Liber.XVII.

is fieri. Sed qͣnto humimiſcere ſe turbis ruſticis. de p̓ncipe vParua quidemlior tāto ſublimior eſt. liaritūꝓmiſſadimiſimus. grandiabitrio. Non tibireddunt̉. Semꝑ grādSi ergo vis perimponit̉ neceſſitas vt vfectus eſſe. eſſe qd̓ xp̄us eſt. vātie. ne timor penurie infidelitatis occaſiotū. ⁊ da pauꝑibꝰ. nō locupletihus. nō ſuꝑbis. Da qͦ neceſſitas ſuſtentet̉. nō quo augeant opesris illud apl̓i. nō alligabis os boui triturāti ⁊cͣ. et dignꝰCūqꝫrius mercede ſua. ⁊ qui altari mīſtrant. de altari ꝑticipant̉.eſt.Memquoqꝫ huius ſnīe: hn̄tes victū atqꝫ veſtituꝫ. his ꝯtentiſumus. Ubi videris fumare patīas ⁊ phaſides aues lentis vaporibꝰ diſcoqui. vbi argēti pondus. feruētes boricos mānos. comatulos pueros. p̄cioſas veſtes. picta tapētia. vbi ditior eſt largitoreiendū eſt. ꝑs ſacrilegij eſt rem paupeꝝ nō dare pauꝑibus.cui laEt tn̄ nō eſt ſatis ꝑfecto ⁊ ꝯſummato viro opes ꝯtemne. pecuniam diſſipare ⁊ ꝓijcere. qd̓ in momēto ⁊ ꝑdi et inueniri poteſt. Fecit hoc ſocrates thebanꝰ. fecit antiſtenes. fecerūt plurimi quos virimus. plus debet xp̄i diſcipulus p̄ſtare. qͣꝫ mundi ph̓uscioſosrie aīal. ⁊ popularis aure atꝫ rumorū venale macipiū. Tibi nōſufficit opes ꝯtemnere: niſi xp̄m ſequaris. Sentio te diuinis ardes. nec temeritate qͦrundā docere qḋ neſcias. ſed an̄ diſcereqd̓ docturus ſis. Nō cōturnatā affectas eloquentiā. nec more pueroꝝtas ſententiolas in clauſulis ſtruis. cito turgens ſpūmadilabinquit fabius artes eēt. ſi de illis ſoli artifices iudicarēt. Hec p̄teriens tetigi. vt eruditis ꝯtentꝰ auribꝰ nō magnopere cures quid imꝑitoꝝ de ingenio tuo ramuſculi iactitēt. ſed ꝓphetaꝝlie medullas bibas. Hec qͦꝫ moneo ⁊ nō ſolum pecuniā ſed etiā xp̄o teip̄m offeras: hoſtiā viuam. Scit hoſtis antiperauiinētie qͣꝫ nūmoꝝ eſſe certamen. facile abijcit̉ quodīſecus. Inteſtinū bellū ꝑiculoſius eſt. Zacheus diuesauꝑes: ⁊ qͣntum ad diuitias nihil. qͣntum ad volūerat. aidū ꝑiter reliquerūt. Si offeramus xp̄o opes curem̄ tſtra libent̓ ſuſcipiet. Sin aūie foris ſunt deo. que int̓ō eſt equa ꝑditio. Ꝙ patricij generis pͥmus int̓eſſe cepiſti. nō tibi ſit tumoris. ſꝫ humilitatis occaſioūcūqꝫ te deieceris. humilior xp̄o n̄ eris. Eſto īcedaspedibꝰ. fuſca tunica veſtiaris. equeris pauꝑibꝰ. inopuꝫ cellulas dignant̓ introeas. aquā portes. ligna ꝯcidas. focū extruas vbi vincula. vbi alape. vbi ſputa. vbi flagella. vbi patibulū. vbi mors. ⁊ cūoīa que dixi feceris: ab euſtochio tua paulaqꝫ vinceris. ſi n̄ opereHec dico nō quo de ardore tue mētis quidqͣꝫ dubiac certtem .ſ.currentem impellā: ⁊ acriter dimicanti feruorem faeamuore a.lxx.¶ De laude ſancte marcelle vidue.Idem ad pͥncipiam virginem de vidua vel obitu ſancte marcelle.Olent vidue ſecularespurpuriſſo ac ceſura ora depingere. ſericis nitere veſtibus ſplendere gēmis. aurū portare ceruicibꝰ. fragraremirra. dominatū ſe caruiſſe viroꝝ letant̉. querūtqꝫ alios. nō quibꝰiuxta ſnīam dei ſeruiant. ſed quibꝰ imꝑent. vn̄ ⁊ pauperes eliguntvt nomen tm̄ viroꝝ habe̓ videant̉. In vidua noſtra marcella. cōfuſa eſt gentilitas. Omnibꝰ eniꝫ patefecit q̄ eſſet vidua xp̄iana. qͣꝫꝯſcientia ⁊ habitu ꝓmittebat. Talibꝰ vſa eſt veſtibꝰ. quibꝰ frigusdepelle̓t. nō mēbra nudaret. auꝝ vſqꝫ ad anuli ſignaculū repudians. ⁊ magis in ventribꝰ egenoꝝ qͣꝫ in marſupijs recondens. nullūclericoꝝ vel mōachoꝝ ꝙ ample domꝰ plerūqꝫ neceſſitas exigebatabſqꝫ arbitris vidit. Semꝑ in comitatu ſuo ꝟgines ⁊ graues viduas habuit. ſciēs ex laſciuia puellaꝝ ſepe de dn̄aꝝ moribꝰ iudicari. Raro ꝓcedebat in publicū. ⁊ maxīe nobiliū matronaꝝ. vitabat domos. niſi cogeret̉ vide̓ qḋ ꝯtempſerat. rn̄deat forſan infidelis lector. me in mulierculaꝝ laudibꝰ immorari. Qui ſi forte recordet̉ ſct̄as mulieres comites dn̄i ſaluatoris que de ſubſtātia ſua eiminiſtrabāt. ⁊ tres marias ſtantes an̄ crucē mariamqꝫ ꝓprie magdalenā. que pͥma an̄ apl̓os xp̄m videre meruit reſurgētem. ſe potius ſuꝑbie qͣꝫ nos ꝯdemnabit ineptie. qui ꝟtutes nō ſexu. ſed aīoiudHec ānis plurimis ſuā ſic trāſegit etatē. vt an̄ ſe vetulam cernet qͣꝫ adoleſcētulā fuiſſe meminiſſꝫ. laudās illud platōniph̓ia eſt meditatio mortis.e ꝯſolatione fidelium ſuꝑ morte amicoruꝫ..lxxjIdem ad thiraſiam cōſolatoriam.Tupe muꝝ fidei tue penefratuꝫ vulneribꝰ orbitatis. quē ſepire debuerat ſpes reurrectōis. Nunqͣꝫ ſpes cum dolore ꝯcordat. nec fidesſentit quacunqꝫ iacturā. Reſurgere credimꝰ ⁊ noſtros plangimꝰQuid faceremꝰ ſi mori tm̄ p̄ciꝑet deus. Uolūtas eius vtiqꝫ ſolſufficeret adū. cui nulluꝫ iubemur impone̓ affectum. Nihil

abſtulit tuum. quia reciꝑe dignatus eſt ꝓprium. Et creditū ſuū recipere decuit creditorē ⁊ nihil decuit qͣꝫ creditori gr̄as age̓ mutuantem. ⁊ dicere cū iobominus deabſtulit ⁊cͣ. Addituret alia ꝯſolatōis ꝓuidentia. q̄ iaculisbitatis occurrat. plangereem̄ deberemꝰ amicis de ſeculo recedentibꝰ. ſi ſeculi inimicicias contraire mīme ſentiremꝰ. ⁊ plangimus dn̄i beneficia qͥ nouit infirmitati noſtre quid p̄ſtet. ꝑiclitari volebat adhuc qͥ dolet aliquē dormientem. et int̓ fructus vite pn̄tis videre cupit miſerum laborare.Quid gͦ ꝓ dormiente lacrimas fūdis. quaſi neſcias quid in teipſoquotidie patiaris. ꝓpt̓ hoc em̄ et dn̄s diſcipulos admonet dicēs.Si diligeritis me ⁊cͣ. planū mortuū lazaꝝ fleuit. ſed nō tuas lacrimas fudit. Doluit lazaꝝ nō dormiēteꝫ. ſed potiꝰ reſurgentē. ⁊ flebat quē cogebat̉ ꝓpt̓ alios ſaluādos ſeculo reuocare. hanc vitamdans ingemiſcebat. quā tu doles eſſe ſublatā. Cōtra lacrimas eiꝰpugnāt lacrime tue ⁊ amor tuus eiꝰ amori nō ꝯuenit. Ille em̄ nolebat reddere laboribꝰ quē dilexerat: et tu amare te credis cui laborum vis adhuc reſtare tormenta. Mihi crede. Sola in omnibꝰ incredulitas meret. Et ſicut nō pōt fides noſſe qḋ doleat. ſic diffidētia ſola doloribꝰ inuenit̉ ancilla. Preterea vide ſi aliqͥd debeat dolori ꝯcedi. vbi ſine aliquo remedio pōt animꝰ fatigari. Sequit̉ cōſummatio oīm gaudioꝝ ꝙ in reſurrectōe inuicē nobis dn̄o reformante reddemur. ſicut ſcriptū eſt. Si em̄ credimus ⁊cͣIdem de eodem. Idē ad theodorā de morte lucini. .lxxij.Duerſus mortis neceſſitatē que int̓ frēs diuidit. et cariſſima int̓ ſe noīa crudel̓¶ et dura diſſociat: hoc ſolatio erigimur. ꝙ in breui viſuri ſumus eos qͦs abſentes dolemus. Neqꝫ em̄ mors ſꝫ ſomnus appellat̉ ſcd̓m apl̓m. Lucinus in breui ꝯſumatus expleuit tꝑa multa. Nos dolendi magis qui quotidie in p̄lio ſtamꝰ. Uulnera peccatoꝝ accipimus. vicijs ſordidamur. Ille iam ſecurus et victor teaſpicit de excelſo. ⁊ fauet laborāti. et iuxta ſe locū p̄parat. eodē caritatis amore. quo in t̓ra quoqꝫ oblitus officij ꝯiugalis ſororē habe̓te ceꝑat ¶ Idē ad paulam ꝯſolatoriā ſuꝑ mortē bleſille. Teſtormi paula hieſuꝫ quē bleſilla nūc ſequit̉. teſtor ſanctos angelos eiꝰquoꝝ ꝯſortio fruit̉. eadē me dolorum ꝑpeti tormēta que pateris.Ueꝝ ꝯſideremus qͥd ethicus ille pſalmus ſonet. Iuſtus es dn̄eet rectu iudiciūt. Hoc non poteſt niſi ille qui ad vniu̓ſa que patit̉magnificat dn̄m. ⁊ ſuo merito imputās de eiꝰ adu̓ſis clemētia gloriatur. Cur autem durum ſit quod qn̄qꝫ patiendum eſt. dolemusquenqͣꝫ mortuum. ad hoc em̄ nati ſumus vt maneamꝰ eterni. Leteruꝫ nōne vereris. ne tibi ſaluator dicat iraſceris paula. quia filiatua mea facta eſt filia. indignaris de iudicio meo. et rebellibꝰ lacrimis facis iniuriā poſſidenti. Cibū tibi denegas nō ieiuniorum ſtudio. ſed doloris. nō amo inediam iſtaꝫ. Ieiunia hec aduerſarij meiſunt. nullam aīam recipio. que nolente me ſeꝑatur a corpore. Tales ſtulta ph̓ia martires habeat. habeat zenonē thedumbretū velcathonē. Si viuentem crederes filiam. nunqͣꝫ plangeres ad meliora migraſſe. Luxiſſe legit̉ iacob filiū quē putabat occiſum. ad quēet ipſe erat deſcenſurus ad inferos dicens. Deſcendā ad filiū meūlugens in infernū. Quia necdū ꝑadiſi ianuaꝫ xp̄us effregerat. necdum flameā illam rumpheā. ⁊ vertiginē p̄ſidentiū cheruhin ſanguis eius extinxerat. Un̄ et abraham licet in loco refrigerij fuerattn̄ apud inferos eſſe cum lazaro ſcribit̉. Et dauid iuſte fleſſe filiuꝫparricidam: qui alium ꝑuulū poſtqͣꝫ vt viueret impetrare nō potuit. qꝛ ſciebat nō peccaſſe. nō fleuit. De moyſe ꝟo ⁊ aaron. ꝙ eisex veteri more ſit planctus exhibitus. nō eſt mirandū. cū ⁊ in actibꝰapoſtolorum iam euangelio choruſcante ſtephano fecerint hieroſolime fratres planctum magnum. ⁊ vtiqꝫ planctus magnus nō inplangentiū exanimatōne vt tu eſtimas. ſed in pompa funeris ⁊ exequiarum frequētia intelligendus ſit. Parce quēſo tibi. parce filie iam cum xp̄o regnanti. ꝑce ſaltem euſtochio tue cuius ꝑua adhuc etas. ⁊ rubis pene infantia. te magiſtrāte dirigitur. Grandisin ſuos pietas. impietas in deum eſt. Abrabam vnicum filiū letusinterfecit. ⁊ tu vnam de pluribꝰ quereris coronatam. Deteſtandeſunt iſte lacrime plene ſacrilegio crudeli que nō habent modū. ſedvſqꝫ ad viciniam mortis accedūt. vlulas ⁊ exclamitas. ⁊ quaſi quibuſdam facibꝰ accenſa. qͣꝫtum in te eſt tui ſemꝑ homicida es. Sꝫet ad talem ſemꝑ clemens hieſus iugredit̉ ⁊ dicit. Quid ploras.Nō eſt puella mortua ſed dormit. Irrideant circūſtantes. Iſta infelicitas iudeorum eſt. Te quoqꝫ ſicꝝ volueris filie volūtari. angelus increꝑabit. Quidleris viuētem cum mortuis.De vita nepotiani milieis..lxxiij.Epitaphiuꝫ nepociani ad heliodorum ep̄m.Epocianus dū eſſet in palatij militia. ſub clamite. ⁊ candende lino corpus ciliciocircūcinxit. ante ſeculi poteſtates ſtans liurida ieiunijsora portauit. ſb̓ alteriꝰ ſignis ⁊ veſtibꝰ ſūmo rege militit. Et ad