bus penitētie ꝓduxit ad frēs. Ipſo aūt ſermone faciēte. cepit frat̓ille quaſi paululū dormire ⁊ ꝯtinuo imꝑpetuū qͥeuit. Iſte muciꝰſepe tranſiuit nilū pedibꝰ ſuis aquā hn̄s vſqꝫ ad genua frequent̓ingreſſus eſt ad frēs oſtijs clauſis ⁊ ad quēcunqꝫ locum voluit inis longe poſitus eſt euectus.ento tꝑis.lxxiij.miraculis ſancti cōpretis ⁊ abbate helia.Um hec ⁊ multa alia cores narraret vnus ex nobis qͣſi ad incredulitatē eoruꝫque dicebāt̉ tedere cepit. ⁊ p̄ tedio dormitare. Et eccevidit ꝑ viſuꝫ libꝝ aureis lr̄is ſcriptū in manibꝰ cōpretis. vn̄ narratio ſenis deduci videbat̉. ⁊ vocē cuiuſdā viri canicie venerādi dicentē ſibi. Cur nō audis intentē que recitant̉ tibi ſed incredulꝰ dormitas. Hoīes aūt regionis illiꝰ arenā que a ſancto calcabat̉ ⁊ bn̄dicebat̉. aſꝑgebant ꝑ agros vt terre ſterilitas auferret̉. hucuſqꝫverba cōpretis de mūcio. Hic cōpres inueniēs manicheū ſeducetem plures nec potēs eum ꝟbis excludere. ait ad ppl̓m accenditeignem plurimū ⁊ tūc ambo intremus in flamā. ⁊ ſiquis exuſtus nōfuerit huius ꝟa eſt fides. Quo facto ſenex apprehēdēs manicheum cepit ꝑtrahere eū ad ignē. Nō inqͥt ita ſed vnuſquiſqꝫ noſtꝝſingularit̓ ingrediat̉. primus tn̄ intrare debes. qͥ hoc ip̄m ꝓpoſuiſti. At ſenex in noīe chriſti ſe ꝯſignās ingreſſus eſt flamā. que hūc⁊ illuc diuiſa nihil ei nocuit. ⁊ ſtetit ibi dimidia fere hora. Qd̓ videns ppl̓us ꝯpulit alium intrare. at ille cepit ſubſiſtere ⁊ ſubtrahēſe. Illi vero apprehēdentes eū in ignē ꝓiecerūt. deinde cū dedecore fugarūt. Idē vero narrabat fuiſſe in finibꝰ antinoi ciuitatis. queeſt metropolis thebaidis heliam. c. ⁊. x. annoꝝ ſenē. quoꝝ. lxx. in ſolitudine trāſegerat. Hic dicebat qd̓cūqꝫ viciū ꝓprie paſſionis abieceris. eius vicij demonē etiā de obſeſſis corꝑibꝰ poteris effugare¶ In vitaſpatrum. Dixit helias tres res timeo. Unā qn̄ animamea egreſſura eſt de corꝑe meo. Alteram qn̄ occurſurꝰ ſum iudiciTerciam qn̄ ꝓferenda eſt de me ſnīa. Ad hūc heliā qui peccantēnolebat ſuſciꝑe dixit anthonius. Nauis in pelago faciēs naufragium ꝑdidit qd̓ portabat ⁊ vacua vix ꝑuenit ad t̓ram. Cur ergoliberata in terra vultis ſubmergere. Idem helias dixit. Pallor cūhumilitate ⁊ macies decus eſt monachi. Idē monachꝰ edens mutum ⁊ operans multū nō confidit. qui vero paꝝ edit ⁊ ſi paꝝ operat̉ confidit ⁊ viriliter agit.De abbate ſyro ⁊ paulo ⁊ eſaia..lxxiiij.Hieronimus.Eatꝰ aūt cōpres inter cetera miracula q̄ narrauit. addidit etiaꝫ de beato ſyro etOpaulo ⁊ eſaia. Qui cum aliqn̄ ad ripam flumīs ſibi inuicem occurriſſent. vt frēm quēdaꝫ viſitarēt. noīe anub. dep̄cantibus illis dn̄m ne in via impedirent̉. nauicula eis apparuit. quamaſcēdentes. iter qd̓ tridui erat. in vna hora ꝑfecerūt. Cūqꝫ applicuerunt dixit beatꝰ eſaias dn̄s oſtēdit mihi viꝝ ad quē imus occurrentē ⁊ dicentē. vnicuiqꝫ nr̄m ſecreta cordis noſtri. ⁊ paulꝰ ait. Etdn̄s oſtēdit mihi ꝙ poſt triduū moriet̉ hō ille. Cunqꝫ ad monaſteriū a flumīe iter incederēt. occurrēs eis anub ⁊ bn̄dices eos. Et pꝰde vniuſcuiuſqꝫ meritis patefecit. Dixit ei paulꝰ. quia nouimꝰ tepoſt triduū deceſſuꝝ a mūdo. tu nobis d̓ actibꝰ tuis quibꝰ deo placuiſti. ad memoriā ⁊ corroboratōem fideliuꝫ naͣrra. Qui ait. Egonihil vnqͣꝫ magnū feci hoc tn̄ cuſtodiui. ſemꝑ in ꝑſecutōe ſaluatoris nomē ꝯfeſſus ſum. nunqͣꝫ mentitꝰ ſum. nūqͣꝫ terrena deſiderarevolui. nunqͣꝫ gr̄a xp̄i mihi defuit. Sꝫ oēm cibū quē deſideraui. angeli mihi afferebāt. nihil eoꝝ que in terris fiūt. occultauit a me dn̄sNunqͣꝫ ſomnū appetij. ſed ſemꝑ eū videre. ſꝫ ⁊ angelus dei ſempermihi aſtitit. qui oīa que in mūdo gerunt̉ on̄dit. Uidi etiā cetꝰ iuſtoꝝ martiꝝ ⁊ monachoꝝ ſanctoꝝ. quoꝝ opus ſemꝑ eſt laudaredeū ⁊ bn̄dicere in ſimplicitate cordis ⁊ fidei. Econtra vidi ſathanā⁊ angelos eiꝰ in et̓na pena ignibꝰ tradi. Cunqꝫ hͦ ⁊ alia ꝑ triduumeis narraſſet. ſpūm tradit in manꝰ angeloꝝ videntibꝰ illis delatū incelū. ⁊ laudantē deū cū angelis atqꝫ canentem.Dncto heleno ⁊ eius miraculis..lxxv.E ſancto aūt heleno dixitcū diu in heremo habitaſſet. voluit frēs viſitare. quibꝰ⁊ attulit cibaria. Cūqꝫ in medio itinere ponde̓ eoꝝ grauaret̉. vidit onagros ꝑ heremū diſcurrētes. quoꝝ vnū vocauit dicens. In noīe dn̄i mei hieſu xp̄i. veniat vnꝰ veſtꝝ ⁊ ferat ſarcinamiſtā. Et cōtinuo vnꝰ acceſſit. ip̄mqꝫ ſil̓ cum ſarcina velociſſime adfrēs detulit. Alio quoqꝫ tꝑe viſitans frēs. inuenit eos nō adeo ſolennit̓ celebrare diē dn̄icum vt deberēt. agnita cā ſcꝫ qꝛ nō habebant ſacerdotē qꝛ trans flumē qd̓daꝫ manebat qͦ nemo venire poterat. ꝓpt̓ crocodilū qui ī medio occidebat hoīes. At ſenex. Egovadāꝯter ſacerdotē. Tūc veniēs ad aquā vidit crocodilū veniētem ⁊ ſupponentē ſe ſibi. ⁊ aſcēdit ſuꝑ eū. ⁊ cito deuectꝰ eſt ad cellā

ſacerdotis. quē adduxit ſecū ad aquā vt trāſiret. Cunqꝫ ſacerdoꝫnō adeſſe cauſaret̉ nauigiū rn̄dit. Ne timeas ꝑatū eſt. ⁊ voce magna crocodilū vocauit. ⁊ dorſum eius aſcēdit. Preſbiter ꝟo ſoloviſu beſtie ꝑterritꝰ. aufugit. nec vllatenꝰ voluit aſcende̓. Tūc virſct̄us ſolus trāſuectus eſt. ⁊ cū a beſtia deſcendiſſꝫ ait. Melius eſttibi mori. qͣꝫ tot ſceleꝝ reatu inuolui. ⁊ ꝯtinuo expirauit. Contiguetiā vt quidā adoleſcēs illū maxime dep̄caret̉. vt eū poſſet imitariad heremū. qͦ impetrato tandē ſecutꝰ eſt eū. Hūc cū demones turpibꝰ fornicationibꝰ ⁊ cogitatōibꝰ affligerēt. cito ad ſct̄m helenumaufugit. ꝯfitens ei peccatū ⁊ illuſiones. Tūc vir dei digito ſuo circūdacto in arena circa cellulā adoleſcentis circulo ꝓhibuit in noīedn̄i ih̓u ne demones ſtatutū limitē trāſgrederent̉. Et ita virtuteverbi. decetero adoleſcēs ſecurus in ſpeluca ꝑmāſit. Hic etiā adueniētibꝰ fratribꝰ. nō habebat qͥd eis apponeret. ſꝫ ſolebat iuuevidere ſibi deferentē cibaria quecūqꝫ appeteret. Quibꝰ an̄ cellamdepoſitis iuuenis nō ꝯparuitDe ſancto abbate paphuncio..lxxvj.Hieronimus in vitaſpatrum.Idimꝰ et monaſteriumaphuncij. qͥ ⁊ habitator erat vltimi deſerti in regiōibꝰheracleas ſplendide apd̓ thebaidā vrbis. Hic cū multo tꝑe angelicā vitam duxiſſet. orōne facta ad dn̄m. vt ei oſtēderꝫcui ſanctoꝝ ſil̓is eſſet. affuit ei angelus dicēs ſil̓em eſſe cuidam ſimphoniaco. qͥ in vicino loco cantādi arte victū queſiuit. Tūc vir d̓iinuēto illo. vitā eius ſcrutatꝰ. ⁊ inuenit eum pͥmo fuiſſe latronem ⁊int̓ cetera mala duo laudabilia geſſiſſe. Ait em̄. Cū ego ⁊ ſocij meiꝟginem quādā rapuiſſemꝰ. ⁊ ſocijmei corrumꝑe eam voluiſſent.ego de manibꝰ illoꝝ rapui. ⁊ intactā domi reſtitui. Alio quoqꝫ tꝑvidi mulierē in heremo honeſte forme errantē. Cunqꝫ hanc mihicām dice̓t ꝙ vir ſuus cū duobꝰ filijs ſuis incarceratꝰ eſſet ꝓpt̓ debitū phiſcale ⁊ ipſa etiā ad ꝯſil̓es penas quere̓t̉. ⁊ ideo ſic oberrabat. ego duxi eā ad ſpelūcam meā. ⁊ aīam eius poſt triduuꝫ famecollapſaꝫ refeci. ⁊ dedi ei. ccc. ſolidos. quibꝰ poſtmodū viꝝ ſuum ⁊filios liberauit. His auditis vir ſct̄us dixit ſe nūqͣꝫ tale feciſſe. Aciūgens. qꝛ ergo nō minimo loco haberis apd̓ deū. ſeque̓ ip̄m. Tūille cito de manibꝰ ꝓiectis fiſtulis ſecutꝰ eſt eū. Ac trienniū in maxima abſtinentia ꝯtinuauit ⁊ ſic int̓ manus angeloꝝ reddidit ſpūmTūc orauit ſct̄us paphūcius vt an̄. cui angelus dixit eſſe ſe ſil̓empͥmario cuiuſdā vici. Ad quē cū vir dei veniſſet. cū magna reuerētia ſuſceptus eſt. Et eiꝰ vita requiſita vix impetrare potuit. vt ſibieam referret. Tandē ait. Qm̄ vir dei ſct̄us es. ideo cūctis alijs occultata. tibi pandā licet mīma ſint. Ego vxorem duxi tantūmodocauſa ꝓlis. ex qua tres filios ſuſcepi. Iam .xxx. anni tranſacti ſuntex quo vltimꝰ natus eſt. nec poſtea ipſam vel aliā noui. ſil̓r nec ip̄aalium viꝝ. Addidit etiā ꝙ ſuſciꝑe hoſpites nō ceſſabat. hoſpiteꝫſine viatico nunqͣꝫ dimittēs. In iudicio nunqͣꝫ ꝑſonā acceꝑat. litigantes nunqͣꝫ p̄teriens. niſi eos ꝯcordaſſet. nunqͣꝫ greges eiꝰ alienas fruges leſerant. Volentē ſeminare in agro ſuo nūqͣꝫ ꝓhibuimeliora noualia illi relinquēs qͣntum in ſe fuit. Nūqͣꝫ ꝑmiſit vt potentior inferiorē p̄meret. Sꝫ ſtudebat vt neminem ꝯtriſtaret. Etquid plura inqͥt omnia oꝑa miſericordie inquātū potui. vel inqͣntum audire potui hoīem feciſſe. qͣntuꝫ in me fuit expleui. Hoc audiens vir ſanctus ait. nihil tale feci. Igit̉ reſtat tibi vt nudus nudum xp̄m imiteris. Quo audito ſtatiꝫ abijt. nec poſt multū tp̄usvir ſanctus ſedens in cella ſua vidit aīam illius ab angelis delataꝫet ſtatim adijt cellam illius. que nō longe erat a ſua. ⁊ inuentū corpus ſepeliuit ⁊ ſeip̄m maioribꝰ exercitijs dedit. Tercio orauit ſanctus ſicut prius. Et tunc ei angelus oſtēdit viam qua incedens inueniret ſibi ſil̓em. Tunc ꝓcedēs vir ſanctus. inuenit mercatoremduas naues habentē. in quibꝰ habuit. xxx. milium ſolidoꝝ ad mercaturam. Quē cuꝫ videret ſct̄us ait. Relinque hec q̄ de terra ſūt⁊ celeſtibꝰ te iunge. ⁊ ſtatim ille acqͥeuit. poſt aliquot tp̄us ꝯſummatꝰ eſt. ⁊ cōgregatꝰ eſt ad cōgregatōem iuſtoꝝ. Et n̄ multo poſtaſtitit angelus paphuncio dicēs. Ueni bn̄dicte ingredere eternatabercula tibi debita. Tunc vnā diem poſtea agens p̄ſbiteris aduenientibꝰ ait. Nemo ſiue fur ſiue mercator debꝫ ꝯtemni. quia inomni gente habꝫ deus animas aliquas ſibi placentes. Et poꝟtutes a deo ſibi datas narrauerat vitā finiuit p̄ſentem. ⁊ ingreſus eſt eterna. Idem paphuncius ꝓpter latrones ꝯtra ꝓpoſitumſuum bibit vinum. ⁊ ſic lucratus eſt eos.De thaiſe meretrice conuerſa..lxxvij.Cx geſtis eius.Uit eo tēpore puella quedam nomine thaiſis. decoranimis quam mater eius aIIparuulo ſtatuit in ꝓſtibulo factaqꝫ eſt famoſiſſima meretrix. Multi eniꝫ etiam longinquis r̄libꝰ ad eam confluebātSed ⁊ amatores eius ꝓ zelo lius inter ſeſertis. frequent̉ eiꝰ