerūt. curſu auia petēs ꝯgreſſus vitabat hūanos. vni tm̄ modo ferebat̉ ſe an̄ qͥnquenniū p̄buiſſe. qͥ credo potēti fide id obtine̓ ꝓmeruit. Cui int̓ colloqͥa ꝑcuctāti cur tāto hoīes oꝑe vitaret. rn̄diſſe ꝓhibet̉ eūbꝰ frequētaret̉ nō poſſe ab angel̓ frequētari. Cū qͥdā ſcl̓i actibdicatꝭ. monaſteriū magne diſpoſitōis ingreſſuꝫ cepiſſet rogare. abbas ei cepit ml̓ta ꝓponere. graues eē iſtiꝰ diſciplinelabores. ſua ꝟo dura imꝑia. q̄ nulliꝰ facile vale̓t implere patientia.aliud potiꝰ monaſteriū vbi facilioribꝰ legibꝰ viueret̉ expeteret. nonle ꝟo nihil his terroribꝰtēptaret aggredi qḋ implere nō poſſetꝑmoueri. ſꝫ magis ita cepit oēm obedientiā polliceri. vt ſi eū abbasin ignē ire p̄ceꝑit nō recuſaret intrare. Quā illiꝰ ꝓfeſſionē vbi manꝰ ꝓpe ardebat.giſter accepit nō cūctat̉ ꝓbare ꝓfitentē. Caſuq̄ ml̓to igne ſuccēſus cōquēdis panibꝰ ꝑabat̉. exundabat abruptꝭflama fornacibꝰ. et intra camere illiꝰ ꝯcaua totis habenis regnabatincēdiū. Hoc igit̉ aduenā iſtū iubet magr̄ intrare. Nec diſtulit parere p̄cepto. medias flamas nihil cūctatꝰ ingredit̉. qͥ mox audaci fide victe. velut illis quondā hebreis puerꝭ ceſſere. veniēti ſuꝑata natura ē. fugit incēdiū. et qͥ putabat̉ arſurꝰ. velut qͦdā frigido rore ꝑfuſus ſeipſe miratꝰ ē. Sꝫ qͥd miꝝ ſi tuū chriſte tironē ignis ille nonattigit. vt nec abbatē pigeret dura mandaſſe. nec diſcipulū penite̓tīꝑio ꝑuiſſe. Quidā itidē aidē abbatē recipiēdꝰ aduenerat. et cūpͥma ei lex obediētie pone̓t̉. ac ꝑpetē polliceret̉. ad oīa vel extremapattiā. caſu abbas ſtroacinā virgā iā pridē aridā manu gerebathāc ſolo fixit. atqꝫ illi aduene id oꝑis imponit. vt tādiu ꝟgule aquāmīſtraret. donec qd̓ ꝯtra naturam erat ſolo arente lignū aridū viuiſceret. Subiectꝰ aduena dure legis imperio. aquā ꝓprijs humerisquotidie ꝯuehebat. q̄ a nilo flumine ꝑ duo fere miliaria petebaturIamqꝫ emerſo anni ſpacio labor nō ceſſabat operātis. ⁊ de fructuoꝑis ſpes eſſe non poterat tn̄ obedientie virtus in labore durabat.Sequēs quoqꝫ annus vanū laborē iā affecti fratris eludit. Tercio