Liber

.XVII.

verboꝝ. que vel vicio int̓tū vel deo induſtria ſic ꝓlata ſunt. vtruſticam contōem facilius inſtruerēt. et in vna eademqꝫ ſnīa aliterdoctus. alit̓ ſentiret indoctus. Diſcamꝰ in terris quoꝝ ſcientia nohis ꝑſeueret in celo. feſtina queſo te ⁊ herētis in ſalo nauicule funepotius p̄cide qͣꝫ ſolue. Antique dictū eſt. auaro tā deeſt qd̓ habetqͣꝫqd̓ nō hꝫ. Credēti totūs mūdus diuitiaꝝ eſt. Totuꝫ deo deditip̄m obtulit. facile ꝯtemnit oīa qui ſe ſemꝑ cogitat morituruꝫ.iꝑfecta huius vite ꝑfectione..lxxxiiij.Idem ꝯtra pelagianos in ꝓlogo.Citote me nunqͣꝫ hereticis peꝑciſſe. ſed omni ſtudio egiſſe. vt hoſtes eccl̓ie meiSnōqꝫ hoſtes fierent. Nunqͥd ego ſolus ſuꝫ qui cūctoꝝ gl̓ia mordeor. ⁊ tā miſer vt his qͦꝫ inuideā. qui nec merent̉ inuidiā. ¶ Ideꝫin libro. j. Hec ē vera ſapiētia imꝑfectū eſſe noſſe. atꝫ vt ita loquarcunctoꝝ in carne iuſtoꝝ imꝑfecta ꝑfectio eſt. Qui habꝫ vnā ꝟtutem habꝫ om̄s. ꝑticipatōe quidē nō ꝓprietate. Neceſſe eſt em̄ vtruli in quibuſdā excellant. Nō ſufficit ep̄o ꝓpriam habe̓ pudiciciā. niſi etiā comitū ⁊ mīſtroꝝ pudore decoret̉. qui nō ſolum oꝑſꝫ ſermone quoqꝫ ac nutibꝰ ſe abſtineāt ab impudicicijs. ne forte īillam penā incidat heli. qui certe increpauit filios ſuos dicēs. Nolite filij mei. nō eſt bona res quā audio de vobis. Corripuit quideꝫet tn̄ penā accepit. qꝛ nō debuit corriꝑe. ſꝫ abijcere. Quid gͦ ep̄s faciet qui ad vicia gaudet. ⁊ emēdare n̄ audet. ⁊ qd̓ totus ppl̓us clamitat neſcire ſe ſimulat. Ueritas amara eſt. rugoſe frōtis ac triſtisoffenditqꝫ correptos. Un̄ apl̓us. Inimicus vobis factꝰ ſum veꝝdicens vobis. Et comicus. Obſequiū amicos ⁊ veritas odiū paritNōne vobis ſatis eſt patient̓ ꝑdere qd̓ habemꝰ. niſi etiā violentoatqꝫ raptori gr̄as agamus. ⁊ cū bn̄dictionibꝰ ꝓſequamur. Nunptū eſt vt ita inimicos diligā. qͣſi ꝓximos ⁊ ꝯſanguīeoset amicos. vt int̓ emulū ⁊ neceſſariū nulla ſit diſtātia. Si inimicosquaſi ꝓximos diligo. amicis quid amplius exhibeo. ¶ Idem inlibruis alijs vicijs carere poſſumus. ypocriſeos maculā nōhabere aūt nulloꝝ aut paucoꝝ eſt. Nō eſt iuſtus deꝰ vt tm̄ peccatannet. ⁊ bonoꝝ opeꝝ nō meminerit. Volūtas dei nō eſt diſcutienda. ſꝫ cum gr̄aꝝ actione patienda. ¶ Idem in libro. iij. Damihi hoīem qui nō eſuriat. nec ſitiat. nec algeat. nec doleat. nō torqueat̉ aliqua corꝑis difficultate. ⁊ ego tibi ꝯcedā poſſe homineꝫnihil aliud niſi de ꝟtutibꝰ cogitare. Dicis critobole ſentio te iamEt tn̄ erūpentia ꝟba nō ꝓmere. Quis te prohibꝰī eſt qd̓ ducturꝰ es. ⁊ nos bono frauaut malū. ⁊ tūc n̄ noſtri gr̄a ſꝫ pudore ſiluiſti. vicīaſunt vicia ꝟtutibꝰ. ⁊ ſi paululū declinaueris. aut erranduꝫ tibi eſt.s cadendū. Ꝙͣtum em̄ int̓ ſe diſtāt ꝑtinacia ⁊ ꝑſeuerannia ⁊ frugalitas ꝑfuſio ⁊ liberalitas. prudentia ⁊ calliditas. fortitudo ⁊ temeritas cautela ⁊ timiditas. quoꝝ alia ad bonareferunt̉ alia ad mala. Ille qͥdem he̓ticum int̓ficit. qui hereticumeſſe patit̉. Noſtra aūt correptio viuificatio eſt.ꝑfecta penitentia. Idem ad iulianuꝫ. .lxxxv.Ontemnis aurum quodipſerūt ⁊ multi ph̓i. e quibꝰ etiā vnꝰ multaꝝ poſeſſionū p̄ciū ꝓiecit in pelagus dicēs. Abite in ꝓfūdūmale cupiditates. ego vos ſubmergā. ne ipſe mergar a vobis. Iepte obtulit filiā virginē. ⁊ idcirco in enumeratōne ſanctoꝝ ab apl̓oponit̉. Nolo ea tm̄ offeras dn̄o que pōt fur raꝑe. hoſtis inuadereꝓſcriptio tolle̓. que ſaltē velis nolis dimiſſurus es in morte. Illudoffer qd̓ nullus tibi poſſit hoſtis auferre. nulla tyrānidis eriꝑe. qd̓tecum ꝑgat nō ad inferos. īmo ad ꝑadiſi delicias. Extruis quideꝫmonaſteria ſanctos ſuſtētas. ſed melius faceres ſi int̓ ſanctos ſanctus viueres. Difficile īmo impoſſibile ē. vt ⁊ pn̄tibꝰ quis ⁊ futurꝭfruat̉ bonis. ⁊ hic ventrē ⁊ illic mentē repleat. vt de delicijs ad delicias trāſeat. vt in vtroqꝫ ſeculo pͥmus ſit. vt in terra ⁊ in celo gl̓ioſus appareat. ¶ Idē ad ruſticū de pnīa. Nihil ita offendit deū vtdeſꝑatione maloꝝ here̓ prioribꝰ. ⁊ ipſa deſperatio incredulitatis ēindicium. ¶ Ideꝫ de noīe ꝑfecto. An̄ tribunal venturi iudicis oīst ſeculi lingua ⁊ ſola erit ī ruſticulis ſuis facūda iuſticia.Hec eſt aūt illa ſtulticia ſeculariū. hec eſt ſapiētia vocatorū xp̄mſemꝑ in ore habere: qm̄ verbuꝫ eſt. eſurire qm̄ panis eſt. ipſius ſpūcorios mēte excedere .ſ. deo qm̄ calix eſt noui teſtamēti. illum pete̓qui peti ſe vult adeo vt poſcendi ꝟba mīſtret. qui qd̓ nouū ⁊ mirabile eſt apud nos ſolus petētes ſe amat. ſolus iraſcit̉ niſi petat̉.Infidelitas eī eſt nihil p̄ſumpſiſſe de domino. qꝛ nihil iudicat illūpoſſe. qui qḋ poſſe iudicat nō poſcit. Sꝫ ecce iam iniuriā feciſſe ꝟlutis eſt aliena poſſidere potētie innocentē circūueniſſe aſtutie. homine deſpexiſſe humilē nobilitatis. ꝓphetā horrere eloquētis. nōtp̄m ſaꝑe ſapientis. Sic erroribꝰ plena ſunt oīa. ſic infuſa ꝑ hoīmmentes caligine. alncurſante mūdus obuoluit̉. ⁊ ad hͦ vſqꝫditas obſcurat̉. vt in mortis gremio iacuiſſe beatitudo dicat̉.De laude ſanctaꝝ mulieꝝ bleſille ⁊ aſelle..lxxxvj.

Idem ad marcellam de egrotatione bleſille.Candalizāt quēpiam veveſtitꝰ. zona pellicea cīgebat̉. Cibi diſplicēt viliores. nihil locuſtaſtis fuſcior. Scandalizet ⁊ iohānes qui cam eloꝝ pilisvilius. Ille xp̄ianos oculos potiꝰ ſcandaliſent. que purpuriſſo ⁊ qͣbuſdam fuſcis ora oculoſqꝫ depingūt. quaꝝ faciēs gipſee ⁊ nimiocandore deformes ydola mentiunt̉. quibꝰ ſi forte improuidēs lacrimaꝝ ſtilla eruꝑit. ſulco defluit. qͣs nec numerꝰ annoꝝ doce pōtꝙ vetule ſunt. q̄ capillis alienis ꝟticem ſtruūt. ⁊ p̄teritā iuuētutēin rugis ānilibꝰ poliūt. que an̄ nepotū gregē tremētes vt ꝟgule cōponunt̉. Erubeſcat mulier xp̄iana ſi natura cogit decorem. Eccevidua nr̄a pͥus vndiqꝫ ornabat̉. ⁊ tota die qͥd ſibi deeſſꝫ querebatad ſpecl̓m nunc neglectū caput ſcit ſibi tm̄ deficere qd̓ velat̉. plumaꝝ quoqꝫ mollicies tūc dura videbat̉. ⁊ in exſtructis thoris iace̓vix poterat. nūc ad orandū feſtina ꝯſurgit. flectunt̉ genuā ſuꝑ humū. ⁊ crebris lacrimis facies an̄ ſordidata purgat̉. Pulla eſt tunica. minus cū humi iacuerit ſordidat̉. Soccus vilior. ⁊ auratoꝝ p̄cium calceoꝝ egentibꝰ dat̉. Lingulū nō auro gēmiſqꝫ diſtinctumſed laneū ⁊ ſimplex. qd̓ poſſit veſtimēta aſtringe̓ magis qͣꝫ ſcindereSi qͥs huic ꝓpoſito inuidet ⁊ detrahit. bleſilla noſtra ridebit. necdedignabit̉ ranaꝝ loquaciū audire ꝯuicia. ¶ Idem ad marcellaꝫde vita aſelle. Aſella nr̄a ſano corꝑe ſanior aīo ſolitudinē putabatdelicias. Et in vrbe turbida inuenit heremū monachoꝝ. Nihil illius ſeueritate iocūdius nihil iocūditate ſeueriꝰ. nihil ſuauitate triſtius. nihil triſticia ſuauiꝰ. It̓a pallor in facie eſt. vt ꝯtinentiā indicet. nō redoleat oſtentatōem. ſermo ſilens ⁊ ſilentiū loquēs. nec citus. nec tardus inceſſus. ideꝫ ſꝑ habitꝰ. neglecta mūdicies. incultaveſtis. ⁊ cultus ipſe ſine cultū. Sola vite ſue qͣlitate ꝓmeruit. vt invrbe laſciua. ⁊ boni eā p̄dicent. ⁊ mali detrahere nō audeāt. vidueeam imitent̉ ⁊ virgines maritate colant. noxie timeāt. ſacerdotesſuſcipiant.De amore ſcripture ⁊ fuga ſeculi..lxxxvij.Idem ad marcellā de ſecedendum ab vxore.Mbroſiꝰ quo carthas. ſūꝑtus. ⁊ notarios mīſtrāte. tā innumerabiles libros adamantiꝰ noſter. ⁊ calcēterus nr̄ explicauit. refert nunqͣꝫ ſe cibos origene pn̄te ſumpſiſſe ſine lectōne. nunqͣꝫ ſomnū iniſſe. niſi vnꝰ ē fratribꝰ ſacris literis ꝑſonaret. hoc diebꝰ egiſſe vel noctibꝰ. vt ⁊ lectioorōnem ſuſciꝑet. ⁊ oratio lectōnem. Quid nos ventris aīalia talenūqͣꝫ fecimus. qͦs ſi ſecūda hora legētes inuenerit. oſcitamus. māufaciem defricātes. ⁊ quaſi poſt multū laborē mūdialibꝰ rurſum negocijs occupamur. Pret̓mitto prandia quibꝰ ornerata mēs premit̉. pudet dice̓ frequētiā ſalutandi. qꝛ aut ipſi quotidie ad aliosꝑgimus. aut ad nos veniētes ceteros expectamꝰ. Deinceps iturad ꝟba. ẜmo terit̉. lacerant̉ abſentes. vita aliena deſcribit. ⁊ mordentes inuicē ꝯſumimur abinuicē. Tales nos cibꝰ ⁊ occupat ⁊ dimittit. Cum ꝟo amici receſſerint ratiocinia ſupputamꝰ. ⁊ ſi dānuꝫvt ſepe in re familiari accide̓ ſolet fuerit nūciatū. vultus merore depͥmit̉. Letamur ad numū. obolo cōtriſtamur. Sicqꝫ ymagini deiin qua ꝯditi ſumꝰ. ꝑſonas plurimas ſuꝑinducimꝰ. Et qūo in theatris vnus ⁊ idē hiſtrio nūc herculē rubuſtus oſtēdat. nūc mollisin venerē frangit̉. Nūc tremulꝰ in cibelem. ita ⁊ nos tot habemusꝑſonaꝝ facies quot peccata. vn̄ dicit ꝓpheta. Dn̄e in ciuitate tuamaginem ip. a. ni. red.¶ De ſignificatione muneꝝ euſtochij ⁊ marcelle. .lxxxviij.Idem in epiſtola ad euſtochium de tranſmiſſis muneribꝰ.Arua ſpecie ſed magnataritate ſunt munera accepiſſe a ꝟgine armillas epl̓aꝫet colūbas. ⁊ qm̄ in dei ſacrificijs mel non offert̉. nimiadulcedo arte mutata eſt. ⁊ qͣdam vt ita dicā piperis auſteritate cōdita. Apud deū ⁊m̄ nihil voluptuoſuꝫ. nihil ſuaue placet. nihilqꝫqd̓ in ſe nō habeat aliqͥd ꝟitatis ⁊ mordacitatis. Paſcha chriſticū amaritudinibꝰ māducat̉. feſtus eſt dies ⁊ natalis beati petri. feſtiuius ſolito ꝯcinendus. ita tn̄ vt ſcripturaꝝ ordinē iocularis ſermo nō fagiat. nec a ſcripto paleſtre nr̄e longius euagemur. Canone oꝑis ornamenta dimittas. qͥ vere ornam̄ta ſūt brachioꝝ. ne epiſtolā pectoris tui ſcindas. quā a baruch traditā. nouacula rex ꝓphanus incidit. ne ad ſil̓itudineꝫ effraym ꝑ oſee audias. Facta esinſipiēs vt colūba. Nimiū rn̄debis auſtere ⁊ ꝙ feſto nō ꝯueīat diei. Talibꝰ ipſa muneribꝰ ꝓuocaſti. dū dulcibꝰ amara ſociata ſūt. eta nobis paria recipies. Ueꝝ ne videar dona minuiſſe accepimus⁊ caniſtꝝ ceraſis refertū. talibꝰ ⁊ tā virginali verecūdia rubētibꝰ vtea nūc a lucullo delata exiſtimarē. In ſcpͥturis qͥdē caniſtꝝ ficis plenū legimꝰ. ceraſa ꝟo nō inuenimꝰ. Optamꝰ itaqꝫ te de illis pomisfieri. qͥ ꝯͣ templū dn̄i ſūt. ⁊ de quibꝰ d̓r q̄ bona valde. Nihil quippeſaluator mediū aūt ⁊ ſicuti frigidū nō refugiēs. calidis delectat̉. itaicitis.idēdūtepidos ſe euome̓ ī apocalipſi loquit̉. Un̄ nob̓