tolligebat. ⁊ ſingulis ānis hoſpitiū edificabat ⁊ nō valentibꝰ edificare dabat. Noctibꝰ aūt ꝓpter eoꝝ cibuꝫ faciebat ſportas. vt venderet. Nunqꝫ viſus eſt in lectulo ſoporatꝰ. vel ꝓ requie pedes extendiſſe. ⁊ ſepe ei dormienti cibus ex ore labebat̉. Aliqn̄ ſomno gͣuatus cecidit in ſtercore. exꝑgefactus ⁊ ꝯtriſtatus ait ſub ſilentio.Si angelis dormire ſuaſeris ⁊ mihi vlterius ſuadebis. huic laboranti dixit qͥdaꝫ. Cur ita ꝑimis corpus tuū. Reſpōdit qꝛ illud occidit me. Huius cibꝰ oīno abſqꝫ ignis oꝑe fuit. huiꝰ cellulā cū latrones eū auꝝ habere eſtimarent. quodaꝫ tꝑe inuadentes. ita orationibꝰ eius foribꝰ affixi ſunt. vt penitus mouere nō poſſent. doneccōſueta hoīm multitudo adueniret. Quos vt viderēt. igne cōburendos trahere conabant̉. Tūc vir ſanctꝰ neceſſitate loqui cōpulſus ait. Sinite eos abire. Alioquin ſanitatis gr̄a fugiet̉ a me. Sola em̄ manus impoſitōne ꝯferebat de quacunqꝫ egritudine ſanitatem. Illi ꝟo his auditis. ⁊ monachi facti ſunt ⁊ penitētes abire dimiſſi ſunt. Hic etiā ſanctus quotiēs hominibꝰ rn̄debat. in tabulisſcribebat. Dicit̉ etiā ꝙ noctibꝰ ad heremū ꝓdiens plurimo beſtiarum comitatu vteret̉ quibꝰ tanqͣꝫ ꝓ laboris remuneratiōe aquāde puteo ſuo hauriebat..lxv.De p̄mone beniamin ⁊ marcho.Iammonpreſbiter dū ſatrificaret. vidit angelū ꝯtra altare ſtantē. monachos p̄ſentes ī codice ſcribentē. ⁊ delentē abſentes. Hieronimꝰ. Piammon eo tꝑe quo frēs ad ꝯmunicādū accedebāt. videbat angelū dei ſtātem iuxta altare. ⁊ ſcribentē in libro quorundamnoīa. alioꝝ nō ſcribentē. quoꝝ vnū quenqꝫ ſeorſuꝫ diſcutiēs inuenit in ſingulis mortale peccatū. ⁊ cū eis tādiu fleuit donec cū ceterꝭaſcripti ſunt. ¶ Socrates. Beniamin ſenex ydropicus intantumfuit. vt ꝑ ianuas celle ſue nō poſſꝫ efferri. niſi ianue cū tabulis an̄poſitis tollerent̉. Qua paſſione laborās. viij. menſibꝰ an̄ mortemſedens in cella latiſſima. ſolennit̓ curabat egrotātes. rogans ad ſeveniētes vt orarēt deum ꝓ aīa eius. de corꝑe nō curantes. qꝛ ⁊ duꝫſanū eēt inqͥt. nihil mihi ꝓfuit. In ſchiti marchus dū ad ſacramēta accederet. angelus ei ſacr̄a p̄bebat. cuiꝰ manū tm̄ modo vſqꝫ adiuncturam brachij videbat. ¶ In vitaſpatꝝ. Marchus ſcriptorantiq̄rius vocatus. dū ſcriberet o reliquit imꝑfectū. Hic marchꝰveſtitus erat ſacco ſciſſo ⁊ recōſuto. facie tincta de fuligine culine.Un̄ a matre n̄ eſt agnitus ad quā clauſis oculis egreſſus ē. Hicſiluani diſcipulus fuit hic ait ad arſeniū. Quare nos fugis. Quiait diligo vos. ſꝫ nō poſſum eſſe cū deo ⁊ cum hominibꝰ. Suꝑioꝝquidem virtutum milia vnam habent voluntatem. vnus autemhomo plures habet volūtates.De ſiluano et eius diſcipulis..lxvj.Bbas ſiluanus diu in exceſſu mentis factus eſt. ⁊ exurgens fleuit amare. roganAtibꝰ aūt fratribꝰ cām fletus ait. ego ad iudiciū raptꝰ ſuꝫ⁊ multos vidi de habitu noſtro eūtes ad tormēta. multos ſeculares ad regnuꝫ. ⁊ lugens ſenex nolebat exire a cella ſua. ſed qn̄ exirecogebat̉. operiebat faciē ſuā dicens. Quid neceſſe eſt vide̓ lumeniſtud tꝑale. in quo nihil eſt vtile. Abbas ſiluanus dū cū diſcipuloſuo zacharia ad qd̓dam monaſteriū ſuum ꝑueniſſet. fecerunt eosmonachi paꝝ comedere. Poſtqͣꝫ vero egreſſi ſūt. inuenit diſcipulus aquā ⁊ voluit bibe̓. Cui abbas ait. hodie ieiuniū ē. At ille. Nūquid hodie nō comedimꝰ pat̓. Et dixit ei. illa eſca caritatis erat filnos aūt iteꝝ ieiuniū teneamus. Quidā ꝑegrinꝰ ſuꝑuenit ad abbatem ſiluanū in mōte ſynai. ⁊ vidit ꝙ frēs oꝑabant̉. ⁊ dixit eis quare oꝑamini eſcam q̄ perit. maria aut bonā ꝑtē elegit. Tūc dixit ſenex diſcipulo ſuo zacharie. Da illi codice vt legat. ⁊ mitte eum incellula que nihil hꝫ. Hora aūt. ix. circūſpiciebat frat̓ ille. ſi forte eūſenex vocaret ad comedendū. Poſtqͣꝫ trāſijt hora venit ⁊ dixit eiNūquid hodie nō comederūt frēs: abba. qͣre me nō vocaſtis. Dixit abbas. tu hō ſpiritalis es. ⁊ n̄ neceſſe habes hac eſca. Nos qͣſicarnales opus habemꝰ comede̓. ⁊ ideo oꝑamur. tu aūt bonā ꝑteꝫiſti. Qd̓ cuꝫ audiſſet cepit penitere ⁊ dicere. indulge mihi abba. Tūc reſpondit. gͦ neceſſaria eſt martha marie. Huius ſiluandiſcipulus fuit zenon. qui ait. Nunqͣꝫ maneas in loco noīato neqꝫcum hoīe habēte magnū nomen. Idē zenon fratribꝰ de ſcpͥturis q̄rentibꝰ ait. Reliquerūt frēs peccata ſua ⁊ celeſtia ſectant̉. Idē cōcupiſcens cūcumerē. ait intra ſe. Fures ad tormēta vadūt ꝓba teſi potes ferre tormēta. Et ſtetit in caumate. v. diebꝰ defricans ſe inſole. Huiꝰ ſiluani fuit alter diſcipulus vt dictuꝫ eſt zacharias. Iscum ſepē orti amouiſſet cū fratribꝰ vt facerēt ortū maiorē. dixit ſiluanus. Nō ingredior in hāc cellā. niſi ſepis in loco ſuo fuerit reuocata. Idē zacharias vidit frēm ſuū ſiluanū in extaſi. a mane vſqꝫ inhorā decimā. ⁊ cū vidiſſet eū quieſcentē coegit euꝫ lacrimādo dice̓

quid vidiſſet. Tūc ille. In celum raptus fui ⁊ vidi gl̓iam dei. ⁊ illiſteti vſqꝫ modo. ⁊ nūc dimiſſus ſum. Hic zacharias depoſuit palliuꝫ ſuū ſub pedes ſuos. ⁊ ꝯculcauit ⁊ dixit. Niſi quis ſic fuerit cōculcatus. nō poteſt eſſe monachus. Appolloniꝰ cum nullā artē ſcīret. cibaria ⁊ medicamīa laborantibꝰ ex ꝓprijs pecunijs comparabat. ſingula monaſteria circūiens vſqꝫ ad horam nonā. et languētes viſitans ⁊ eis miniſtrans.De ſancto appollonio..lxvij.Hieronimus.Idimus in finibꝰ hermopoleos. ad quē ſaluatorē cū maria ⁊ ioſeph fē traSunt. Ibi erat templū quo ingreſſo ſaluatore. oīa ydola corruerūt. ⁊ cōminuta ſunt. In finibꝰ illis erat appolloniꝰ pater.d. monachoꝝ fere octogenariꝰ. xv. adhuc ānoꝝ erat cū ſeceſſit inheremū ibi. xl. ānis ꝯuerſatꝰ eſt. Ad quē cū diceret dn̄s. Appolloni ꝑ te ydola egipti ſubu̓tam ꝑ te ꝑdam ſapīam ſapientū: ait. Aufer a me dn̄e iactantiā. Et dn̄s ad eū. Mitte manū tuam. ad ceruices tuas. ⁊ qd̓ ꝯp̄henderis ꝯſtringe ⁊ ſub arena obrue. At ille iniecta manu app̄hendit qͣſi ꝑuulū ethiopē. ⁊ demerſit ſub arena clamantē. Ego ſum ſuꝑbie demon. Tūc ait vox diuina. qͥd qͥd de cetero popoſceris ꝯſequeris. Facta ſūt hͨ tꝑe iuliani apoſtate. Sanctus aūt appollonius cū quidā fratrū ſuoꝝ captus eēt a iuliano. ꝑrexit ⁊ ꝯſolatus eſt eū. vt patient̓ ferret q̄ ei inferebant̉. Tūc adueniens tribunꝰ inueniēs viꝝ ſct̄m. ⁊ ira motus. iuſſit etiaꝫ cū ceterisincludi. Qd̓ ⁊ factuꝫ eſt. Media aūt nocte apparuit lux magna incarcere. ⁊ angelus ianuas aꝑiens. voluit om̄s incarceratos educe̓.Ille ꝟo moraꝫ fieri cōſuluit vſqꝫ mane. Tūc cuſtodes pedibꝰ ſanctoꝝ aduoluti rogabant eos diſcedere. Mane aūt facto venit centurio ⁊ iuſſit eos diſcēdere. Quia in eadeꝫ nocte t̓remotū domusſua cōcidit. ⁊ electifamuloꝝ ſuoꝝ mortui ſt̓. Et ſic ſancti cū hymnis ⁊ laudibꝰ remearūt. Poſt hec gentibꝰ p̄dicās multa milia hominū conu̓tit ad fidē ſignis ⁊ miraculis infinitis. Perſecutōis tꝑeegreſſus eſt vt captiuos viſitaret xp̄ianos. Cunqꝫ qͦſdam cōſolaret̉. inuētus eſt a iudicibꝰ ⁊ incarceratꝰ. Quidā vero gentilis philemo noīe famoſiſſimꝰ eū obprobrijs ⁊ cōtumelijs affecit. Cui appollonius. Miſerat̉ tibi deus fili. ⁊ ni hil hoꝝ que dicis tibi deꝰ inputet ad peccatū. Ille vero hoc audito cōpunctus eſt. ⁊ ſtatim ſexp̄ianū confeſſus eſt. Iudex ꝟo hoc audito. iuſſit ignē fieri et eosin medio ꝓijci. qd̓ ⁊ factū eſt. Interim vir ſct̄us orauit vt ad gloriam nomīs xp̄i ignis extingueret̉ ⁊ ſtatim ignis rore celi diffuſo extinctus eſt. Qd̓ vt vidit iudex cito cōtritus eſt. et credidit in xp̄nTandē ducti ſunt in vinculis corā p̄fecto. ſꝫ ⁊ qui duxerūt eos cōtriti ſunt. ⁊ xp̄i nomini adherētes. etiā ipſi vincti ſunt. ⁊ iuſſu p̄fecti (qꝛ noluit eos audire) in mare ꝓiecti ſunt. Sicqꝫ aqua paſſionis facta ē eis aqua baptiſmi ⁊ ꝓiecit mare corꝑa ſimul oīm in aridam. ſimulqꝫ ſepulti egritudines ſanāt. ⁊ orōnibꝰ pie petentiū adhuc ibi ſubueniūt. Centū orōnes vir ſct̄us totiens flexis genibusꝑ diem ⁊ totidē ꝑ noctē cōplebat. Indumentū eius erat ſtupeumcollobiū ⁊ lintheū quo collū ⁊ caput obuoluebat. q̄ dicunt̉ in deſerto ꝑmāſiſſe nunqͣꝫ veterata. Cirra hūc ſanctuꝫ erat templuꝫ eſimulacꝝ qd̓ ſacerdotes ꝓ impetrādis ꝓ aquis pluuialibꝰ circumferebant. quos oēs orādo ſtare fecit immobiles ⁊ nec bobus adhibitis potuit moueri ſimulacrum. Sic ſteterūt tota die ac nocte rapidiſſimis eſtibꝰ aduſti. Tandem ſcientes hoc ei per ſanctum accidiſſe. incenſo ſimulacro crediderunt in domino.De eod.lxviij.Rimis adhuc diebꝰ cumcepiſſet habitare in ſpelunca. aderat dies ſct̄us paſcheErant eis tātūmodo pauci ⁊ ſicci panes ⁊ olera ex hisque ſale aſperſa reponi apud eos ſolent. Iuſſit ergo fratribus vtpeteret vnuſquiſqꝫ a domino ſi quid in die feſto ſumere libent̓ habeat. Qd̓ illi iuſſerunt eum facere. Cunqꝫ compleſſet orōnem. Etom̄s reſpondiſſent amen. Ecce repente an̄ fores ſpelunce videntaſtare homines ſibi penitus ignotos cum magna ciborum copia.in quibꝰ erant quedam que omnino in egipti regionibꝰ nunqͣꝫ viſaſunt. pomorū genera. ⁊ magnitudo incredibilis vue. nuces. fici. etmalapunica. faui mellis. ⁊ lactis cōpia. nuclij quoqꝫ ingentes. panes candidi ⁊ mundi qui tn̄ peregrine viderent̉ eſſe ꝓuincie. Uirivero qui hec attulerant ſtatim ea tradiderunt. feſtinanter quaſi adeum a quo miſſi fuerant regreſſi ſunt. Horum tanta fuit copia. vtvſqꝫ ad diem penthecoſtes quotidie mīſtrata ſufficerent. Illiqꝫcerti erant. ꝙ a deo ſolennitatis gratia ſibi miſſi fuerant. Quidamex fratribus popoſcit ab eo. vt ſibi daretur humilitas ⁊ maſuetudinis gr̄a. Quo orante cōpletum eſt. Orta fame oēs habitatoresloci venerunt ad eum cum vxoribus et paruulis. qui iuſſit eos paſcere donec non haberet niſi tres ſportasanis. qui vnius die vi