.XVI.

LiberQualit̓ ⁊ ipſe pat̓ poſt ꝯu̓ſionē ſe geſſit ⁊ de morte eius.liij.De ſubſtitutione barachie ⁊ fuga ioſaphat.liiijDe reditu eius et confirmatione barachie in reim.lv.De fuga ioſaphat in heremum.De temptationibꝰ quas ibi ſuſtinuit.De inuentione barlaam.lviijDe mutua ſalutatione eorum et coniunctu.lix.Qualiter barlaam obitum ſuum ei nunciauit.lx.De dormitione barlaam.lxj.De viſione ioſaphat qua celeſtes manſiones ei apparuerunt. lxij.De obitu eiuſdem.lxiij.De tranſlatione vtriuſqꝫ ſacri corporis in indiaꝫ.lxiiijDe ſancto zoſima monacho.Qualiter inuenit ſanctā mariam egiptiacaꝫ in heremo.lxv.lxvj.Ꝙ vidit eam orantem in aere ſubleuatam.lxvijQualiter illa cepit ei narrare ſeriē vite ſue.lxviij.Qualit̓ beatā virginē apud filiū ſuū fidedictricē ꝓ ſe dedit. lxix.Qualiter ad heremum pergens ibi penitentiam egit.Qualiter narrationem finiuit et ſacram cōmunionē petijt. lxxj.Qualiter zoſimas recedens ad eam cum ſacra cōione redijt. lxxij.Ꝙ tercio rediens eam ſepeliuit.lxx.De ſancta marina ⁊ eius falſa accuſatione.lxxiiij.De penis quas ꝓpter conſcientiam dei ſuſtinuitlxxv.De ſancta eūfroſina q̄ ſexū ſuū ſimil̓r int̓ monachos celauit. lxxvj.Qualiter eius pater ab ipſa neſciens ꝯſolationē accepit. lxxvijQualiter tandem mortuam eam agnouit.lxxviijDocumenta quorundam patrum de modo viuendi.lxxix.De contemptu vel amore pecunie.lxxx.De cōtemptu carnalis effectus.lxxxj.De amore ſolitudinis.lxxxij.De luctu et compunctione.lxxxiijDe ſilentio et locutione.lxxxiiij.De abſtinentia.lxxxv.De ſimplicitate et humilitate.lxxxvj.De patientia.lxxxvDe pace fraterna.lxxxvDe ſtabilitate et perſeuerantia.lxxxixDe puſillanimitate et inconſtātia.De preſumptione et iactantia.rciDe fugienda inani gloria.xcijDe ira cauenda.xciijDe cōtemptu temerario fratris temptati vel lapſi.xciiiDe ſuſpitione et de detractione.xcDe temptatione demonum.xcvjDe temptatione carnis.xcvAdhuc de eodem.xcviiDe vtilitate temptationis.xcixDe remedijs cōtra impetum praue cogitationis.De rege auemur et eius edicto ꝯtra chriſtianos..j.Iohannes damaſcenus.Uit in India rexquidaꝫ noīe auemur diues et potens. et in bellis ſtrenuus. omnibuſqꝫ mūdialibꝰ ſucceſſibꝰlorioſus. ẜm animā vero multis malis ſuffocatus. et ydoloꝝ ſeruituti deditus. Cūqꝫ in multis delicijs viueretvnū erat ſterilitatis malū. qd̓ eius leticiamnuebat. ⁊ cor eius affligebat. Nā filios habere nō poteratGenus aūtnoꝝ et monachoꝝ multitudines ī terra illa angelicam vitā ducētes. in gratia del ꝓficiebāt. regis cultū vilipēdenres. et ꝓrſus minas eius nō formidātes. Multi quoqꝫ pro chriſtomortē ſitant. eternā beatitudinē deſiderantes. Un̄ ⁊ ſine timore p̄dicaabebāt. Multi qͦꝫſtum in odoctrinā ſulidā nobiliū ac ſenatoꝝ oīa relinquētehi fivt hͦ audiuit. furore ſuccēſus edictum ilioſuinū coartari. vt negaret fidē chriſti.nouaecies excogitās nouos mortium modosilij tormēta timētes. execrabili p̄cepto obediebāt.facie regis impietatē redarguētes. ꝑ martirium vitamſe in ſolitudinibꝰ et montibꝰ abſcondebant.s archiſatrapa facto monacho qͥ eū ꝯfudit.Unc quidā regis archiſatrapa. qͥ malitudine et forma et aīe ꝯſtātia ab om̄ibꝰalijs differebat. Uidens impietatē et valefaciens huic

vane glorie. monachoꝝ p̄poſitis ſe cōmiſcuit. ac montium deſertapetēs. ibi ieiunijs vigilijs et diuinis meditatiōibꝰ intētus fuit. Qd̓nachos aūt ampliuscū audiuit rex de amico ꝑdito doluit. ꝯtra īin irā exarſit. Miſit itaqꝫ nūcios qͥ eos vbiqꝫ queſierūt. donec ī deſertis inuentū comp̄hendētes. tribunalibuerūt. Quemrex in pauꝑe et aſperrimo veſtitu vidēs. dura anochoreſeos ꝯuerſatione maceratū. triſticia repletus ait ad eū. O ſtulte et mētis perditē. cur honorē tuū in ꝯtumeliā cōmutaſti. ⁊ ludū pueroꝝ teip̄mſtituiſti. noſtreqꝫ amicicie et fiducie oblitus. ⁊ nec ꝓprioꝝ filioruꝫniſertus. ꝯtra ipſam naturā inſurrexiſti. Vt qͥd hoc feciſti. et oībꝰdijs hominē qͥ dicit̉ hieſus p̄tuliſti. Hoc audiēsnō dei hilarit̓rn̄dit. O rex ſi rationē a me audire vis. inimicos tuos eijce d̓ mediop̄torij. et tūc rn̄debo tibi. Illis nanqꝫ pn̄tibꝰ. nullus a me tibi ẜmoreddet̉. ꝓpter rationē vero torque. occide. et fac qd̓ vis mihi mūcrucifixus ē. et ego md̓o. Rege aūt dicēte qͥ ſunt inimici qͦs de medio pellere iubes. Ait vir ſanctus. Ira et ꝯcupiſcentia. Nam ꝯcupiſcentia in nobis oꝑat̉ voluptatē. ⁊ incitat. Ira ꝟo deſtruit. Abſcedant igit̉ iſta et aſſideāt ad audientiā dicendoꝝ. ad iudiciū equitas ⁊ prudētia. Cunqꝫ rex eius petitioni annueret. At ille. Gratiasago deoſum chriſtū. qꝛ eruit me de lacu miſerie ⁊ de luto feciset on̄ditſihi viā compēdioſam. ⁊ facilē per quā in hoc fragili corpore poſſum angelicā ducere ꝯuerſationē. pn̄tium ꝯtemnēdo vanitatē. Cū enī omniū principale bonū a nobis amputare ꝯtendis.id eſt pietatē et deū deſerere. qd̓ damnis om̄ibꝰ ē p̄ferendū. qūo tibi in hoc cōicare poſſumus et nō magis ecōtra amiciciā et honorē⁊ filioꝝ affectū. et ſi quid aliud erat negabimus. Uidemꝰ enī te ingratū eē deo. qui et ipſum tibi eē et reſpirare p̄buit. qui celos ⁊ terram ſtabiliuit. hoīemqꝫ formauit. et immortalitate dotauit. Ac regem cūctoꝝ q̄ interra ſunt ꝯſtituit. Ipſumqꝫ a dyabolo volūptate deceptū. et om̄ibꝰ his bonis priuatu. morte crucis ſue redimensin priſtinā libertatē reſtituit. Tu aūt eū reſpuis et in eius crucē offendis. totus delicijs corꝑalibꝰ deditus. et exterminādis ſubdituspaſſiōibꝰ et ydoloꝝ errore pollutus. Scito igit̉ qꝛ nō acquieſcā tibi. neqꝫ meū benefactorē et ſaluatorē negabo. Etiam ſi me beſtijsdeuorandū ꝓijcias. vel gladio ⁊ igni tradas. qd̓ nūc ē tue poteſtatis. Nō enī mortē timeo. nec pn̄tia amo. quoꝝ leticie et exultationioīs cōpulat̉ dolor et triſticia. His ab eo dictis rex ait. Undiqꝫ miſer tui ꝑditionē meditatus ad hāc (vt arbitror) es fortunā ꝑductꝰAcuiſti enī mentē et linguā tuā. vt hāc effunderes fatuā et vanamfabulationē. Sed niſi in pͥncipio ſermonis ꝓmiſiſſeꝫ tibi. ꝙ de medio ꝯſilio irānouerē. nūc itaqꝫ igni carnes tuas traderem. Qm̄vero anticipans me talibꝰ circūueniſti ſermōibꝰ. ſuffero modo tuāꝓcacitatē. quin et ꝓpter priorē meā erga te amiciciā. Surge gͦ ⁊ fuge ex oculis meis. ne vltra te videā ⁊ male te perdā. Tunc egreſſusvir dei ſeceſſit in deſertū. cōtriſtatus quidē ꝙ martiriū nō ſuſtiMartiriū tn̄ quotidie in ꝯſciētia tolerabaugnās aduerſus pͥncipes ⁊ poteſtates. aduerſusdi recbrarū harū. Tuncamplius rex iratus. ꝑſecutionē grauiorē ꝯtra monachos meditat̉liori honore cultores ydoloꝝ venerat̉ et amat.ꝯe ortu ioſaphat et recluſione eius in palatio.Nter hec naſcit eī filiꝰ pulcerrimus. In cuius ortu gauiſus valde. ioſaphat eū nominauit. ac ꝓ eo immolaturus et gratiā redditurus adydoloꝝ templa ſtultus abijt. atqꝫ ad pueri natalicia multitudinesppl̓oꝝ vndiqꝫ ꝯgregari fecit. Afferētes ſecū q̄ ſacrificio erant ydonea. ſicut cuiqꝫ poſſibile erat. et regalē dignitatē decebat. Tūc etiāꝯuenerūt ad regē quaſi. lv. aſtrologi. quos accerſitos ad ſe. rex edicere ſingulos rogabat. quid futurus eēt puer qͥ ſibi natus erat. Illi vero plurima ꝑſcrutātes dicebāt. illum magnū eē futuꝝ in diuitijs et potētia et ſuꝑgreſſuꝝ oēs qui ante fuerūt reges. Unus aūtde aſtrologis excellētior cūctis ait. Sicut ex his qui me docueruntaſtroꝝ curſus valeo ꝯijcere o rex. pueri huius ꝓfectus qui nūc natus eſt tibi. nō in tuo erit regno. ſed in alio meliori. et incomꝑabiliteminentiori. eſtimo vero illū quā ꝑſequimur chriſtianoꝝ religionēfore ſuſceptuꝝ. nec puto ꝙ ſua ſpe ip̄e pͥuet̉. Hoc dixit ſicut olimbalaam aſtrologia nō vera p̄nunciāte. ſed deo ꝑ aduerſarios ea q̄ſunt ꝟitatis ſignificāte vt oēm impij excuſationē adimeret. Hisauditꝭ rex grauit̓ ferēs annūciationē hanc. triſticia illi leticiā intercidit. In ciuitate itaqꝫ ſeorſum palatiū edificauit ſpecioſiſſimū. etī ea cameras ſplēdidas artificioſe atqꝫ operoſe ꝯſtruxit. Ibiqꝫ puerum poſuit ad habitandū. Poſtqͣꝫ infantie impleuit etatē. et inacceſſibilem fore om̄ibꝰ imperauit. Pedagogos et mīſtros illi conſtituit. iuuenes etate et aſpectu pulcerrimos. p̄cipiens illis vt nihilhoꝝ que in hac vita triſticiā generant. manifeſtum illi facerent nōmortem. nec ſenectutē. nec infirmitatē. nec paupertatē. nec aliquidaliud qḋ eum ꝯtriſtaret et leticiā ei minuere poſſet. Sed oīa iocunda ⁊ delectabilia p̄ponerent. quatenus his mens illius iocūdata ⁊delectata. nihil oīno de futuris cogitare valeret. Precepit etiā vt