cepit time̓ ⁊ tedere. in memoriā reducēs mala q̄ fecerat. Ioſaphataut verbis ꝯſolatorijs alleuabat triſticiā ⁊ formidinē que ſibi cōtigerat dicens. Noli pater timere nō vincunt em̄ peccata ꝯuertentium ſe ad deū. ineſtimabilē illius bonitatē. Ipſa quippe ſub menſura ſunt ⁊ numero qͣntacūqꝫ ſunt. Illa vero īmenſa eſt ⁊ innumerabilis. Nō em̄ poteſt qḋ ſubiacet numero. īmenſuꝫ ſuꝑare. Talibꝰverbis cōſolatōnis incātans ipſius aīam bone ſpei effecit. Deind̓extendēs pat̓ manus gr̄as agens bona etiaꝫ p̄cabat̉ illi ⁊ diem benedicebat in qua natus fuit ipſe dicens. Fili dilectiſſime fili nō meus ſed celeſtis patris quā retribuā tibi gr̄am. qualibꝰ bn̄dicam tebn̄dictionibꝰ. Quā ergo gr̄arumactōem deo referam ꝓ te. Perditus em̄ erā ⁊ inuētus ſuꝫ ꝑ te. ſic locutus ē ⁊ frequent̓ oſculabat̉filium. Deinde orauit dicēs. In manꝰ tuas dn̄e benigniſſime deꝰcōmendo ſpūm meum. ⁊ ita in pnīa deo aīam reddidit. Tūc filiuseius ioſaphat lacrimis honorans patrem mortuū. et exequias dignas illi exhibens. poſuit corpus eius in monumento int̓ ſanctosviros. nō tamen cooperuit veſtimento regali ſed pnīe texit cilicio.Stans aūt ſuꝑ monumentum. manibꝰ in celū eleuatis et fluminalacrimarum ex oculis deducens. orauit ad deum ſeptē diebꝰ nullomodo a monumēto ſurgens immemor cibi ⁊ potus. Octaua autēdie ad palatium regreſſus cūctas diuitias indigentibꝰ diſtribuit.quatenus per anguſtam intraturum portam. nō impediret pondus pecuniarum..liiij.De ſubſtitutione barachie ⁊ fuga ioſaphat.Uadraginta dies obituspatris memoriā ei ꝑficiens. cōuocat om̄s pͥncipes ⁊ miAdenſqꝫ ꝓ tribunali ait in audientia oīm. Ecce ſicut videtis rex auelitari p̄cinctus baltheo. ⁊ vrbani populi nō paucos. ſemur pat̓ meus quaſi vnꝰ de pauꝑibꝰ mortuꝰ eſt. abijt ad illa iuſtaiudicia rōnem redditurus ꝯuerſatōnis pn̄tis vite. nullū de omniibus ducēs ſecum adiutorē niſi tātū que egit oꝑa qualiacunqꝫ ſintIdip̄m aūt et omnibꝰ humanā ſortitis naturam ꝯtingere conſtatnec aliter. Nunc gͦ audite me amici ⁊ frēs. Ipſi noſtis int̓ vos cōuerſatōnem meam. qūo exquo xp̄m cognoui. ⁊ ſeruus eius eſſe merui omnia habēs odio ipſum ꝯcupiui ſolū. Ideo mihi erat deſiderabile. vt a ſtrepitu vite ⁊ vana ꝯturbatōne ſubtrahēdo me. ſolusſoli vacarem. ⁊ in ſilentio ⁊ quietē animi ſeruirē dn̄o deo. Sed impediuit me patris mei obſtinatio. ⁊ mandatuꝫ p̄cipiens honoraregenitorem. Un̄ dei gr̄a ⁊ cooꝑatione nō fruſtra laboraui. nec inuanum tales dies expendi. Nam illū xp̄o recōciliaui ⁊ vos om̄eshunc ſolū recognoſcere deū verum et dum oīm docui. Nō autemhoc ego feci. ſed gr̄a dei mecuꝫ. Tp̄us eſt igit̉ eundi qͦ deducet meipſe ⁊ reddā vota que voui ei. Nunc gͦ vos conſiderate quēcunqꝫvelitis p̄eſſe vobis ⁊ regnare. Iam em̄ ꝑfecti eſtis ī voluntate dn̄iet nihil vos latet p̄ceptoruꝫ eius. in iſtis ambulate. hoc vt audiuitppl̓us ille ⁊ viroꝝ ꝯgregatio. tumultꝰ ilico ⁊ plāctus ⁊ voce maxima cōfuſio fit flentibꝰ omnibꝰ ⁊ lamentātibꝰ ſuā deſolatōem. Talia lamentātes cū lamentatiōibꝰ etiaꝫ ſacramentis obteſtabant̉ ſenō eum dimiſſuros aliqͣtenus. ſed comp̄henſuros ⁊ diſcēdere penitus nō ꝯceſſuros. Itaqꝫ vociferāte populo et pͥncipibꝰ omnibꝰrex turbam ſedare volens. ſilentio imꝑato eoꝝ ſe obedire ꝓmiſitobſtinationi. Contriſtatos tn̄ ⁊ triſticie ſigna in vultū ferentes domum remiſit. Ipſe aūt vnum de principibꝰ qui fuit ei carus p̄ omnibꝰ. ⁊ ꝓpter fidei pietatem ⁊ pudiciciā vite admirādus. barachiam nomine quē ⁊ ſuperius ſermo indicauit ſingulariter aſſumensleniter alloquebat̉ ⁊ dulciter flagitabat. vt regnum ſuſciꝑet. ⁊ cuꝫtimore dei populum illius regeret. quatenus ipſe deſideratam viāꝑgeret. At illum negantem inuenit. ⁊ oīno reſpuentem ⁊ dicenteꝫO rex qͣꝫ iniuſtum eſt iudicium tuum. qͣꝫqꝫ nō ẜm mandatuꝫ tuum tuus eſt ſermo. Si em̄ ꝓximum tuū diligere ſicut teipſum edoctus es. qua ratione onus quod ipſe deponere feſtinas. mihi conaris imponere. Nam ſi bonum eſt regnare. ipſe quod bonū eſt teneSi aūt iſtud eſt anime ſcandalum atqꝫ offendiculū. Cur mihi imponis illud ⁊ vis me ſubplantare. Poſtqͣꝫ ergo talia dicentem etaſſerentem vidit. a colloquio ceſſauit. ⁊ ecce intempeſta nocte epiſtolam quidem ſcripſit ad populum. multa refertaꝫ philoſophia.et omnem pietatem ꝓnunciantem. quomodo deberent in domino gloriari. ⁊ qualem vitam ei offerre qualeſqꝫ hymnos. et quasgratiarumactiones. Deinde nō alium qͣꝫ barachiam p̄cepit in regalem pͥncipatum eis aſſumere. ⁊ in ſuo cubiculo cartham in quaepiſtola ſcripta erat derelinquēs. clam omnibꝰ de palatio egredit̉.De redditu eius ⁊ confirmatione barachie in regnum. .lv.Ed penitus latere nō valuit. Nā ſummo diluculo hoc auditū eſt. ⁊ turbatōem

repentinam ⁊ luctum populo exhibuit. Qui celiritate multa adinquiſitōnem eius egrediunt̉. p̄ripere ei fugā oīmodo ſatagentesUn̄ nec inuanū ceſſit eis ſtudiū. vt em̄ om̄es p̄occupauerūt vias.cunctoſqꝫ mōtes circūdederūt. ⁊ inuias circūierūt valles. in torrente qͦdam hūc inuenerūt. manus in celū extenſas hn̄tem. ⁊ orōnemſexte celebrātem hore. Uidētes aūt eū ꝑfuſi ſunt lacrimis. rogantes ⁊ diſceſſionē improperātes. Ille aūt ait. Cur fruſtra laboratis. Nō em̄ vltra me regē habere valetis. Plurima ꝟo illoꝝ conſtrictus inſtantia. reuertit̉ ad palatiū et ꝯgregatis omnibꝰ ꝯſiliuꝫſuū declarauit. Deinde etiā iuramēto cōfirmauit ſermonē. ꝙ necvnā cum ipſis diē de reliquo facturus eſſet. Tūc barachiā illuꝫ inuitum atꝫ nolentē in regali pͥncipatū ꝯſtituit. Dyadema capiti eiꝰimpoſuit. anulūqꝫ regalē dedit in manu eius. Et ſtās ꝯtra orientēorōnem fudit ꝓ eo ad dn̄m. orauit etiā ⁊ ꝓ omni grege. ꝯuerſuſqꝫdixit barachie. Ecce tibi frat̓ mando. ſicut aliqn̄ apl̓us teſtificatꝰeſt. Attende tibi ⁊ omni gregi in quo te ſpūſſanctꝰ regē poſuit adregendū ppl̓m dn̄i. quē acquiſiuit ſanguine ſuo. ⁊ ſic̄ an̄ me cognouiſti deū ⁊ ſeruiſti ei munda ꝯſcīa. ſic ⁊ modo ampliori ſtudio. placere ſatage illi. Nam qͣnto maiorē a dn̄o adeptus es pͥncipatum.tanto potioris exactōis debitor exiſtis. Et ideo retribue bn̄factoridebitugr̄aꝝ actionis. ſct̄a illius cuſtodiēdo mādata. ⁊ ab omni declinando via q̄ ducit ad ꝑditōem. Sicut em̄ in nauigātibꝰ qn̄quidem fallit nauta modicā remigibꝰ infert leſionē. qn̄ vero gubernator totiꝰ efficit nauis ꝑditōem. Sic ⁊ in regibꝰ. ſi qͥs pͥncipū delinquit nō tantū ppl̓o qͣntū ſibipſi nocet. Si ꝟo rex ipſe oīs oꝑaturconu̓ſatōnis detrimentū. ⁊ iō maximas ſuſtinebis penas. ſi ꝗͥd vtilium ſpreueris. Quapropt̓ cū multa diligentia cuſtodi teipſuꝫ inbono cunctā exoſaꝫ hn̄s volūtatē ad peccatū te trahentē. Ait em̄apl̓us. Pacem ſectamini cū omnibꝰ ⁊ ſanctimoniā. ſine qua nemovidebit deū. Ciclum attēde humanaꝝ reꝝ qūo currit. ꝯtͣrioqꝫ mōet vano fert ipſas ⁊ circūfert. ⁊ iſtaꝝ veloci permutatōe. immobilēſerua piam cogitatōem. Nā variari reꝝ mutatōne. mentis inconſtantis eſt indiciū. Tu aūt fixus eſto in bono ⁊ oīno ſtabilis. Necextollaris ꝓpter tꝑalem gl̓iam inani tumore ſed expiata cogitatione tue nature ignobilitatē ꝯſiderata. breuitatēqꝫ ⁊ incertitudinemiſtiꝰ vite. ⁊ carni mortē copulatā ⁊ iſta cogitās ī ſuꝑbie nō decidesfoueā. ſed timebis deū veꝝ ⁊ celeſtē regē. Et certe maxīam pt̄ateꝫaccipiēs. datorē pt̄atis iuxta poſſibilitatē debꝫ imitari. In hͦ autēdeū maxīe imitabit̉ ſi nihil iudicauerit qͣꝫ miſereri p̄cioſiꝰ. Idcircobn̄ficus eſto indigētibꝰ ⁊ aperi aures pauꝑibꝰ. vt inuenias auditūde i tibi reſeratū. Quales em̄ nr̄is ꝯſeruis erimus. talē circa nos inueniemꝰ dn̄m. Malicie memoriā n̄ retinebis adu̓ſus peccātes. ſedveniā poſtulās delictoꝝ tuoꝝ indulge ⁊ ipſe in te peccātibꝰ. qm̄ remiſſioni recōpenſat̉ remiſſio. ⁊ adu̓ſus nr̄os ꝯſeruos reconciliatiodn̄ice ire fit ſedatio. Et nūc frēs cōmendo vos deo. qui poteſt vosedificare. ⁊ dare vobis he̓ditatem ſanctificatiōis omnibꝰ.De fuga ioſaphat in heremum.T hec dicens poſitis genipus ſuis cum lacrimis orauit: Et conuerſus oſculatuseſt barachiam quē regem ordinauerat ⁊ omnes pͥncipes. Tunc iam fundunt̉ lacrime. Quē ⁊ ipſi veracit̉ ex corde oſculabant̉ ⁊ amplexabant̉. Ue nobis clamabāt ab infelicitate atrociſſima. Deinde illū vocabāt patreꝫ ſaluatorem ⁊ bn̄factoreꝫ. ꝑ teinquiunt deum cognouimus. ab errore liberati ſumus. et ab omnibus malis requiem inuenimus. Ille autem in ſermonibꝰ conſolatōnis plurimos gemitus illorum compeſcuit. cum eis ſe ſpiritu affuturum ꝓmittens. quia corꝑe id iam eſſet impoſſibile. talia dicensomnibꝰ videntibꝰ egreditur de palatio cum quo mox omnes exierunt. ꝓmittentes ſe ad ciuitatem nō reuerſuros etiam nec oculiseam amplius viſuros. Vt autem extraciuitatem facti ſunt. qꝛ ſermone blando ab illo nolebant diſcedere. increpatione auulſi ſuntet multi reuertebantur quidam feruentiores merentes a louge ſequebantur eum. quouſqꝫ nox ſuperuenieos ſeparauit eos ab inuicem. Egrediebatur ergo de regno ſuo fortis ille iuuenis gaudens. velut quādo de longo exilio in ſuam aliquis reuertens pr̄iaꝫletus ambulat. ⁊ erat indutus extrinſecus quidem conſuetis veſtibus. intrinſecus vero laneo panno illo quem barlaam ſibi dederat. Nocte itaqꝫ domunculo cuiuſdaꝫ pauperis hoſpitatus. veſtimentis exutus. ea pauperi tradidit. vltimam elemoſinam illam ꝑficiens. ⁊ indumentum leticie ſibimet circūponens. ad heremiticaꝫegreſſus eſt viam. nō panem ſecum deferēs. nō aquam. nō aliquidad cibum pertinēs. nō veſtimēto indutus alio niſi duro pāno illotm̄. cuius paulo ante memoriam fecimus. Deſiderio em̄ quodamincredibili ⁊ amore diuino vulneratꝰ aīo .i. īmortal̓ regis xp̄o omnino deſiderati erat exͣ ſe factus. totꝰ eius laquefactꝰ amore. Forteſt enim inquit vt mors dilectio. hmōi ipſe a diuina caritate ſuſceperat ebrietatem. Ita exarſerat ſiti ſcd̓m prophetam dicente