lurimoſqꝫ clericoꝝ ꝓ diuerẜ exemit caufaſtū qͣꝫ decebat vteba3. Un̄ eū veluti furioſum vniuerſi deſis. vitam eoꝝ corclinabāt. Inſtigabat aūt cū ſerapio dyaconus eiꝰ dicēs pn̄tibꝰ clericis. Nunqͣꝫ poteros o epiſcope corrigere niſi vno baculo ꝑcuſſeris vniuerſos.dictū maius odiū clericoꝝ ꝯcitauit in eumQui ꝯſpirantes aduerſus eū derogabāt ei apud populū maxīe. qꝛneminē patiebat̉ comedere ſecū. nec ipſe ad aliū inuitatꝰ accederet.qd̓ ideo vt aiūt quidā faciebat. qꝛ turpiter eſcas ꝑcipiens comedebat. Alij ꝓpter ꝯtinentiā. ꝓpter quā etiā caput ⁊ ſtomachū ſepe dolebat. Dū vero plurimos ꝓceꝝ obiurgare cepiſſet. maior in eū accenſa ē inuidia. et maxime omelia ꝯtra eutropiū eunuchū dignitatem ꝯſulis habentē. qͥ legē ponere fecerat imperatorē vt nullꝰ reusad eccleſiā ꝯfugeret. et qui fugerēt retraherent̉. Poſt paucos aūtdies drſe eutropiꝰ offendiſſet imperatorē. inter ceteros refugasapud eccleſiā erat quo iacēte ꝓpe altare ep̄us iohānes reſidēs ſuꝑambonē. omeliā increpatoriā fecit aduerſus eū. Imperator aūt caput eutropij iuſſit auferri ꝓpter quedā vicia. et eius nomē ex ordine ꝯſulū penitus abrogari. Iohānes gͦ totā trachiā que ſex ꝓuincijs diuiſa ē. et vndecim admīſtratiōibꝰ diſpenſat̉. ſacris legibꝰ ordinabat. et etiā ponticā regionē que totidē iudicibꝰ gubernat̉. Inuertit ab ydoloꝝ cultura dans pecunias templorūfeniomulieribꝰ ſibi oblatas. De populo qͦqꝫ celticorū as ad verā fidē cōuertit. diuinā ſcripturā apudeos exponēs ꝑ interp̄tem celticū. Apud ſcithas etiā ꝯuertit ml̓tosa noſtra ꝓuincia marcioniſtas compuꝑ lr̄as imꝑatorisniraculo cōmunionis in lapidemnuerſe et actibꝰ iohannis criſoſtor.iiij.Anaſtaſius cronographus.Uidam macedonicꝰ conuerſus ꝑ iohannē criſoſtomū. vix potuit ꝑſuadere vxori ſue vt ꝯuerteret̉ et cōmunicaret ei. Illa vero cōmunionem que erat ex macedonianis dans an ille ſue vt haberet ſecum.acceſſit ad criſoſtomū. et perceptā ex eius manibꝰ cōmunionem fingens eā ſe ſumere. porrexit eā ancille. ⁊ receptā macedonioꝝ cōmunionem ad os affert. quā inuenit lapidē factā. Tūc illa territa ⁊ tremefacta pedibꝰ iohānis aduoluit̉. temeritatē ꝯfitens. lapis aūt illeadhuc reuerſat̉ in vaſoꝝ cuſtodiario. ¶ Theodericus. Sacerdotes qui ẜm eccleſiaſticas ſanctiōes nō viuerēt. Ad principē ꝓhibebat accedere dicēs. qꝛ nō deberēt honore ſacerdotis frui. qui eorūvitā ꝯtemuerēt imitari. Arriani aūt foras ciuitatē collectas agētesſepe in nocturnis anthonis decantabāt. vbi ſunt qͥ dicūt tria virrute vnū. Cōtra qͦs iohānes auxit in nocturnis horis. faciēs etiamde nocte ꝓceſſiōes cū crucibꝰ et cereis argēteis. expēſas ad hoc prebente eudoxa auguſta. Arriani vero zelo tacti plures ex catholicisocciderūt. ⁊nde ab imꝑatore ꝓhibiti ſunt hymnos vlteriꝰ publice decantare. Iohānes aūt in aſiā pergēs ſeueriano galanenſi ep̄oſuā cōmendauit eccleſiā. qꝛ eūp̄t̄ eloquētiā diligebat. At ille magis ſe ſuis auditoribꝰ cōmendabat. Qd̓ cū iohannes audiſſet ſerapione nūcianteeſt. Reuerſot̉ iohanne ab aſia. ꝯtigit vttranſeūtret ſerapio. At ille exaſꝑatusclamaSi ſerapio clericꝰ motus fuerit chriſtus inhumanatꝰ nōeſt. Ob quā rē actus a ſerapiōeus eſt a iohāne ab eccleſiaſed recous eſt ei eudoxa dm ſuum theodoſiūcante. etin genibꝰ eius ponenteDe ſanctis donato ⁊ epiphanio ep̄is..v.ActoOquoqꝫ tēpore legit floruiſſe donatus ep̄ūzentē draconē in os eius expuens interfecit.octo iuga boū vix trahere potuerunt ad cremandū. Hic dracō vt ait ſoꝫ omēnus in via publica circa ponte iacebat. capras et oues ⁊ equos ⁊ boues ⁊ hoīes comedebat. Qui ꝯtra epiſcopū tranſeūtē dū caput leuaſſet quaſi eū deuoratifacto ſigno crucis ī os eiꝰ exꝑuit. ⁊ eū interfecit. Quē. viij.paria boū in campū vicinū traxerunt ⁊ ibi cōbuſtus ē. ¶ Triꝑtitahyſtoria. Fuit in eo temꝑe epiphaniꝰ cyproꝝ ep̄us ad cuius ſepulcrum hactenus demones expellunt̉. Idē enī dū ſubſtantiā ꝓpriaꝫneceſſitatē ſuſtinētibꝰ erogaſſet. ⁊ multis quoqꝫ offerētibꝰ ei pecunias manu largiſſima diſpenſaret. Cōtigit vt pecunijs deficientibꝰyconomus eccl̓ie murmuraret. Quo facto aſſiſtēs quidā in domoqua manebat echonomusulū multaꝝ pecuniaꝝ dedit. ⁊ ita diſparuit. vt nec qui dedit. nec etiā qui miſit agnoſceret̉. Qd̓ factumbes diuinū eſſe iudicauerūt. Aliud quoqꝫ eiuſlibet referre miracl̓mQuidā pauperes ſtudētes epiphaniū arte deludere vt aliquid eisdaret. dū iter ageret vis eoꝝ ſupinū ſe ꝓſtrauit in terra. alter ſtabat quedeflens. nec habēs vn̄ mortuū ſepelire potuiſſetEpipl̓ienieit vt ſub quiete dormiret. et ſepulture neceſſariauit. ſimul-latus ē flentē dicēs. Quieſce

.XIX.fili a lacrimis. Non entu reſuſcitari poterit. eſt enim ineuitabile qḋ euenit. cunqꝫ dit ille pulſare ſociumvt exurgeret. Et cū hoc ſemel ⁊ ſecūdoſet dicens. ſurge. hodietuis laboribꝰ epulerr̄. ⁊ illeꝫ nō ſentiret cognoſcēs illuꝫmortuū. cucurrit ad epiphaniū flens et petēs vt eius ſociū ſuſcitaret. At ille ꝯſolatus ē ne ferret grauiter qd̓ euenerat. non tn̄ defunctum denuo ſuſcitauit. Hoc enī credo ꝓinde geſtū vt nō dei minifloruit ſanctusſtri facileīdant̉zibertus.ſeruacius. x. tungrēſiūus domini noſtriſriſti ẜm carnemconſanguineusDe oroſio et ſcriptis eius..vj.Sigibertus.Coruit etiam eo temporeſī hyſpania oroſiꝰ hyſtoriographꝰ. Actor. Hic ſcriIIIſit de hormeſta mundi libros d̓ quibꝰ in hͦ oꝑe multainſeruimus. diuerſis tn̄ locis ꝓ tempoꝝ ꝯgruētia. Hāc aūt hiſtoriam de hormeſta mūdi ſcripſit petēte vel iubēte auguſtino. videlꝫmiſerias ⁊ clades hominū ab initio peccati retexens. ꝯtra vaniloꝗͥapaganoꝝ qui pn̄tia temꝑa velut malis extra ſolitū infeſtiſſima. obhͦ ſcꝫ ꝙ chriſtus coleret̉ et ydola ſpernerent̉ infamabant. Idē etiāſcripſit apologeticū libꝝ ꝓ ſe ꝯtra hereſim pelagianaꝫ. de quo hecpauca excerpſi. ¶ Proſius in apologetico. Quaſi illuſtrati a dn̄oꝑſuademur. vt p̄parate in oꝑbꝰ bonis ſint lucerne ardētes in manibꝰ noſtris q̄ multimodis temptatiōibꝰ fatigate. ⁊ defectu ſemperꝓprio et ꝟbere ꝑiclitant̉ alieno. Sed ſi lumē inquit qd̓ in te ē tenebre ſunt. iſte. te. quan. e. An vero facile arbitraris. vt ſimplex ſcurrilitate careat. letus verbo. ſollicitus iracūdia. patiēs negligētia. mitispigricia. doctus iactātia. ſummus inuidia. extra illā q̄ eſt omniū bonoꝝ opeꝝ caligo generalis vane glorie ꝯcupiſcentiā. Unuſqͥſqꝫ gͦnoſtꝝ aſſumat comꝑationē vt magis ſe melioris p̄latiōe ꝯdemnet.qͣꝫ in minoris deſpectiōe iuſtificet chriſtꝰ filius dei ī ꝟtute et gloriapatris q̄ in pͥncipio ꝯdidit. et in medio redemit. et in nouiſſimo iudicabit. ¶ Idē in ꝓlogo hiſtorie de hormeſta mūdi. Si diuīa ꝓuidentia q̄ ſicut pia ita ⁊ iuſta ē agit̉ hic mūdus. hoīem qͥ ꝯuertibilitate nature ac libertate licētie. et infirmꝰ et ꝯtumax eſt ſicut pie gubernari egenū opis oportet. ita iuſte corripi immoderatū libertatꝭneceſſe eſt.De tyconio et regulis et libris eius..vij.inandus.Lorebat etiā tunc temporis tyconius afer. in diuīs lr̄is eruditꝰ. iuxta hiſtoriā ſufIficienter. et in ſecularibꝰ nō ignarus. in eccl̓iaſticꝭ quoqꝫſtudioſus negocijs qͥ ſcripſit de bello inteſtino libros tres. et expoſitiōes diuerſaꝝ cauſaꝝ. in qͥbꝰ ob ſuorū defenſionē antiqͣꝝ meminitſynodoꝝ. E quibꝰ om̄ībꝰ cognoſcit̉ donatōne ꝑtis fuiſſe. cōpoſuitetiā regulas ad inueſtigādū et inueniēdā intelligētiā ſcripturarū. etviij. quaſi volumīa ꝯcluſit. Expoſuit et apocalipſim iohānis ex integro. ¶ Auguſtinus de doctrina chriſtiana libro. iij. Tyconius qͥꝯͣ donatiſtas inuictiſſimꝰ ſcripſit. cū fuerit donatiſta. et illic inuenitabſurdiſſimi cordis vbi eos nō ex om̄i ꝑte relinquere voluit. fecit librum quē regularē vocauit. qꝛ in eo ſeptē regulas executꝰ ē. quibꝰqͣſi clauibꝰ diuinaꝝ ſcripturaꝝ aꝑirent̉ occulta. Quaꝝ pͥmā ponitd̓ dn̄o et eiꝰ corꝑe. ſcꝫ vt nō heſitemꝰ. qn̄ a capite ad corpꝰ. vl̓ a corpore ad caput trāſit̉. et tn̄ ab vna eadēqꝫ ꝑſona nō recedit̉. Scd̓aē de corꝑe dn̄i biꝑtito. vel potiꝰ de corꝑe eiꝰ vero et ſimilato ſiue deꝑmixta eccl̓ia. q̄ regula lectorē vigilātē reqͥrit. qn̄ ſcriptura cum adalios loqͣt̉. vel de alijs tāqͣꝫ ad eoſipſos ad qͦs loq̄bat̉: vel d̓ eis d̓ qͥbus loq̄bat̉. loqͥ videt̉ tāqͣꝫ vnū ſit vtrorūqꝫ corpꝰ. ꝓpter tꝑalē cōmixtionē et ſacroꝝ cōmunionē. Tercia ē deitu et lr̄a. Quartade ꝑte ⁊ toto. Quīta de tꝑibꝰ. q̄it tropo ſꝫnodoche. aut legitimis numerꝭ.exta d̓ recaitōeeptimade dyabolo et eius corpore..viij.De ſeuero ⁊ ſcriptis eiusHelinandus.Odem tempore ſulpiciꝰCſeuerꝰ florebat in aqͥtania. apud vrbē toloſam. gene̓ etliteratura nobilis. pauꝑtatꝭ ⁊ hūilitatis amore ꝯſpicuꝰcarꝰ etiā viris ſanctꝭ martiuo ⁊ paulino. ⁊ ſcpͥſit nō ꝯtemnēda opuſcula. Epl̓as ad amorē dei et cōtemptū mūdi exhortatorias ſororiſue ml̓tas. ⁊ ad ſupͣdictū paulinū volanū duas aliaſqꝫ ad alios. ſedqꝛ in aliqͥbꝰ etiā familiarꝭ neceſſitas inſerta ē. nō digerūt̉. Cōpoſuit etiā cronica. et vitā beati martini. et collationē poſtumīani et galliſe mediāte ⁊ iudice hīta. Hic ī ſenectute ſua a pelaganis deceptꝰ.et agnoſcēs loqͣcitatis culpā. ſilētiū vſqꝫ ad mortē tenuit. vt peccatū qḋ loquēdo ꝯxerat. tacēdo penitꝰ emēdarꝫ. ¶ Actor. Scripſitſeuerꝰ de vita et actibꝰ ſancti martini. prīo qͥdē ad deſideriū li. j. vir-