Liber

.XV.

videre nos. an in alio ſeculo. Et illa in alio. Si inqͥt equanimit̓ feras. qd̓ nō vides h̓. videbis in futuro. Et illa abijt. Voluit iudexudex aūt incarceꝓuincie videre abbatē paſtorē. ⁊ nō acmalefactogaret abbasrauit filiū ſororis eius tāris ſui fleuit dicēsꝓ eo eriperet eū. Tunc mat̓ pueri ads tui. Et māſalteꝫ moueat frat̓ viſcera tuaſenex ad vltimū. Examina q̄us eſt morterdam inriat̉. ſin aūt fac qd̓ vis. Fraterauit abbatē paſtoremQuid eſt qd̓ ſcptuꝫ eſt. qui iraſcit̉ fratri ſuo ſine clle reſpōdit.Ex omni re qua voluerit te gͣuare frat̓ tuus.s cōtra eumdonec oculū tuū dextrum eijciat. ſine cauſa irteris ei. Si aūt aliquis te voluerit ſeꝑare a deo ꝓ hoc iraſcere. Dixit abbas paſtorEſt homo qui videt̉ ore tacens ⁊ corde alios ꝯdemnat. Hic ſine ceſſatiōe loquit̉. Et eſt qͥ a mane vſqꝫ ad veſperā loquit̉ ⁊ taciturnitatem tenet. qꝛ nunqͣꝫ ſine vtilitate loquitur.De ceteris patribꝰ illipis ⁊ primo de abbate pyor. .lxj.Otēpore florebant pyordorus ⁊ pambus ⁊ āmoniꝰ ⁊ hellim ⁊ appelles etſerapion ⁊ eulogius ⁊ dorotheꝰ et piamon ⁊ beniamin⁊ marcꝰ ⁊ appollonius ⁊ euagriꝰ ⁊ melas ⁊ paulus in libia ⁊ or ⁊ copres ⁊ muciꝰ ⁊ benus. Hoꝝ pyor ambulās comedebat vt minorem ſentiret voluptatē. ꝑgens ad heremū fodit puteū ⁊ aquā inneniēs amarā vſus eſt ea vſqꝫ in finē vite. orando vt putat̉ faciēseam dulcere. Iſte cū moyſes ⁊ eiꝰ monachi foderēt puteū ⁊ aquāinuenire non poſſent ſuꝑuenit ⁊ orōne facta deſcendit in foueam.Cūqꝫ terciocuſſiſſet terrā mox emanauit aqua. illoqꝫ ſtatī diſcedente petentibꝰ vt vel ex aqua paꝝ guſtaret. Feci inqͥt ꝓpt̓ qd̓ directus ſum. Idē pyor duos ſaccos magnū ⁊ ꝑuuꝫ impleuit arenadicēs.cus iſte multū habēs arene mea peccata ſunt. et poſuiea ſuꝑ dorſuꝫ meū vt doleā ꝓ eis ⁊ plorē. Hec aūt ſporcella modica peccata mei fratris ſūt. ⁊ ſunt an̄ faciē meā. Hic fuit heremita pyor. quē beatꝰ anthoniꝰ adoleſcentē in ſancto ꝓpoſito monachoꝝ inſtruxit. xxx. ⁊ ampliꝰ ānis. exqͦ egreſſus eſt de domo ꝑentūſuoꝝ nūqͣꝫ eis viſus ē. Soror eius cū eēt vidua habēs duos filiosiam adomiſit eos in heremū ad requirendū frēm ſuumeuit petitioni eoerrexerūt aūt ad beatū anIpſe ꝟthoniū indicātes ei ꝓ qua cauſaiiſſent. Miſit gͦ anthoniꝰ ⁊ vocauit eū ad ſe. dixitqꝫ ei. Uade vt videat te ſoror tua. Tūc aſſumpſit ſecū aliū monachū ⁊ ꝑrexit ad domū ſororis ſue. Et ſtans foeianuā atrij clauſis oculis. vt nō videret ſororē: ſtetit et ait.Uide mum volueris. Et ſtatim reuerſus eſt ad heremum.De abbatibꝰ yſidoro ⁊ pambo. Hieronimꝰ in vitaſpaꝝ. .lxij.Onaſterium yſidori eratapud thebaidā muro circūdatū mille monachos hn̄sSenior ſedēs ad ianuā ea lege intrantes recipiebat vtvltra nō exirent. ¶ Actor. gͦ ſtabilitas loci etiā tūc firmata eſt. quātn̄ beatꝰ blictus d̓r inueniſſe. id ē ſcripto pͥmꝰ ꝯfirmaſſe. ¶ Idēin vitaAd ſuſcipiendos aūt hoſpites habebat cellulaꝫ ſibiadherenteſidori dictū eſt. Exquo factꝰ ſum monachusnōmiſi irliā vſqꝫ ad fauces meas aſcende̓. Abbati moyſi impoſuit durinā impugnatōem fornicatōis demon vt nō p̄ualeret ſede̓ in cellula ſua. ſed abijt ad abbatē yſidoꝝ ⁊ retulit ei impugnatōis ſue violentiā. Cūqꝫ de ſcpͥturis ſct̄isſidorus ꝯſolaretureū. ⁊ vt ad cellulā ſuā reu̓teret̉garet noluit. Iſidorus gͦ ꝑit̓ cuꝫmoyſe aſcēdit in ſuꝑiora cellule ſue ⁊ dixit ei. Reſpice ad occidentem. ⁊ viditdemonū cū furorē. qͣſi ad p̄liū p̄paratosDixit aūt ei yſidorus. reſpice iteꝝ ad orientē. ⁊ vidit ml̓titudinemſanctoꝝ angeloꝝ glorioſaꝫ ⁊ ſplendentē ſuꝑ lumē ſolis. Ait autēyſidorus. Ecce qͦs ī occidēte vidiſti ipſi impugnāt ſct̄os dei. Nāquos ad orientē ꝯſpexiſti. ipſi ſunt quos in adiutoriū ſanctis ſuismittit dn̄s. Cognoſce gͦ qꝛ plures ſunt nobis cuꝫ ſic̄ dicit heliſeusqꝛ inor eſt qͥ in nobis eſt. qͣꝫ qui hͦ in mūdo. His ꝯfortatꝰ moyſes reu̓ſus eſt in cellulam ſuā. Abbas yſidorus qͦtiens illi cogitatōdicebat. qꝛ magnus es. Rn̄debat ad ſe. nūquid talis ſum qͣlis ille.Cū ꝟo demon ꝯturbās eū ſuggerebat ei deſperatiōem dicebat.Ꝙͣuisin tormētis mittar. tn̄ vos ſubtus me inuenio. Pambꝰcum ſine lr̄is eſſet. acceſſit ad quendā vt doceret̉ pͣs. Qui cum audiſſeverſum pſalmi. xxxviij. i. Dixi cuſtodiaꝫ vi. m. vt nō de.in li. mvoluit audire. Satis eſt inpuit. Si hunc implereufficit. Reqͥſitus poſtea qͣre in vj. mēſibꝰ nō rediſſetQui īin ꝟſum nōdum oſꝯpleui. Poſt multū reqͥſitusā. vtn̄ imſſet. Uix inqͣt. xlix. ānis illum imple̓ potui.Huiſro dante ad cibaria paupeꝝ ⁊ dicēte numera. Reſpōdliſti n̄ubri tm̄ effectu. Hic roet numergatus ab athanaſcēdit alexādriā. vbi cū videret mulierē theatricaꝫ fleuit. r̄ē fleret: ait. Due res me mouēt. Uiſitueſt itera qꝛ nō habeo tātū ſtudiū placēdi deo. qͣntū

ilta turpibꝰ hominibꝰ. De hoc dicebat yſaac. patres noſtri ⁊ pambo abbas vetuſtas ⁊ de multiveſtes vtebantur.bꝰ reſaNunc aūt qui p̄cioſis vtlocum. Itē theophilus archieis volebat in ſchitibo. Quiratriantibꝰ vt aliquid eiꝰi taciturnit acereedificat̉. neqꝫ in ſermoedem̄ ſicut apis qͦmel oꝑat̉. ita monachas pmibus ī hora morſꝫ veni in hac ſolitudirpricaui mihi cellā extra larecolo panē me comediſſe. nec penituiſſe de ſermones ſim vſqꝫ in hāc horā. ⁊ ſic vado ad deū quaſi qui necninitiū fecerim ſeruiēdi dn̄o deo. Frater reqͥſiuit abbatē pamſi bonū eēt laudare ꝓximū. rn̄dit ſenex: melius ē tacereIe ammonio ⁊ heleno ⁊ appelle..lxiij.Hieronimus in vitaſpatrum.Idimꝰ inter eos ammoniuꝫ ſapientiſſimū viꝝ. Huius monaſteriū erat murocircūdatuꝫ. qd̓ in illis locis ex lateribꝰ crudis facile fieriſolet. ¶ Socrates. Ammoniꝰ eruditiſſimus origenis didimiqꝫ diſcipulus a iuuētute vſqꝫ ad mortē p̄ter panem aſſum nihil comedit. Hic adeo ſine curioſitate fuit vt cū athanaſio romā veniens.nullū opus ciuitatis inſpiceret. niſi tm̄ eccl̓iam petri ⁊ pauli. Hicelectus in ep̄m dexterā ſibi amputauit aurem. Hic a nullo viſus ēiraſcens. aut iurans. aut mentiens. aut vanū vel aſpeꝝ vel infirmūꝓtuliſſe ſermonē. Hellim in ſinu portabat ignem. ⁊ veſtis eius nōardebat. ¶ Actor. Hūc hellim hieronimus in vitaſpatꝝ appellathelenum. de quo dicet̉ inferius. Appelles egiptius vt legitur ex fabro ferrario ꝯuerſus eſt. Qui quadā die hoc opus exercēs. demonem eū temptātem in ſpecie mulieris forcipibꝰ candentibꝰ ꝑcuſſitin facie. qui ſtridens ⁊ ingemiſcens ꝓcul fugit. Hieronimus ait ꝙnuda manu de ferro candēte dyabolū ꝑcuſſit trāſformatū in mulierem ſpecioſam ex quo in vſum habuit ferrū candens nuda manutenere nec ledi. Hic narrabat de quodā iohāne. qui ſub cuiuſdaꝫſaxi rupe tribꝰ ꝯtinuis ānis orauit ſtās nūqͣꝫ reſidēs l̓ iaces. ſomnitātū capiens qͣntū ſtans capere potuit. Cibum nūqͣꝫ ſumpſit niſidominica die cum p̄ſbiter ad eū veniebat ⁊ offerebat ꝓ eo ſacrificiuꝫ ⁊ hoc erat ei ſacramentū ⁊ victus. Pedes eius dirumpebant̉et ſanies ex eis ꝓfluebat. Completiſqꝫ tribus annis. ab angelo ſanatus eſt. ⁊ repletus ſcientia ⁊ doctrina. multoſqꝫ edificauit. dominica die ſemper reuertens ad illum locum ſacramentorum gratiaReliquis diebus opera manuū faciens iumentoꝝ cingula de palmarum folijs texens vt in illis locis haberi mos eſt. quibꝰ cingulisiumentoꝝ infirmitates ſanabantur. Hanc quoqꝫ gratiaꝫ habuitvt vnicuiqꝫ fratrum ſcriberet de quo peccato vel vicio. vel de quovirtutis oꝑe quiſqꝫ ceteris p̄mineret.De ſerapione theone eulogio ⁊ dorotheo. .lxiiij.N regione arſenoīte ſerapionem vidimus patrem. x. milium monachorum quiIIIomnes ex ꝓprijs laboribus cibos. p̄cipue meſſis tempore mercede manuum cōquirebant. Hoc autem moris eſt nō ſolūipſis ſed ⁊ omnibꝰ pene egiptijs monachis. vt meſſis tēpore ſe locent ad metēdum. atqꝫ ex ea mercede octogenos vnuſquiſqꝫ modios frumenti plus minuſqꝫ cōquirit. Unde nō ſolum regionisillius indigētes aluntur. ſed ⁊ alexandriaꝫ naues onuſte frumētodirigunt̉ vel in carcerem recluſis vel reliquis egentibꝰ peregrinis.Neqꝫ enim intra egiptum ſufficiūt pauperes. qui poſſint nimie eorum fructus largitatis aſſumere. ¶ In vitaſpatrum. Abbas ſerapion quādo erat iuuenis. paſtinacium furabat̉ quē occulte māducaret. Theona aūt faciente ſermonem de cōtinentia. peccatumconfeſſus eſt coram omnibus. ⁊ velut lampas ignis egreſſa eſt deſinu eius. et impleuit totaꝫ domū fetore. Dixit abbas theon. Sicnihil eſt noxium monachis et letificat demones. qͣꝫ celare cogitationes patribus ſpiritualibꝰ. ¶ Socrates. Theonas pater fuitrium milium monachorum ſcientiſſimus grecaꝝ et latinarum literarum. xxx. annis dicit̉ tacuiſſe. ¶ Hieronimus in vitaſpatruꝫUidimus ⁊ alium ſanctū theonam in ſua cella clauſum ſolitariūvt dicebatur. xxx. annis ſilentium tenuiſſe. ¶ Actor. Huic apparet ꝙ in toto illo tempore quo ſilentiuꝫ tenuit. nō fuit pater alioꝝmonachorum. Non em̄ tanto tempore poſſet tenere ſilentiuꝫ ſedpoſt illud tricēnium factus eſt abbas. Sanctus p̄ſbiter cogitationes hominū p̄ſciens. cum videret quoſdam ex monachis indignevelle cōmunicare. remouebat ſingulos dicēs vnicuiqꝫ. tu hac nocte fornicatiōis deſiderium habuiſti. Tu vero dixiſti in corde tuonihil intereſt vtrum iuſtus vel peccator accedat. et hos omnes etſimiles remouebat. donec on̄per penitentiam purgarentur.Socrates. Dorotheus gene̓ thebeꝰ. quotidie lapides a mari