Einde ad quoſdaꝫ tranſnittit eū fratres ꝓcul habitantes. vt afferret ei que adſacrā hoſtiā ꝯſecrandā erant neceſſaria. Tūc ꝯfortatꝰioſaphat velociter myſteriū impleuit. Metuebat em̄ ne forte ſe abſente. nature debitū barlaam ſolueret. ⁊ ſpiritū dn̄o traderet detrimentūqꝫ ſibi duriſſimū inferret. Nō verba teſtatoria. nō oratōesnō benedictōnes illiꝰ adeptꝰ. Ita ergo viriliter ab illo longa via ꝑacta. ⁊ allatis ꝓ quibꝰ ierat. offert deo ſacrificiū ſanctiſſimꝰ barlaā.⁊ ꝯmunicās ip̄e rradidit ⁊ ioſaphat incōtaminata xp̄i myſteria. etexultauit ſpū. Deinde ꝯſuetū ꝑcipientes cibū edificatorijs verbisanimā rurſus ioſaphat alebat dicens. Nō iam nos dilectiſſime filiin vnū ꝯgregat eſus ⁊ menſa in hac vita. Ingredior em̄ iaꝫ vniuerſalem viā patrū meoꝝ oportet ergo te erga me dilectionē ꝑ cuſtodiam mādatoꝝ dei. ⁊ in hoc loco vſqꝫ in finē ꝑſeuerātiam oſtendere. ꝯuerſans quēadmodū didiciſti ⁊ edoctus es. memor ſemꝑ humilis ⁊ negligentis anime mee. Fidelis ſeruꝰ ⁊ omni acceptōne dignus ſicut clamat paulꝰ. Nam ſi ꝯmorimur ⁊ ꝯueniemꝰ ſi ſuſtinemus ⁊ cōregnabimꝰ. Talia quidē barlaaꝫ vſqꝫ ad veſperā ⁊ ꝑtotam noctē ioſaphat loquebat̉ ineffabili dolore detento ⁊ ſeꝑatōeꝫnō ferenti. Mox vero illuceſcēte die. eleuatis in celū manibꝰ ⁊ oculis ait. Dn̄e deꝰ meus qui vbiqꝫ p̄ſens es ⁊ oīa imples. gr̄as ago tibi. qꝛ reſpexiſti humilitatē meā. ⁊ in orthodoxa cōfeſſione. ⁊ in viamādatoꝝ tuoꝝ dignū me feciſti curſum ꝯſummare huiꝰ incolatusmei. Et nūc optime dn̄e miſericordiſſime. ſuſcipe me in eterna tuatabernacula ⁊ ne recorderis peccata que tibi peccaui ſciēter ⁊ ignoranter. cuſtodi etiā ⁊ hūc fidelē famulū tuū cui p̄eſſe me voluiſti indignū famulū tuū. erue eū ab omni vanitate ⁊ temptatōne aduerſarij. ⁊ altiorem illū facito. ꝑplexis laqueis quos in laqueū malignꝰpoſuit omnibꝰ qui ſalui fieri volunt. Finita oratōne paterno affectu amplexatꝰ ioſaphat oſculatus eſt euꝫ in oſculo ſancto. ſignoq̄crucis ſemetip̄m ſignans. ⁊ pedibꝰ extenſis exhilarato vultū quieuit in pace. Tūc ioſaphat corruēs ſuꝑ euꝫ fletibꝰ atqꝫ ſuſpirijs gemitibuſqꝫ dolori ſatiſfaciens. ⁊ lacrimis corpꝰ abluens ac laneo pāno quē dederat ei in palatio inuoluēs. decantabat ꝑ totam diem ⁊totā noctē pſallens. pariter ⁊ lacrimis venerandū beati madefaciens corpꝰ. Sequēti vero die ſepulcrū faciēs ꝓpe ſpeluncā ⁊ religioſe valde. ⁊ cū ſumma reuerētia ſacrā glebā deferēs in monumentodepoſuit ſpūalem patrē bonus ac venerabilis filius.De viſione ioſaphat qͣ celeſtes ei māſiōes apparuerūt. .lxij.T flagrāti animo ad intetiſſimā extendēs ſe orationē ait. dn̄e deus meus exaudiprationē meā qua clamaui ad te. miſerere mei ⁊ exaudime. quoniā ego te ex toto corde meo quero. Adiutor meus eſto nederelinquas me neqꝫ deſpicias me. Deus ſalutaris meus quoniāpater meꝰ ⁊ mater mea derelinquerunt me. dn̄s aūt aſſumpſit me.Et notā fac mihi viā in qua ambulem. ⁊ ſaluū me fac̄ quoniam bonus es amator hominū orationibꝰ ⁊ interceſſione famuli tui barlaam. Finita oratōne iuxta ſepulcrū ſedebat flens ⁊ ſedens obdormiuit. ⁊ vidit terribiles viros illos quos ⁊ prius viderat venientesad ſe. ⁊ deducētes illū in maximū campū ⁊ mirabilem. Deinde adglorioſiſſimā ⁊ ſplendidiſſimā introduxerūt ciuitatē. Ingredientevero illo. alij obuiabāt multo fulgentes lumine coronas in manibꝰferentes. ineffabili decore reſplēdentes. quales humani oculi nūqͣꝫviderūt. Interrogante vero ioſaphat. cuiꝰ ſunt corone glorie ſplēdidiſſime qͣs cerno. Reſpōderūt tibi quidē vna ꝓpter animas multas quas ſaluaſti p̄par ita eſt. ornāda vero nūc ampliꝰ ꝓ exercitationē heremitica quā ꝑagis. ſi tamē viriliter in hac vſqꝫ in finē perduraueris. Alia vero quidē tua ⁊ ip̄a. ſed patri tuo oportet te exhibere cā. qui ꝑ te a via mala declinādo. ⁊ penitentiā veraciter agēdo recōciliatus eſt dn̄o. Ioſaphat igit̉ hoc audito heſitāter ⁊ meſte hoc accepit ⁊ dixit. Quomō poſſibile eſt nō impar mihi qͥ tātaſuſtinui patrē meū adipiſci donū. ꝓpter ſolā penitentiā. dixit hic ⁊barlaā ꝯfeſtim eſtimabat ſe videre quaſi exprobrantē ſibi ⁊ dicentem. Iſti ſunt ẜmones mei ioſaphat quos aliquādo dicebam tibiqꝛ cum tu p̄diues fueris nō bn̄ficus eris ⁊ ip̄e heſitabas in verbo.Nūc aūt quomō ꝯtriſtatꝰ es de equali honore tibi videlicet ⁊ patri. ⁊ non potius letatus animo. qꝛ exaudita eſt tua multa oro proip̄o. Ioſaphat aūt ꝓat mos erat ei ſemꝑ dicere. Ignoſce pat̓ ait.ignoſce̓. ⁊ vbi habitas oſtende mihi. In hac inquit ſenex ſpecioſa⁊ magna ciuitate habitationē habere merui in media vrbis platęaluce falgente eximia. Rogare vero iteꝝ ioſaphat barlaam ſe putabat. vt eū induceret in habitaculū ⁊ affectuoſe in hoſpitio ſuo reciperet. ſed nōdum tempꝰ veniſſe dicebat. ille quo ad illa venire poſſet tabernacula adhuc onere ſubiectus corporis. Si ergo ait viriliter ꝑſeueraueriaquēadmodū mādaui tibi. venies paulopoſt. ⁊ eiſdem dignus efficieris mēpriā ꝯſequeris. ⁊ eodē. ⁊ eandgaudio frueris. ⁊ ineternūmul erimExcitatus vero a ſoin

nō ioſaphat. lace illa ⁊ ineffabili gloria habebat animā adhuc ſatiatā. ⁊ cū multa admiratōe dn̄o gratia referebat hymnū.e obitū eiuſdem.Anſit aūt vſqꝫ ad fine vite ſue angelicā veraciter in terra ducens ꝯuerſatōneꝫ ⁊duriore exercitatōe poſt trāſitū ſenis vtēs. Etatis ſuequidē. xxv. anno terrenū deſeruit regnū ⁊ heremiticū ſubijt laborēxxxv. vero ānos in hac heremo ꝯuerſatus eſt. multas vero animasprius dyabolo ſubripuit. ⁊ deo ſaluādas obtulit. ⁊ in hoc ꝑficiēdogratiā apoſtolicā ꝓmeruit. Erat aūt martir volūtate. Nam cumfiducia xp̄m in ꝯſpectu regū ⁊ tyrānoꝝ ꝯfeſſus eſt. ⁊ p̄dicator eiusmagnitudinis eximiꝰ claruit. Multos etiā ſpūs nequitie in heremolactando ꝓſtrauit. ⁊ omnes xp̄i ſuperauit virtute. celeſtiſqꝫ particeps muneris. diutiꝰ extitit ⁊ gratie. Deniqꝫ tali ꝑacta ꝯuerſatōn⁊ ita dignā ſua vocatōe oꝑatōeꝫ retribuens ei qui ſe vocauit. crucifigens mūdū ſibi ⁊ ſeip̄m mūdo. in pace ad deū pacis vadit illiuſqꝫ glorie iaꝫ ante ꝓmiſſa ſibi corona exornat̉. ⁊ xp̄m cernere dignꝰefficit̉. Cuiꝰ in manꝰ animā ſuā ꝯmendās in viuentiū trāſmigrauitregionē. vbi ſonus epulantiū. vbi letantiū omniū habitatio. Precioſum vero corpus illiꝰ. quidā vir ſanctꝰ qui habitationē ſuā nonꝓcul ab eo fecerat qui ⁊ ad barlaam iter illi prius oſtenderat. diuina quadā edoctus reuelatōe. ip̄a hora dormitatōis eiꝰ adueniens⁊ ſacris laudibꝰ honorificās illū. lacrimaſqꝫ effundēs. erga illū dilectionis ſignū ⁊ alia oīa ꝑficiēs. que xp̄ianis ſunt legitima. in ſepulcro patris barlaā poſuit eū. Nā decebat eoꝝ ſimul eſſe corpora interra quoꝝ ꝑhēniter in celis erāt anime iuncte.āſlatione vtriuſqꝫ ſacri corꝑis in indiamRecepto igitur cuiuſdaꝫterribilis ꝑ viſionē fortiter in mente illū ꝯteſtātis. acq̇ͥeꝯtendit. ⁊ ad regē barachiam ꝑuenit omnia ſibi manifeſta de beaſcens heremita qui eū ſepelierat. ad regnū indoꝝ ꝑgerto ioſaphat facit. Ille aūt nō negligēs ilico ꝑgit cū multitudīe magna ⁊ virtute ad ſpeluncā ꝑuenit. monumētum aſpicit ⁊ ſuplacrimatus tollit oꝑculuꝫ ⁊ vidit barlaam ⁊ ioſaphat habentes mēbraẜm ꝓprietatē ſpeciei vtriuſqꝫ poſita. ⁊ corꝑa nil a priore colore immutata. ſincera vero ⁊ oīno integra cum ſuis indumētis. Tunc illaſanctaꝝ animaꝝ tabernacula. multā odoris ſuauitatē emittebantnil penitus feditatis retinentia. Que rex in thecis p̄cioſis repoſitain ſuā reportauit patriā. Vt aūt ꝑuenit ad aures populi qd̓ factūfuerat. multitudo innumerabilis ex omnibꝰ ciuitatibꝰ ⁊ in circūituregionibꝰ ad adorāda ⁊ videnda illoꝝ beatoꝝ corꝑa confluebanthonorifice cū hymnis ⁊ cāticis ⁊ lāpadibꝰ ac cereis ardētibꝰ. Unde quidā ibi ꝯgruēter ſatis ⁊ valde ydonee dixit. lumīaria circa luminis filios ⁊ heredes. Splendide vero ſimul ⁊ magnifice in eccleſia quā ioſaphat ab ip̄is fundamētis erexerat depoſita ſunt corpora. Plurima ergo miracula ⁊ ſanitates in trāſlatione ⁊ depoſitōne⁊ deinceps ꝑ ſanctos ſuos famulos oꝑatus eſt xp̄c. ad laudē ⁊ gloriam nomīs ſui. Et vidit rex ⁊ omnis turba virtutes que ꝑ eos fiebant. ⁊ plurime gētes q̄ erāt in circūitu. infidelitate languētes ⁊ deignorātia ꝑ ea que ad ſepulcrū fiebāt ſigna crediderūt. Et oēs videntes ⁊ audiētes angelicā ioſaphauerſationē. ⁊ a puericia ineſtimabilem eiꝰ ad deū amorē. mirabant̉ glorificātes in omnibꝰ deum. Explicit hiſtoria.De ſancto zoſima monacho.IUit quidā ſenex in paleſtine monaſterijs vir vita ⁊ ꝟbo decoratꝰ. qͥ ex ip̄is cumnabul̓ monachicis nutritꝰ ē moribꝰ. zoſimas noīe. Quivt fert̉ ita certamībꝰ erat ignitꝰ. vt de ꝓpinqͥs ⁊ longinqͥs n̄rijs. ad eiꝰ cucurrerēt doctrinā. ⁊ eiꝰ imitarent̉ abſtinētcebataūt ⁊ ip̄e ꝙ ex matris ſinibꝰ. in eodē traditꝰ monaſterio. litdeguiſſꝫ ānos monachicū curſuꝫ ꝑficiēs. Poſt hͦ vt retulit inbat̉ a ꝗbuſdā cogitatōnibꝰ qͣſi ꝑfectꝰ eſſet in oībꝰ. ⁊ aliena doctrinaminꝰ ege̓t. Nulluſqꝫ eū monachꝰ in decreto ſenſu vel oꝑe p̄ceHoc ſecū eo cogitāte. Pat̓ qͥdaꝫ aſtitit ei ⁊ ait ad eū. Zoſima bicertaſti in oībꝰ. ſed nullꝰ ꝑfectꝰ ē in oībꝰ. Nā ſunt ⁊ alie ſalutis vieqͣs ſi vis app̄hende̓. egrede̓ de t̓ra ⁊ ꝯgnatōe tua ⁊ ſeque̓ me. Pergēs igit̉ cū ꝑueniſſet ad iordanē fluuiū. deductꝰ ē voce clamātis inquoddā monaſteriū vbi deſertꝰ erat locꝰ ⁊ ꝓpinqͥs incognitꝰ. ibiab abbate deuote ⁊ humaniter eſt receptus. Illic prima ieiuntdomāda domīco die omnes ex more monachi ad ſancta dei myſteria celebrāda vocabant̉. ⁊ corpꝰ dn̄i viuificū ab vno qͦꝫ ſuſcipiebatur. Cōpletaqꝫ or̄one. flectētes genua ſenes ſcinuicē oſculabaturDeinde oēs amplexātes ⁊ pacem dātes abbati. rogabant̉ ſibi abeo orationē futuri certamīs eoꝝ auxiliatricē fieri. His ꝑactis monaſterij regula aperiebat̉. ſimiſallentes ⁊ dicētesminatō mea. ⁊ ſalꝰ mea ⁊cͣ. ip̄iꝰ pſalmi exibāt. Egrediētes aūt vnuꝫ