Ano valentis. xii. qui fuitEprimus annus nepotū eius. multi monachorū vitrie ꝑtribunos et milites ceſi ſunt. Ualens eniꝫ lege data. vtmonachi militarēt. nolētes fuſtibꝰ iuſſit interfici. ¶ Socrates ī hiſtoria tripartita. Cū iuſſiſſet valens oēs catholicos. ab ediſſa vrbeexpelli. quedā muliercula pauꝑ ſuū filium ferens in brachio oſtionon clauſo currebat ad eccleſiā. vbi oēs catholici ꝯuenerāt. cū p̄fectus eis mandaſſet. vt nemo in eccl̓ia remaneret nolēs eis parcere.Indignatus aūt ꝓpter illā mulierē ait ei. O infelix quo ſic indecēt̓curris. At illa. quo alij. TTūc ille. Non audiſti inquit. ꝙ p̄fectus occiſurus eſt vniuerſos qui ibi reꝑient̉. Audiui inquit. et ideo feſtinovt inueniar int̓ eos. Et hunc inquit pueruꝫ cur trahis. vt inquit etiſte martir efficiat̉. Quo audito ſtatim ille recurrēs ad principē. dixit oēs paratos eē ad mortē. imꝑiū vero eſſe tantos in breui occide̓⁊ ſic ab ira reuocauit principē. ¶ Theodoricus. Poſtea p̄fectusex p̄cepto principis cogēs eos. aut eis cōmunicare aut in exiliū ire.Cunctis tacētibꝰ ait duci eoꝝ eulogio. Cur taces. Non oportꝫ inquit nihil interrogatū rn̄dere. At ille. Nōne vobis om̄ibꝰ locutusſum. et quibꝰ cōmunicat imꝑator cōmunicare vos monui. Et ille.Paſtorē inquit habeo. ⁊ illius nutibꝰ obedio. mox p̄fectus. lxxx. exeis deſtinauit in trachiā. Cum aūt p̄fectus diceret ad ſanctū baſilium. ꝙ ꝓ vno verbo qḋ eſt homouſion. non ē tanta ꝑſecutio ſuſcitanda. Rn̄dit baſilius. Qui diuinis ſaginant̉ eloquijs. corrumꝑede diuinis dogmatibꝰ neqꝫ vnam ſillabam patiunt̉. ſed ꝓ his oēsmortis ſpecies amplectunt̉. Amicicias aūt imꝑatoris magnas cūpietate iudico ſine qua potius perniciē has appello. Cunqꝫ p̄fectꝰeuꝫ vocaret ſtultū. Hāc inquit ſtulticiā ſemꝑ bibere exopto. Demoſtenes autē ſuper imꝑiales epulas cōſtitutus pn̄te imperatorecum baſilio certando barbariſmū fecit. vt dictum ē ſuꝑius. Tuncbaſilius ſubridēs ait. Uidimus demoſtenem ſine litteris. Cūqꝫ illeminaret̉ amplius. Tuū eſt inquit d̓ pulmētarijs cogitare. non dogmata diuina decoquere. Poſt hoc imꝑator ita dilexit eū vt optima p̄dia illi daret ad opus pauperū et leproſoꝝ. qui ab eo gubernabant̉. Poſt paucū vero tp̄us priorū oblitus. legē de illius exilioꝓpria ſubſcriptione roborare volēs. non potuit. Calamus enī contritus ē ꝙ paſſi ſunt. et ſecundus et tercius. Tunc ille tremens ambabꝰ manibꝰ cartam rupit.De affrate monacho et augurio valētis..xcix.Sozomenus.Nterea valente furenteapud antiochiam ꝯtra catholicos. erat ibi affrates monachus. quē ꝑ plateam tranſeuntē de palatio reſpiciēsimꝑator. viliſſimo indutū pallio et in longeua ſenectute ꝓperantē.dixit ei. Dic mihi quo vadis. ꝓ tuo inquit oraturus imperio. Cuiimꝑator. oportet te domi orare ẜm monachicū morē. Optime inquit dicis ſi p̄mitteres ſic facerē. et hoc egi donec oues chriſti pacefruebant̉. Quia gͦ tumultū maximo cōmouent̉. ne captiue teneāt̉neceſſe ē me vbiqꝫ diſcurrere. eaſqꝫ a neceſſitate ſaluare. Hoc audito imꝑator interminatus tacuit. Unus autē cubicularius eiusqui balnei curā habebat. aſpere locutus ē viro ſancto. Sed ſtatm̄poſt verba deſcendens. vt imꝑatori pararet balneū. mente captusin feruentē aquā deſcendit. ibiqꝫ extinctus ē. Erat aūt accepſimasī careſtis in cella recluſus. qui. lx. annis. nec viſus ē ab alio. nec locutus ē alicui. Tūc valentē antiochie furentē reuocauit liber themiſtij philoſophi in quo ꝑorauit. qꝛ ꝓpter diſcordiā eccleſiaſticā nondeberet eē ita infeſtus. cū apud paganos vltra. ccc. ſectaꝝ differentia videret̉. et vnuſquiſqꝫ in ſua ſententia ꝑmaneret. et forte hͦ deopotius gratū eēt. dum nō facile cognoſcit. et diuerſo modo glorificat̉. quatenꝰ vnuſquiſqꝫ amplius timeat dū integritatē ſciētie eiꝰ.vel quo vl̓ qualit̓ vel quantuſqꝫ ſit magis ignorat. ¶ Hieronimꝰ.Eodē anno. id eſt valētis. xij. theodoſius theodoſij poſtea imꝑatoris pat̓ et plurimi nobiliū occiſi ſunt. ¶ Socrates in hiſtoria tripartita. Eo ſiquidē temꝑe. valēs nigromantiā fecit ꝑſcrutās quispoſt eum imꝑaret. Demon aūt quatuor lr̄as demōſtrauit. t. e. o. d.Imꝑator autē zelo ductus. multos huiꝰ nomīs occidit. putās eostirannidē velle aſſumere. Occidebant̉ gͦ theodoti. theodori. theodoli. et quicūqꝫ has lr̄as in capite ſui nomīs habebāt. Quo timore plurimi ſua noīa mutauerūt. negantes cū iuramēto qͥ prius habuerāt. ¶. Actor. Ex hac occaſiōe videt̉ occiſus fuiſſe theodoſiuspater theodoſij imperatoris. qͣꝫuis eam hieronimꝰ tacuerit.e morte valentis ⁊ fine cronicoꝝ hieronimi.¶ Ano deniqꝫ imperii ſui.xiiij. Ualēs d̓ antiochia exire compulſus ſera penitentia noſtros d̓ exilijs reuocat. lacrimabile bellū ī trachiacōmiſſum eſt. In quo deſerēte equitum p̄ſidio. romane legiones agothis cincte vſqꝫ ad internitionē ceſe ſunt. Ipſe aūt imꝑator va-

lens cum ſagitta ſaucius fugeret et ob dolorem nimiū ſepe equo laberet̉. ad cuiuſdā ville caſam deportatus ē. quo ꝑſequentibꝰ barbaris ⁊ incenſa domo ſepultura quoqꝫ caruit. Hic finit hieronitcronicā ſuam. Fluxerunt aūt ab incarnatione dn̄i vſqꝫ ad finē valentis anni. ccclxxx. Ab vibe ꝯdita. M. c. ⁊. xxxj. ſcꝫ ſub regibꝰ anni.ccxl. ſub ꝯſulibꝰ. ccclxiiij. Sub auguſtis ⁊ ceſaribꝰ. dxxvj. Ab initioaūt mūdi ẜm hebraicā veritatē. iiij. milia. cccxliij. ẜm. lxx. interp̄tes.v. milia. dlxxviij. Abhinc gͦ ſcribūt ꝓſper et beda. ſigibertuſqꝫ monachus gemblacēſis. Nos aūt priuſqͣꝫ vlterius ꝓcedamꝰ. qꝛ conſtat maxime circa hec temꝑa floruiſſe ſanctos patres egipti ⁊ ſyrieceteriſue mūdi partibꝰ. De quoꝝ geſtis et dictis multa iam ſuprapoſuimus. Placuit vt ad vtilitatē legentiū. intermiſſo paululū ordine hiſtorie. quorundaꝫ quoqꝫ de quibꝰ ad liquidū inuenire nonpotuimus ſub quibꝰ fuerint imꝑatoribꝰ. vnico ſequenti libello geſta adbreuiata comphendamus. ſimul etiā et alioꝝ ſanctorū quorundā epiſcopoꝝ et ꝯfeſſoꝝ vtriuſqꝫ ſexus. qui floruerūt in diuerſis mundi ꝑtibꝰ. quoꝝ itidem temꝑa ignoramus. Et primo quia barlaam ⁊ ioſaphat. quoꝝ actus iohānes damaſcenus ſcripſiſſereperit̉. Narrationis huius exordiū ſmus.Continentia. xvj. libri.Extuſdecimꝰ liber nullācerti temꝑis ꝯtinet hiſtoriā. ſed geſta quorundā ſanctoꝝ ꝯfeſſoꝝ et monachoꝝ. quoꝝ inuenire nō potuiA.Icertitudinē tempoꝝ vt barlaam et ioſaphat. zozimequoqꝫ et plurium alioꝝ. Habet aūt capitula. c.De rege auemur ⁊ eius edictio ꝯtra chriſtianos.De eius archiſatrapa facto monacho qͥ eū cōfudit.De ortu ioſaphat et recluſione eius in palatio.De amico regis quem ipſe in dolo temptauit.Qualiter conſilio infirmi iram regis placauit.De duobꝰ monachis martirizatꝭ.Qualiter ioſaphat a patre obtinuit libertatem ꝓcedēdi vij.De leproſo et ceco et ſene curuo quos in via vidit.De aduentu barlaam ad euꝫ ſub vmbra negociatoris.Narratio eiꝰ de rege humili qͥ caute rep̄henſorē arguit.Inſtructio ioſaphat et cultū vniꝰ dei.Fabula de philomena ꝯtra cultores ydolorum inducta.xij.Admonitio facta ioſaphat de ꝑſeuerantia in fide.Exhortatio ad eundē de vita perfectiori.xiiij.Parabola de vnicorne ꝯtra ſeculi amatoresxv.Parabola d̓ tribꝰ amicis ꝯtra eoſdem.xvj.Ad idem de rege qui locum exilij ſui diuitijs ꝑmuniuit.xvij.Exhortatio ad cōtemptum diuitiaꝝ.xviiAd idē de illo qͥ ꝯtempta nobili ſponſa pauperculaꝫ duxit. xix.Doctrina barlaam d̓ deo creatore omniū et rectore.Barlaam ioſaphat vitam ſuam enarrat.xxj.Ioſaphat volentem eum ſequi barlaam reprimit.xxiTardan duro corde verba barlaam audit.xxiiCilicium et doctrine finem ioſaphat a barlaaꝫ accepit.xxiiij.Recedēte barlaam zardan ſecretum regi aperit.xxvDe vano ꝯcilio arachis et in ſectatione barlaam.xxvj.De cuneo heremitarū qui ferebant reliquias ſanctoꝝ.xxvij.De ſimulato barlaam. id eſt nachor.xxviij.Rex filiū ꝙ a barlaam ſeductus ſit reprehēdit.xxix.Irā patris filiꝰ placare nitit̉. eūqꝫ ad rectā viā ꝯuertere.xxx.Ioſaphat ī or̄one ꝑnoctat ⁊ fictionē regꝭ ꝑ viſionē aḡſcit. xxxj.Nachor in ꝯciliū vocatus ꝯſilio ſuo capit̉ et illaqueat̉.xxxiIdē ꝯͣ ꝓpoſitū ſuū ꝟa loqͥt̉ d̓ deo et d̓ errore chaldeoꝝ. xxxDe errore grecoꝝ et egiptioꝝ.xxxDe errore iudeoꝝ et vera fide chriſtianoꝝ.xxxv.De fine certaminis quo nachor omnes confutauit.xxxvj.Ioſaphat eum ducit ſecum et ſecreto arguēs gr̄as egit. xxxvij.Nachor ꝟbis eius compunctus ad heremū ꝯuolauit. xxxviij.Rege circa cultū deoꝝ vacillāte theodas magꝰ accerſitꝰ ē. xxxix.Huius concilio rex omnes ad ſolennitatē deoꝝ cōuocat. xl.Idem de ioſaphat ꝑ mulieres ſeducēdo cōſilium dat. xli.Ioſaphat ſpiritu fornicatiōis vexatus oratiōe ſe armat. xlij.Puella regia eū de fornicatiōe multiplici colloquio tēptat. xliij.Ioſaphat vacillanti dominus felicitatem ſanctorum et penas reproborum per viſum demonſtrat.Idē in ſe reuerſus egrotat ⁊ patrē ſe viſitātē ſcelerꝭ arguit. xlv.xlvj.Ioſaphat ꝯtra theodam verborum certamen inijt.xlvij.Idem eundem de ſtulta ſuoꝝ ſapiētia confudit.Theodas compunctus heremū poſt nachor petit. xlviij.Rex conſilio arachis regnum cum filio diuidit.Qualiter ioſaphat ſe geſſit in poteſtate regni et que fecit.Qualiter patrem deus viſitauit.Qualiter filius eum inſtruxit et d̓ ſacro fonte ſuſcepit. iij.