tamie ei ꝯceſſit. Moxqꝫ ꝑſarū rex forū venaliū illi in deſerto p̄parari fecit. ⁊ ita iouianus de medio hoſtiū romanū illeſum eduxit exercitum. Uerū cum ad illiricū remeaſſet in quoddā cubiculū nouuꝫſe recepit. vbi calore prunaꝝ. ⁊ nitore parietū nuꝑ calce illitoꝝ pregrauatus ⁊ ſuffocatus. octauo demuꝫ menſe qͣꝫ imperare ceperatvitam finiuit. Et tam pia tāqͣꝫ leta principia mors immatura corrupit.De imperio valentiniani ⁊ appollinari laodiceno. .xlviij.Alentinianus deniqꝫ magnus. qui ⁊ ip̄e ſicut iam diximꝰ ꝓ fide catholica ab impijſſimo iuliano militia pͥuatus fuerat. Iouiano defuncto apud vrbem niceam romanoꝝ ꝯſenſu militū adeptus imperium. imperauit ānis. xj. Hic nō modo fortitudine ſed ⁊ prudentiatꝑantia. atqꝫ iuſticia. ⁊ corꝑis magnitudine p̄fulgebat. ip̄e fratreꝫſuuꝫ valentē ſibi in ꝯſortiū regni aſſumpſit. Et ſibi quidē occiduas retinuit. fratri vero ſuo oriētales ꝑtes regendas ꝯceſſit. ¶ Hieronimus in cronicis. Hic valentinianꝰ al̓s imperator egregius et̄aureliano moribꝰ ſil̓is. niſi ꝙ eius ſeueritatē nimiā ⁊ ꝑcitatem quidam crudelitatē ⁊ auariciā interp̄tabant̉. Cepit aūt regnare cumvalente fratre ſuo. Anno dn̄i. ccclxvij. mūdi vero quartimilleſimo.cccxxx. Anno ſequenti terremotū ꝑ orbem facto. mare litus exijt. ⁊ſicilie multarūqꝫ vrbiū. innumerabiles populos oppreſſit. Appolliis laodicenꝰ ep̄us. multimoda religionis noſtre ſcripta ꝯpoſuitdem de illuſtribꝰ viris. Appollinaris laodicenus ſirie ep̄us. patre ꝓbo p̄ſbitero. magis grāmaticis in adoleſcentia operā dedit. ⁊poſtea in ſanctis ſcripturis innumerabilia ſcribens. ſub theodoſioimperatore obijt. Extant eius aduerſus porphirium. xxx. libri quiinter cetera eius opera vel maxime probant̉. ¶ Rufinus. xj. li. Appollinaris laodicenus vir ſane in certis inſtructus. ſed dum cōtentionis vicio nimius agit̉. ⁊ aduerſum omne qd̓ quiſqꝫ ſentit ire obuius delectat̉. iactatione ingenij male fortis hereſim ex ꝯtentionegenerauit. Aſſerens corpus ſine anima a dn̄o fuiſſe ſuſceptuꝫ. Etcum euidentibꝰ euangelij teſtimonijs vrgeret̉ vertit ſe poſt. Et neex toto vinci videret̉. ait eum habuiſſe quidā animā. ſed non ex eaꝑte qua rationalis eſt ſed ex ea ſolū qua viuificat corpus. Ad ſupplementum vero rationalis ꝑtis ip̄m verbum dei fuiſſe. ¶ Actor.Sic ergo appollinaris a fide deuiās hereſim ſui nominis inſtituit.Dicit autē tripartita hiſtoria. ꝑ idem tempus fuiſſe in laodicia duos appollinares. patrē preſbiterū ⁊ filium lectorē. patrem grāmaticum ſilium rethorē. Uideturqꝫ potius pater qͣꝫ filius ep̄us fuiſſe.qui patrem habuit ꝓbum p̄ſbiterū. vt dicit hieronimꝰ. ⁊ hunc dicit beda hereſim introduxiſſe ſcꝫ illuꝫ qui fuit ep̄us laodicie..xlix.De damaſo papa. Hieronnus ī cronicis.¶ Odem anno romane ec-cleſie. xxxv. ep̄us ordinat̉ damaſus. Ex libro pontificum. Hic damaſus natōe hiſpanꝰ. p̄ſedit ānis. xviij.cum eodē ordinatus eſt ſub intentōne vrſinꝰ ⁊ facto ꝯcilio ſacerdotum. qꝛ fortior erat. ⁊ plurima multitudo damaſuꝫ in ſede apoſtolica ꝯſtituerunt. Urſinū aūt ab vrbe roma expulerūt. Eūqꝫ neapolis ep̄m ꝯſtituerūt. Hic damaſus multa corpora ſanctoꝝ reqͥſiuit ⁊ inuenit. quoꝝ tūbas etiā verſibꝰ decorauit. Hic accuſatꝰ incrimine turpis adulterij. facta ſynodo purgatꝰ eſt a. xliiij. ep̄is. quietiā dānauerūt ꝯcordiuꝫ ⁊ calixtū dyacones accuſatores. ⁊ ꝓiecerunt de eccleſia. ¶ Actor. Hūc damaſum ꝯmendat hieronimꝰ inlibro de viris illuſtribꝰ. ⁊ ad ſeinuicē ſcripſerunt epiſtolas. Damaſus ip̄e rogatu hieronimi ſcripſit ad eum hiſtoriā de geſtis romanoꝝ pontificū. Eiuſdē quoqꝫ rogatu inſtituit. dici in eccleſia in fine pſalmoꝝ. Gloria patri ⁊ filio ⁊cͣ. Inſtituit etiā pſalmos die nocteqꝫ ꝑ omnes eccleſias decantari. Sepultꝰ eſt aūt via ardeatina ībaſilica ſua tercō ydus decēbris.De valentie imꝑatore. Hieronimus in cronicis.Ano tercio valentinianivalens frater eius ab eudorio arrianoꝝ ep̄o baptizatꝰnoſtros ꝑſequit̉. ¶ Ex tripartita hiſtoria. Ualentemimperatorē cum catholicus eſſet. vxor ſua fecit arrianū. cuiꝰ ſeditōnis eudorius ꝯſtantinopolitanꝰ ep̄us auctor fuit. Qui cū baptizaret eum iureiurādo alligauit eum. vt in illa ſecta ꝑmaneret. Hic ergo valens exiliauit euſebiū ſamoſatenū. qui nuncium qui ei literasexilij ſui attulerat celauit. ne perimeret̉ a populo. Nocte vero cuꝫvno ſolo famulo egreſſus eſt. plumariū tātūmodo ⁊ codicē ſecumferens. Cuiꝰ in loco ordinato arriano quodā eūnomio. nullꝰ de populo ad eccleſiam veniebat. qd̓ ille videns a ciuitate diſceſſit. poſtquē lucius ibi ordinatus eſt. Quo tranſeūte aliquādo cōtigit adoleſcentes pilaludentes ibi eſſe. Cunqꝫ eoꝝ pila forte ꝑ pedes aſiniep̄i tranſiret. pueri eiulantes accendūt ignem. ⁊ pilam ꝑ mediū iactantes. quaſi fedataꝫ expiauerūt. Eius aūt. vij. thomos in

epiſtolam ad romanos ſcripſit. Pelagiꝰ laodicenus ep̄us que valens exiliauit. Primo nuptiaꝝ die ſponſe ſue ꝑſuaſit vt puritateꝫp̄poneret voluptati. Eo tꝑe erat agellius nouacianoruꝫ ep̄us quiſemꝑ vna tunica vtebat̉. ⁊ excalciatus ambulabat. ¶ Amphilochius in geſtis beati baſilij. Arriani etiam obtinuerūt a valente imperatore vt eijceret xp̄ianos ab eccleſia nicee ciuitatis ⁊ illaꝫ dareteis. Ad quē vir ſanctus baſilius veniens. locutꝰ eſt ꝓ xp̄ianis. Demoſtenes epularū imperatoris p̄fectus cuꝫ patrocineret̉ hereticisloquēs blaſphemiā. fecit barbariſmū. De quo ait ſanctus. Uidimus ⁊ demoſtenē ſine literis adhuc in hoc inſiſtenti. tuū eſt inquitde pulmētarijs cogitare ⁊ non diuina dogmata decoquere. qͥ moxꝯfuſus obticuit. Ualens autē ait baſilio. Uade ⁊ iudica inter eoēſed nō ẜm immoderatū amorem populi tui. quia nō decet. Cui ſāctus. Si iudicium meū rep̄henderis me etiā exilia ⁊ catholicos exce. Tunc abijt ad arrianos ⁊ ait. Uenite vos ⁊ catholici. ⁊ clauſam eccleſiaꝫ vtriqꝫ ſignate. Et poſt tres dies. ſi orationibꝰ veſtrisaperitur. veſtra ſit. ſin auteꝫ ⁊ nos idem faciemꝰ vna nocte. ꝙ ſi nōaperiatur nobis. recipite eaꝫ. Qd̓ ⁊ factū eſt. ⁊ aꝑta eſt vltro xp̄ianis. Nam facta oratōne ꝯtriti ſunt vectes ⁊ ceciderunt claues cuꝫpeſſulo. ⁊ ſub vento vehementi porte appulſe fuerunt parietibꝰ. p̄cinente ergo baſilio. Tollite portas ⁊cͣ. intrauerunt eccleſiam. Obhoc etiā multi arriani viſo miraculo ꝯuerſi ſunt ad fidem catholicam. ¶ Hieronimus. Anno p̄notato ſcꝫ valentiniani tercio. gratianus filius eius. ambianis factus eſt imperator. Tanta cōſtantinopoli orta eſt tempeſtas. vt mire magnitudinis decidēs grandonōnullos hominum interfecerat. Apud attrabatas lana ē celo pluuie mixta defluxit. Hilarius ep̄us pictauenſis obijt.De obitu ſancti hilarij ⁊ eius miraculis.Oſt multa igitur et magna miracula ſanctus hilarius infirmatus. cum obitundem ciuitatis preſbiterum quē maxime diligebat. Cūqꝫ imminēteſuū īminere ꝯgnoſceret. fecit ad ſe venirę leoninū eiuſnocte eum exire ⁊ ſi quid foris audiret nūciare iuſſiſſet. ⁊ ipſe vocestumultuantis populi ciuitatis ſe audiſſe reuertens expoſuit ¶ Etcum iuxta eum vigilaret. finem eius expectans. media nocte iubet̉exire. ⁊ quid audire poſſit iacenti referret. Qui dum ſe audiſſe nirenūciat. mox nimia claritas quā etiam preſbiter ſufferre nō poterat intrauit ad eum. ⁊ ſic paulatim recedente lumine. migrauit addominū. Duo aūt negociatores aliquādo cum ad eiuſdem ſanctibaſilicā occurriſſent. habentes formā cere quaſi ſocialiter in cōmune. vnus alterū allocutus eſt. vt eam tanto confeſſori offerrent. ſedincaſſum ſua verba in animo ſui ſocij nolentis expendit. Ip̄e tamēcum eodē collega ſuo in oratōne ꝓſternit̉. cerāqꝫ illam ante ſepulcri cancellos exponit. moxqꝫ ad omnē equalitatem ſpecies ip̄iꝰ cere ſe diuiſit. ⁊ ꝑte illius fidelis oblatoris accepta. pars altera vidētibus plurimis. voluendo vſqꝫ ad alios cancellos nutu diuino cūomni ꝯtumelia eſt repulſa. quaſi ſanctus nollet inuadere. qd̓ alterilli deuotus non obtulit. Tunc ille ꝯfuſus ingemuit ⁊ fleuit. maioraqꝫ poſtea obtulit. Quidam puer dum ad ſepem obdormiſſet.iacens ore aperto. ingreſſuꝫ in ſe ſerpēti parauit. Quo ꝯperto parentes eius ſtatuerunt eum ſecum ire ad baſilicam ſancti hilarij. īdines inſulam poſt ſerpentium exterminationem extructam. Etquia nullꝰ vt fertur poteſt ibi viuere ſerpens. timebat forte ne puero inſulam ingreſſo. coluber in eius ventre moreretur. Sed hoc inſancti pietate conſtituentes. feſtinanter ad locum percurrunt. intranteſqꝫ mox ſe pauimento eccleſie proſternunt deum ⁊ ſanctumhilarium pro ſalutē pueri gementes depoſcunt. Tunc ore pueri euomitur immo quaſi iuſſus coluber progreditur. progreſſuſqꝫ veneno ſtatim coram omnibus effuſo qui aderant moritur. ¶ Hieronimus. Anno ſequenti nicea que ante ſepe corruerat terremo.tu funditus eſt euerſa. Anno ſequenti athanaricus rex gothorumin xp̄ianos perſecutione cōmota plurimos interfecit. ⁊ de proprijſedibus in romanum ſolum expulit. Anno ſequenti euſebius vercellenſis ep̄us moritur.De ſancto euſebio vercellenſi..lij.Ex geſtis eius.Ic euſebius olim tēporiIus diocleciani ⁊ maximiani adhuc cathecuminꝰ. cuiparentibus romam venit et ab euſebio papa nomen etbaptiſmum ſuſcepit. Papa vero euſebius inſtructus eſt ab angelo anteqͣꝫ eum baptizaret. Qualis et quantus vir exiſteret. ⁊ quonomine vocitaretur. In ipſo eius baptiſmo manus angelice viſeſunt. que eum de ſacrofonte leuauerunt. Uirgo ſemper manſit.nullamqꝫ feminam poſt baptiſmum nec etiam matrem oſculando tetigit. non deſpiciendo naturam ſed culpam refugiendo. Cuꝫenim quedam matrona nobilis eius pulcritudine capta clam vellet eius adire cubiculum. tota nocte plateas vrbis circūiuit. et ad