.XV.

autem populo feſtiuitatē agente vſqꝫ ad finemuatuor dieꝝ omnibuſqꝫ in eccleſiaegatis. Ecce libaniꝰ iulianfuga vſusvenit in ciuitatē. ⁊ audiensleſia. eo aduenit annūcians impiam motyrāni.iꝫ ſecus eufraten fluuiū eſſet. ⁊ relicta nocte.exocuſtebant euꝫlenit quidam ignotus miles cūs ſuis ⁊cea. qui valido ⁊terribili impetu ꝑfodit eum. Et ſubito aſcendens nuſqͣꝫ cōparuit.Ille vero miſerrimꝰ diram atqꝫ horribilem vociferationē emittēs.cum blaſphemo clamore expirauit. Narrauit etiā ⁊ ꝑ ordinem viſionē quā ipſe ī iā dicta nocte viderat. ꝓcidēſqꝫ genibꝰ baſilij. poſtulabat baptizari. qd̓ ꝯſecutus ꝯtectalis factus eſt baſilij. Craſtina die p̄cepit baſilius omnes reciꝑe ſuam pecuniam. Qui omnesdixerūt vna voce. ſi mortali imperatori hec tribuere voluimus. vtnō deſolaret̉ noſtrā ciuitatem multo magis xp̄o īmortali imperatori oportet ea offerri qui a tanto interitu nos redemit. ecce in manibus tuis ſunt omnia. ſicut tibi deus iuſſerit age. Qui admiratuseoꝝ magnanimitatē. terciam etiam ꝑtem nolentibꝰ tribuit. ⁊ de reliquo om̄e p̄ſbiteriū ornauit cū ciborio. ⁊ altare auro puro ⁊ gēmispcioſis decorauit ¶ Hieronimꝰ in cronicis. Iulianus in ꝑſas ꝓfectus noſtroꝝ poſt victoriam dijs ſanguinē vouerat. vbi quodāſimulato ꝑ fugā ad deſerta ꝑductus. cum fame ⁊ ſiti apoſtata ꝑdidiſſet exercitū. ⁊ incōſultus a ſuoꝝ erraret agminibꝰ. Ab obuio foruite cōto ilia ꝑfoſſus interijt. anno etatis ſue. xl. ¶ Hute hoſtiūgo floriacēſis vbi ſupra. Duꝫ aūt moreret̉ cepit xp̄m deū blaſphemare dicens. Uiciſti galilee viciſti. atqꝫ in his vocibꝰ miſer expiraocrates. Apud carras ciuitatē inuenuit. anno īta eſt in teiſcens occulte ſacrificauerat) mulier a caenſa exas habens manus ⁊ vterū apertū. in cuiꝰ iecoriaꝫ inſpexerat. In anthiochia vero reperte ſunt inres arce. humanis capitibꝰ plene. ⁊ innumera in puteismortuoꝝ. in qua vrbe cū nūciata eſſet mors eiuspublicā feſtiuitatē celebrarūt. dicentes in theatris cū exultatione.īme fatue vatū. vbi ſunt vaticinia tua vicit deꝰ ⁊ xp̄c eiꝰ¶ De adriano pſeudo diſcipulo ⁊ peregrinatione ſancti hilarioeſtis eius..xlvOrro adrianꝰ ſancti hilarionis diſcipulus. de paleſtina ſuꝑuenit. dicens iulianūocciſum. eūqꝫ reuerti debere ad monaſteriū ſuū. Qd̓ ildiens deteſtatꝰ eſt. Adrianus aūt infelix volens paleſtinā reuerti. ⁊ priſtinā ſub nomine magiſtri gloriā querens. multas ei iniurias fecit. Et poſt aliquātuꝫ tꝑis morbo regio ꝯputruit. Habensigit̉ ſenexnanū ſecū. aſcēdit claſſem que ſiciliā nauigabat. CūqꝫliiFfto eicodice quē manu ſua adoleſcēs ſcripſerat dare nauneret. ⁊ in medio ferme adrianan cleri filius arreptꝰ a demonē q̄are cepit. Hilarion ſerue dei. cur nobis ꝑ te etiā in pelaps eſſe nō licet. Da mihi ſpaciū vt ad terram veniā. Cui illemeus concedit tibi vt maneas mane. ſi aūt ille te eijcitiidiam facias homini peccatori ⁊ mendico. hoc dicebat. ne qui in naui erant. cū ad terras ꝑueniſſent ꝑderent euꝫ. Necmulto poſt purgatus eſt puer patre ⁊ ceteris fidem dantibꝰ. nulliſe ſuꝑ eius nomine locuturos. Ingreſſus aūt pathmū ꝓmuntorium ſicilie. obtulit nauclero euangeliuꝫ. ꝓ ſubiectōne ſua ⁊ zanani.Qui noluit acciꝑe. maxime cuꝫ videret eos p̄ter codicem ⁊ veſtesnihil habere. Seutarius aūt quidam dū in baſilica beati petri rōme torqueret̉. ꝓclamauit in eo demō. ante paucos dies ingreſſuseſt hilarion in ſiciliā ſeruus xp̄i. ⁊ putat ſe eſſe ſecretū. Ego vadam⁊ ꝑlū ſtarqꝫ cū ſeruulis ſuis. aſcenſa naui in portum pathilſus eſt. ⁊ deducēte ſe demone. ante tuguriū ſenis ꝓſtracuratus eſt. Hoc quoqꝫ ſignoꝝ eius initiū in ſicilia. innumeraeinceps ad eum egrotantiū multitudinē ⁊ religioſoruꝫluxit. Interea yſicius eius diſcipulus toto ſenem orbequerebat. littora luſtrans. deſerta penetrans. Cūqꝫ poſt trienniumeum inueniſſet. ⁊ ad eius genua ꝓuolutus. plantas lacrimis rigaſſet audiuit a zanano nō poſſe ſenem in illis regionibꝰ habitare. ſedvelle ad barbaras quaſdā nationes ꝑgere. vbi nomē eius ⁊ ſermoeſſet ignotus. Duxit ergo eum ad epidaurum dalmacie oppiduꝫ.vbi paucitebꝰ in vicino agello manſitans non potuit abſcondi.cō em̄ ex his quos boas vocāt (eo ꝙ tam grandes ſint vt bolebant) omnē late ꝓuinciā vaſtabat. nec ſolū armens. ſed ⁊ agricolas ⁊ paſtores tractu ſeui ſpiritus abſorcui cuꝫ piram p̄parari iuſſiſſet. ⁊ oratione ad xp̄m miſſa euoin ſtrirum ſcandere p̄cipiſſet. ignem ſuppoſuit cūctaebe ſpectante. immanē beſtiam ꝯcremauit. Unde eſtuans qͦſe perteret quid faceret. aliam parabat fugam et ſolitarias terrasmenluſtrans merebat. ꝙ tacente de ſe lingua miracula loqueſetur. Ea tempeſtate terremotu totius orbis. qui poſt iuliani mortem aidit. maria terminosreſſa ſunt. ⁊ quaſi deus rurſumdiiuulum minaret̉ vel in antiquū chaos redirent omnia. naues ad

prerupta delate montiū pependerūt. Qd̓ cum viderent epidauritani nō ferentes vt frementilfunditus ſubrueretur. egreſſi ſunt ad ſenem. ⁊ſi adficiſcentes. poſuerunt eū in litore. Qui cum tria cruinxiſſet in ſabulo. manuſqꝫ contra tenderet. incredibile dictū eſt. in quāta latitudine intumeſcens mare ante eum ſteterit. Acuaſi ad obiu fremens. ⁊cem indignans. paulatim in ſe relapſum ſit. Mirabat̉ omnis ciuitas. ⁊ magnitudo ſigni ſaluationis quoqꝫ ꝑcrebuerat.īmatione vite eiuſdem..xlvj.Uod intelligens ſenex inbreui lembo clam nocte fugit. ⁊ inuēta poſt biduū oneraria naui ꝑrexit ciprum. ⁊ pirate derelicta claſſe in litore que nō antēna ſed conto gubernat̉. duobꝰ aut ꝑuis mioparonibus occurrerunt. Denuo hincinde fluctus vertente remige. omnes qui erant in naui ceperūt treꝑidare. flere. ꝑcurrere. contos parare dicētes ſeni piratas adeſſe. Qd̓ ille ꝓcul intuens ſubriſit ⁊ aitModice fidei quare trepidaſtis. Nūquid plures ſūt hi qͣꝫ exercitus pharaonis? Cūqꝫ roſtris ſpūmantibꝰ hoſtiles carine īminerētſtetit in ora nauis. ⁊ porrecta manu cōtra venientes. Hucuſqꝫ aitveniſſe ſufficiat. ſtatimqꝫ reſiluerunt nauicule ⁊ mirabantur piratedum multo velocius qͣꝫ venerant ad litus ferebant̉. Itaqꝫ ꝓperocurſu inter cicladas nauigans hincinde acclamantiū de vrbibus ⁊vicis ⁊ ad litora ꝯcurrentiū immūdoꝝ etiam ſpirituū voces audiebant. Ingreſſus ergo vrbem cipri paphum nec ibi latere potuit.Clamantibꝰ ꝑ totam inſulā illam immūdis ſpiritibꝰ. hilarionē ſeruum xp̄i veniſſe. ⁊ ad eum debere ſe ꝓperare. Cūqꝫ vellet iterū adegiptum nauigare ſcꝫ ad loca bucolica. eo ꝙ nullus ibi xp̄ianoruꝫeſſet ſed barbara ⁊ ferox natio. yſichius ſuaſit vt ad magis ſecretiorem locum in ip̄a inſula cōſcenderet. Quē cum diu luſtrans omnia reperiſſet. duxit eū. xij. milibꝰ a mari procul inter ſecretos aſperoſqꝫ montes. ⁊ quo vix reptando manibꝰ genibuſqꝫ poſſet aſcendi. Qui introgreſſus vidit locū remotum arboribuſqꝫ circūdatuꝫhabentē aquas de ſuꝑcilio montis. ortūqꝫ ꝑamenuꝫ. Sed ⁊ antiquiſſimi templi ruinā iuxta. ex quo vt ip̄e ⁊ diſcipuli eius referebāttam innumerabiliū ꝑ diem ⁊ noctē demonū voces reſonabant. vtexercitū crederes. Quo ille valde delectatus habitauit ibi ꝑ ānosquinqꝫ. Anno aūt etatis ſue. lxxx. egrotans cuꝫ iam modicus calorteperet in pectore. nec̄ p̄ter ſenſum viui hominis quicqͣꝫ ſuꝑeſſetapertis oculis loquebat̉. Egredere anima quid times. egrede̓ qͥddubitas. lxx. ꝓpe annis xp̄o ſeruiſti ⁊ mortem times. In hec verbaſpiritum exalauit. Cuiꝰ rei nūcium cum audiſſet paleſtine ſanctusvir yſichius ꝑrexit ciprum. ⁊ ſimulans ſe velle in eodem ortulo habitare cū ingenti vite ſue periculo. corpus eius furatus eſt. Sancta vero femina conſtantia cuiꝰ generum ⁊ filiam vnctione olei demorte liberauit. ⁊ que ꝑuigiles in eius ſepulcro noctes ducere ſolita erat ꝑlato ad ſe nuncio. ꝙ corpuſculum ſancti hilarionis paleſtine eſſet. ſtatim examinata eſt. veram in ſerui dei morte dilectionem ꝯprobans.De imꝑio iouiani. Ex tripartita hiſtoria li. vij. .xlvij.Oſt iuliani necem iouianus imperauit menſibꝰ. viij. Hic erat vir fortis ⁊ nobilis ⁊ in illo tempore millenarius. quo iulianus electionēmilitibus ſuis lege ꝓpoſuit. vt aūt ſacrificarent aūt militie cederent. Qui magis elegit militie cingulum amittere qͣꝫ impij imperatoris p̄ceptionibus obedire. Hunc tamen iulianus ad bellum ꝓficiſcens. propter belli neceſſitatem inter viros militares habebat.Qui cum violenter poſt iuliani necem a militibꝰ ad imperium traheretur. Dixit nō ſe velle paganis hominibꝰ imperare cū ip̄e xp̄ianus exiſteret. Cūqꝫ vox omniū ei ꝯmuniter vclamaſſet. dicentiuꝫſe quoqꝫ xp̄ianos eſſe. ſuſcepit imperium. ¶ Sozomenus. Iouianus imperator ſcripſit ſcd̓o prefecto p̄torianam legem. vt capitaliſententia plecterentur qui ſacram virginem nuptiali thoro violare preſumerent. vel imꝑudico aſpectu reſpicerent. ne dicam arripere forte temptarent. ¶ Rufinus in. xj. li. hiſtorie eccleſiaſtice. Moxvt iouianus electus eſt. affuit ei diuina clementia contra omnē ſpēCum clauſi vndeqꝫ hoſtibus tenerent̉. nec euadendi facultas vllaſuppeterēt. Subito miſſos a barbaris oratores vident pacēqꝫ depoſcere. exercitui quoqꝫ media conſumpto. cibos ceteraqꝫ neceſſaria in mercimonijs polliceri. Itaqꝫ in. xxix. annos pace compoſitaad romanum regreſſus eſt ſolum lapſuqꝫ predeceſſoris admonitꝰhonorificijs ⁊ officioſiſſimis litteris athanaſiuꝫ requirit. A quo formam fidei ⁊ eccleſiarum diſponendarum ſuſcepit modū. ¶ Hugo vbi ſupra. Iouianus igitur factus imperator cogitabat̉ de cōmuni ſalute. ⁊ quomodo poſſet de medio hoſtium exercitum illeſum deducere. Sed cum ⁊ locorum iniquitate captus ⁊ hoſtibuscircūſeptus. nullam euadendi facultatem ꝓſpiceret. pepegit fedꝰcum ſapore rege. ⁊ niſibim oppiduꝫ partemqꝫ ſuperioris meſopo-