tutibꝰ eius et miraculis plenum. qui fere per totum orbem legitur.cuiꝰ etiā flores ſupra poſuimꝰ. Deinde ad euſebiū p̄ſbiteꝝ. d̓ qͦdāmiraculo qd̓ in p̄fato libro omiſerat epl̓am .j. hoc et nos ſupra breuiter poſuimꝰ. Ad aureliū dyaconē. de hͦ ꝙ eūdē aſcēdiſſe in celumviderat epiſtolā. j. Ad baſulā ſocꝝ ſuā. de trāſitū eiuſdē tractatū. j.Scripſit et ꝑ dyalogum libros. iij. vnū ſcꝫ de narratōe poſtumianiamici ſui. qͥ cauſa ipſiꝰ ab oriēte venerat. vbi an̄ trienniū patriā relinquēs ſe ꝯtulerat. omnēqꝫ ſue ꝑegrinatōis hyſtoriā ei retulerat. pn̄te gallo qͥ fuerat p̄fati martini diſcipulꝰ. Duos aūt ſequētes d̓ narratiōealli. qͥ et ipſe ꝑ biduū ml̓ta de beati martini ꝟtutibꝰeiſdē pn̄tibꝰ retulit.De his om̄ibꝰ hͨ q̄ ſequūt̉ excerpſi..ix.ꝑegrinationis poſtliani.Nte hoc trienniuꝫ inquitpoſtumianus qͦ tꝑe tibi ſupplici hinc abiēs valedixi vbiX narbone nauē ſoluimꝰ. qͥnto die portuꝫ affrice intrauimus. adeo ꝓſpera dei nutu nauigatio fuit. libuit aīo adire carthaginem. loca viſitare ſanctoꝝ. et p̄cipue ad ſepulcꝝ cypͥani martirꝭ. xvdie ad portū r̄greſſi. ꝓuectiqꝫ ī altū alexādriā petētes. reluctāte auſtro pene ī ſyrtes illati ſumꝰ. Qd̓ ꝓuidi naute cauētes iactꝭ nauesanchoris ſiīt. Sub ocl̓is aūt terra ꝯtinēs erat. ī qͣ ſcaphis egreſſiſumꝰ. cū vacua ab hūano cultū oīa cerneremꝰ. ego ſtudioſiꝰ explorandoꝝ locoꝝ gr̄a longiꝰ ꝓceſſi. tribꝰ fere alitore miliaribꝰ tuguriūparuū int̓ arenas ꝯſpicio. cuiꝰ tectū ſicut ſaluſtiꝰ ait qͣi carina nauiserat ꝯtiguū terre. ſatis firmis tabulatꝭ cōſtratū. nō ꝙ ibi vis imbriūvlla timeat̉. fuiſſe enī illic pluuiā nequādo qͥdē auditū ē. ſꝫ ꝙ ventorū ea vis ē. vt ſiqn̄ vel clemētiore celo aliquantulꝰ ſpirare flatꝰ ceꝑitmagis in illis terris qͣꝫ in vllo mari naufragiū ſit. Nulla ibi germinaſata in illa ꝓueniūt. qͥppe inſtabili loco arētibꝰ arenis ad oēm motūvētoꝝ cedētibꝰ. Ueꝝ vbi aduerſa q̄dā a mari ꝓmōtoria vētis reſiſtūt. terra aliquātulū ſolidior. herbā rarā atqꝫ hyſpidā gignit. Eaibi ſola meſſis ē q̄ celeritate ꝓuentꝰ ꝑ naturā ſolis ſiue aeris ventoꝝcaſus euadere ſolet. Quippe fert̉a die iacti ſemīs. xxx. die matureſcere. ꝯſiſtere aūt ibi hoīes non alia rō facit: qͣꝫ ꝙ omnes liberi ſunta tributo.Narratio poſtumiani d̓ loco deſerto quā explorauerat..x.Go ad tuguriū illud quodeminꝰ ꝯſpexerā ꝑtendi. Inuenio ſenē in veſte pellicea.(molā manu ꝟtentē. ꝯſalutatꝰ nos benigne accepit. eiectos nos in illud litꝰ exponimꝰ. et ne ſtatī repetere curſuꝫ poſſimusmollicia attineri. egreſſos in terrā vt ē mos hūani ingenij. naturā locoꝝ. cultūqꝫ habitatiū voluiſſe cognoſcere. chriſtianos nos eē. id p̄cipue q̄rere. an eēt aliqͥ int̓ illas ſolitudines chriſtiani. Tū ꝟo illeflens gaudio ad genua nr̄a ꝓuoluit̉. Iteꝝ nos ac ſepiꝰ exoſculatosinuitat ad orationē. Deīde poſitꝭ ī terra neruo cū pellibꝰ facit nosdiſcūbere. Apponit prādiū ſane locupletiſſime dimidiū panē ordeaceū. Eramꝰ aūt nos qͣtuor ipſe erat quintꝰ faſciculū et herbe intulit. cuiꝰ nomē excidit. q̄ mēte ſil̓is exuberās folijs. ſaporē mellis p̄ſtabat. huiꝰ p̄dulci admodū ſuauitate delectati atqꝫ ſatiati ſumꝰ. Adhͨ ſubridēs ego ad gallū meū. Quid inquā galle. placet ne tibi prādiū faſciculꝰ herbaꝝ. et panis dimidiꝰ virꝭ qͥnqꝫ. Tūc ille ſicut ē verecūdiſſimꝰ aliquātulū erubeſcēs. dū fatigationē meā accepit. facisinqͥt ſulpici tuo more. qͥ nullā occaſionē ſi qͣ tibi porrecta fu̓it omittis. qͥn nos edacitatꝭ fatiges. ſꝫ facis inhūane. qͥ nos gallos hoīes cogis exēplo angelorū viuere. Enimuero poſtumianꝰ. Cauebo poſthͦ cuiuſqͣꝫ abſtinētiā p̄dicare ne gallos nr̄os arduū penitꝰ offendatexemplū. Statuerā aūt etiā cena tyrinēſis illiꝰ. vel ꝯſequētia (ſeptēenī diebꝰ apud ipſum fuimꝰ) referre ꝯuiuia. ſꝫ ſuꝑſedendū ē. ne gallus ſe eſtīet fatigari. Ceteꝝ poſtero die cū aliqͥ ex incolis ad nos viſendos ꝯfluere cepiſſent. cognoſcimꝰ illū noſtꝝ hoſpitē eē p̄ſbirerūqd̓ nos ſumma diſſimulatōe celauerat. Deīde cū ipſo ad eccleſiamꝓceſſimꝰ q̄ fere duobꝰ milibꝰ aberat a ꝯſpectu nr̄o. interiectu montis excluſa. Erat aūt vilibꝰ texta ꝟgultꝭ nō ml̓to ambitioſior qͣꝫ noſtri hoſpitꝭ tabernaculū. in qͦ niſi incuruꝰ qͥs nō poterat ꝯſiſte̓. Cūqꝫ hoīm mores q̄reremꝰ illud p̄clarū aīaduertimus. nihil eos neqꝫemere. neqꝫ vēdere. Quid ſit fraus aūt furtū neſciūt. auꝝ atꝫ argētū q̄ prīa mortales putāt. neqꝫ hn̄t. neqꝫ hr̄e cupiūt. nā cū ego preſbitero illi decē nūmos aureos obtuliſſeꝫ refugit.De certamīe ep̄oꝝ et mōachoꝝ alexādrie ſuꝑ libris origēis. xj.Roſperoqꝫ curſu. vii. diellexādriā ꝑuenimꝰ. vbi feda int̓ ep̄os atqꝫ monachoscertamīa gerebāt̉. ex ea occaſiōe vel cauſa. qꝛ ꝯgregatiin vnū ſepius ſacerdotes frequētibꝰ decreuiſſe ſynodis videbāt̉. neqͥs origenis libros legeret vel hr̄et. qͥ tractator ſacraꝝ ſcripturaruꝫperitiſſimꝰ habebat̉. Sꝫ ep̄i q̄dā in libris ipſiꝰ inſaniꝰ ſcpͥta memorabant̉. q̄ aſſertores eiꝰ defendere nō auſi. ab hereticꝭ potiꝰ fraudulenter inſerta dicebāt. et ideo nō ꝓpter illa etiā reliqͣ eē damnanda.

Aduerſum hec epiſcopi obſtinatius renitentes. ꝓ poteſtate cogebant. recte etiā vniuerſa cū pͣuis et cū ipſo actore dānare. Et qꝛ ſatis ſuꝑqꝫ ſufficerēt libri qͦs eccl̓ia recepiſſet. reſpuēdā eē penitꝰ lectionem. qͥ plꝰ eēt nocitura inſipiētibꝰ. qͣꝫ ꝓfutura ſapiētibꝰ. Mihi autem ex illis libris q̄dā curioſiꝰ indagati admodū multa placuerūt. ſꝫ⁊ ml̓ta rep̄hēdi. in qͥbꝰ illū pͣua ſenſiſſe nō dubiū ē. q̄ defenſores eiꝰfalſata ꝯtendūt. Ego miror vnū eūdēqꝫ hoīem tā diuerſuꝫ a ſe eēpotuiſſe. vt ī ea ꝑte qͣꝓbat̉ neminē poſt apl̓os hēbat eqͣlē. ī ea ꝟoq̄ iure rep̄hendit̉ nemo deformiꝰ doceat̉ erraſſe. Cū hͨ atqꝫ alia iſtiuſmodi ab ep̄is ꝓderēt̉. ex ſtudijs ꝑtiū orta ſeditio ē. Que cū reprimi ſacerdotū auctoritate nō poſſet. ſeuo exēplo ad regēdā eccl̓ie diſciplinaꝫ p̄fectꝰ aſſumit̉. Cuius terrore diſꝑſi fratres. ac ꝑ diuerſa.oras monachi ſunt fugati. ita vt ꝓpoſitꝭ edictꝭ. ī nll̓a ꝯſiltere ſede ſinerēt̉. Illud me admodū ꝑmouebat. ꝙ hieronimꝰ vir maxīe catholicꝰ. et ſacre legis ꝑitiſſimꝰ. origenē ſecutꝰ prīo tꝑe putabat̉. qui nūcidē p̄cipue vel oīa illiꝰ ſcpͥta dānaret. Nec ꝟo auſus ſum d̓ quodtemere iudicare. p̄ſtātiſſimi tn̄ viri et doctiſſimi ferebant̉ in hͦ certamine diffide̓. ſic tn̄ ſiue illud error eſt vt ego ſentio. ſiue hereẜ vt putat̉. repͥmi nō potuit multis aīaduerſiōibꝰ ſacerdotū. ſꝫ nequaqͣꝫ tālate potuiſſet ſe effundere. niſi ꝯtemptōe creuiſſet. Iſtiuſmōi gͦ turbatiōe cū veni alexandriā fluctuāte. me qͥdā ep̄s illiꝰ ciuitatis bengne admodū et meliꝰ qͣꝫ opīabar excepit. et ſecū tenere tēptabat. ſꝫn̄ fuit animꝰ ibi ꝯſiſtere. vbi recēs fraterne cladis feruebat inuidiaDe viſitatione beati hieromi in bethleem.Ade igit̉ digreſſus bethleem oppidū petij. qd̓ hieroſolimis. vj. milibꝰ diſꝑat̉. abAalexādria aūt. xvj. māſionibꝰ abeſt. Eccleſiā loci illiꝰ hieronimꝰ p̄ſbit̓ regit. nā ꝑrochia ē ep̄i qͥ hieroſolimaꝫ tenet. Hic virp̄ter fidei meritū dotēqꝫ ꝟtutū. nō ſolū latinis atqꝫ grect. ſꝫ hebreis etiā litterꝭ ita inſtitutꝰ ē. vt ſe illi in om̄i ſcīa nemo audeat comꝑare. Miror aūt ſi nō et vob̓ ꝑ ml̓ta q̄ ſcpͥſit oꝑa comꝑtus ē. cū ꝑ totūorbē legat̉. Nob̓ qͦꝫ gallꝰ inqͥt nimiū nimiūqꝫ comꝑtus eſt. Nā an̄hͦ qͥnquenniū quēdā ipſiꝰ libellū legi. ī qͦ tota nr̄oꝝ natio monachorū ab eo vehemētiſſime vexat̉ et carpit̉. Un̄ interdū belgicꝰ noſtervalde iraſci ſolet ꝙ dixerat nos vſqꝫ ad vomituꝫ ſatiari. Ego autinquā gallꝰ illi viro ignoſco. atqꝫ ita ſentio d̓ oriētalibꝰ potiꝰ illūnachis. qͣꝫ de occidētalibꝰ diſputaſſe. nā edacitas in grecis gula ē. ingallis natura. Tū ego. Scolaſtice inquā galle defendis gentē tuā.ſꝫ q̄ſo te liber iſte nūqͥd hͦ ſolū viciū dānat in mōachis. Immo ꝟoinqͦt nihil penitꝰ omiſit qd̓ non carꝑet laceraret. exponeret. p̄cipueauariciā. nec minꝰ vanitatē inſectatꝰ ē. ml̓ta de ſuꝑbia nō pauca deſuꝑſtitōe diſſeruit. vere fatebor pūxiſſe mihi videt̉ vicia ml̓toꝝ. Leteꝝ de familiaritatibꝰ ꝟginū ⁊ mōachoꝝ atqꝫ etiā clericoꝝ qͣꝫ veraqͣꝫ fortia diſputauit. Un̄ a qͥbuſdā qͦs nomīare nolo dr̄ nō amari.Ego aūt inqͥt poſtumianꝰ vt dicere inſtituerā apud hieronimū. vj.mēſibꝰ fui. cui iugis aduerſus malos pugna ꝑpetuūqꝫ certamē cōſciuit odia ꝑditoꝝ. Oderūt eū heretici. qꝛ eos impugnare nō deſinit. oderūt clerici. qꝛ vitā eoꝝ inſectat̉ ⁊ crimīa. ſꝫ plane eū boni oēsadmirāt̉ et diligūt. Nam qͥ eū hereticū eē arbitrāt̉ inſaniūt. Ueredixerim catholica hoīs ſciētia. ſana doctrīa ē. Nō die. nō nocte reqͥeſcit. aut legit aliqͥd ſꝑ aut ſcribit. Qd̓ niſi mihi fuiſſet aīo fixuꝫ etꝓmiſſum. deo teſte ꝓpoſitā heremū adire. vel exigui tꝑis puncto atāto viro diſcedere noluiſſem. Hīc gͦ traditꝭ oībꝰ meis omiqꝫ fanlia. q̄ me ꝯͣ volūtatē meā ſecuta tenebat implicitū. liber r̄greſſus ſuꝫalexādriā. Ac viſitatꝭ ibi fratribꝰ ſuꝑiorē inde thebaidā .i. ad egiptextrema ꝯtēdi. ibi enī vaſte patētes heremi ſolitudīes plurimū ferebant̉ habere monachoꝝ.De puero poſt victoriā aſpidis ab abbate ꝟberato. .x.IAud longe ab heremo ꝯtiua nilo ml̓ta ſunt mōaſteria. hītant vno ī loco plertēteni. qͥbꝰ ſūmū ius ē ſb̓ abbatꝭ imꝑio viue̓. nihil arbitrio ſuo agere. Caſu ꝑ illos dies qͥbꝰ illo aduenerā cuidā qͥ nup adheremū ſeceſſerat. neqꝫ ampliꝰ ab hͦ mōaſterio qͣꝫ. vj. milibꝰ tab̓naculū ſibi ꝯſtituerat. panē abbas ꝑ duos pueros miſerat. qͦꝝ maiorhēbat etatꝭ annos. xv. mīor duodēnis erat. His gͦ inde redeuntaſpis mire magnitudinis fit obuia. Cuiꝰ occurſu nihil ꝑterriti. vbian pedes eoꝝ venit. qͣſi incantata carmībꝰ cerula colla depoſuit. minoris pueri māu apprehēſa. ac pallio inuoluta ferri cepit. Deindemonaſteriū qͣſi victor ingreſſus. ī occurſuꝫ fratꝝ expectātibꝰ cūctiscaptiuā beſtiā reſoluto pallio. nō ſine iactātie tuore depoſuit. Sedcū infantiū fidē at̄qꝫ ꝟtutē ceteri p̄dicarent. abbas ille altiori ꝯſilione infirma etas inſoleſceret. ꝟgis vtrūqꝫ cōpeſcuit. multū obiurgatos. cur ipſi qd̓ ꝑ eos dn̄s oꝑatus fuerat ꝓdidiſſent. ⁊ opꝰ illud nonſue fidei. ſꝫ diuīe fuiſſe ꝟtutꝭ. diſcerēt deo potiꝰ in hūilitate ẜuire. ⁊non in ſignis ⁊ ꝟtutibꝰ gl̓iari. qꝛ melior eēt infirmitatꝭ ꝯſcīa ꝟtutuvanitate. Hec vbi ille monaciclitatos infantulos ſeraudiuitpentis occurſu. ⁊ ip̄os inſuꝑ ml̓ta ꝟbera victo ſerpēte meruiſſe ad