¶ Liber¶ Fvii

rum. alta radice fundat̉. Nūquid vero diues idcirco honeſtior eſtrimū honeſtas amittit̉. qꝛ habet qḋ cuſtoquia habet id quo ꝑoſſideat. Illud enim poſſidemꝰ quo vtimur qd̓diat magis qͣꝫaūt vltra vſuꝫ eſt. nō vtiqꝫ habet poſſeſſionis fructu. ſed cuſtodieꝑiculuꝫ. Contēptꝰ itaqꝫ pecunie. forma eſt iuſticie. Qui ſine auroapl̓os miſit. ſine auro eccl̓iagregauit. Aurū habet eccl̓ia nō vtſeruet. ſed vt eroget. A ſacerdos nōne dicturꝰ eſt dn̄s tibi. cur paſſus es tot pauꝑes fame mori. ⁊ certe aurū in vaſis eccl̓ie habebasnec pauꝑibꝰ alimoniā mīſtrabas. meliꝰ fuerat vt vaſa viuentiū cumetalloꝝ. Quid dicturꝰ es. Timui ne tēplo dei ornatꝰſtodiredeeſſet. Reſpōdebit tibi. Aurum ſacramēta nō querūt. neqꝫ auroplacent. q̄ auro nō emunt̉. Ornatꝰ ſacramētoꝝ ē redemptō captinoꝝ. Ille verū dn̄i theſaurꝰ eſt. qͥ operat̉ qḋ ſanguis eiꝰ oꝑatꝰ eſt.Tūc vas domīci ſanguīs agnoſco. cū in vtroqꝫ redemptōꝫ videovt calix ab hoſte redimat. qͦs ſanguis redemit a peccato. Opus tn̄eſt vt de eccl̓ia miſtici poculi forma nō exeat. ne ad vſus nepharios ſacri calicis myſteriū trāſferat̉. Sane ſi in ſua aliqͥs hec deriuatnē ē. ſin vero pauꝑi erogat vel captiuū redimit. miiōi vaſa eccl̓ie etiā ſacrata ꝯfringe̓. ꝯflare ac vēſericordia ēdere licet. Illud ſane diligēter ē intuēduꝫ vt depoſita viduaꝝ inſine vllaſione ſeruent̉. nec ſolum viduaꝝtemeratarides em̄ exhibenda eſt omnibꝰ. ſed maior eſt cauſa viſedlloꝝpietatextcvij.Fjo tercio. EOnprimꝰ ſcipio ſciuit ſoe. cū ſolꝰ eſſet. ſciuit an̄ ip̄m moyſes. qͥ cū tacet. cū ocioſus ſtaret p̄liabat̉. ⁊ ocioſis manihabat. In ſilētiouebat̉. ⁊ in ocio oꝑabatur. cuiꝰ arra negocia. qͣꝫ huiꝰ ociā. Quādo vero iuſtꝰ ſoluseſt. qui cū eo ſemꝑ eſt. Aūt feriat̉ a negocio. qui nūqͣꝫ feriaocium ꝯſūmat̉.uibꝰ aūt locis circūſcribit̉ cui. Querūt aliqui. ſi aliqͥs ſapiēs intabulā extorquere poſſit. vtꝝvideat̉ vſui. ſapiētē de nauvir xp̄ianꝰ iuſtꝰ ⁊ ſapienspote qui etiā ſi in latronē arnedū ſalutē defendit. pietata ⁊ euidēs ſnīa eſt. Reacceꝑit gladio ꝑibit. Quis laluit xp̄c ꝑſecutoꝝ detr̄a ſuo vulne̓ ſanare. Cur auani ſit ſibi alteꝝ p̄ferre. nijre. Qui frumēta reconꝯuertis. Quid inuides vſibꝰminuis abūdantiā cur affectaszociaris ambis frumētoꝝ indigētes ingemiſcis. exploras quādo ſtemeſſem tuā veniſſe letaris tūc tibi d̓ mſeria ooc tu notad̓ eſt ꝯmentū neqͥcie. latrociniūtant̉ tālij tēpora ꝗbꝰ in viītroſceraiget̉ p̄ciū tāqꝫ forte ſeIoſeph ſanctusnibꝰ.cauitihil ſiuit. ſꝫ quēadmones etiāidajtōeoſuit. Canēsꝫ eē npatimur. ⁊ homīes excludimꝰ⁊xxxiI.Ancti viri affectu ſuo ceteros eſtimāt ⁊ qꝛ ip̄is amica ē veritas. mētiri neminemutant fallere qͥd ſit ignorāt nec ſuſpectū habe̓ pn̄t qd̓mō ait. Innocēs credit om̄i ꝟbo. HHoc ē innocēſe qd̓ noceat. ⁊ ſi circūſcribit̉ ab aliquo. de oībꝰ tamēin oībꝰ arbitrat̉. Unuſqͥſqꝫ ſimplicē ẜmocriptōe ꝟboꝝ inducat. nihil inhonetolerabiliꝰ eſt ꝓmiſſuꝫ nō face̓. qͣꝫ faceurpeſtringūt ſe iuriſiurādi ſacramēto. Etnō fuiſſe. ſacramēti tamē ꝯtemplat herodes qͥ ſaltatrici p̄miū turpilāto tolerabiliꝰ fuiſſet tali ſacrat. qd̓ ebriꝰ inter vinā iurauenter ſalimiſerat. Infert̉ diſco caputphete. ⁊ hoc eſt.atū eſtentie. Nec vnqꝫ inedā nō inte. vt īmolaret deo quicqͥdſibi reuertēti intra limēccurre̓t. cum ⁊ ip̄m voti ſui peniura promiſſio. acerbior ſolutio.ecit. Iiꝫ accuſare viouerat. ſed tamē miſerabilis

neceſſitas q̄ ſoluit̉ parricidio. Nō poteſt homī eſſe amicꝰ. qui deofuerit infidus. Pietatis cuſtos amicicia eſt. ⁊ eqͥtatis magiſtra. vtſuꝑor inferiori ſe equalē exhibeat. ⁊ inferior ſuꝑiori. inter diſparesem̄ mores amicicia eſſe nō pōt. Quid eſt em̄ amicꝰ. niſi amoris cōſors ad quē animū tuū adiūgas atqꝫ applices. ⁊ ita miſceas vt vnifieri velis e duobꝰ. cui te tanqͣꝫ alteri tibi ꝯmittas. a quo nihil timeas. nihil inhoneſtū petas. Nō eſt em̄ vectigalis amicicia. ſed plendecoris gratie ⁊ ꝟtutis. Deniqꝫ meliores ſunt amicicie inopū plerūqꝫ qͣꝫ diuitū. ⁊ frequēter diuītes ſine amicis ſunt. qͥbꝰ abundantpauꝑes. Nō eſt em̄ vera amicicia. vbi ē fallax adulatio. diuitibꝰ autem pleriqꝫ aſſentatorie gratificant̉ erga pauꝑeꝫ nemo ſimulatoreſt. veꝝ ē quicqͥd defert̉ pauꝑibꝰ. huiꝰ amicicia inuidia vacat. vosinqͥt amici mei eſtis ſi fe. q̄ p.lit nobis formā amicicie quāquamur ſcꝫ vt amici voluntatamꝰ amico ſecreta īſtra quecūqꝫ in pectore habemꝰ. ⁊ illiꝰ archana nō1ꝰ. nihim̄ occultat amicus ſi verus eſt.¶ De iniurijs illatis ambroſio ⁊ de geſtis eiuſdem.Proſper in cronicisAno quoqꝫ prenotato ſcꝫtheodoſij ſcd̓o iuſtina niat valētiniani arrianis fauensin ambroſiū ⁊ oēm mediolanēſeꝫ eccl̓iaꝫ diuerſa iniuriarū genera ꝯgeſſit. ¶ Paulinꝰ. Mortua aūt iuſtina. cū quidā aruſpex ī malifoꝝ cauſa a iudice torq̄ret̉. aliud qͣꝫ interrogaret̉ fateri cepit. qabat eī ab angelo ſibi maiora tormēta adhiberi. qͥ cuſtooat̄abroſiū. eo ꝙ tēporibꝰ iuſtine ad excitāda ī eū odia pouloꝝ. cacumē tecti eccl̓ie ꝯſcendēs medio noctis ſacrificauerit. miſiſſe etiā ſe demones qͥ illū necarent. fatebat̉ demoneſqꝫ renūciaſſeſe nō ſolū ad illū appropinqͣre nō poſſe verūetiā nec ad fores domꝰin qͣ manebat: eo ꝙ ignis inſuꝑabilis edificiū illud ꝯmuniret ita etiam vt longe poſiti vrerent̉. Alius etiā gladiū ferēs ad cubiculū vſqꝫ ſacerdotis. vt eū interfice̓t ꝑuenit. ſed cū eleuaſſet manū diſtricto gladio dextera obrigeſcēte remāſit. Per idē tempꝰ vir illuſtrisꝓbus cū ſuū puerū notariū a demonio vexatuꝫ direxiſſet ad ep̄m.egreſſuꝫ vrbe dimiſit dyabolꝰ times ad ſanctū virū adduci. ita puer qͣꝫ diu mediolani apud ep̄m fuit. nulla ī eo ꝯminatō dyaboli apparuit. Sꝫ vbi mediolanū egreſſus ꝓpe vrbē ꝑuenit. idē ſpūs cepit eū vexare. Qui int̓rogatꝰ ab exorciſtis cur mediolani nō vexaſſet. ꝯfeſſus ē ſe ambroſiū timuiſſe. ⁊ ideo ad tempꝰ receſſiſſe. ⁊ reuertente puero vas qd̓ deſeruerat repetiſſe. In ꝑtibꝰ oriētis ī q̄daꝫ caſtello ſynagoga iudeoꝝ a xp̄ianis ꝯcremata. eo ꝙ iudei monachisxp̄ianis īſultarēt. De hͦ facto comes oriētis ad theodoſiū tūc īꝑatoreꝫ relatōeꝫ direxit. Qua accepta p̄cepit imꝑator vt ſynagogareedificaret̉ ab ep̄o. cuiꝰ p̄cepti tenor cū ad aures ſancti ambrolijꝑueniſſet direxit ad eū epl̓aꝫ in qͣ illū ꝯuenit vt ſtatutū reuocaret.Qd̓ ſi dignꝰ nō eſſet ꝗ ab eo audiret̉. dignꝰ etiā nō eſſꝫ qͥ ꝓ illo audiret̉. vel cui p̄ces aut vota ſua ꝯmitte̓t. paratū etiā eſſe ſe aſſerēsꝓ tali negocio mortē ſubire. ne diſſimulatōe ſui p̄uaricatorē imꝑatorem face̓t. qui tā iniuſta ꝯtra eccl̓iam p̄cepiſſet. Poſtea vero deaqͥleia vbi tūc erat mediolanū reuerſus. imꝑatore ī eccl̓ia poſito deeadē cauſa tractauit ī populo. In qͦ tractatu introduxit ꝑſonā domini loquentis imꝑatori. Ego te ex vltimo imꝑatorē feci. ego tibiexercitū inimici tui tradidi. ego de ſemīę tuo ſuꝑ ſoliū regiū ꝯſtitu⁊ tu de inimicis meis donas triūphos. Cui deſcendenti ab eimꝑator ait. Cōtra nos hodie ep̄e ꝓpoſuiſti. At ille rn̄dit nō ſetra ip̄m ſed ꝓ ip̄o fuiſſe locutū. Itaqꝫ obtinuit vt ſtatutū reuocaret̉. nec ꝑad altare accede̓ veſi fide ſua imꝑator illd̓ agēdebe̓ teſtaret̉. qua ſponſiōe fiderata ꝑegit ſacerdos diuinaAeeeſi.TIli.Uiuſdā clariſſimi viri filiꝰ pāſophilꝰ ad modū ꝑuulꝰ. cū īmundo ſpū laboraret.frequēti or̄one ⁊ manꝰ impoſitōne ſacerdotis ſanatꝰ eſtdeinde ſublta infirmitate correptꝰ: exalauit ſpm̄. Cꝰ mr̄ fide plenatollēs eū ī loco ſacerdotꝭ ip̄o abſente ꝯpoit. Quē cū r̄uertecerdos ī lectulo īueīſſꝫ miſeratꝰ mr̄eꝫ. ⁊.heliſt. orādoſupͣ īfātꝭ corpꝰ ſe ꝯpoſuit. ⁊ quē moriīuenſit. vt qd̓ etatꝭ inde̓ miit.nē etiā infātulū libellypia miſſis īſcire n̄ potuerat. legēdo cogita ē aa ſtilicōe comite. vt creſconiꝰ.eccl̓ia raꝑet̉. Quē ꝯfugiētē adaltare dn̄i ſct̄s ep̄s cū clericꝭ defēdēdo circūdedit. ſꝫ ml̓titudo militū q̄ duces ſuos d̓ ꝑfidia arrianoꝝ hēbat adu̓ſus paucos p̄ualuitablatoqꝫ creſconio ad āphiteatꝝ r̄deūt exultātes. eccl̓e luctū n̄ modicū reliquētes. ſac̄dote ꝓſtrato ⁊ flēte diu an̄ altare dn̄i. Ouerſi r̄nūciiiſſi fuerāt.ad locū ī qͦauerāHir̄liml̓tot dimiſit ſꝫ q̄ſſīoꝝ c̓minū