Liber

.XVI.

Exhortatio ad cundem de vita ꝑfectiori..xiiij.Unc barlaam dixit. benedixiſti dn̄e mi rex. Naꝫ et hoc mihi deſiderabile eſt. ſedlaborioſum eſt et valde impoſſibile aliquē iuxta ignē cōuerſari et nō fumigari. Difficile eſt gͦ et nimis arduū ſecularibꝰ vinctū negocijs et eius curis implicitū. et in diuitijs et delicijs viuentē.mandatoꝝ dei viam indeclinabiliter ꝑgere. et ſe mundū ꝯſeruare.Ait em̄ dn̄s. Nemo pōt duobꝰ dn̄is ſeruire. Iſta gͦ diuini et deiferi patres noſtri apoſtoli audiētes. qꝛ ꝑ multas tribulatiōes oportꝫnos introire in regnū celoꝝ. Quidā et aliud addiderūt baptiſmuꝫſuſciꝑe. ꝑ ſanguinē dico et martiriū. Qd̓ et dn̄s ꝓ nobis ſuſcipiēsbaptiſmū decēter vocauit hinc ip̄ius imitatures facti. pͥus quidemſui diſcipuli ⁊ apoſtoli. Deinde ꝟo ⁊ oīs ſanctoꝝ martirū choruscultoribꝰ ydoloꝝ regibꝰ ⁊ tyrānis ſeip̄os ⁊ ꝓ xp̄i nomīe obijciētesomne genꝰ tormētoꝝ ſuſtinuerūt. videlicꝫ beſtijs ꝓiecti ⁊ ignibꝰ exgladijs interempti. Iſtoꝝ non tm̄ verba ⁊ oꝑa. ſed ⁊ ſanuſti atoſſa omni ſancte ſunt plena. Demones nāqꝫ potēter eijciūtinſanabiliū ꝟo languoꝝ ſanitates fide accedētibꝰ p̄ſtant. Poſtqͣꝫꝟo crudeles illi tyranni ꝑierūt. et ꝑſecutio quieuit. regeſqꝫ fidelesſum orbē regnauerūt. ſuſcipientes alij ⁊ imitātes zelū illū⁊ deſideriū diuinū. aliā quādā vitā ꝑegrinā ⁊ ſibimet inſolitā duce̓tuduerūt. et ẜm diuinā vocē omnia derelinquētes. quaſi quidā fugitiui deſerta adierūt egētes. anguſtiati. afflicti quibꝰ dignus nonerat mūdus. Alij quidā ſub diuo abſqꝫ tecto ꝑdurātes ſolis eſtu. ⁊toris. ⁊ imbribꝰ ⁊ turbinibꝰ ventoꝝ affligebāt̉. Alij ꝟorigoribꝰtuguriētes. aut ſpelūcis ⁊ antris latitātes degebāt. Sic gͦ virtutes vYcumulātes omni carnali ꝯſolationi ⁊ repauſationipenituprenūciauerūt. oleribuſqꝫ crudis ⁊ herbis aut glādibusſeane arido et valde ſicco trāſigebant dietam. Nam tm̄ de viset abiectis ſumebant eſcis. vt ſolū viuere poſſent. Quidālibꝰ/ꝟo totā heliadā ieiunātes. dn̄ica die cibū ſumebant. Alij ꝟobis in hebemāda huiꝰ memoriā habebāt. Alij aūt poſt duos dies veſꝑe edebāt. tm̄ modicum guſtantes. orationibuſqꝫ et vigilijsvacabant. angeloꝝ vitam imitates. Habent autē habitacula ſuaiidā in oīmodo receſſu et ſolitudine agonem ꝑcurrētes elōAlzantes ſe ab hominū ꝯmoratiōe. toto ip̄e vite ſue ⁊ deo appropinuidā longe abinuicē cellas habētes. dn̄icis diebꝰ ad eccleſiam vnā cōueniūt. ⁊ diuina myſteria ſumūt. Alij ꝟo cenobialemucūt virplures inſimul ꝯgregati. ſub vno p̄lato ab omībusdiffomnē voluntatē ſuā obediētie gladio occidētes.uaſis empticios ſe volūtarie reputātes. nō ſibimetip̄is viuūt. ſed cui ꝓpter xp̄i amorē ſeip̄os ſubdiderūt. Familiariꝰ autē eſtdicere qꝛ nō viuūt ſibi. viuit ꝟo in eis xp̄s quē ſunt ſecuti omīa deſerentes. Hoc ēm̄ eſt mūdi ſeceſſio volūtariū odiū ⁊ nature negatio eoſupra naturā ſunt deſiderio. Hos em̄ mirabiles ⁊ ſct̄osviros. etiā nos deſpicabiles ⁊ indigni imitari ſatagimꝰ. Et eſt ẜmverit.is iſte mūdus et abninabInimicꝰ em̄ eſt amicoꝝluntatē. Diſcerpit crudeoꝝ. ⁊liter inentes ſuꝑ ſe. ⁊ eneruat illos qui ꝯfidūt in eo. fedus poſuit cū inciētibꝰmiſſiōes faleis pollitus eſt. ad hoc tm̄ vttrahat eos ad ſe. Illis ſibi acquieſcētibꝰ ingratꝰ ⁊ fallax monſtrat̉nihil eoꝝ cōplendniſeratHodie nāqꝫ epulis delectabilibꝰeoꝝ gulā illicit. crasmicis totosᵏlorādos ꝓijcit. Hodie regēaliquē cōſtituit. ⁊ crast. hodie multis affluentē bonis. crasē reddit. Amabilē hūc ad modicū omībus efficit. quē parſſt facit odibilē. hodie letificat cras fletibꝰafficit. Qualē ꝟo ⁊ hnit. Audi habitatores gehennelectores ſune. Neqꝫ recedētes hinc lamentaturnentiū miſetParabola de vnicorne contra mūdi amatores..xvTaqꝫ qui tali ſeruiūt diroet maligno dn̄o. ⁊ a bono ac benigno mēte ꝑdita ſemetlos eſgant ⁊ p̄ſentibꝰ inhiant negocijs. et eis tenent̉aſtricti. nullā futuhabēt memoriā. ſed corꝑis delectatiōes ſꝑdeſiderat. aīas ſuas dimittentes fame tabeſcere. ⁊ innumeris afficimalis. ſites eſſe arbitror homī fugiēti a facie furētis vnicornis. ꝗ nōferēsſus. ⁊ terribiliū mugituū. fortit̉ fugiebat ne deijgo velocit̉ curreret in magnū quoddā baraaderet. manibꝰ extēſis arbuſtulā quādā apprelit ⁊ fortiteruit. ⁊ baſeladā pedibꝰ īpreſſis. viſum eſt ſibiace de reliquo fore ⁊ ſtlitatē. Reſpiciēs gͦ vidit duos muresvnū albū ⁊rū. cōtes inceſſant̓ radicē arbuſtule quāappat. ⁊ iaꝓpe erāt vt eā abſciderēt. Cōſiderās etiā ip̄ibaratrividit draconē aſpectu terribilē ignē ſpirantē. ⁊ feralibentē. oiter aperientē ⁊ deuorare eū cupiillā pedibꝰ eios ſuppoſitā. cōtemplatus eſt. iiij. aſpidū capite de pariete ꝓdeūtia vbi ꝯſiſtebat. Ele

uans aūt oculos. vidit de ramis arbuſtule modicuꝫ mel diſtillans.Dimittens gͦ ꝯſiderare circūdabant eum mala .ſ. ſurſum vnicornēinſanientē et eum querentē deuorare. Deorſum ꝟo draconē inhiantē. ⁊ arbuſtulā cito excidendā. ⁊ ꝙ pedes ſuꝑ lubricā baſem ⁊ infidelem poſuerat. Tantoꝝ ac taliū maloꝝ oblitus. ſeip̄m illiꝰ mellis modici dulcedini tradidit. Nec ſimilitudo eoꝝ eſt. qui ſeductiōip̄ſentis ſeculi adſerūt. Cuiꝰ expoſitionē tibi dicā. Unicornis qͥdeꝫmortis figurā tenet. que ſemꝑ ꝑſequit̉ ⁊ ꝯp̄hendere vult genꝰ humanū. Baratrū ꝟo mūdus eſt iſte malis plenꝰ ⁊ laqueis mortiferis. Arbuſtula q̄ a duobꝰ muribꝰ inceſſant̓ incidebat̉ quā apprehēdimꝰ. vite nr̄e mēſura eſt. qͣ ꝯſumit̉ ⁊ dirimit̉ ꝑ horas diei ⁊ noctis⁊ inciſioni appropiat. Quatuor ꝟo aſpides de qͣtuor fragilibꝰ ⁊ īſtabilibꝰ elemētis ꝯſtitutionē humani corpꝰ ſignificat. Quibꝰ iordinatis et ꝯturbatis corporis ꝯpago diſſoluit̉ Cū is crudeliſſimꝰdraco. terrbili inferni vētrē figurat. cupiēs ſuſciꝑe eos qui p̄ſentesdelectatiōes futuris p̄ponūt bonis. Scintilla ꝟo mellis ſignificatdulcedinē mūdi. ꝑ quā ſeductor ille ſuos amicos nō ſinit ꝓpriā videre ſalutē. Hac ſuſcepta libent̓ ꝑabola dixit ioſaphat qͣꝫ verꝰ eſtiſte ſermo et qͣꝫ bene coaptatus. Ne queſo pigriteris tales mihi tipos ſubrogare. Et vt ſciā qualis eſt p̄ſens vita noſtra. ⁊ quoꝝ maloꝝ amicis ſuis auctor ſit..xvj.darabola de tribꝰ amicis cōtra eoſdem.Enex vero dicit. Rurſusſil̓es ſunt amatores ſeculariū delectationū. et qui harūdulcedine illiciūt̉. atqꝫ futuris ⁊ ſtabilibꝰ fluida ⁊ fragilia p̄ferunt̉. homini qͥ tres amicos habuit. quoꝝ quidē duos p̄cordialiter ⁊ affectuoſe honorabat. ac vehemēter eoꝝ charitate afficiebat̉. ⁊ vſqꝫ ad mortē ꝓ ip̄iꝰ agonizans ⁊ ꝑiclitari deſiderās. Aduerſus terciū multo ferebat̉ deſpectu. neqꝫ honore neqꝫ decēti eūaliqn̄ gratificās dilectiōe. niſi quādā modicā ad eū ſimulās amiciciā. Uenerūt gͦ terribiles die quadā quidā milites. accelerātes hūcad impetorē ducere. rationē redditurū ꝓ debito decēmilia talētorū. Coartatus ꝟo ille q̄rebat adiutorē ad ſubueniendū ſibi. in terribili rōnis poſitiōe apud regē. Currēs igit̉ ad primū pͦ oībꝰ charūamicū dixit ei. Noſti o amice quō aīaꝫ meā ſemꝑ ꝓ te poſui. Nūcaūt indigeo auxilio tuo indie iſta detinēte me neceſſitate. Quomōgͦ ꝓmittis mihi nūc auxiliari. ⁊ q̄ apud te repoſita eſt mihi ſpes dilectiſſime. Reſpōdens gͦ ille ait. Nō ſum amicus tuꝰ o homo. neqꝫſcio qͥs ſis. habeo em̄ alios amicos cū quibꝰ oportet me hodie letari. ⁊ amicos iſtos āmodo poſſidebo. Prebeo tn̄ tibi cilicioſa duo.vt habeas ea in via qͣ ambulas. q̄ tn̄ nihil tibi ꝓderūt. ⁊ nullā aliaꝫſpem a me p̄ſtoleris. Hoc audiens ille ⁊ diffidens d̓ auxilio qd̓ ſperauerat ab eo. Ad ſecūdū ꝑrexit amicū. cui ⁊ ait/ Recordare amicequātū accepiſti a me honoris ⁊ gratie. Hodie ꝟo corruens in tribulatōeꝫ ⁊ aduerſitatē auxiliatore opus habeo. quātuꝫ ꝟo valesſubuenire. nūc indica mihi. Ille ꝟo ait. Non vacat mihi hodie vttecū ſubeā agonē. Curis em̄ ⁊ ſollicitudinibꝰ circūdor. ⁊ in tribulatiōe ſum. modicū tn̄ tecū ꝑgam. qͣꝫuis tibi nō ſit ꝓfuturū. Et ſtatīdomū reuerſus ꝓprijs vacabo negocijs. Uacuis gͦ manibꝰ inde reuerſus vndiqꝫ deſtitutꝰ. lamentabat̉ ſeip̄m de vana ſpe ingratorūamicoꝝ. ⁊ de inutilibꝰ laboribꝰ. quos ꝓ eorum ſuſtinuit dilectiōe.Pergit etiā ad terciū amicū. de quo nunqͣꝫ curā habuit nec ſociuꝫleticie ſue eū aduocauit. ⁊ ait ad eū. cōfuſo ⁊ in terrā vultū dimiſſoNō habeo os loquēdi ad te. cognoſco em̄ diligēter. qꝛ nunqͣꝫ tibibenefeci. nec amicabiliter circa te habui me. ſed quoniā aduerſitasapprehendit me duriſſima. ⁊ nullam ſpem ſalutis in ceteris amicismeis repperi. veni ad te rogans ſi eſt tibi poſſibile. quodlibet auxilium vel modicū impendere ne tardes memor ignorātie mee. Tūcille reſpondit ei hilari ⁊ ſereno vultu. certe amicum meum chariſſimum te confiteor eſſe. ⁊ modici illius tui beneficij nō immemor. cuꝫvſura retribuam tibi. Ne timeas ergo neqꝫ formides. Ego em̄ precedam te ego interueniā pro te apud regem. ⁊ non tradam te in manibus inimicoꝝ tuorum. Confide ergo dilectiſſime ⁊ non triſteris.Tunc compunctus ille dicebat cum lacrimis. Heu mihi quid prius lamentabor. aut quid potius plangam. vanum affectum meuꝫreprehendam. quem falſis exhibui amicis. an amentiaꝫ meam pſaam. quia huic ꝟo ⁊ germano amico nullam oſtendi familiaritatēIoſaphat aūt ⁊ iſtū cū admiratiōe ſermonē ſuſcipiēs expoſitioneꝫrequirebat. Tūc ait barlaam. Primꝰ amicus vtiqꝫ eſt diuitiarumpoſſeſſio ⁊ amor pecuniaꝝ ꝓ quibꝰ homo multis ſubiacet ꝑiculis⁊ multas ſuſtinet miſerias. Ueniente ergo vltimo termino mortisnihil ex omnibꝰ illis niſi que ad ſepulturā ꝑtinent. inutiles accipitpanniculos. Secūdus aut vocat̉ vxor ⁊ filij ⁊ cognati ⁊ alij amici.quoꝝ affectui adherentes inſeparabiliter tenemur. animā ⁊ corpꝰpropter illorum ſpernētes amorē. ſed ex eis nullā aliquis ꝯſequit̉vtilitatē in hora mortis. niſi ꝙ ad monumentū ſecum ꝑgunt. Deinde reuertentes ſuis curis vacant nō minꝰ obliuione memoriā qͣꝫcorpūs aliquando amici operientes ſepulcro. amicus ꝟo tercius