et nō erubeſcimus vicijs noſtris noīa pietatis obtēdere. Quid facit monachꝰ in cellulis feminaꝝ. Quid ſibi volūt ſola ⁊ pͥuata colloquia. ⁊ arbitros fugiētes oculi. Sanctꝰ amor impatientiā nō habet. Qd̓ de libidine diximus referamus ad auariciā. ⁊ ad omīa vicia que vitant̉ ſolitudine. Et idcirco vrbium frequētias declinamus. ne face̓ ꝯpellamus q̄ nos nō tānatura cogit face̓. qͣꝫ volūtas.Inuectio hieronimi ꝯtra emulos ⁊ detractores ſuos. .lxxx.Idem ad aſſellaꝫ de fictis amicis ⁊cͣ.Ratias ago deo meo ꝙdignꝰ ſum quē mūdus oderit. Ora aūt vt de babilonehieſus filiꝰ ioſedech. veniat eſdras qui int̓pretat̉ adiutor. ⁊ reduhierl̓m regrediar. ne mihi dn̄etur nabuchodonoſor. ſꝫcat me in patriā meā. Stultus ego q̇ volabā cantare canticuꝫ dn̄iin terra aliena. nec recordabar ꝙ qui de hierl̓m egredit̉. ſtatim incidit in latrones. Maleficū me qͥdam garriunt. Sꝫ ſcio ꝑ infamiamet bonā famā ꝑueniri ad regna celoꝝ. Ante tribunal xp̄i ſiml̓ ſtabimus. ibi patebit qua mēte qͥs vixerit. O inuidia pͥmuꝫ mordaxtui. O ſathane calliditas ſemꝑ ſct̄a ꝑſequēs. Nō facil̓ venia praua dixiſſe de rectis. ¶ Ideꝫ ad marcellā de omaſo. Ita ſe habꝫ naͣtura vt amara ſit veritas. blanda vicia exiſtiment̉. Un̄ non mīꝝ ſinos vicijs detrahētes plurimos offendimus. Diſpoſui omaſumſecare fetentē timeat qui ſtrumoſus ē. Uolo cornicule detraheregarrienti raucedulā ſe intelligat. Nunꝗd vnus in vrbe romana ēqui habeat trūcas inhoneſto vulne̓ nares. Nūquid onaſus cauaverba. ⁊ in velicaruꝫ more tumētia buccis trutinat̉ inflatis. placetmihi de laruis. de noctua. de bubone. de niliacis ridere portentis.Quid qͥd dictū fuerit in te dictū putas. In quodcūqꝫ vicium ſtilimei mucro ꝯtorquet̉. te clamitas deſignari. An ideo tibi bellus videris. qꝛ fauſto noīe vocaris. quaſi nō ⁊ lucꝰ ideo dicat̉. qꝛ mīme lucet. Ꝙ ſi in deſcriptiōe fedoꝝ ſemꝑ iraſceris. iam te cuꝫ ꝑſio cantabo formoſum te optet geneꝝ regina. puelle te capiāt. quidqͥd calcaueris hoc roſa fiat. Dabo tn̄ ꝯſiliū quibꝰ abſconditis poſſis pulcrior apparere naſus nō videat̉ in facie. ſermo nō ſonet ad loquendū. atqꝫ ita ⁊ formoſus videri poteris ⁊ diſertus. ¶ Idē ad ſabinianū dyaconū lapſum. Liber ille quē ꝓpheta denotat oīs ſeriesſcpͥturaꝝ eſt in quibꝰ ⁊ penitēs plangit̉. ⁊ iuſtus canit̉. ⁊ deſperātimaledicit̉. nihil em̄ tā repugnat deo qͣꝫ cor impenitēs. Soluꝫ hoccrimen eſt qd̓ veniā ꝯſequi nō poteſt. Inimicus tibi factꝰ ſuꝫ veradicens. Nec doleo de maledictis tuis. Quis em̄ neſciat. nihil niſiflagitioſum ore tuo laudari. Hoc plango ꝙ tuipſe nō plangis. ꝙte mortuū nō ſentis: ꝙ quaſi gladiator ꝑatus libidini in ꝓpriuꝫ funus ornaris. Dentes puluere teris. raros in rubenti caluaria capillos digeris. thaurina ceruix toris adipeis ītumeſcēs. nec qꝛ fractaeſt inclinat̉. Suꝑ hec vnguētis fragras. mutas balneas. ⁊ contrarenaſcentes pilos pugnas. ꝑ foꝝ ac plateas nitidus ac politꝰ amator incedis. frons meretricis facta eſt tibi neſcis erubeſce̓. Age itaqꝫ pnīam. conu̓tere miſer ad deū. vt ad te deus ꝯuertat̉ an̄ maloꝝtuoꝝ putas ſolatiū. ſi ml̓tos tibi ſil̓es habeas. fluāt paululū d̓ oculis tuis lacrime. ⁊ int̓ ſericū ⁊ lintheamina quibꝰ tibi videris fulgidus ⁊ formoſus. intellige te nudū ꝯſciſſum ſordidū mendicanteꝫ.Iterum de eodem..lxxxj.Idem ad marcellam de detractoribꝰ ſuis.Uidam ſuperbie nos argͣuere ſolēt. qui craſſam ruſticitatē ſolā ꝓ ſanctitate habent piſcatoꝝ ſe diſcipulos aſſerentes. qͣſi idcirco iuſtiſint ſi nihil ſciuerint. Quos ego cū poſſeꝫ meo iure ꝯtemne̓. aſinoquippe ſira ſuꝑflue canit. veꝝ ita reſponſum habeāt. Si diſpliceteis fontis vnda puriſſimi. ſcenoſos riuulos bibāt. ⁊ diligentiā quaauiū ſiluas. ⁊ ꝯchaꝝ gurgites norunt. in ſcpͥturis legēdis abijciāt.Sintqꝫ ī hac re tātū ſimplices. vt xp̄i verba exiſtimet ruſticana. inquibꝰ ꝑ tāta iam ſecula tātoꝝ ſudauerint ingenia. vt rōnem vniuſcuiuſqꝫ ꝟbis magis opinati ſint qͣꝫ exp̄ſſerint. Apoſtoluꝫ qͦꝫ arguant imꝑitie. qui ob multas lr̄as dicit̉ inſanire. Scio te cū iſta legeris rugare frontē. ⁊ libertatē meā rurſum ſeminariū timere rixarum ac meū ſi fieri pōt os digito velle cōprimere. ne audiaꝫ dicereque alij facere nō erubeſcūt. Rogo qͥd a nobis libere dictū eſt. vnūmiſer locutus ꝙ ꝟgines ſepius eſſe dn̄t cuꝫ mulieribꝰ qͣꝫ cū maſculis. totius orbis oculos offendi cunctoꝝ digitis notor. Multiplicati ſunt ſuꝑ c. c. m. qͥ ode. me. gͣ. Ueꝝ ne flaccus de nobis rideat.Amphora cepit inſtitui currēte rota cur vrceus exit. Reu̓tamurad aſellos bipedes noſtros. Et in aurē eoꝝ buccina magis qͣꝫ cithara ꝯcrepabimus. ¶ Idem ad magnū oratorem vrbis rome.Queris cur in opuſculis noſtris ſeculariū literaꝝ int̓duꝫ exemplaponamꝰ. ⁊ candorē eccl̓ie ethnicoꝝ ſordibꝰ polluamus. Reſponſum breuit̓ habeto. Nunqͣꝫ hoc q̄res niſi te totuꝫ tullius poſſide̓tſi ſct̄as ſcripturas legeres. ⁊ eaꝝ int̓pretes omiſſo vulcatio euolueres. Naꝫ ⁊ in moyſe ⁊ in ꝓphetarū voluminibꝰ. ⁊ epiſtolis pauli

quedam de libris gentilium aſſumpta ſunt. In deutronomio d̓dn̄i voce p̄cipit̉. mulieris captiue radendū caput ⁊ ſuꝑcilia. oēſopilos ⁊ vnguēs corꝑis amputādos. ⁊ ſic eā hn̄dam ꝯiugē. Quiergo miꝝ. ſi ⁊ ego ſapientiā ſecularem. ꝓpt̓ eloquij venuſtatem. etmembroꝝ pulcritudinē de ancilla atqꝫ captiua iſrahelitē face̓ cupio. ⁊ ſi quid in ea mortuū eſt ydolatrie vel voluptatis. ⁊ erroris libidinuꝫ. vel p̄cido vel rado. ⁊ mixtos puriſſimo corde vernaculosdomino ſabaoth ex ea genero. ¶ Idem in apologetico ad pāmachium. Delicata doctrina eſt pugnāti dictare ictus de muro. ⁊ cūipſe vnguētis delibutus ſis. cruentū militem accuſare formidiniinuenti ſunt ſcioli tm̄ ad detrahenduꝫ qui eo ſe doctos oſtendarvelint. ſi cunctoꝝ dicta lacerēt. plautianā familiā imitantes. Pondamno nuptias. ꝟgnitatē in celū fero nō qꝛ habeo. ſed qꝛ mamiror quod nō habeo. Ingenua ⁊ verecunda ꝯfeſſio eſt quo ipſecares id in alijs p̄dicare. Miſerie delicijs. ⁊ delitie miſerijs commutant̉. In arbitrio meo eſt vel lazaꝝ ſequi. vel diuitem.¶ Adhuc de eodem..lxxxvij.Idem ad mineruium ⁊ alexandrum de reſurrectōne carnis.I quis ꝯtra me murmuat. ꝙ eoꝝ explanationes legā. quorum dogmatibꝰ nōacquieſco. ſciat me illud apoſtoli libent̓ audire. oīa probate qd̓ b̓onū ē tenete. Ego ab adoleſcētia mea ꝓfiteor. ⁊ origenēet euſebiuꝫ ceſarienſem. viros doctiſſimos fuiſſe. ſed erraſſe in dogmatuꝫ veritate. et tn̄ in explanationibꝰ ſcripturaꝝ ſudoris ſui nōbis memoriā reliquerūt. In terra aurū querit̉. ⁊ de fluuioꝝ alueisſplendens glarea ꝓfert̉. pactoluſqꝫ ſceno ditior eſt qͣꝫ fluento.Idem ꝯtra vigilantiū. Oꝑis ac ſtudij mei eſt multa lege̓. vt explurimis diuſos flores carpā n̄ tam omnia ꝓbaturꝰ. qͣꝫ que bonaelecturus. Nō eſt eiuſdem hoīs aureos nūmos ⁊ ſcripturas ꝓbare. vina deguſtare. ⁊ ꝓphetas ⁊ apl̓os intelligere. Meā iniuriā patient̓ tuli. impietatē contra deū ferre nō potui. ¶ Idē ad pāmachium ⁊ occeanū. Ipſe qͦꝫ origenes in epl̓a quā ad fabianū romane vrbis ep̄m ſcribit. pnīam agit ꝙ talia ſcripſit. ⁊ cauſas temeritatis in ambroſium refert. ꝙ ſecreto edita in publicū ꝓtulerit. Quiobijcit mihi origenē obijciat ⁊ mihi cur hoīem iudeū habuerinceptorē. cū ego miro odio auerſer circūciſionē. Libros qͥdem origenis ꝯgregaui. ⁊ ideo errores eiꝰ nō ſequor. qꝛ ſcio oīa que dixit.atqꝫ vtinā oīm tractatoꝝ haberē volumīa vttarditatem ingenijeruditionis diligentia cōpenſarem. ¶ Idem in ꝓlogo hebraicarum queſtionum. Nō mirum ſi contra me ꝑuum homūculum immunde ſues gruninent. ⁊ pedibꝰ margaritas conculcent. cū aduerſum doctiſſimos quoqꝫ viros. ⁊ qui gloriam inuidia calcare debuerant liuor exarſit. Semꝑ quidē in ꝓpatulo fortitudo emulos habet. feriuntqꝫ ſummas fulgura montes. Me vero ꝓcul ab vrbibꝰforo litibꝰ turbiſqꝫ remotū ſicqꝫ latētem repperit inuidia. Vt aūtnos humiles atqꝫ pauꝑculi nec habemus diuitias. nec oblatas d̓gnamur recipere. ita ⁊ alij nouerint ſe nō poſſe noticiam ſcripturarum. id eſt diuitias chriſti cū mūdi pariter habe̓ diuitijs balſamūpiper ⁊ poma. palmaꝝ ruſtici nō emunt..lxxxiij.De ſtudio ſanctarum ſcripturarum.Idem de ſtudio ſcripturarum.Era illa neceſſitudo eſt. ⁊chriſti glutino copulata. quā nō vtilitas reifamiliarisnon p̄ſentia tm̄ corporum. nō ſubdola et palpans adulatio. ſed dei timor ⁊ diuinarum ſcripturarū ſtudia conciliāt. Habet autē neſcio quid latentis energie viue vocis actus. ⁊ in auresdiſcipuli de actoris ore tranſfuſa fortius ſonat. Ingenium docileet ſine doctore laudabile eſt. Sancta quidem ruſticitas ſolum ſibiꝓdeſt. ⁊ qͣntum edificat ex vite merito. tantū nocet ſi deſtruentibꝰnon reſiſtat. Ueruntamen etiā qui vilia opuſcula fabricāt. abſqꝫdoctore eſſe non poſſunt quod cupiunt. Quod medicoꝝ eſt promittūt medici. tractant fabrilia fabri. Sola ſcripturaꝝ ars ē. quāſibi paſſim omnes vendicant. Scribimus indocti doctiqꝫ poemata paſſim. hāc garrula anus. hanc delirus ſenex. hanc ſophiſta ꝟboſus. hanc vniuerſi preſumunt. lacerant. docent anteqͣꝫ diſcant.Alij adducto ſupercilio grandia verba trutinātes inter muliercūlas de ſacris literis philoſophant̉. Alij quadam facilitate ꝟborūīmo audacia ediſſerūt alijs. quod ipſi n̄ intelligūt. Taceo de meisſimilibus. qui ſi forte ad ſcripturas ſanctas poſt ſeculares litterasveniūt. ⁊ ſermone cōpoſito aures populi mulſerint. quidqͥd dixerint. hoc legē dei putāt. nec dignant̉ ſcire. quid ꝓphete. quid apoſtoli ſenſerint. ſed ad ſenſum incongrua aptant teſtimonia. quaſigrande ſit. et non vicioſiſſimum dicendi genus deprauare ſententias. et ad voluntatem ſuam ſcripturam trahere repugnantemNolo aut vt offendaris in ſcpͥturis ſimplicitate. et quaſi vtilitate