.XVI.Liber

elinquebāt. nō qui inforſitan tm̄ vel duos cuionaſtefra repoſita cuſtodircerat q̄eret̉. ſed ne oraoꝝ ſecuꝫtorium ſine celebrdeferebant vite neceſſaricas. alnihil. niſi tm̄dactilos. ceteri veroꝓprium corpus. ⁊ pallit̉ vero quotiit̉ regulamens natura ꝯpeliebat herbjinantꝓpriā quā ſibi quiſqꝫ nouerit expedire crat.alēqꝫ habebantimmutabilē. ignorare aliū ⁊ qualeꝫoperaret̉ certamen.nē mox derelinquētes. ſeorſumqꝫ abinuicē de longe diſcedentes a ciuitate. habitationē habebant deſertā. nullus alij iurgit̉ om̄es dies ieiunij ꝯplentes ad monaſteriū remeaebarhant dn̄ica die in ramis palmaꝝ. Nulli vero licitū erat interrogare ꝓximū ſuū. quomō vel qualiter p̄ſens certamen exercuerat. Nānfructuoſa oꝑa ⁊ damnoſa acquirit.enit mariā egiptiacā in heremo..lxvj.Unc vero zoſimas iuxtaſuetā regulā monaſterij ꝑtrāſito iordane. paruū ſecuꝫdetulit cibū ad ſuſtentationē corporis ⁊ pannū quo induebat̉. ⁊ quidē regulā adimplebat ꝑtranſeundo heremū. Tempus vero refectionis qd̓ erat neceſſarium ꝓ natura corꝑis modicozebat cibo. Soporē vero paruū in terra iacēs facieſꝫ tranbat. Et iteulo iter ſuū carpebat. ſperans aliquē patrē inuenircta deſideriū ſuū edificare. xx. vero dieꝝ ꝑgensſi ſexta. paululū ſe abſtiuuit ab itineris labore.iter. faid orientē. ꝯſuetā ſibi celebrabat orationē. SoEleulebat etenī ſtatuto diei tꝑe prima tercia ſexta ⁊ nona abſtinere ſe aſui itineris curſu or̄onis cauſa. Eleuāſqꝫ oculos ad ſuꝑnaͣ. ⁊ reſpiciens a dextris vidit in quodā loco ſtare qͣſi vmbraculum humanicorꝑis. Stupefactus aut fantaſma eſſe putans. ⁊ ter ſignaculū ſāfaciens cōpleta oratione vidit quēdā in ꝑtem ambuctedo nigroqꝫ corꝑe ex incendio ſolis exuſto. caus vna cādidi atqꝫ parui vſqꝫ ad collū corporis deſcēdētes. Hoc dū videret zoſimas admirās repletꝰ eſt magno gaudio.rrere ad eandē ꝑtem qua videbat̉. Cuꝫ aūt ille videbatte ad ſe ꝓpinquantē. cepit ꝯcito fugere in anterioras vero ꝯtēnens ſenectutis debilitatē. faſtidiūqꝫ itilu ſequebat̉. emittens vocē cuꝫ lacrimis. vt qͥdmeem ⁊ peccatorem ſerue dei viui. ſuſtine me quicūq̄deum ꝓ cuiꝰ amore hanc habitas heremū. ⁊reciem ⁊ indignum ſenem. Cūqꝫ iam fatigatus currerepl̓ais ſacrimas augeret. Ille qui prius fugiebat ait.uid me ꝑſequeris. ignoſce mihi ꝑ deum te peto. qꝛſertere faciem meam ad te. eo ꝙ ſim mulier nudatu indutus es porrige. vt poſſim corꝑis mei vereegere. veniāqꝫ ad te vt accipiā tuas orationes. Tūc ſtupefactus atqꝫ turbatus eſt eo ꝙ audiſſet ſe vocare ex nomine. Intellexitqꝫ ꝙ nō eum noīatim vocare poſſet quē nūqͣꝫ viderat neqꝫ audierathocna ꝓentia reuelauerat. Statimqꝫ expolians ſīduebvetuſtiſſimū iactauit illi auerſa facie.Illa aūts eum p̄cinxit ſe vt potuit. ⁊ cooperuit ꝑtē neceſſariā ſui corꝑis. reſpicisait ad eū. Quid tibi viſum fuerit abba peccatriovide̓ aūt qͥd querēs agnoſcere tot tibille vero genua flectens. obſecrabat vt benedictib ea reciperet. Illaqꝫ proſtrata humo adorabat eum.Erat ergo vterqꝫ in terra inuicē ſe adorātes. ⁊ rogātes alterutruꝫjcerenedictōnis. Nulla alia penitus audiebat̉ vox. niſiſedic me pater. Cōſentiens tandē ſermonibꝰ ſenismulier ait ei. Benedictus dn̄s redemptor animaꝝ noſtraꝝ. zoſiſpōdit amē. Moxqꝫ erecto a terra ait mulier ſeni. Rogo tepater vt mihi ꝯuerſationem xp̄iani generis quomō ſint reges velpaſtores eccleſinarres. zoſimas vero reſpondēs ait ad eā. multifariā reſuēs. breui ſermone dicā tibi mater. ꝙ xp̄c dn̄s ac redemptor n̄mni ſuo populo firmaꝫ pacē ꝯcedere dignatꝰ eſt. ſe dceris dn̄m ꝓ totiꝰ ſtabilitate ſimulqꝫ ꝓ pct̄is meis.idit entē in aere ſuſatam..lxvij.Eſpondit mulier oportuCum eſt ⁊ valde neceſſariū te abba zoſima qui habitu ⁊mente ſacerdotali ornaris officio ꝓ oībꝰ atqꝫ ꝓ me pectatrice orare deū cū in hoc vocatꝰ es. Tamen ꝓpter p̄ceptionē tuāedio cū omni virtute ⁊ orabo deū licet peccatrix. Et eleuās oculos ad orientem.nꝰ erexit ad celos. ⁊ cepit ſilenter orare. ita vtim labia mouerent̉. ⁊ vox penitus nō audiebat̉. Unde ⁊ zoſimaslis potuit integere. Sed hoc deū ſibi teſtemadhibeUidit.n̄dum ꝓlixā mulier faceret orationemuo ſtabat orās a terra ſuſpenſaꝫ in aere. quaſi vniua viſione. magno ꝯp̄henſus eſt timore

y cadens in terrā. cepit ſudoribꝰ inundare ſtuporibꝰ ꝯp̄hendi. adꝰmirationibꝰ eſtuare. nihiud dicere poterat. niſi tantūmodokyrieleyſon. Dū hoc aeret̉. cepit ſenex cū magna dubietate heſitare. ne fortes fantaſie. fingens orationem moxqꝫ ꝯuerſamulier leuauit abbatem a terra. Et ait ad eū. Abba vt quid te cōturbāt cogitatōes tue intātū vt ſcādalizatꝰ ſis in me. exiſtimās meūduꝫ eſſe ſpiritū. orationē ſimulantē. ſatiſfaciat tibi dn̄s peccatrix ſum mulier. tamen ſanctū dn̄i noſtri hieſu xp̄i baptiſmū induta ſum. ⁊ nō ſuꝫ ſpūs. ſed magis terra ⁊ cinis. nullaqꝫ habeo ſpiritus oꝑa maligni. Et hoc dicens. ſigno redemptionis ſancte crucis frontē oculos ⁊ pectus ſibi depingens dixit. Deus omnipotēsabba zoſima eripiat nos de iniquo. Senex aūt ꝓijciens ſe in terrāapp̄hendit pedes eiꝰ. dicebatqꝫ cū lacrimis. Cōiuro te ꝑ xp̄m dominū noſtrū. qui naſci pro hominū redemptione ex virgine dignatus eſt ꝓpter quē carnes tuas ita afflixiſti. ne abſcōdas a ſeruo tuoque ſis. vel vnde. aut quādo. vel quomō ad habitandū hāc heremū adueniſti. Mulier a terra eū eleuans dixit ad eū. Turpe qͥdē ⁊omnino verecūdoſuꝫ. mihi videt̉ abba zoſima tibi enarrare verecundiā operū meoꝝ. Sed peto vt veniā mihi ꝯcedas dicēti. Nudam me vidiſti corꝑe. notos faciaꝫ tibi actus meos. vt ſcias ꝙ meioperis opprobriū nō gloriā meā querens occultabaꝫ. Nam ꝑ queoꝑa mea habeo gloriari. dū fuiſſem vas ꝑditionis dyaboli. Scioem̄ ꝙ ſi operū meoꝝ initiū narratōnis fecero. fugā petiturꝰ es. ac ſiquis fugiat a ſerpente. tamen dicā omnia. nec quicqͣꝫ tibi occultuꝫfaciā. Sed peto ⁊ dep̄cor te pater vt indeſinēter orare ꝓ mea miſeria digneris. vt tuis interceſſionibꝰ merear inuenire miſcd̓iam inillo examinis die. Tunc ſenex protenſis manibus copioſas fundebat ſacrimas.Qualiter illa cepit ei narrare curſum vite ſue..lxviij.Ulier aūt cepit explanare ſuā narratōꝫ dicens. ego pater patriā habui egiptūEt dum mei adhuc ſuꝑeſſent parentes .xij. āno derelinquēs eos. alexādriā petij ciuitatē vbi qualiter ab initio corpꝰ meūtradiderim corruptioni qͣliterue iugit̓ inſatiabili libidinum fluxuideſeruierim. ſermonibꝰ enarrare minime poſſum. Breuiter aūt tibi dicā abbamee fornicatōnis iniqͥtatē. Decem ⁊ ſeptē ⁊ ampliusfere ānis publico aſtās loco peſſimū mei corporis negociū exercebam tradēs volentibꝰ irrecuſabilit̓ carnis mee pudorē repellens ame omne acquiſitōnis lucrū. vnū tm̄ mihi erat lucrū. luxurioſaꝫ acquirere vitā. Nam ludꝰ ebrietates. inſomnietates mihi ꝓ theſauro videbant̉. multotienſqꝫ oblatū mihi lucrū recuſabam. vt amplius acquirerē peſſimi mei deſiderij amicos. ⁊ hec qͣſi locuples faciebam. ſed ⁊ egeſtatē ꝓ diuitijs reputabā. Unus vero ⁊ magnꝰ mihi erat ardor deſiderij ꝓdigijs ⁊ conuiuijs riſibꝰ ⁊ iocis inſiſtere. ⁊diebꝰ ⁊ noctibꝰ peſſimā corporali nature iniuriaꝫ irrogare. Eſtiuoaūt tꝑe ꝯtigit me videre turbā egiptioꝝ ⁊ libioꝝ currentē ꝯtra mare interrogas quo feſtinarēt. audiui eos in hieroſolimā aſcendere.crucē redemptōis poſt paucos dies deſiderātes vide̓. Tūc reſpōdi viro narrāti mihi ꝑ deū te ꝯiuro. ſi voluero eis comitari dabuntlicentiā mihi. Ille reſpōdit. Si naulū dederis expenſaſqꝫ habueris. nullꝰ eoꝝ te ꝓhibere poteſt. Dixitqꝫ ad eū. Corpus meū erit illis ꝓ naulo. Ideo aūt cuꝫ ip̄is comitari feſtinabam. vt haberem ineis amicos peſſime ⁊ ſordidiſſime mee voluptatis. Ego quidē abba zoſima rogaueram te vt nō mihi imputares meas tibi ineffabiles dicere verecūdias. quia vndiqꝫ tremore cōcutior. viuit dn̄s ꝙpolluūtur meis ſermonibꝰ nō ſolum aures tue ſed etiam ipſe aer.Tūc zoſimas fortiter lacrimatus dixit. Loquere ꝑ deum te ꝯiuroſoror mi loquere. ne p̄termittas ceptā narrationē edificationis. Illa vero cepit explanare ita dicens. Uir ille qui a me interrogatusfuerat quo turba illa ꝑgeret. audiēs turpes meos ſermones ſubridens abijt. Ego vero velociꝰ ad mare curſuꝫ faciens vidi iuuenesad littora maris aſtantes numero .x. luſus ⁊ motiones vane iuuētutis habentes expectantes ſodales ſuos nauigatores. Nam plurimi in nauiculam iam aſcenderūt. ducentibꝰ me aūt ſimul cum eis innauiculam aſcendi. Totaqꝫ mihi nauigatio erat. luſus. ebrietatesadulteria ridicula. turpia verba vel alia ſimilia. que tibi lingua explanare minime poteſt. vt etiā honeſtatis viros ad miſeriā inuitarem. Totaqꝫ vita mea aīaꝝ erat ꝑditio ⁊ lacus eaꝝ erat mea crudeliſſima caro. Unde ſemꝑ admirās ſtupeſco quomō mare measſuſtinuit iniqͥtates. aut quomō terra os ſuū nō aꝑuit ⁊ viuā me infernꝰ nō abſorbuit. Sed vt video miſericors deꝰ mea iniqua opera ſuſtinuit. penitentiā deſiderās. qͥ nō vult mortē peccatoris.Qualit̓ bt̄aꝫ ꝟginē apd̓ filiū ſun fide dictricē ꝓ ſe dedit. lxix.T ergo peruenimꝰ hie ro-ſolimā p̄teritꝭ etiā det̓iora faciebā ī ꝑditōꝫ ml̓toꝝ inſaniēs. oēm cītatē girabā. aīas īnocētiū venādo. Igit̉ cōcurrētibꝰ mane ad eccl̓iaꝫ volēs comitari. ꝑueni ſil̓ cū eis ad regias