acquieuit miniſtrare ad altare. ¶ Olimpiꝰ ex ſeruo monachus factus. nō deſeruit ſeruitutē exhibere dn̄is ſuis. ⁊ ānuas mercedes īalexandria. dicēs illis renuētibꝰ. ſi nō vultis reciꝑe remaneo hic etſeruio vobis. ¶ Eladius cū. cxx. annos eſſet ī cella. nō leuauit oculos vt vide̓t tectū. ¶ Mothoīs ⁊ frat̓ eiꝰ ordinati p̄ſb̓ri ab ep̄o gabalon̄. nunqͣꝫ ꝯſenſerūt ſacrificare. ſꝫ dicebat ſenex. hoc officiū illoꝝeſt qͥ ſine querela viuūt. Idem. quātū approximat hō deo. tanto ſepeccatꝰ. ē videt. ¶ Iꝑicius ait. Myſteriū monachi obediētia eſtquā qͥ habuerit crucifixo ſtabit. Idē. Arbor vite eſt. in excelſis. ſednō aſcēdit ad eam niſi hūilitas. ¶ Syſoi dixit. Si haberē vnā cōgitationē anthonij efficerer totus velut ignis. Idē. Si eſt magnūvt mens tua cū deo ſit. ſed hoc magnū ē vt te videas ſub omni creatura. Idē ad puerū mortuū quē pater ante cellam eius iactauerat.putās euꝫ agere penitētiā ait. Surge foras vade. ⁊ ſurgēs ſtatimegreſſus eſt. Idē cū abrahā diſcipulꝰ eius a dyabolo vexaret̉. ait.Deus vis. nō vis. nō te dimitto donec eū curaueris. ⁊ ſtatim curatus eſt. ¶ In die mortis eiꝰ reſplēduit facies eiꝰ ſicut ſol. ⁊ ait aſſiſtentibꝰ. Ecce anthoniꝰ abbas venit. Et poſt paululū. Ecce ꝓphetaꝝ chorꝰ venit. Et iteꝝ plus faciēs eiꝰ reſplēduit. ⁊ ait. Ecce chorus apl̓oꝝ venit. ⁊ duplicit̓ adhuc facies eius fulſit. ⁊ quaſi cū oībꝰloquebat̉. ⁊ dicebat aſtātibꝰ. Ecce angeli venerūt acciꝑe me. ⁊ rogo vt dimittar penitere modicū. Dicētibꝰ aūt qui aderāt. nō egespenitētia. Reſpōdit. Uere neſcio me vel initiū feciſſe penitētie. Etiteꝝ facta eſt facies eiꝰ vt ſol. Et ait. Ecce dn̄s venit dicens. affertemihi vas electiōis heremi. ⁊ repletus ē totꝰ locus fulgore ⁊ odoreeo reddēte ſpiritū. ¶ Dū arſeniꝰ eſſet in palatio nemo melioribusveſtimētis vtebat̉. cū factus eſt monachꝰ nemo vſus eſt peioribꝰ.Dicebat aūt latinaꝫ ⁊ grecā eruditionē apprehēdi. ſed alphabetūruſtici iſtius. nec dū diſcere potui. Nuſqͣꝫ voluit loqui de queſtiōealiqua. nec cito ad aliquē ſcripſit epl̓am. In eccleſia poſt columnāſtabat. ne qͥs faciē eius videret. ⁊ ne ip̄e in aliū intenderet..lxxxvij.De penitentiaUidā frater veniens adcellā cuiuſdā ſenis ingrediebat̉ ⁊ furabat̉ eius victum.Cū aūt videret ſenex nō illū arguebat. ſed ampliꝰ oꝑabat̉ dicēs. puto frater ille mihi neceſſariꝰ eſt. Habebat em̄ gradētribulationē ex penuria panis. Cū aūt moreret̉. et circūdarēt eū fratres. vidēs eū qui ſolebat ei furari panē ſuū apprehēdit manꝰ eius⁊ oſculatꝰ eſt dicēs. Gratias ago manibꝰ iſtis fratres. qꝛ ꝑ eas arbitror me intrare ī regna celoꝝ. Ille aūt ꝯpūctus. factꝰ eſt et ip̄e ſtrēnuus monachꝰ ex actibꝰ ſenis quos vidit. ¶ Frater interrogabatabbatē ſyſoiū dicēs. Si latrones aut barbari ſuꝑ me irruerit. occidere me volētes. et ego ſi p̄ualere potuero. iube ſi occidaꝫ eos. Cuiille rn̄dit. Ne facias oīno. ſed totū te deo ꝯmitte. Quicqͥd em̄ tibiaduerſi cōtigerit ꝓfitere hoc ꝓpter tua euenire peccata. ¶ Dixitſenex cui volūtarie nocet̉. aut iniuriat̉ ⁊ ꝑficit ꝓxīo ſuo. h̓ ẜm naturā xp̄i eſt. Qui aūt nec ledit nec ledi vult. hic ẜm naturā adā. Quiaūt nocet aut iniuriat̉. hic ẜm dyabolū. ¶ Senex ait. in omni temptatiōe q̄ tibi ꝯtigit ꝑ hoīem. ne arguēs eū niſi tm̄mō dic. qꝛ ꝓpterpeccata mea ꝯtingūt mihi hec. ¶ Dicebat abbas pemē. Si ꝗs tibi malū fecerit. tu illi bonū redde vt per bonitatē vincas maliciam.¶ Quidā frater cū ei aliqͥs iniuriabat̉. aut euꝫ irridebat. currebatad eū dicēs. Iſti ſunt qͥ nobis occaſionē p̄bent ad ꝓfectū noſtruꝫ.Qm̄ hi qui beatificant nos. ip̄i decipiūt nos. ¶ Alter ſenex erat ſiqͥs detraxiſſet ei. feſtinabat ſi viciniꝰ ei erat ꝑ ſe eū remunerare. Qd̓ſi lōgiꝰ manebat. trāſmittebat ei munera. ¶ Zacharias palliū ſuūdepoſuit ſub pedibꝰ ſuis ⁊ dixit. niſi ſic fuerit qͣs ꝯculcatꝰ nō poteſteſſe monachꝰ. ¶ Agapithon dicētibꝰ ſibi fratribꝰ. Tu es ſuꝑbus⁊ fornicator ⁊ de tractor ⁊ verboſus ⁊ hereticꝰ. omīa conceſſit p̄tervltimū dicens. qꝛ eſſe hereticū eſt eſſe a deo ſeꝑatum.De pace fraterna..lxxxviij.Bbas hilario cū viſitaſſꝫuēdā ep̄m obtulit ei in mēſa quiddā de auibꝰ. Cui abAbas. poſtqͣꝫ hūc habitū ſuſcepi. nō comedi occiſum. Etdixit ei epiſcopus. Exquo habitū iſtū ſuſcepi. non dimiſi aliquemdormire qui aliquid haberet aduerſum me. nec ego dormiui aliqͥdhabens aduerſus aliquē. Cui abbas. ignoſce mihi pater quia tuaconuerſatio maior eſt mea. ¶ Puriſſimꝰ quidā monachus dicebat qm̄ omnē aduerſarioꝝ virtutē ſoluit hūilitatis intētio. Addebat etiaꝫ quoniā frequēter audiuiſſet demones int̓ ſe loquētes. ꝙad iracūdiā ſuccēdimꝰ corda hoīm. ſi qͥs ſuſtinuerit patiēter iniuriarū cōuicia. ⁊ ꝯuerſus magis rogauerit ea que ad pacē ſunt dicēs.qꝛ ego peccaui. ſtatim ſentimꝰ omnē noſtrā virtutē marceſcere. qꝛapproximat ei gr̄a diuine potētie. ¶ Quidaꝫ ſenex dixit. Si quistecū de ſcripturis aut de quacūqꝫ cauſa locutꝰ fuerit nō cōtendascū eo ⁊ ſi bene dicit. cōſenti ei. Si ꝟo male dic ei. Tu ſcies quō loris. hec em̄ ꝯſeruās ⁊ in hūilitate ſemꝑ te agnoſces. ⁊ requiē poſſi-

debis. ¶ Quidā frater requiſiuit ſenē dicēs. Si mihi debet paucos nūmos frater. r̄petā eos. Cui ſenex ait. Semel tm̄mō illi dic cūhūilitate. At ille. Nō poſſuꝫ vincere cogitationē meā niſi illi fueroimportunꝰ. Cui ſenex. dimitte cogitationē tuā crepare. tm̄mō fratre tuū nō cōtriſtes. qꝛ monachus es. ¶ Aliquis infirmꝰ de nimiaabſtinētia tuſſiens excreabat flegma. quo nolente cecidit de ſputoeius ſuꝑ aliū fratrē. Qui cū a cogitatiōe ſua ꝯpelleret̉ ei dicere. q.eſce iam ⁊ nō excrees ſuꝑ me. vt ſuꝑaret cogitatōnes ſuas tulit qꝛexcreauerat. ⁊ mittēs in ore ſuo comedebat. ⁊ ad ſeip̄m dixit. aut n̄dicas fratri qd̓ eum cōtriſtet. aut manduca qd̓ horres. ¶ Abbaspemen. quādo vocabat̉ vt comederet extra volūtatē ſuā ibat plorans. nenō obediret fratri ſuo ⁊ ꝯtriſtaret eū. Anatchorita ſedebatin ſpeleo multas ꝟtutes faciēs. Et monachi ꝯpulerūt eū hora nōꝯſueta comedere. ⁊ dicūt ei fratres. ꝯtriſtatus es. qꝛ extra cōſuetudinē feciſti. Ille reſpōdit. Tūc eſt mihi tribulatio. quādo ꝓpriā fecero volūtatē. ¶ Quidā ſenex dixit. Si quis audit maluꝫ verbū aꝓximo ⁊ vim ſibi facit. ne forte reſpōdeat illi malū. ⁊ ꝯtriſtet illumtalis animā ſuā ponit ꝓ amico ſuo. ¶ Dixit quidā ſenū. nunqͣꝫ deſideraui opus qḋ mihi vtile eſſet. ⁊ fratri meo diſpēdij hꝰ mōi ſpeꝫhabens. qꝛ lucꝝ fratris mei fructificatio eſt mihi.De ſtabilitate ac ꝑſeuerantia..lxxxix.Ixit abbas beſſarion qꝛxl. noctibꝰ ſtetit inter ſpinas nec dormiuit. Abbas theodorus fratri ꝯquerēti. qꝛ turbaret̉ dixit. Quot ānoshabes in ordine iſto. Qui ait octo. Cui ſenex. Crede mihi qꝛ in ordine iſto habeo. lxx. annos. nec vna die potui requiē habe̓. ⁊ tu visin octo annis habere paceꝫ. Et alius frater queſiuit ab eo. Si fiatſubito ſonitꝰ ruine alicuiꝰ. fit tibi timor abba. Ait ille. Si celū terreadhereat. theodorꝰ. nō formidat. popoſcerat em̄ a deo p̄cibꝰ ꝙ auferret ei timorē. ¶ Dixit abbas yꝑicius ſicut viator ſarcina p̄grauatꝰ flando ⁊ reſpirādo paulatim vie laborē minuit. ita nos hymnis ⁊ lectionibꝰ laborem noſtrū ⁊ pondus temptationū minuamꝰ¶ Dicebat ſenex ꝙ antiqui nō cito mouebant̉ de loco ſuo. niſi tribus de cauſis. aut ſi aliquis aliqͥd haberet aduerſus aliquē. et ſatisfaciēs ei nō poſſet placere. aut ſi a pluribꝰ laudatꝰ. aut ſi in temptationē fornicatiōis incidiſſet. ¶ Senex quidā in heremo longe habebat aquā a cella ſua. vbi dū ſemel iret in via defecit et ait. Quidneceſſe habeo ſic laborare. manebo iuxta aquā hoc dicto ꝯuerſusvidit quendā ſequētem ⁊ ſua veſtigia numerantē. Cui ait. quid es.At ille ego ſum angelꝰ dei miſſus numerare veſtigia tua ⁊ redderetibi mercedē. Tūc ille fortis animo factꝰ eſt. ⁊ āmouit longiꝰ cellaꝫſuā ꝑ. v. miliaria. ¶ Dicebāt patres ꝓpter temptatōes nō deſeraslocū tuū. qꝛ quocūqꝫ ieris inuenies qḋ fugis. ¶ Cuiuſdā ſenis diſcipulus ſolitꝰ erat veſpere venire vt doceret ſe. quadā die inueniteū dormientē. cūqꝫ diu expectaſſet. ip̄emet ꝯpulſus eſt dormire. tn̄extorſit ſibi ſepties. ne dormiret ſemꝑ repugnās cogitationi. Cūqꝫilaſſet ſenex dixit matutinas cū illo. poſtea factus in exceſſu metis. vidit locū glorioſum ⁊ ſuꝑ ſedem vij. coronas. ⁊ oſtēſum eſt ei.qꝛ diſcipuli eius erat locus. ꝓmerueratqꝫ illa nocte. vij. coronas..xc.De puſillanimitate et incōſtantia.Ixit ſenex. arbor que freuēter tranſfertur fructificare nō poteſt. ſic neqꝫ monachus frequenter migrans. ¶ Quidam frater. ix. annisnatus eſt a cogitatione hac. ſcilicꝫ ꝙ exiret de congregatiōet quotidie tollebat pulliculā ſuam in qua ſolitus eſt iacere vt exiret. et in veſpere dicebat. cras hinc recedam. et in mane dicebat. extorqueamus nobis hic ſtaret etiam hodie propter deum. Qui cūita faciens de die in diem. ix. annos adimpleſſet abſtulit deus ab eoomnē temptationem. Quidaꝫ frater in tribulatione temptationūperdidit monachalem regulaꝫ. nec valens reinchoare monachaleopus affligebat̉. Senex ꝟo hoc audiens exhibuit hoc exempluꝫHomo quidam habuit terram ⁊ ꝑ negligentiā eius ſpinis ⁊ tribulis repleta eſt. Cunqꝫ poſtea vellet eam colere. dixit filio ſuo. vade⁊ purga agrum illum. ⁊ cum ibi veniſſet pre multitudine ſpinaruꝫ⁊ tribulorum animo deficiens ait intra ſe quādo ꝑr̄gabo hec oīa⁊ ꝓijciens ſe in terram cepit dormire. ⁊ hoc fecit multis diebꝰ. Qd̓videns pater ait. fili ad menſuram latitudinis qua iaces terram occupas. quotidie operare ⁊ paulatim ꝓficiens ⁊ patri obediens terram purgauit. ſimiliter et tu frater paulatim operare. ⁊ deus ꝑ gr̄atiam reſtituet te in ordiue tuo. ¶ Senex quidaꝫ frequēter ſolitusegrotare. vno anno non egrotauit. Ideo grauiter afflictus plorabat dicens. dereliquit me dominus. ⁊ non viſitabit me. ¶ Fraterquidam propter cogitationes ſuas deſperans ⁊ ad ſeculū ī