uolat. Petrus aūt ꝓtinus nauem cōſcendēs. ad vrbem romā perfugit. Lucius vero tanqͣꝫ materia ſibi crudelitatis oblata. ita ibatin ſanguīe. vt nec ſpeciem religionis aliquā ſeruare videret̉. Igit̉athanaſius hoc āno videt̉ mortuꝰ. qͣꝫuis hieronimus in croniciseius obitum nō ponat. Socrates aūt in hiſtoria triꝑtita dicit euꝫmortuū fuiſſe cōſulatu gratiani ſecūdo ⁊ ꝓbi. Cōſulatus em̄ tunctꝑis cōſtantinopoli ⁊ rome ānotabant̉. ¶ Theodoricus. Lucioarriano alexādriam veniēti. dicebant gentiles bn̄ueniſti epiſcopequi filium nō defendis. te ſerapis amat ⁊ huc introduxit. ¶ Rufinus. Huius pͥmo ingreſſu. tāta ⁊ tam turpia in virgines ⁊ ꝯtinentes eccl̓ie geſta ſunt. que nec in ꝑſecutionibꝰ gentiliū memorantur¶ Theodoricus. veſtes ſanctaꝝ virginū dirumpebant. nudas ꝑtotam vrbem circumferētes. quibꝰ cum turpitudine prout poterant illudebat pueꝝ quendā indutum veſte feminea inunctis ꝯculis ⁊ vultū fuco colore depicto. ſuꝑ ipſum altare huc et illuc agere⁊ manibꝰ ad turpiter ſcelerare fecerunt. Poſtea quēdam ex ſuisturpitudine notiſſimū veſte genitalibuſqꝫ nudatum in ſede ponētes eccl̓ie turpē ꝯcionatorem ꝯͣ xp̄m fecerūt ꝓ ſacris ꝟbis ſceleraꝓferētem. laudantem luxuriā. impietateꝫ. fornicatōem. maſculoꝝcōcubitum furtum cibos potum. ¶ Rufinus. Poſt fugas ciuiū⁊ exilia. poſt cedes ⁊ tormēta flamaſqꝫ quibꝰ innumeros ꝯdemnauit lucius. Ad mōaſteria furoris ſui arma cōuertit. vaſtat heremū⁊ bella quieſcentibꝰ indicit. tria milia ſimul aut eo amplius viros ꝑtotam heremū ſecreta ⁊ ſolitaria habitione diſperſos oppugnarepariter aggredit̉. mittit armatā equitum ac peditū manuꝫ. At illiecōtra gladijs obiectabant ceruices. ⁊ nihil aliud dicebāt niſi amice ad quid veniſti.De exilio duoꝝ macharioꝝ. Ubi ſupra. .lviij.O tēpore patres monachoꝝ vita ⁊ antiquitate macharius ⁊ yſidorus aliuſqꝫmacharius heraclides ⁊ pamibꝰ anthonij diſcipuli peregiptū. ⁊ maxime in nitrie ꝑtibꝰ habebant̉. Que p̄ſens vidi loqͦret eoꝝ geſta refero quoꝝ in paſſionibꝰ ſocius eſſe ꝓmerui. ad eosdelatus ē homo mēbris omnibꝰ ⁊ maxime pedibꝰ aridus. Qui cūab eius in noīe domini oleo fuiſſet ꝑunctus. ſtatī ꝯfirmate ſt̓ plante eius. ⁊ dicentibꝰ eis. In noīe dn̄i noſtri hieſu xp̄i quē lucius ꝑſequit̉. ſurge ⁊ ſta ſuꝑ pedes tuos ⁊ redi in domū tuaꝫ. Cōtinuo exurgens ⁊ exiliens bn̄dicebat deum oſtēdens qꝛ vere ī illis erat deꝰCecus qͥdam antea rogauerat ſe deduci ad cellulaꝫ macharij quierat in itinere dieꝝ trium. Qui multo labore ductantiū illuc ꝑueueniēs. macharium nō repperit domi ꝯtriſtatus valde ⁊ in fide ꝓficiens. Dep̄cor vos inqͥt applicate me ad illā ꝑtē parie tis vbi cubare ſolet. Quo facto paꝝ luti aridi vn̄ paries oblitus videbaturaſſiens palme ſue ſuppoſuit. rogat vt aquā d̓ puteo de qͦ bibereſolebat ei darēt. Quo humore ſoluēs glebā. eodemqꝫ luto ocl̓osſuꝑungens ⁊ lauans de aqua que hauſta fuerat de puteo. repenteviſu accepit. ⁊ ſine ductoris āminiculo ad ſua redijt ⁊ cū omni domo ſua poſtea regreſſus. ⁊ deo gr̄as referens reꝫ vt geſta fuerat indicauit. Ad eūdem macharium vt iam ſuꝑius dictū eſt leena catulos ſuos cecos an̄ pedes poſuit. quo rogāte dn̄m receperunt viſum. Sed in his omnibꝰ lucius nō erubuit. nec aliqͥd reuerētie virtutū mirabilibꝰ detulit. ſed iuſſit patres ſuos ablatos a grege ſuoīmo clam raptos in inſulam qͣndam egipti paludum deportari. inqua ꝯpereat neminem ꝓrſus eſſe xp̄ianum. Igit̉ cuꝫ duobꝰ ſolispediſſequis noctu ad inſulaꝫ deducunt̉. in qua erat templū quoddam ſumma veneratōe ab incolis obſeruatum. Cunqꝫ pͥmū nauicula ſenē oram ſoli illius cōtigiſſet. Ecce ſubito ſacerdotis templiillius filia virgo ab immūdo ſpū correpta. cum ingēti vociferatiōeet cum clamoribꝰ vſqꝫ ad celum datis ꝑ medios agi ppl̓os cepit. ⁊crebros ducens rotatus. ſtridens huc atqꝫ illuc rabida ora vibrare. Cunqꝫ ad ſpectacl̓m tanti monſtri ppl̓i ꝯueniſſent. maxime cuꝫ /eēt ſacerdotis filia qui in honore p̄cipuo apd̓ eos fuerat. ꝑ auraseam raptā ſequētes. ꝑueniūt vſqꝫ ad nauiculam ſenū. Ibi vero ꝓiecta eoꝝ pedibꝰ ⁊ ꝓſtrata clamare cepit. Quid veniſtis huc o ẜuidei ſummi. antiquis nos ⁊ veternoſis euoluere domicilijs. In hocloco depulſi vndiqꝫ latebamus. qūo vos nequaqͣꝫ latere potuimꝰcedimus antiquis ſedibꝰ. ppl̓os noſtros terraſqꝫ recipite. Hec illadicente increpatus ab eis ſpūs effugat̉. ⁊ puella ſana vna cum parentibꝰ ſuis iacebat ad pedes noſtri tꝑis apl̓oꝝ. Qui talibꝰ exordijs p̄dicantes eis fidem dn̄i noſtri hieſu xp̄i in tātaꝫ ꝯuerſionemrepēte eos ꝑduxerūt vt ſtatim manibꝰ ſuis antiquiſſimū illud templum ⁊ in ſūma veneratōe habitum deſtruerēt. ⁊ eccl̓iam ꝯfeſtimedificarent. Qd̓ cum alexandrie fuiſſet nūciatum. veritus lucius.ne forte etiam ſuorum odia in eum iuſta conſurgerent vtpote qͥaaꝑte iam bellum nō hominibꝰ ſed deo indiceret. occulte eos reuocari ⁊ in heremū mitti iubet.De ſancto moyſe ſarracenorum epiſcopo.lix.Ubi ſupra.

Otempore mania ſarracenoꝝ gentis regina. vehem̄ti bello paleſtini et arabicilimitis oppida atqꝫ vrbes quatere. vicinaſqꝫ ſimul ꝓias vaſtare cepit. Cunqꝫ frequētibꝰ bellis romanū attriuiſſetexercitū. orata pace n̄ aliter ſe amplexurā ꝓmittit. niſi moyſes monachus genti ſue daret̉ ep̄us. Qui in heremo ꝑtibꝰ illis ꝓpinquavitam ſolitariā degebat. qui meritis ⁊ virtutibꝰ ⁊ ſignis que faciebat ꝑ illum deus magnifice innotuerat. Captus gͦ moyſes ad ſacerdotiū ſuſcipiendū. nulla rōne paſſus eſt ſe a lucio ordinari. Sꝫab epiſcopis qͣs ille in exiliū truſerat ordinatus eſt ep̄us. Quo facto ⁊ gentis ferociſſime pacem tenuit. ⁊ vitā intemeratā cuſtodiuitHuic moyſi dictū eſt. Uade ſede in cella tua ⁊ illa te docebit vniuerſa. Idem hō fugiens hoīes. ſimilis eſt vue mature. qui aūt cuꝫhominibꝰ ꝟſatus. ſil̓is eſt vue acerbe. Idē moyſes audiēs iudiceꝫvenientē ad ſe fugit in palude. Cui iudex occurrens querebat vbieſſet moyſes. quid inqͥt vultis ei. fatuus eſt ⁊ hereticus. Idē inuitatus in ſchiti. ad iudicandū ibi frēm culpabilem. ſportā ve tuſtiſſimam plenā arena portabat. Int̓rogatus quid hoc eſſet. reſpōditdicens peccata mea ſunt poſt me ſequētia ⁊ nō video ea. et hodieveni aliena iudicare. Ad hunc moyſen dixit. zacharias ſerapionisdiſcipulus exuta cuculla ⁊ ſub pedibꝰ ſuis iactata ⁊ ꝯculcata. niſiita ꝯculcatus fuerit monachus nō pōt monachꝰ eſſe. Idē ad hūczachariā morientē dixit idem moyſes quid vides. nihil melius inquit qͣꝫ tacere pater. Ideꝫ moyſes ordinatus ⁊ expulſus ab altarivt ſic ꝓbaret̉ dicebat. bene tibi fecerūt cinerate ⁊ cacabate ⁊ qͥ cuꝫtu homo nō ſis. in medio hoīm auſus es ingredi. Idem moyſes inſchiti. vij. fratribꝰ ſecum manentibꝰ ait. hodie hūc barbari veniuntfugite. Et tu inquiūt nō fugis. Reſpōdit. ꝑ tot ānos expecto iſtaꝫdiem vt compleat̉ ſermo domini. Omnis qui acceꝑit gladium gladio peribit. Ecce inqͥt appropinquauerūt lamīe. Et ſtatim intrantes barbari int̓fecerūt eos. Unus aūt ex eis ꝑterritꝰ. abſcondit ſeſuꝑ plectas. ⁊ vidit ſeptē coronas deſcēdentes ⁊ coronātes moyſen ⁊ ſex fratres. Idē moyſes ī .vij. capl̓is ad perimeniū. Stulticiaeſt homini relicto ſuo mortuo. flere alienū. Mori a ꝓximo tuo eſtflere peccata tua. ⁊ ſine cogitatū eſſe ab hoīe. qꝛ iſte bonus eſt illemalus. Idem ꝑ has qͣtuor res paſſio gignit̉ ꝑ abundātiam eſce etpotus. per ſatietatem ſomni. ꝑ ocium. ꝑ iocum. ¶ Socrates in hiſtoria tripartita. Moyſes cuꝫ ſeruus eſſet. ꝓpter culpas a dominexpulſus eſt. qͥ latrocinio deditꝰ homicidia multa ꝯmiſit. Poſteaconuerſus panem ſolum comedens. vj. annis ꝑ totam nocteꝫ ſtāsorauit. nec genubꝰ inclinatis. nec oculis ſomno clauſis. Noctātercircūibat cellas monachoꝝ ⁊ lagenas omnium aqua implebat. cūaqua longe manarat. x. aut. xx. aut. xxx. ſtadijs. Qui licet ita domaret corpus. pͥorem valitudinem nō amiſit. Aliqn̄ autē quatuor latrones ſimul ꝯp̄henſos ligans. impoſitos humeris ꝑduxit ad eccleſiam in voluntate monachoꝝ ponens quid de eis facere vellēt.factuſqꝫ p̄ſbiter in ſchiti terribilis demonibꝰ. vixit pene ānis. lxxv.De abbate paſtore ⁊ dictis eius..lx.In vitaſpatrum.Ueſiuit abbas paſtor ababbate moyſe. pater quādo veniunt temptationes. reſiſtam eis an̄ ꝑmittam intrare. Qui reſpondit. ꝑmitteet pugna eis. Alij vero idem interroganti reſpondit. nō ꝑmittasintrare. Tunc admiratus abbas paſtor ait. Ego tibi cōmitto cogitationes meas ⁊ tu aliter doces alios qͣꝫ me. Cui ſenex. Ego tibidixi ſicut mihi ipſi. quia vbi eſt maior pugna ⁊ maior corona. quibuſdam aūt bonum eſt non dimittere temptatiōes intrare. Dixitabbas paſtor. quia paupertas et tribulatio cum diſcretione ſuntvite ſolitarie oꝑationes. Hi ſunt tres viri. ſcꝫ noe. daniel. et iob.Nōe nihil poſſidens. Iob tribulatus. Daniel autem diſcernens.Dixit abbas paſtor quia initium maloruꝫ eſt mentem diſtendere.Dixit etiam bonum eſt fugere corporalia. qꝛ homo qui eſt in corporali bello aſſimilat̉ ei qui ſtat ſupra locum ꝓfundiſſimū. vt quohora viſum fuerit inimico eius. facile poſſit eum impingere deorſum. Si autem a corporalibꝰ longe fuerit. aſſimilat̉ viro ſtanti longe a puteo. vt nō trahat eum inimicus vt poſſit ꝓijcere deorſum.et dum violenter trahit̉ deus ei auxilium dirigit. Dixit abbas paſtor. Niſi nabuꝫardam veniſſet. templum domini crematum nonfuiſſet. ita niſi qͥes gule ⁊ ventris in animaꝫ venerit nunqͣꝫ mēs pugnans ꝯtra inimicū corruit. Dicūt aūt ꝙ abbas paſtor nūqͣꝫ ibat̉ad manducandū. niſi cōtra voluntatē ⁊ cū lacrimis. ne videret̉ inobediens fratribꝰ. Dixit abbas paſtor. ſicut fumo expellunt̉ apesne tollat̉ dulcedo oꝑis. ita timorē dn̄i ⁊ om̄e opus bonū ab aīo expellit qͥes corꝑalis. Cū mat̓ abbatis paſtoris volēs eū vide̓ cū fratribꝰ. diu lacrimata eſſet extra oſtium: ait abbas anui. Quid vulthec vetula. Et abbas paſtor intra oſtium ſtans ait. An vis hic