Liber

.XV.

ctum monachis prebere debebant. quas etiaꝫ iuſſit preferri in medium ⁊ eleuatis ad deū maait. Nunquid nō pōt manus dn̄multiplicare hͨ ſicut dicit/nctꝰ. Nō deficiet panis in ſportishis donec ſatiemur om̄s de fructibꝰ nouis. Quatuor gͦ continuisortis. nec de eſſe potuit alimenſibꝰ nō ceſſauit erogari panis ⁊qn̄. Motus gͦ dyabolus ait ad eū. Nunqͥd helias es tu. aut aliqͥsalius ꝓphetaꝝ. aut apl̓oꝝ. ꝙ hoc facere auſus es. Qui ait. Quidinde. Nōne ꝓphete ⁊ apl̓i hoīes erant. qui nobis ⁊ fidē ſuā ⁊ gratiam tradiderūt. Aut tūc deꝰ pn̄s erat. nūc ꝟo abſens. Moris eratapud eū. vt frēs eius nō prius cibū ſumerēt qͣꝫ cōmunionē dn̄icaꝫꝑciperent circa horā nonā. ⁊ poſt hoc interdū ſic vſqꝫ ad veſꝑamꝑmanebant. verbū dei audiētes. poſt hoc cibo ſumpto alij ad heremū ſecedebant ꝑ noctē totā diuinas ſcripturas memoria recolentes. Alij.ratia xp̄i. ſtatim diſcedebāt. ſcꝫ ſoli ſpiritali cibo contenti. ⁊ hoc faciebāt ꝑ plurimos dies. Iubebat frēs ſemgaudere dicens. Triſtent̓ gentiles. lugeant iudei. plangāt ſine cellatione peccatores. Iuſti ꝟo letāt̉. Nō oꝑtet ꝓrſꝰ ineſſe triſticiāhis quibꝰ ſalus in deo eſt. ⁊ ſpes in regno celoꝝ. Naꝫ hi qui terrenafragilibꝰ ⁊ caducis rebꝰ letant̉. Nos qui tante gloem̄ ⁊expectatōem habemus. cur nō omni exultatōmurat quoqꝫ ꝓpterea frēs adueniētes traditumvt certū ſit in aduento eoꝝ. aduentū dn̄i haberim̄ ⁊ ahā ſuſcepit eos qui hoīes videbant̉. dn̄s aūt in eisnterdū etiam cogere debemus frēs ad corꝑalem requiertra ipſoꝝ voluntatē. Monebat vt ſi fieri poſſet. quotidiecōmunicarent monachi. ne qui ſe faciat longe ab his. longe fiat adeo. Ieiunia legitima .i. quarte ⁊ ſexte ferie dicebat nō eſſe ſoluenda. Quia qͣrta feria iudas dn̄i traditōem cogitauit. ⁊ ipſe dominꝰſexta feria crucifixus eſt. Uidebit̉qꝫ qui in his diebꝰ ſine aliqͣ neceſſitateuit ſtatuta ieiunia. vel cū tradēte tradere ſaluatore. velnte crucifigere. Shis diebꝰ ſuꝑuenerit aliquis. pocū crnenda eſt mēſa ei ſoli. qd̓ ſi noluerit nō eſt cogendus..lxix.De euagrio pallidio mela ⁊ paulo.Socrates.Rat tūc tēporis euagriduoꝝ macharioꝝ diſcipulꝰ. a gregorio nazāzeno dyaconus ordinatꝰ. ⁊ cū eo deſcendēs in egiptum. ⁊ virosillos inſpiciēs. vitā illoꝝ imitabat̉. Hic archid yaconus gregorijaſpectu erat pulcerrimꝰ. ⁊ circa cultū veſtis ornatꝰ. Cunqꝫ cū quidam ſenator zelotipus vxori ſue noſſet eſſe notiſſimū. mortē ei parabat. Euagrius aūt vidit in ſomnis. ꝙ quaſi ꝓ crimīe ꝯp̄henſuseſſet. ferrvinctus pedes ⁊ manus ad ſuppliciuꝫ duceret̉. Qd̓idā ꝓtulit euangeliū. ⁊ ꝓmiſit eū eſſe liberandū. ſi ali recede̓t. Idqꝫ cōpulit ſibi iureiurādo ꝓmitti. et illetactis ejs. hoc ſe facere ꝓmiſit. ⁊ vinculis ſolutꝰ. Exꝑrectꝰeſt ⁊ credens viſioni ꝑicula declinauit ⁊ venit hieroſolimā/ Is duos lalde vtiles ſcpͥſit. quoꝝ vnus ē de actuali vita intitulaachicus. AliuslatꝰꝰnalSocrates. Huius.rij diſcipulus fuit pliꝰ cuius liber ⁊ de his ⁊ de ſil̓ibꝰaffliic ait. Oꝑtet ⁊ diſcere q̄ neſcimus ⁊ fidelit̓ doos erat ⁊ melas ep̄us ad cuiꝰ eccl̓iam cū veniſſenis reſiſtētes exilio deportarēt. Uiderūt eūin eccl̓ie mīſtꝝ candelas p̄parantē. quē ⁊ int̓rogauer̄tvbiille. Ego vos ep̄o nūciabo. Tūc ex itine̓ fatigatiū duxit ⁊ poſita mēſa parauit vt valuit. pꝰ pranit eſſi. At illi mirati ꝓpt̓ reuerentiā dederūt ei fugaꝫEt ille. Nōiabo inqͥt qḋ mei ſilibent̓ patiunt̉. Huiꝰ mes frat̓ fuit ſalomon ex īlatore monachus. Paulus autēnonachos habuit. nihil oꝑabat̉ nec ꝑciebat niſiꝙ cōmederet ſolū. Quotidie. ccc. orōnesin tributū deoluebat. ⁊ ne nūero delinqͥret. totidē lapides ponebat. Et ad ſingulasorōness ponebat īDe abbate or ⁊ ſancto cōprete.lxx.Hieronimus in vitaſpatrum.Anctus or apud thebaidam erat nonagenariꝰ. barba ꝓlixa. vultū ⁊ aſpectu letiſſimus. lr̄as pͥmo ignorauit. Sꝫ data eſt ei diuinitusgr̄a. ⁊cōdice a fratribꝰ. qͣſi olimiam ſciens lr̄as legere cepit.Cido ei erat nō pͥus corꝑaleꝫ cibū ſumere. qͣꝫ ſpūalem xp̄iſe acciꝑe. Idem or dixit ad diſcipl̓m. Uide ne aliqn̄ aliim ꝟbū adducas in cellā iſtāIidimꝰ ⁊ aliū ſenē bonū nomīemāſuetudine om̄s hoīes p̄cellenDe qͦ dicebāt. ꝙ neqꝫ vnqͣꝫ iurauit.AXentitꝰ ēziratus. nec ocioſum aūt ſuꝑfluū ꝓtuliticto or. ꝙ hic cū iam multos ānos ī heremoingelus dicēs. quotcūqꝫ in hac vitā poſitꝰ cōpatū accipias in futuro. multa aūtilia lſunt.lotiēs frat̓ aliquis venit. volēs in

heremo morari. ſibi cellulā pat. ⁊ ſuꝑlectilia dedit. Quodamaūt tꝑe vt ipſemet retulit ſubſe alteriꝰ. venerūt demones in ſpecie celeſtis militie. tanqͣꝫ magin curru deducētes. Aſqꝫ quia ceteris vt rex habebat̉ dicebat eipleſti oīa ſuꝑeſt vttm̄ adores me. ⁊ trāſferā te in celum ſiciam.d̓ audiēs cōgitauit. Quid eſt hͦ. Nōne ego quotidie ſaluatoreꝫ meū ⁊ regemadoro hic ſi eēt ille. nō a me poſceret qd̓ indeſinent̓ me facere ſciretTūc ait. Ego regē meū habeo. quē quotidie ſine int̓miſſione adoro. tu aūt nō es rex meꝰ. ⁊ ꝯtinuo demon euanuit. Hic etiā ſct̄ustribꝰ ānis pane angeloꝝ vixit. nullū cibū terrenū ſumēs. Sꝫ ang.lus eidē de celo tercia die afferebat. Dicit̉ etiā ꝙ frēs cū eo cōmorantes ſepe angeloꝝ aſpectū in eccl̓ia canentiū hymnos ⁊ laudesuies videret. Erat int̓ alios cōpres p̄ſb̓r annorum circit̓. lxxx.Hic int̓rogatus de melchiſedech. tundebat os ſuū dicēs. Ue tibi cōpres. qꝛ que tibi mādauit deus vt faceres dereliquiſti. ⁊ que ate nō requirit. illa ſcrutari p̄ſumis. Eius olera cū quidā gentil̓ furatus eēt nō poterāt coqui. nec aqua calefieri. Qd̓ fur videns retulit q̄ abſtulit ⁊ factus eſt xp̄ianꝰ. Eadē nocte venerūt frēs quibꝰolera collecta fuerūt neceſſaria. vn̄ ſct̄us cōpres domino dupliceshonores tetulit..lxxj.De ſancto mucio heremita.Ic narrabat nobis ꝙ prinus ī illa heremo. fuit quidā muciꝰ homo ſanctiſſimQui pͥmo fuerat latro maximꝰ. ⁊ ſepulcroꝝ violator. īoībꝰ flagicijs opinatiſſimus. Qui cū quadā nocte ad qͣndā virginem deo ſacratā ꝑ tectū cū quibuſdā machinis vellet irrumꝑe. difficultate ꝑpetrādi oꝑis fatigatus ſomno opprimit̉. ⁊ ꝑ viſum ſibiaſſiſtere videt. q̄ndā regio habitu dicentē. De ſine iā ab his flagitijs. ⁊ ab hac effuſione humani ſanguinis. ⁊ ab execrabilibꝰ furtisad laborē cōuerte vigilias ⁊ ſuſcipe angelicā celeſtēqꝫ maliciam etego te huiꝰ ducē militie ⁊ pͥncipē faciā. Et ecce on̄dit̉ ei exercitusmonachoꝝ. ⁊ pͥncipatū ſuꝑ eū tenere iubet̉. Guigilās aſtantē vidit ꝟginē reqͥrentē quis eēt. ⁊ cur ⁊ vn̄ veniret. Et ille qͣſi amensaffectus. nihil rn̄dit niſi hoc tm̄mō vt ei eccl̓iam oſtēderet. Queꝫilla duxit ad eccl̓iam ⁊ obtulit p̄ſbiteris. quoꝝ ille pedibꝰ ꝓſtratꝰrogabat ſe xp̄ianū fieri ⁊ locū penitentie dari. Illi aūt pͥmi pſalmitres pͥmos ꝟſus tradūt ei. quos ſibi dixit ſufficere. Tribuſqꝫ diębus ꝑmanēs apud eos. ꝓfectꝰ eſt ad heremū. vbi plu rimo tꝑe demoratus eſt cibū ex radicibꝰ herbaꝝ capiēs. Rediens aūt ad p̄ſbiteros reddidit ꝟſus ſuos. tam ꝟbis qͣꝫ oꝑbꝰ. Permanēſqꝫ apudeos ebdomāda vna. redijt ad heremū vbi ꝑ. vij. ꝯtinuos annos inomni gr̄a degens. plenitudinē gr̄e ꝯſecutus eſt. Ita vt om̄es peneſcripturas memorit̓ teneret. Cibū die dn̄ica tm̄ ſumebat diuinitꝰdelatū. qui ei ſufficiebat vſqꝫ ad alterā dn̄icam..lxxij.e miraculis eius que narrauit ſct̄us cōpresUm aūt diligētiſſime ſepeliendis mortuis indumēta aptaret. Ait ad eū quidāadoleſcens eiꝰ diſcipulus. Uellem vt me mortuuꝫ itaindueres. plane inqͥt faciā ⁊ taꝫ copioſe induā donec dicas ſufficitPoſt nō multū tꝑis ille defunctꝰ eſt. quo induto ait ad eū coramomnibꝰ. ſufficiūt hec tibi ad ſepulturā o filiole an adhuc vis vt aliquid addamus. At ille obuoluta iam facie vultūqꝫ ꝯſtricto. dixitomnibꝰ audientibꝰ. ſufficit pater. impleſti quod ꝓmiſeras. Pergens auteꝫ aliquādo ad viſitādos fratres qͦs inſtituerat. reuelatūeſt ei a domīo ꝙ quidā egermoriturus eēt in ꝓximo. hora iaꝫ eratad veſperam. Cunqꝫ videret ſolem iam demergi ad eū ait. In nomine domini noſtri hieſu xp̄i ſta pauliſper ī itinere tu o. ⁊ expectame donec ad vicum ꝑueniam. qd̓ ⁊ factum eſt. Ingreſſus autemdomum fratris ꝓ quo feſtinauerat. inuenit eum iam defunctum ⁊oratione facta. accedens ad eum oſculatus eſt eum dicens in lectoQuid magis deſiderij habes abire ⁊ eſſe cum chriſto. an ꝑmanere in carne. Tūc ille recuꝑato ſpiritu. paululū reſedit dicēs. Quidme reuocas pat̓. melius eſt mihi abire ⁊ eſſe cum chriſto. ꝑmanereautem in carne quid mihi eſt neceſſarium. Dormi inquit ī pace filiet ora ꝓ me. At ille ꝯtinuo ſe reclinans in lectulo dormiuit. Aliumfratrem decūbentem cum vidiſſet mortem difficiliter accipere. increpauit dicens. cur imꝑatus es ad ꝓfectōnem. At ille. Oro pater vt intercedas ꝓ me. quatenus mihi paruū tempus ad penitentiam dominus largiat̉. Cui ſanctus. Nunc inquit ſpaciū penitentie requiris. vbi vite tp̄us impleſti quid faciebas in hoc omni vitetue tempore. nō potuiſti vulnera tua curare. quinimo recentioraſemꝑ addebas. At ille cum permanebat exorans. ait ad eum mucius. ſi vltra nō addas tuis malis mala. orabo pro te dominuꝫ. Etcum oraſſet ait. Ecce tres annos conceſſit tibi dominus. At ille ſurgens ſine aliqua dilatione. ſecutus eſt eū ad deſertū. Expletis autem tribus annis reduxit eum ad locum vnde eum aſſumpſerat.ſtatuitqꝫ eum in medio fratrum. atqꝫ ex ipſo materiam de fructi-