atrij. ⁊ nō ꝑmittebar ingredi. Uixqꝫ cū magno fictū ⁊ labore apꝓpinquabā. Sed qn̄ limen regie calcabā alijs ingrediētibꝰ. me ſolam quedā diuina virtus ingredi ꝓhibebat. Rurſus imprudēterme ingerebā. ſed iterato repellebar. intātuꝫ vt ſola in atrijs aſtansinuenirer. Exiſtimās ergo ne ex feminea debilitate hoc mihi cōtingeret. Iteraui cū alijs ampliꝰ repetendā ingreſſionē. cupiēs introitum adipiſci. Sed tanqͣꝫ militaris acies cōtra conſiſtēs ingredi nōſinebat. ⁊ iterata vice vſqꝫ foras atriū repellebat. Dū hoc frequēter mihi ꝯtingeret. iam defecta viribꝰ ac deſolata mēbris ita vt necſtandi mihi virtus ſufficeret. poſtpoſitis omnibꝰ in quodā anguloatrij ſeorſuꝫ receſſi. tractās mecū vnde mihi hoc accidiſſet. ꝙ mīmetemplū ingredi potuiſſem. Tandē aliqn̄ intellexi vnde talis eueniret ꝯtrarietas. vt adorandi mihi lignū viuificū ſancte crucis copianegaret̉. Salutis em̄ verbū patefecerat cordis mei oculos reuelāsmihi. ob ſordes peccatoꝝ meoꝝ ingreſſum templi me non mereri.Tūc cepi miſerabilis flere. pectuſqꝫ manibꝰ tūdere. ⁊ ex alto cordisinfinita dare ſuſpiria. lacrimaſqꝫ affluēter effundere. Reſpiciensaūt de loco in quo ſtabam. vidi ſeorſuꝫ imaginem fixā vultū habētem ſancte dei genitricis. ad quā de toto cordis affectu dixi. Sancta virgo que dei verbū incarnatū genuiſti. Scio ꝙ īmerita ſuꝫ tātis polluta ſordibꝰ. ⁊ tantis miſerijs repleta. reſpicere magnitudinētuā. ſed certa ſum ꝙ ideo deus quē genuiſti. homo dignatꝰ eſt fieri. vt peccatores vocaret ad penitētiā. Auxiliare ergo mihi ſanctadei genitrix. qꝛ nullū habeo ſolatiū. ⁊ impetra me regias ſancte introire eccleſie. Obſecro te dn̄a. vt ꝯgnoſcere me facias vidētibꝰ cūctis ſancte crucis venerabile lignū in quo carne affixus eſt deꝰ. quētu ſancta ⁊ īmaculata genuiſti virgo. qui ſuū ꝓpter totius mūdi ſalutem effudit ſanguineꝫ. Iube mihi dn̄a clauſas regias patefieri.meūqꝫ adimpleri deſideriū. vt adorē ſanctiſſimū lignū crucis. fidedic corā deo quē genuiſti. ꝙ denuo carnem iſtā ſordidis ⁊ peſſimisnō maculabo oꝑbꝰ. Sed mox vt mihi lignū ſancte crucis adorare ꝯceſſeris. renuciabo ſeculo ⁊ omnibꝰ q̄ ſunt ſeculi. ⁊ vadā vbi p̄ceperis. Nec dum dicerē ſatiſfeci menti mee. qꝛ ſancta dei genitrixpoſſet ꝓ me hec omnia obtinere. Et relinquēs locū in quo orabaꝫmiſcui me inter hos qui templū ingrediebant̉. nulluſqꝫ reꝑtus eſtqui me foras repelleret. ſed magis vt vnda maris ita me turba intꝰimpellebat. donec appropīquarē ſancto loco. quē prius nec pedibꝰcalcare poterā. Nam abſqꝫ vllo labore adoraui ſanctū lignū crucis ⁊ ſenſi ibi odoreꝫ ſuauitatis..lxx.Qualiter ad heremū ꝑgens ibi penitentiā egit.Ppropinquas ergo locoin quo ꝓmiſſionē fide dictionis ſancte dei genitricis feceram. flectēs genua. his cepi loqui ſermonibꝰ. Tu mihi dn̄a miſerta es. meaſqꝫ p̄ces nō repuliſti. nūc vbi tibi placueritdirige me. ⁊ demōſtra mihi penitētie ⁊ ſalutis viā. Dum hoc dicerem facta eſt vox dicentis. Si iordanē trāſieris. illic bonā inueniesrequiē. Ergo dum talē audiſſem vocē credēs eam dictā fuiſſe propter me. Initiū vie cū lacrimis faciebā. ⁊ aſcendēs nauiculā tranſfretaui iordanē. ꝑueniqꝫ in heremū. ⁊ ex illo tꝑe vſqꝫ nūc ſemꝑ elōgaui fugiēdo habitās in deſerto expectans deū meū. qui ſaluos facit ꝯuertētes ad ſe. Sexaginta anni ſunt. vt exiſtimo exquo ſanctāegreſſa ſum ciuitatē. Duos quidē panes mecū ferebā ⁊ dimidiumqn̄ iordanē tranſieraꝫ. qui ꝑ tꝑa qͣſi lapides duri facti fuerant. Exhis modicū comedēdo aliquatos tranſegi annos. Crede aūt mihiabba zoſima ꝙ decē ⁊ ſeptē annos cū īmaſuetis cogitationum beſtijs in hoc deſerto trāſegi carnalibꝰ reluctās cogitationibꝰ. dū recordabar affluentie p̄teritoꝝ ciboꝝ. Deſiderabam em̄ carnes velpiſces qͦs antea ī egipto comedebā delectabar ⁊ vini potu inſatiabilit̓. multo em̄ vino vtebar dū fuiſſem ī ſeculo. delectabar nephādis cāticis demonū q̄ ante didicerā. Sed mox vt lacrimas fundebā ⁊ manibꝰ pectꝰ vulnerabā reducebā ad memoriā illaꝫ quā fidedictricē mihi fecerā. dū in hāc egrederer heremū. ⁊ qͣſi antē dei genetricis aſtarē imaginē. ita eā lacrimabilit̓ orabā vt amoueret peſſimas ac ſordidiſſimas mētis mee cogitatōes. ⁊ dū plurimas funderē lacrimas. vndiqꝫ mihi refulgēs videbā lumen. atqꝫ claritatiscircūdabar choruſcis. Rurſus infeſtabar fornicationū meaꝝ cogitationibꝰ. que qͣſi ignis vehemēs ita deuaſtabāt viſcera cordis meiSed ad ꝯſueta or̄onis recurrebā arma t̓re me ꝓijciēs. eāqꝫ lacrimis inūdans. meā mihi orabā ſuccurre̓ fide dictricē. ne poſtmodūvt p̄uaricatrix dānatōis extreme luerē penas. Nō em̄ eleuabā faciē meā a t̓ra. niſi totiꝰ diei noctiſqꝫ ꝯſūmatū fuiſſet ſpaciū. ⁊ dulciſſimi illiꝰ ſplēdoris fuiſſem lumīe circūdata. qui totā illā tēptationeꝫcogitationū fugaret. ſicqꝫ ſancte dei genitricis fide dictricis mee ꝓtecta ſolatio trāſegi. xvij. ānoꝝ ſpacia. innumera euadēs ꝑicula. etex illo tꝑe vſqꝫ hactenꝰ auxiliatrix mea mihi p̄ſto inuenit̉ vbiqꝫ ⁊vndiqꝫās cuſtodit me. Illiſqꝫ expenſis vt dixeram panibꝰ ꝑ.xvedebā. herbas que in deſerto inueniebant̉. Ueſtimenta aūt mea cūſē trāſgreſſa ſum. dirupta atqꝫ pu-

frefacta ſunt. Nā valde a pruinis hyemalibꝰ ⁊ eſtiuis ardoribꝰ tribulata ſum. Ab illo tꝑe vſqꝫ nūc diuina miſcd̓ia eripuit corpus etanimā meam a cunctis periculis. Fitqꝫ mihi recordāti quāta maloquātaqꝫ pericula ꝑ diuinā euaſerim gratiam. magna leticia ⁊ ſpescreſcit ſalutis. Cibꝰ potuſqꝫ aut veſtimentū mihi eſt verbū dominiQuoniā nō in ſolo pane viuit homo. ſed in omni verbo qd̓ egreditur de ore dei.Qualiter narratōeꝫ finiuit ⁊ ſacramēti ꝯmunionē petijt. lxxi.Oc audiens zoſimas ꝙex teſtimonijs diuinaꝝ ſcripturaꝝ locuta eſt. ait ad eā.pſalmos o domīa mi vel alios ſcripture libros legebasAit ad eū. Crede mihi homo dei quia nō vidi aliū hominē. exquotrāſfretaui iordanē niſi tm̄ nūc tuā p̄ſentiā. Sed neqꝫ beſtiā qualēcūqꝫ aut aliud tm̄ animal. Lr̄as vero nūqͣꝫ didici. neqꝫ aliquē legētem aūt pſallentē audiui. Sed verbū dei ſemꝑ viuēs omnē hominem docet ſcientiam. Ecce explanaui tibi oꝑa mea o pater. rogo teora ꝓ me peccatrice. Cūqꝫ mulier ſermonē ꝯpleſſet. flectens ſenerin terra genua. vocē cū lacrimis eleuauit dicēs. Benedictꝰ deꝰ quifacit magna mirabilia. Illa vero eleuās ſenē a terra dicebat. Hecomnia q̄ audiſti a me homo dei. ꝑ ſaluatorē te ꝯiuro dn̄m noſtruhieſuꝫ xp̄m. vt nulli ea loquaris. quouſqꝫ de terra me deus aſſumiiuſſerit. Rogo aūt te ꝑ dn̄m vt in ſanctis ieiunijs futuro āno miuime trāſeas ꝑ iordanē iuxta ꝯſuetudinē monaſterij. Audiens autēzoſimas ꝙ ⁊ ſolēnē monaſterij regulā ei nūciaſſet. mirabat̉ nihil eidicens. niſi tm̄ gloria tibi deus. Habita ait illa in monaſterio. ⁊ nōegrediaris iuxta regulā. qꝛ nec ꝑmittet̉ tibi. Et ſancta veſꝑtina hora cene dn̄ice. ſume ſacroſanctū corpꝰ ⁊ ſanguinē dn̄i noſtri hieſuxp̄i ī vas mūdiſſimū. ferēſqꝫ mihi expectās me. in illa ꝑte iordanisiuxta ſeculū. vt vbi veniēs ſuſcipiā viuificatōis ac redemptōis mꝰſteria. qꝛ a die illa qͣ in oratoriū ſancti iohānis veniēs pͥuſqͣꝫ trāſiſſem iordanē ꝯmunicaui. vſqꝫ nūc mīme ſacri corꝑis vel ſanguinidn̄i noſtri hieſu xp̄i ꝑcepi myſteriū. Abbatē aūt iohānem primuꝫmonaſterij in qͦ habitare videris ꝯmone dicens. Cautꝰ eſto fratermi ⁊ ſolicitus erga ꝯgregatōeꝫ tuā eo ꝙ aliqͣ ibi ꝓueniāt q̄ neceſſaria ſunt emēdari. Et hoc dicens adiecit. ora ꝓ me domine paterpetijtqꝫ interiora deſerti.Qualit̓ zoſimas recedēs ad eā cū ſacra ꝯmunione redijt. lxxij.Bbas vero zoſimas flectēs genua ſua. oſculabat̉ terrā in qͣ ſancta pedibꝰ ſteterat. remeāſqꝫ de heremo. eo die ad ꝓprium deuenit monaſteriū q̄ ſolitū fuerat monachis remeare. ⁊ totū quidē ānū ſiluit.nullū alicui verbū dicens de his q̄ viderat. Elapſo aūt āni circuloſuꝑueniētibꝰ diebꝰ ieiunij. Prima dn̄icoꝝ die poſt ſolennem or̄onem alij oēs iuxta regulā egrediētes pſallebant. Zoſimas aūt leuifebri cōtactꝰ egredi monaſteriū mīme potuit. Sicqꝫ recordatꝰ eſtverbis ſancte mulieris. que dixerat ei. ꝙ ſi egredi monaſterium volueris mīme tibi licebit. Trāſactiſqꝫ ꝑuis diebꝰ ꝯfortatꝰ ex egritudine ꝓpīquāte die cene dn̄ice feſtinās p̄ceptis dei pare̓ ⁊ mulieris.Detulit ſecū in ꝑuo calice ſacramenta corꝑis ⁊ ſanguīs dn̄i noſtriih̓u xp̄i. ſumēs etiā paucos dactilos. caricas. lentē aqͣ infuſam. veſpere ꝑueīt ad ripā iordanis. expectās p̄ſentiā ſct̄e mulieris. Quedū morā face̓t. ille dicebat intra ſe. forſitan pct̄a mea ꝓhibuerunteā venire ad me. aut certe in hūc locū me p̄ceſſit. ſed n̄ inueniēs meremeauit. Cūqꝫ dn̄m cū lacrimis oraſſet. vt deſideriū ſuū ei on̄deret. ecce ſancta mulier venit ⁊ in ripa flumīs ſtetit. Quē vidēs zoſimas exultauit glorificās dn̄m. Et cogitās eo ꝙ non eēt nauiculaqͣlit̓ mulier poſſet trāſire. Uidit eā facto ſignacl̓o ſācte crucis ſuꝑaqͣs iordanis pedibꝰ ābulare ſibiqꝫ feſtināt̓ occurre̓. Que trāſiēscū ꝑueniſſet ad ſenē ait ad eū. Bn̄dic me pr̄. factaqꝫ or̄one. paceꝫſeni dedit. ⁊ ſacroſācta myſteria ſuſcepit. extēdēſqꝫ manꝰ ad celosait. Nūc dimittis famulā tuā dn̄e ẜm ꝟbū tuū in pace. Quia viderūt oculi mei ſalutare tuū. Dixitqꝫ ad ſenē. Perge cū pace admonaſteriū tuū. vēturo aūt āno venies. ⁊ inuenies me ī loco vbi p̄us tecū locuta ſuꝫ. At ille dep̄cor te inqͥt. vt comedas mecū de hisq̄ attuli. Illa vero tria grana lentis infuſa ſumens cū gr̄arūactioneꝑcepit dicēs. ſufficiat nobis gr̄a ſpūſſancti. vt ꝯſeruare poſſimꝰ p̄cepta dei ora ꝓ me abba ⁊ memor eſto mei. Ille vero tactis pedibus dicebat. ora dn̄a ꝓ ſanctis dei eccleſijs ⁊ ꝓ me peccatore. ⁊ inuicē ſibi valedicētibꝰ ſignū ſancte crucis faciens mulier. iordane vtpriꝰ fecerat pedibꝰ trāſijt. Senex vero regrediēs rep̄hendebat ſeip̄m. ꝙ nomē ſancte mulieris mīme requiſiſſet..lxxiij.Ꝙ tercio rediēs eā ſepeliuit.Rāſacto aūt āno ad heremū iuxta ꝯſuetudinē zoſimas ꝓperare ſtuduit. vidēſ qͥnullū ad ſe veniēteꝫ. cepit lacrimis faciē inudare dicēs. Reuela mihi domine hieſu xp̄e theſaurū tuū angelū corporeū. Tunuenit