nec modicum verbum de chriſto. et de eius dogmatibꝰ penitus audiret. hoc etenī magis omnibꝰ occultare ei cupiebat. aſtrologi metuens prenūciationē. Si quem ꝟo mīſtrantiū ei infirmari ꝯtigiſſꝫhūc moxinde eijcere. alium ꝟo ꝓ ipſo floridum et ſanuꝫ dabat. vtnihil oīno fedum vel enorme oculi viderēt illius pueri. Preconesitaqꝫ per vniuerſas regiones p̄cepit diſcurrere clamātes vt nullusoīno poſt tres dies hoꝝ monachoꝝ inueniret̉. Si aūt aliqui poſttres dies inuenirent̉ per ignē et gladiū ꝑderent̉.De amico regis quem ipſe in dolo temptauit.iiijNterea vir quidaꝫ interprimos illius regni p̄pollebat pius fide et ſalutis ſue ſo¶licitus. ſed ꝓpter timorē regis latebat. Cunqꝫ aliqn̄ cuꝫrege ad venationē egreſſus eēt ſingulariter ambulans. inuenit hominē in loco quodā nemoroſo in terrā ꝓiectū et male tractatū habentem pedē a beſtia ꝯtrituꝫ. Qui vidēs eum p̄tereuntē rogabatne ꝑtranſiret illū. ſed miſeret̉ ei in tāto magno euētu. ⁊ in ſuam domū deferret adijciēs. qꝛ nō inutiliter tibi et oīno inefficaciter inuentus ſum inquit ego. Ego enī medicus ſum ꝟboꝝ. Si enī aliqn̄ inꝟbis aūt colloquijs ledat̉ aliquis aūt in tribulatiōe inueniat̉. congruis medelis iſta curabo. ne amplius morbꝰ ſuccreſcat. Igit̉ religioſus vir ille qd̓ dictū fuerat ꝓ nihilo computauit. Illū vero ꝓpt̓mandatū dei ꝯducere in domū ſuā fecit. et competenter curā ei exhibuit. At ꝟo inuidi homīes ac malicioſi derogāt viro apud regēqꝛ non tm̄ illius amiciciā obliuiſcēs negauit deoꝝ cultū. ⁊ ad fidemchriſtianoꝝ declīauit. ſed etiā mala meditat̉ aduerſus ipſiꝰ regnūet turbam ꝑuertens atqꝫ ſolicitās et ſibimet cūctos ꝯſiliās. Sed ſivis inquiūt certus fieri nihil nos fictum dicere. voca eū ſeorſum. etdic temptādo velle te derelinquere paternā ſectā et gloriā regni etchriſtianū fieri. et monachicū ſumere habitū quem quondā ꝑſecutus es. Rex ꝟo erga ſe viri amiciciā non ignorās. derogationē falſam putauit. Rem tn̄ examinare voluit. Un̄ aduocās eū ſeorſumait ei temptans. Noſtio amice quāta mala on̄di monachis et oībꝰchriſtianis. Nūc vero penitētia ductus ſuꝑ hoc et deſpiciens pn̄tia ſpe illius immortalis regni qd̓ p̄dicant. ad aliā futurā vitam cupio pertingere. Nā p̄ſens morte vtiqꝫ amputabit̉. nec alit̓ hoc cōſequi potero niſi chriſtianus fiam. et abrenūcians regno meo. ⁊ ceteris delectatiōibꝰ et iocūditatibꝰ huiꝰ vite. heremitas ⁊ mōachosrequirā vbicūqꝫ ſint. quos iniuſte ꝑſecutꝰ ſum illiſqꝫ me admiſceāIlle ꝟo vt hoc audiuit dolū nō intelligēs. compunctus aīo ⁊ lacrimis ꝑfuſus ſimpliciter rn̄dit. Rex ineternū viue. ꝯſiliū enī bonuꝫ ⁊ſalutare reperiſti. Quia ⁊ difficile ē ad inueniendū regnū celorumattamē om̄ī virtute ē querendū. Nā qui querit inuenit illud. Delectatio vero preſentiū et ſi in p̄ſenti iocunda ſit ⁊ delectet. tn̄ bonumeſt illā abijcere. Nā in ipſo ſuo eſſe nō eſt. et qd̓ letificat ſeptempliciter rurſus ꝯtriſtat. Nam dulcēdo quidē hoꝝ temꝑalis. doloresvero phennes. chriſtianoꝝ vero labor temꝑalis eſt. dulcedo veroet ſatietas eterna. Dirigat̉ ergo regis bona volūtas. bonū vero etnimis bonū eſt corruptibilia eternis commutare. Rex aūt vt audiuit iſta. valde ꝯtriſtatus ē. cōtinuit tn̄ iram.Qualiter ꝯcilio infirmi iram regꝭ placauit..v.Ule autem cum cognouitregē grauiter ꝟba ſua ꝯcepiſſe. et ꝙ in dolo temptauerat eū. reuerſus ad domū ſuā tribulabat̉. atꝫ grauabat̉heſitās quali modo deliniret regē. et euaderet imminēs ſibi ꝑiculūinſomnē itaqꝫ totā noctē ducēs. in memoriā venit ei homo qͥ pedēleſuꝫ habuerat. Cui ad ſe adducto ait. Remīſcor qꝛ dixeris te verboꝝ medicū ac ꝓcuratorē eſſe maloꝝ. et cōtinuo narrauit ei. quamapud regē ab initio amiciciā obtinebat. et paulo ante ꝓpoſitū ſibiab ip̄o rege fraudulētū colloquiū. His auditꝭ pauꝑ ille deliberāsī ſemetipſo ait. Surge gͦ et tōde cōmā et exuēdo veſtim̄ta iſta ſplēdida ciliciū indue. ſummoqꝫ diluculo accēde ad regē. Illo ꝟo int̓rogāte ꝗͥd ſibi vult habitꝰ iſte rn̄debis ꝓ his q̄ heſterna die locutꝰes o rex. ecce ego aſſum ꝑatus ſeqͥ te ꝑ viā qua deſideras ambulareNā etſi delicie ſunt amabiles et iocūde. nō ꝯtīgat mihi his poſt teꝑfrui. ꝟtutis enī via qͣ iturꝰ es et ſi difficilis ē et aſꝑa. tn̄ tecū exeūtifacil̓ erit et plana et amabil̓. Sicut enī ſociū me habuiſti pn̄tiū bonoꝝ. ſic ⁊ triſtiū habebis. vt etiā futurorū ſim ꝑticeps tecū bonoꝝ.Nobil̓ igr̄ vir ille infirmi verba ſuſcipiēs fecit iuxͣ qd̓ ei locutus eſtQuē vidēs rex ⁊ audiēs ſuꝑ hͦ vehemēt̓ obſtupuit. ⁊ erga ſe verāviri intellexit amiciciā. falſa qͦꝫ q̄ ꝯͣ cū dicta fuerāt agͣſcēs. ampliorihonore ⁊ maiori fiducia penes ſelimauit euꝫ.De duobꝰ monachis martirizatis..vj.TTerū rex egreſſꝰ ad penādū vidit duos mōachos ꝑ he̓mū gͣdiētes qͦs ad ſe adduci p̄cepit. eoſqꝫ furibūde reſpiciēs ait. Nō audiſtꝭ erronei et ſeductores p̄cones meos clamātes vt nll̓s vr̄e ſuꝑſtitōis ī hac regio

ne pꝰ tres dies inueniret̉. alioqͥn igne cremaret̉. Qui dixer̄t. Eccevt dixiſti egredimur de tuis regionibꝰ. ſed longa imminēte nob̓ viapergendi ad fratres noſtros. neceſſe habuimus cibum emere ne fame deficeremus. Rex aūt ait. Mortis minas metuens eſcaꝝ mercimonijs non adhibet ſtudiū. Rn̄derunt illi. Et qui ſunt illi qͥ mortem timent. niſi qui nullum bonū in futuro ſperantes. pn̄tibꝰ radicitus inherent. Nos aūt qui mundū ꝯtempſimus ꝓpter chriſtunec mortē timemus. nec p̄ſentia diligimus. ſed futura deſideranTunc rex eos argumento comphendere volens ait. Si mortē nōtimētis. cur fugam arripuiſtis. At illi. Non mortem a te minatā timentes fugimus. ſed tui miſeremur et ne maioris tibi cauſa dānationis efficiamur. diſcede̓ cogitauimꝰ. Ad hoc iratus rex. iuſſit eosigne cremari. et ſic per ignem adepti ſunt coronā martirij.Qualit̓ ioſaphat a patre obtinuit libertatem ꝓcedēdi. .vij.Ilius aūt regis in paratoſibi palatio inacceſſibilis exiſtēs. ad etatem ꝑuenit adoIleſcentie. omni ethiopū et perſarū imbutus diſciplinaqueſtioneſqꝫ naturales doctoribꝰ ſuis ꝓponebat. ita vt mirarēturde velocitate ingenij eius et intellectu eius. et ſtuperet rex gratiamvultus eius et animi cōſtantiam. Penſabat vero in ſemetipſo cureum furore inacceſſibilē pater eius adiudicauerat. ⁊ cur ad eum volenti ingredi nō permittebat introire. tn̄ verebat̉ interrogare eum.Sed vnū ex pedagogis amabiliorem ceteris ī partē traxit. Interrogans cur ſe pater ſic recluſiſſꝫ. Adiūgenſqꝫ ſi hoc veraciter mihifeceris manifeſtū. mihi carus eris pre om̄ibꝰ. Pedagogus cūcta eienucleatim reſerauit. id eſt aduerſus chriſtiāos indictā a rege perſecutionem. et p̄cipue ꝯtra heremitas. et qūo fugati ſunt. et qualiain natiuitate eius prenuciauerunt aſtrologi. ne ergo eoꝝ doctrinaꝫaudiēs illam p̄ponens noſtre ſecte. nō multos tecū colloqui voluitſed nos ꝓbatos et fideles circa te cōſtituit. p̄cipiens nobis ne tibialiquid triſte notificaremꝰ. Hoc vt audiuit iuuenis nihil aliud appetijt loqui. Tetigit ergo cor illius ſermo ſalutaris. et paracliti gratia intellectuales eius oculos aperire cepit ad verū ꝯductura deuꝫvt patebit inferius. Frequenter vero pater eius ad videndū eumveniebat. nam excellenti amore diligebat eū. Quadam autem dieintulit ei filius. Diſcere a te cupio. quid eſt o dn̄e rex vnde triſticiaaſſidua ⁊ ſolicitudo cōtinua corrodit animā meā. qͥd ſibi vult ꝙ infra muros iſtos et portas cōcludens me. inacceſſibilem ꝓrſus ⁊ incontemplabilem cunctis ꝯſtituiſti. Tunc pater ait. Nolo fili vt videas aliquid qḋ cor tuū poſſit amaricare. et tibi leticiam amputare. In delicijs enī iugibꝰ et gaudio perhēni ⁊ hilaritate viuere te ꝑomne ſeculū deſidero. Cui filius. bene ſcias dn̄e quoniā iſto modonon in gaudio et leticia viuo. ſed in tribulatione potius ⁊ anguſtiomulta intantū. ꝙ et ipſe cibꝰ et potus inſipidus mihi apparet. Uidere en deſidero q̄ extra portas iſtas ſunt oīa. Si ergo vis ne doloribꝰ deficiam. iube me quo voluero ꝓcedere. vt animo queam delectari contemplatione rerū quas hactenus non vidi. contriſtatuseſt igit̉ rex ꝓpter talia. ꝑpendebat enī quia ſi denegaret ei qd̓ petebat amplioris ei triſticie et ſollicitudinis auctor exiſteret. Tūc ait illi. Ego deſiderio tuo ſatiſfaciā.De leproſo et ceco ⁊ ſene curuo quos in via vidit..viijLectos igit̉ equos adduci ꝯtinuo et obſequiū regale et ydoneū precedere eū imperans. quocunqꝫ vellet pergere permiſit. diligent̓ precipiens miniſtris. vt nihil fedū in occurſum eius venire ſatagerentet omne bonum et iocundum ſibi demonſtrari. choroſqꝫ plaudentes in canticis et omni genere muſicorum eum antecedere. et variadelectationis ſpectacula facerent. Vt his mens eius vacaret et iocundaretur. igit̉ ſic frequentans proceſſionis regis filius. vidit diequadam clam miniſtris duos viros quorū vnus leproſus alter cecus erat. Quos videns contriſtatus eſt animo. et dixit his qui ſecum erant. Qui ſunt iſti. ⁊ qualis eorum aſpectus fedus. Illi nonvalentes qd̓ viderat occultare dixerunt. Paſſiōes iſte ſunt humane. que ex materia corrupta ⁊ corporis mala complexione hominibus ſolent accidere. Et ait adoleſcens. Omnibꝰ hominibꝰ nūquidiſta contingere ſolent. Dicunt illi. Non omnibꝰ ſed quibꝰ ſubuertitur ſanitas ex humorum malorum abundantia. Rurſus gͦ interrogauit puer. Ergo noti ſunt quos apprehenſura ſunt iſta mala.aut indiffinite et improuiſe ſuperueniūt. At illi. Et quis hominuꝫcognoſcere futura vel preuidere poteſt. hoc enī naturā ſupergreditur humanaꝫ. Soliſqꝫ dijs hereditariū eſt immortalibꝰ. Et ceſſauit puer interrogare. Super hoc ergo qḋ viderat doluit. et immutata eſt ſpecies vultus eius. ꝓpter incōſuetudinē rei. Poſt multos ꝟo dies rurſus egrediēs. repperit ſenē inueteratū dieꝝ ml̓toꝝ.rugatā hn̄tē faciē. diſſolutꝭ brachijs. ⁊ deorſuꝫ inclīatū. et toto capite cano. carētē dētibꝰ. ⁊ balbūtiēdo loquētē. Stupefactꝰ igr̄ aſſūmit eū ⁊ ꝓpius adducēs interrogat diſcere cupiēs viſiōis miracimpn̄tes at̄ dixer̄t. iſte iā extitit pl̓imoꝝ ānoꝝ paulatīqꝫ īminuta ſibi