Liber

.XVI.

veniā ad te. Accepit eſecū duos fratres de monaſterio. et cumveniſſet ad januās ſue clamauit dicēs. Benedicite ⁊ videtereſſa illa nō canouit fratrē ſuū. Ip̄a autē cognouitos .ſꝟbū. ne forte in voce cognoſceret eū. Cū autēillā ſed nō eſt locicomediſſent ⁊ bibiſſent aquā. r̄uerſi ſunt ad monaſteriū ſuū. Poſtaliquātos dies ſcripſit ad eum ſoror vt veniret. Tūc ille reſcripſit.ego veni ad te ⁊ dediſti nobis aquā. ⁊ accepi de manibꝰ tuis et bibiSIufficiat ergo tibi qꝛ vidiſti me ſed ora pro me. Frater interrogauit ſenē dicēs. ſoror mea pauꝑ eſt. ſi do ei elemoſynā nō ē ſicut vnꝰiuꝑibꝰ. Et dixit ſenex nō eſt. qꝛ ſanguis modicū trahit te..lxxxij.re ſoAxit abbatiſſa matrona.iulti ī mōte poſiti ea q̄ ſunt ppl̓aria agētes p̄ierūt. Meius eſt em̄ cū multis eſſe ⁊ vitā ſolitariā agere volūtate.lus eē ⁊ ꝓpoſito mētis cū ml̓titudinē. Narrauit quidā ꝙ tresī ſeſe dtes monachi facti ſunt quoꝝ vnꝰ elegit. litigātesirmos viſitare. Terciꝰ ſolitudine quiin paciborās ꝓpter lites hoīm. nō poterat placare. ⁊ teeſcereit ad ſūdū. ⁊ inuenit ip̄m aīo deficientē. et nō valētēdio.ordātes hi duo. venerūt ad terciū. narranis. rogauerūt eū vt diceret quid ip̄e ꝓfecerit.liſit aquā in ciphū. ⁊ ait. Attēdite in aquaꝫ⁊ turiat. Et poſt modicū iteꝝ dixit attēdite. quō limpidamodo facta eſt aqua. Et cū intenderēt in aquā vidēt tanqͣꝫ in ſpeculo.s. Et tūc dixit eis. ſic ē qui ī medio hoīm ꝯſiſtit. aturba em̄ct̄a ſua. Cū autē qͥeuerit ⁊ maxime in ſolitudinetūc delicua cōſpicit. Nilus ait imꝑforabilis eſt inimici ſagittꝭ qͥtitudini crebra ſuſcipiet vulnera.it arſenius ad theophilū archiep̄m rogantē ſermonē abeo. Etletꝭ. Quo reſpōdēte etiā ait. Ubitis arſeniimare nolite. Ilē arſeniꝰ ſonū calaellabat terremotūmoyPaſtor rogabat dn̄m vt nō daretatiā impetrādi ꝓ reis ant̓e iudices dicēs. Dn̄e noli mihi dareqͥn nō ꝑmittēt hoīes ſedere me in loco iſto.gratiā. altu et qtione.lxxxiRatribꝰ maducantibꝰ incharitate riſit vnꝰ ad mēſam. Quē vidēs abbas iohānes. fleuit amare dicēs. Quid putas frater iſte habet īcorde. qꝛ riſit cū magis flere deberet qꝛ charitatē māducat. ¶ Dixit ſanctaetice. qꝛ labor eſt ⁊ certamē magnū in pͥmordio ꝯuern. ſed poſtea inenarrabile gaudium. Sicut em̄ qui ignem accendere vult prius fumatur et poſtea ex fumi moleſtiā lacrimaturſicqꝫ obvolebat. Deus em̄ ignis ꝯſumēs eſt. ſic nos oporbis cū lacrimis ⁊ laboribꝰ accēdere. ¶ Cuidā ridēti dixā celo ⁊ terra. rationeꝫ totiꝰ vite nr̄e reddituri ſumus. ⁊ tu rides quēadmodū vmbrā corpoꝝ noſtroꝝ vbiqꝫ circūfeiſcū. ſic debemꝰ fletū ⁊ ꝯpūctionē nobiſcū hr̄e vbicūqꝫ ſufratresati a ſpū fornicatiōis. abierūt ⁊ acceperūt vxſtea abijt vnꝰ ad alteꝝ dicēs. Quid lucrati fuimꝰin hacia ex qua pena ſequet̉ eterna. ⁊ vitaꝫ angeloꝝ deſeruimꝰ. Recedamꝰ ad heremū. Reuerſiqꝫ ad ſene incluſi ſūt ꝑ annungrūiētes panē adalit̓. Et anno reuoluęg viiillidā. alter ꝟo pulcram. Etmemorabar penaꝝ inferni mihiSil̓r ⁊ ab altero queſierūt. Cur cū2atꝰ es. quo frater tuꝰ palleſcit.exulto. qꝛ me extraxit d̓ inferno. ⁊ exhoc ſntellexerūt ꝙ eqͣlis fuerat eoꝝ penū tenebat ad extergēdas lacrimasnire vnā horā. ſi tn̄ pugnator ē. Idēalmaꝝ. ſꝫ tm̄ adijciebat dicēsſus ſum. opus ē vti me nūc fetore iſibbas. paſtor lacrimatꝰ eſt ditemein in hoc ſeculo. qͥ em̄ ſeabitiue em̄ volūtarię hic ſiueē eſtflere. Idē ait. Monumēaſtor ait. Voloem̄ neqꝫ peccatū neqꝫ.lxxxiione.Ixit abbas felix fratribꝰſermonē intergātibꝰ. modo non eſt ſermo. abſtulera:deus a ſeatiā. vt nō inueniāt qͥd loquant̉. qꝛ nonꝯperet̉. Aſentes fratres conferebant deturiseli circa eos letantes. delectanter ſe loquerēt̉. ſtatim an-

geli ſancti recedebāt longius. indignātes cōtra eos. Ueniebāt ꝟoporci ſordidiſſimi ⁊ morbo pleni. ⁊ volutabāt ſe inter eos. Demones aūt delectabant̉ in vana ⁊ ſuꝑflua loquela. Beatꝰ aūt ſeniorhoc videns. abijt in cellā ſuā. ⁊ ꝑ totā nocte gemēdo deflebat miſerias noſtras. Et ꝯmonebat fratres ꝑ monaſteria dicēs. Cohibetefratres a multiloquio. ⁊ etiā ab ocioſis. ¶ Quidā frater interrogauit ſenem vſqꝫ quo etiā ſeruandū eſt ſilentiū. Rn̄dit vſqꝫ quo interrogeris. ¶ Frater reqͥſiuit abbatē pābo. ſi bonū eſſet laudare ꝓximū. Rn̄dit ſenex. meliꝰ eſt tace̓. Interrogauit āmonas abbate ſuūdicēs. Qn̄ lego ſcripturas. vult cogitatio mea ornare ſermonē vtparatꝰ ſim ad interrogata rn̄dere. Dixit ei ſenex. non eſt opus. ſedmagis de puritate mētis ꝓuide tibi. ¶ Ab abbate theodoro quidam tribꝰ diebꝰ interrogabat ſermonē. Quo nihil dicēte exijt triſtis. Interrogatꝰ theodorꝰ quare nihil ei dixiſſet. ⁊ rn̄dit qꝛ negociator eſt. ⁊ alienis ꝟbis gloriat̉. ¶ Agatho volēti ſua ꝯꝑare dicebat. p̄ciū ſemel datū ſuſcipies ⁊ tacēs ⁊ nunqͣꝫ dinumerās. Ideꝫ ꝑtrienniū lapidē in ore mittebat quo tacere diſceret. ¶ Syſoī dixitꝑegrinatio noſtra eſt. vt teneat hō os ſuū. ¶ Paſtor ad anub fratre ſuum nō reſpōdit. hoc dicēs aſtātibꝰ. ego iam mortuꝰ ſuꝫ. mortuꝰ aūt n̄ loqͥt̉. Idē ad quēdā fratrē loquētē d̓ ſcripturis nō deditreſponſum. dicēs aſtantibꝰ. Iſte deſurſum eſt ⁊ de celeſtibꝰ loquit̉ego autē deorſum ⁊ de terrenis loquor. Si mihi locutus fuiſſet depaſſionibꝰ anime reſpondiſſem ei..lxxxv.e abſtinentia.Ueſiuit abrahā ab abbate ſyſoi. Si bibit frater tres calices. nōne multū eſt. Cuiabbas. Si nō eſſet ſathanas. id eſt ꝯcupiſcētia nō eſſetmultū. Frequēter dixit diſcipulꝰ ſyſoi ad eū. Abba ſurge ⁊ māducemꝰ. Et ille. Nō adhuc māducauimꝰ. At ille. nō. ¶ Dixit abbasyꝑicius. Meliꝰ eſt māducare carnē ⁊ bibere vinū. qͣꝫ in obtrectōnecomedere carnē fratrū. ¶ Uenit quidē ſenex ad aliū ſenem. qui p̄cepit diſcipulo ſuo fac nobis modicū lēticule ⁊ infunde panes quofacto māſerūt ſic vſqꝫ ad aliū diē loquētes de ſpūalibꝰ. Hora aūtiam ſexta iterū idē p̄cepit. Cui diſcipulꝰ ab heſterno die feci. ⁊ ſurgentes ꝯmederūt. ¶ Quidā ſenex annis. xl. nō bibit. Quādo aūtfiebat cauma lauabat foriſculā ⁊ impletā aqua appendebat an̄ oculos ſuos. Et interrogatꝰ a fratribꝰ quare hoc face̓t. dixit vt vidēsqd̓ deſidero. maiorē ſuſtineā ardore. ⁊ ſic a deo maiorē ꝯſeqͣr mercedē. ¶ Referebāt ſeniores de quodā fratre ꝙ ita impugnabāt eūdemones. vt ſtatim hora diei pͥma tantā famē ⁊ defectionē corpori eiꝰ facerēt. vt penitꝰ ſuſtinere nō poſſet. Uerūtamē ille dicebat īcorde ſuo. qꝛ qualit̓cūqꝫ ſit oportet me vel vſqꝫ ad horā terciā expectare. hora tercia idē dicebat. etiā nūc violenter oportet me ſuſtinere vſqꝫ ad ſextā. ora ſexta infundebat panē in aqͣ dicēs. Dūhic panis infundet̉. oportꝫ etiā me expectare nonā. Cūqꝫ hora nona veniſſet. ẜm ꝯſuetudinē īplebat or̄ones ⁊ pſalmodiā ẜm regulā ⁊ ponebat panē vt comederet. hec gͦ ꝑ plurimos dies ſuſtinuit.Quadā aūt die cū hora nona ſediſſet vt cibū caꝑet. vidit de ſportella vbi panis. id eſt paſtinacea repoſita erāt. ſurrexiſſe fumū magnū ⁊ egreſſuꝫ eſſe ꝑ feneſtrales cellule ſue. itaqꝫ ex illo die nō eſurijt. ſed ita corroboratū eſt cor eiꝰ. vt etiā nec poſt biduū delectareteū cibū ſumere. ¶ Frater reqͥſiuit abbatē ſyſoiū. quēadmodū ī cella ꝓpria ſe gerere debebat. Cui ille. Comede pane tuū cuꝫ aqua etſale ⁊ nō erit tibi neceſſitas aliqͥd excoquēdi. aut longius euagādi.Requiſitꝰ abbas pemē. quēadmodū oportebat ieiunare. Reſpōdit. Ego volo monachū ita quotidie paꝝ comedentē vt nō ſatiet̉. Nam biduana ⁊ triduana ieiunia vane glorie vacāt. ¶ Dicebat vnꝰ ex patribꝰ. qꝛ qui multū comedit. ⁊ adhuc eſuriens ꝯtinetſe. maiorē mercedē habet qͣꝫ ille qui paꝝ comedit ⁊ ſe ſatiat. ¶ Dexit quidā ſenex. Ne qḋ deſiderauerꝭ aliqn̄ māduces. comedēs aūtqd̓ tibi a dn̄o trāſmiſſuꝫ fuerit gratias ei age. De quodā ſene referebāt fratres. qꝛ deſiderabat cūcumerē. quē cū tuliſſet ſuſpēdit an̄oculos ſuos ⁊ ne vinceret̉ ex cupiditate nō tētigit eū. ſꝫ mabat penitētiā. puniēs ſemetip̄m qꝛ deſideraſſꝫ eū. ¶ Nathā ſiluani diſcipulus anteqͣꝫ factꝰ eſſet ep̄us in pharani mediocriter victꝭmitatē mō intabat. factꝰ ep̄us arctiſſime vixit. Dicebat em̄curro plurimi ſuccurrūt. tūc aūt nemo ſuccurreret..lxxxvj.De ſimplicitate ⁊ humilitate.Reſbiter quidā cū viſitaret ep̄m reuerſus queſierūt fratres. quomō eſt ciuitas.Reſpōdit. credite mihi ꝙ nullius faciē ibi vidi. niſi tm̄epiſcopi. Theodorus factus diaconus in ſchiti. non acquieuit miniſtrare. ⁊ cū cogeret̉ a ſenibꝰ petijt ſibi dari locū ⁊ tempus orandivt ei demonſtraret dominus. ſi deberet miniſtrare vel non. ⁊ oſtenſa eſt ei columna ignis a terra vſqꝫ in celū porrecta. ⁊ vox inſonuiſdicēs. Si potes fieri ſicut colūna hec. vade ⁊ miniſtra ⁊ vlteriꝰ nō