.XI.

pre dei cōcitatus. cū aſſiſteret tribunali nuticarus acceptuſqꝫ.ilam qͥd aīmo gereret fibus hortabat̉. ita vt omnibꝰ ꝗ aſtaleret. Cunqꝫ id ppl̓i niſſent. indnātes maxime ꝓ his qui qd̓euocabāt. Clamabāt adu̓pͥus negauerāt reciſſus a p̄ſide īſum alexandruꝫ hocIttſe eſtlibera ꝓfeſſioneui. ⁊ qͣs eſſet int̓romediūteſtatē cōtinuo p̄parandū beſtijs cōdēnauit. Et poſtera dieſimul cū attalo ꝓducit. quē cōtra p̄ceptū ceſaris gratificari ppl̓isvolens etiā ipſum beſtijs tradi iuſſit. Sꝫ cū feraꝝ nulla ſanctorūcorꝑa ꝯtigiſſet. omnibꝰ eos verbeꝝ ceterarumqꝫ penaꝝ ſupplicijscruciatos. ad vltimū in cōſpectu ppl̓i in medio arene iugulari iubꝫbeato alexandro in omnibꝰ quas ꝑpeſſus eſt penis. ne vnū quidēꝓferente ẜmonē. ſed ab initio vſqꝫ ad fineꝫ intra ſemetip̄m ſemꝑcū deo loquēte ⁊ in laudibꝰ ⁊ p̄cibꝰ ꝑmanēte. Attalus ꝟo cū prunis ſubteriectis in ſella ferrea torreret̉. Cunqꝫ nidor aduſte carnisad nares ⁊ ora inſpectantis populi ꝑferret̉. voce magnā exclamatad plebē. Ecce hoc eſt hoīes comede̓ qd̓ vos facitis. Quid a nobis velucultū facinꝰ q̄ritis. qd̓ vos aꝑta luce cōmittitis. Nosem̄ neqꝫ comedimꝰ hoīes neqꝫ aliud ꝗd mali egimus. Et cum interraret̉ qd̓ nomen habet deus. rn̄dit. Qui plures ſunt nomidiſcernunt̉. qui vnus eſt. nō indiget noīe.o ſanctoꝝ pontici ⁊ blandine.Oſt nouiſſimo ianuariidie blandina rurſum inducit̉ cum pontico annoꝝ fereaſtare. ꝙ magis ceteroꝝ vidētes ſupplicia terrerent̉. Statuunt̉ gͦxv. puero. Quiqꝫ ⁊ impiorū cruciatibꝰ iuſſi ſunt ſemꝑin medio ⁊ iubent̓ iurare ꝑ deos. Illi vero ecōtrario nullos eſſe aīebant iſtoquos iurare cogerent̉. Cunqꝫ alijs qͣꝫ plurimis ꝟbisexprobrarēt gentiū deos inſanire magis ī eos cepit ppl̓i ml̓titudoneqꝫ tenerā pueri etatē. neqꝫ ſexū femine miſerātes. ſꝫ ꝑ omnia tormentoꝝ genera quaſi qͦdam eos circulo ꝑagentes. nihil deeſſe penis p̄bant̉ qd̓ crudelitas inueniſſet. Tūc ponticus maximū patientie robur mat̓na exhortatione ſuſcipiēs. ⁊ ꝑſeuerās in ꝯfeſſione vere fidei impollutū ſpm̄ reddidit. Beata ꝟo blandina vltimaoīm velut oīm nobilis mat̓. p̄miſſos ad martirij coronā filios. inſequi iam ſecura feſtinat. exultans ⁊ ouans velut ad thalamū ſponſiinuitata ⁊ ad nuptiale ꝯuiuiū. Ex quo fiebat vt in verberibꝰ tripudiaret. ⁊ craticulis exuſta gauderet. ac tāhilaris videret̉ ⁊ leta qͣſiinter dapes regias accubaret. Poſt hͦ ad beſtias traditur. ſed abhis intacdurat. Inde etiā aliud excogitat̉ crudelitatis genusvt rheti cōſtricta obijceret̉ thauro ferocit̓ inſtigato. A quo cū fuiſſet innumeris ictibꝰ laceſſita. ⁊ toto arene ambitu iactata. nihil penitus ledit̉. ſed ꝑmanebat leto vt ſemꝑ vultū mente cōſtanti. ſpeip̄a ⁊ aīmi p̄ſumptōe cū xp̄o colloquēs. ad vltimū iugulari gladioiubet̉. ſtupētibꝰ etiā impijs ⁊ dicentibꝰ. ꝙ nunqͣꝫ fuerit femia quetanta ac talia ferre potuiſſet.De nimia ſeuicia gentiliuꝫ in xp̄ianos..cij.Ed nec ſic quidem ſacietatem aliquā capere crudelitas quiuit. Antiqui eteniꝫſerpētis virulentia cōcitati feri ac barbari mores manſueſcere neſciebāt. Ex ipſa quippe ſanctoꝝ patiētia. ſeuioris ꝯtentionis rabies accendebat̉. ⁊ velut pudore qͦdam fatigabat̉. Igit̉inaudito ſeuicie genere. eoꝝ qui necabant̉ in carcere corꝑa canibꝰiubebant̉ exponi. adhibita ſimul cuſtodia die noctuqꝫ. ne qͥs collectas reliquias humanitatis intuitu traderet ſepulture. Sꝫ ſi qͥdforte vel beſtijs vel igni reliquū ex martirū corꝑibꝰ fuerat. ipſa cuꝫtruncispita punitoꝝ inſepulta ꝑ cuſtodias militum ſeruabant̉. ⁊ querebat̉ ſi quid vltra poſſit humana crudelitas etiam iniiam vite huiꝰ limen exceſſerāt. Exultabāt tn̄ gentiles maeosgnificātes ſimulacra ſua. Quoꝝ virtute datā in illos vindictā dicebant. Itaqꝫ attente ⁊ ſolicite curabāt ne daret̉ extremis oſſibusPoſt aliquot aūt dies cū nullam ſepeliendi gr̄am p̄ſtitiſſent. incenſa oſſa martiꝝ ⁊ in fauillam redacta. cum reliquo terrepulue̓ in rhodanū fluuiū diſperſere ne vſqͣꝫ eoꝝ reliquie reſiderētQuaſi ꝟo hec agentes deū vincerēt. ⁊ ſicut dicebant ſpem eis ꝑhoc reſurrectionis adimerēt. Sperantes em̄ aiebant de ſepulcrisqn̄qꝫ ſe eſſe reſurrecturos. idcirco noua neſcio qua ꝑſuadente ſibiſuꝑſtitione. leti ſe tormētis mortiqꝫ ſubijciūt. Nūc videamus ſi reſurgēt. ⁊ ſi poteſt eis adeſſe deus eoꝝ ⁊ eriꝑe eos de manibꝰ noſtrꝭCanta em̄ erat ī eis humilitas vt cū rebus ipſis eēt martires. nominis tn̄ iactantiā fugerēt. Apud gentiles ꝟo cū omni fiducia ſubſiſtebant. nobilitatē anime ꝑ ꝯtemptū iniurie ⁊ ſupplicioꝝ patientiam demonſtrātes. Erant gͦ inter frēs humiles. inter ꝑſecutoreselati. Suis mites. aduerſarijs terribiles. chriſto ſubiecti. dyaboio erecti. Humiliabāt ſe ſub potētiſſima manu dei. ꝑ quē nūc ſulimiꝰ exaltati ſunt.Paſſio ſancte felicitatis cū ſeptem filijs ſuis.ciij.

Ex geſtis ſeptem fratruꝫ.Emporibus antonini imperatoris felicitas illuſtris femina cū ſeptem filijs ſuisxp̄ianiſſimis tenta eſt. que in viduitate ꝑmanēs. deo ſuam fouerat caſtitatē. Et die noctuqꝫ orationi vacas. magnā de ſeedificatōnem caſtis mentibꝰ dabat. Hāc itaqꝫ pōtifices templorum accuſauerūt apud auguſtū dicentes. Contra ſalutem noſtrāhec mulier vidua cū filijs ſuis dijs noſtris inſultat. Que ſi nō venerata fuerit deos. ſciat veſtra pietas eos ſic iraſci. vt penitꝰ placari nō poſſint. Tūc imꝑator iniunxit p̄fecto vrbis publio. vt eā cōpelleret cū filijs deoꝝ ſuoꝝ iras ſacrificijs mitigare. Publius itaqꝫ iuſſit eam pͥuatim adduci ⁊ blando colloquio ad ſacrificiū eamꝓuocans minabat̉ penaꝝ interitū. Cui felicitas dixit. Nec blandimētis tuis reſolui potero. nec terroribꝰ tuis frangi. Habeo em̄ſpūmſanctū. qui me non ꝑmittet a dyabolo vinci. Et ideo ſecuraſum ꝙ te viua ſuꝑabo. Et ſi interfecta fuero. melius te vincā occiſa. Publius dixit. Miſera ſi tibi ſuaue eſt mori. vel filios tuos facviuere. Felicitas rn̄dit. Uiuent filij mei ſi nō ſacrificauerint ydol̓.Si ꝟo tātū ſcelus admiſerint. ineternū ibunt incendiū. Alia itaqꝫdie ſedens in foro martis iuſſit eam adduci cū filijs ſuis cui ⁊ dixitMiſerere filijs tuis iuuenibꝰ bonis ⁊ flore pͥme iuuētutis florentibus. Reſpondit felicitas. Miſericordia tua impietas eſt ⁊ exhortatio tua crudelitas. Et cōuerſa ad filios ſuos dixit. Uidete filijcelum ⁊ ſurſum aſpicite. Ibi vos expectat xp̄us cum ſanctis ſuis.Pugnate ꝓ animabꝰ veſtris. ⁊ fideles vos exhibete in amore xp̄iAudiens hec publius. iuſſit eā alapis cedi dicens. Auſa es p̄ſenteme iſta monita dare. vt dn̄oꝝ noſtrorum ſtatuta ꝯtemnāt. Tuncvocat pͥmuꝫ filiū eius noīe ianuariū. ⁊ infinita illi ꝓmittebat bonap̄ſentia. ⁊ mala ꝟberum cōminatus eſt ſi ſacrificare ydolis ꝯtempſiſſet. Ianuarius rn̄dit. Stulta ſuades. Nam ſapīa dn̄i me conſeruat. ⁊ faciet me omnia hec ſuꝑare. Statim iuſſit eum iudex virgis cedi. ⁊ in carcerē recipi. Scd̓m ꝟo filium eius felicem adduci.Tercio quoqꝫ terciū noīe philippuꝫ. Quarto ſiluanum. Quintoalexandꝝ. Sexto vitalem. Septimo marcialē. Sicqꝫ ſingulis ſingillatim int̓rogatis ac ſinguloꝝ auditis fidelibꝰ reſponſis. oīa eoꝝgeſta ſcripta ꝑ ordineꝫ antonino ingeſſit. Qui miſit eos ꝑ variosiudices. vt varijs ſupplicijs laniarent̉. Ex quibꝰ iudex vnus frēmpͥmum plumbatis occidit. Alter ſcd̓m ⁊ tercium fuſtibꝰ mactauit.Alius quartū p̄cipitio interemit. alter qͥntuꝫ ⁊ ſextum ac ſeptimūcapitalē ſnīam ſubire fecit. Matrē quoqꝫ eaꝝ capite trūcari iuſſitEt ſic eos varijs ſupplicijs interemit.ſſio ſancti ponciani. Ex geſtis eius.ciiij.Aſſus eſt etiā ſanctꝰ poncianus in ciuitate ſpoletina ſub iudice fabiano. qͥ ab antonino imꝑatore illuc directꝰ. ei ſibi pn̄tato ait. Quisvocaris. Qui reſpondit. Qd̓ a ꝑentibꝰ meis mihi nomen impoſitum eſt poncianꝰ vocor. maius aut nomen xp̄ianus. Cunqꝫ fabianus ei ſuadere niteret̉ vt dijs ſacrificaret. ⁊ ille nullatenꝰ acqͥeſcetſed eum potius dure increparet iuſſit eū ſpoliari ⁊ virgis cedi donec ſanguis eius vt fluuius in t̓ra manaret. Inde p̄paratis carbonibꝰ. duo iudicia ꝓpoſuit ei dicēs. Aut thura in carbonibꝰ iſtis pone. aut nudis pedibꝰ ſuꝑ eos ambula. Qui ſignū crucis ſibi ī fronte faciens. ſuꝑ carbones nudis pedibꝰ ambulare cepit dicēs. Ecceego in noīe chriſti ambulo ſuꝑ carbones. tu mitte ſi potes in noīeiouis tui manū tuam in aquā calidam ⁊ liberet te. Tūc iratus iudex iuſſit eculeum p̄parari. ⁊ vncinos ferre os fieri eūqꝫ ibi ſuſpendi. Quibꝰ factis mniſtri deficiētes clamabāt. Ue nobis. qꝛ magistorq̄mur qͣꝫ iſte deteſtabilis. Manus noſtre defecerūt ⁊ vucini fracti ſunt. Tuc iudex iuſſit eū in īmo carceris claudi. ⁊ poſt hoc ī amphiteatro duci. duoſqꝫ diros leones ad eū cōminuēdum dimitti.Sꝫ dū ille or̄oeꝫ cōpleſſꝫ leōes cū rugitu veniētes. vt vider̄t eū itamāſueti facti ſūt. vt inclinātes capita ſua adorarēt eū. Qd̓ vidēsoīsnauit. Magnꝰ eſt deus xp̄ianoꝝ. Dimittat̉ ſct̄usus expianꝰ vidēs ſeditionē in ppl̓o fieri. iuſſit eū iteꝝ in carcedei. Irem trudi vbi angelica viſitatōe meruit ꝯfortari. poſtqͣꝫ plūbo feruētfuſus tanladio ꝑcuſſus eſt. xiiij. kl̓. februarij.cv.ancti flocelli pueri.Ex geſtis eiꝰ.Emporibus quoqꝫ antonini paſſus ē ſct̄us puer flocellꝰ ſb̓ valeriano p̄ſide. nācū xp̄ianos ī fide ꝯfortaret dicēs nolite time̓ eos qͥ occidūt corpꝰ ⁊cͣ. tentꝰ a p̄ſide iuſſꝰ ē in eculeo ſuſpēdi. ⁊ vehemēt̓ flagellari. deinde ī carcerē cū leone deuorādꝰ mitti. ſꝫ illo orāte leo cecidit ⁊ mortuꝰ ē. Apparuer̄tqꝫ ibi cādelebra ſeptē lucidiſſīa cū odore incēſi. ⁊ eſca dn̄i refectꝰ ē. Audiēitate qͥ hēbat filcecū ſurdū ⁊ mutū ītellexit eē apd̓l. ⁊ veniēs ad oſtiā carceris rogauitqꝫ eū cū lacrīs vt ꝓ porarꝫ. qͥ ait. Crede ī eū ī quē