xp̄iani credunt ⁊ ſanabit̉. Tunc ille ſe credere ꝯfeſſus eſt ⁊ oranteflocello puer ſanatus eſt. Apꝑitores aūt a p̄ſide miſſi ad carceremvt viderēt ſi a leone flocellus deuoratus fuiſſet. viderūt lumīaria ⁊leonem mortuū. ⁊ audierūt ſanctū pſallentē. Qd̓ cū renūciaſſentp̄ſidi ait. O flocelle qͣꝫp̄ualent maleficia tua. Et p̄cepit rogū magnum extra ciuitatē fieri. eumqꝫ cremandū duci. Qui cum oraretfacta eſt vox de celo ꝯfortans eum. Properantibꝰ gͦ eis ad ignemſemꝑ ab angelo dextero ſanctus dei ꝓtegebat̉. Et cuꝫ ꝓiectus inmedio ignis iaceret. ilico tempeſtas valida de celo veniens ignemextinxit. ipſumqꝫ angelus illeſuꝫ ab igne liberauit. Poſt hoc vocatus maleficus ī palmis ⁊ lingua eos clauos ꝯfixit. Tandē imꝑatori p̄ſentatus antonino veſtibꝰ ſpoliatꝰ. ⁊ ſtola linea indutꝰ forasin plateam tractus eſt. xv. kl̓. octobris.Paſſio ſancte praxedis virginis..cvj.Ex geſtis eius.Irgo autem venerabilispraxedis habitauit in titulo ſupradicto. afflicta ꝓptertranſitū germane potētiane. ad quā multi nobiles xp̄iani veniebāt. ⁊ ꝯſolabant̉ eam vnacū ſancto pio ep̄o. Ueniebatquoqꝫ ad eā germanus noſter nouatꝰ qui eſt frater noſter in dn̄oet ꝯſolabat̉ eam. ⁊ multos pauꝑes xp̄ianos donis ſuis reficiebat.et miniſtrabat omnibꝰ de facultatibꝰ ſuis ī honorē virginis ſanctepraredis rogans ⁊ petēs ab ea vt orōnibꝰ eius indulgentiā a dn̄omereret̉. Qui etiā nos frequēter cū beatiſſimo pio ep̄o ad altaredn̄i cōmemorabat. Poſt ānū ꝟo ⁊ dies. xxviij. egritudine detentus ipſe nouatus abſens erat a cōſpectu virginis beate praxedis.Pio aūt epiſcopo cogitāte de omnibꝰ xp̄ianis vnacū virgīe praxede requirit̉ nouatꝰ vir dei. Et dū auditū fuiſſet qꝛ egritudine detineret̉. ꝯtriſtati ſumꝰ om̄s. factaqꝫ ꝯſtitutione nocte vnacuꝫ ep̄opio ⁊ virgine dei praxēde ꝑreximꝰ ad eū. Hoc cū audiſſet nouatꝰom̄s .ſ. ſiml̓ ꝯgregatos ad ſe veniſſe gr̄as cepit age̓ deo. qꝛ meruita ſanctis cū deuotione viſitari. omniqꝫ ſua ſubſtātia derelicta. xiij.die tranſiuit fidelis ad dn̄m. Facta aūt ꝑſecutione virgo dei praxedis feruēs ſpūſancto. ml̓tos chriſtianos occultauit in titulo. quēſanctus pius in termīs nouati ꝯſtituerat. ī quo loco ⁊ baptiſteriūꝯſecrauerat. Illic ergo eos occultatos ⁊ cibo paſcebat ⁊ verbo ſpirituſſancti. Tunc diuulgatū eſt. antonino imꝑatori ꝙ ꝯuentus fieret in titulo praxedis. Qui mittēs tenuit multos. Inter quos etiātenuit ſumuntū p̄ſbiterum cū alijs. xxij. quos ſine interrogationegladio puniri p̄cepit in eodē titulo. Quorum corꝑa noctu beatapraxedis collegit. ⁊ ſepeliuit in cimiterio pͥſcille ſub die. vij. kl̓. ianuarij. Tūc afflictione ꝯſtricta beata praxedis ingemuit ⁊ orauit addn̄m vt tranſiret ex hoc mūdo. Cuius orōnes ⁊ lacrime ad dominum hieſum xp̄m ꝑuenerūt. Peractis aūt. xxxiij. diebꝰ poſt necēſupradictoꝝ ſanctorum ⁊ coronā. migrauit ad dn̄m virgo ſanctaxij. kl̓. auguſti. Cuius corpus ego paſtor p̄ſbiter ſepeliui iuxta patrem ſuuꝫ in cimiterio pͥſcille viā ſalaria vbi hodie florent orōnesſanctorum.Paſſio ſanctoꝝ victoris ⁊ corone. Ex geſtis eoꝝ. .cvij.Anctus etiā victor milesA cilicia tēporibꝰ antonini. cū in ꝯſpectu ſebaſtiani ducis xp̄i militē ſe eſſe diceret. ⁊ ydolis ſacrificare renuiſſetiuſſit dux eiꝰ digitos confringi ⁊ neruos eius euelli. quoſqꝫ de cute eius exirent. Illoqꝫ gr̄as agente ⁊ in fide ꝑmanēte. cōmotus iudex iuſſit eum in caminū ardentē mitti. Sꝫ illo orante. ignis eū nontetigit. neqꝫ fumus. Et poſt triduū inuētus eſt viuus. Tunc duxfecit venenū ꝯfici mortifeꝝ. ⁊ dari ei a malefico vt ederet ex eo. Atille māducauit ⁊ nihil mali ſenſit. Tūc maleficus alia peiora venena obtulit. Et cuꝫ ille manducaſſet ⁊ nihil mali ſenſiſſet. maleficusom̄s libros ſuos cōbuſſit. rebuſqꝫ ſuis renūcians in xp̄m credidit.Iterum victor cōmonitus. cū ſacrificare nollet. iudex iuſſit neruosa corꝑe eius euelli. deinde in pudendis eius oleum bulliens mitti.Iteꝝ quoqꝫ illi ſuſpenſo lapides candentes applicari. ⁊ ad lateraeius poni. At ille nihil doloris ſenſit. ſed a deo ꝯfortatus eſt. Iratus ergo iudex iuſſit acetum ⁊ calcem ſimul miſceri. et in eius gutture dari. Poſt hoc oculos eiꝰ euelli. At illo dicēte. noli mihi parcere. ꝑatus ſum omnia tormenta tua tolerare. iuſſit eum capite deorſum ꝑ triduū ſuſpendi. quouſqꝫ ſanguis de naribꝰ eius ſtillaretin terrā. Milites gͦ venerūt poſt triduū vt viderēt ſi adhuc viuerꝫet vidētes eū ceci facti ſunt. ſed ſtatim orāte ſancto martire illuminati ſunt. Qui cū ad ducē rediſſent ⁊ ei oīa intimaſſent. iuſſit eumexcoriari. Tunc vxor cuiuſdā militis noīe corona etatis annoꝝ cūciter. xvj. exclamauit. Beatus es victor ⁊ heata oꝑa tua. ſuſceptūeſt ſacrificium tuū ſicut ſacrificiū abel qd̓ obtuliſti dn̄o in ſinceritates mentis tue. Cū hec ⁊ alia plura loq̄reret̉ addidit. Ecce videoduas coronas de celo veniētes manibꝰ angeloꝝ deferri. Ex quibꝰdabit̉ tibi maior mihi aūt breuior. Sꝫ ⁊ ſi vas infirmū. ſum ſpero

tn̄ in regem xp̄m ꝙ habeam hēditatem cum fortibꝰ. Hec cum audiſſet dux iuſſit eam vocari ad ſe ⁊ ſacrificare. At illa rn̄dit. Egocorona dicor. ⁊ queris coronaꝫ meā ꝑdere. Cūqꝫ nollet acquieſcēiuſſit dux militibꝰ duas palmas adinuicē inclinare. illicqꝫ beatancoronam vtriuſqꝫ ꝑtibꝰ ligari. in ſubito dimitti. Qui vt ſubito dimiſerunt arbores diuiſa eſt beata corona in duas ꝑtes. ſicqꝫ martirium ſuū confident̓ impleuit. Uictori aūt dux caput p̄cidi iuſtQd̓ cum fieret ſanguis ⁊ lacͣ de collo eius exiuit. Multī gͦ miracnla viderunt. multiqꝫ crediderūt.Paſſio ſancti concordij. Ex geſtis eius.Ub antonino quoqꝫ paſſus eſt ſanctus ꝯcordius. Hic rome nobili familia ortus fuit patre cōcordiano. qui eū in ſcpͥturis ſacris exidiuit. ⁊ a fancto pio papa ſubdyaconū ordinari fecit. Hij itaqꝫ .ſ.pater ⁊ filius ieiunijs ⁊ orōnibꝰ atqꝫ elemoſinis iugiter vacaban⁊ a dn̄o petebant vt rabieꝫ imꝑatoris euadere poſſent. Porro filius a patre accepta licentia. ad ſanctū euthicem qui tūc morabatin p̄diolo ſuo via ſalaria ꝑrexit. A qͦ cū magno gaudio ⁊ gratiarūactione ſuſceptus. cū eo ſimul habitauit. Illic ergo cum ieiunijs exorationibꝰ inſiſterēt. multi varijs vexati languoribꝰ ad eos veniebant. Quos illi orantes in noīe domini hieſu xp̄i ſanabāt. Tūc audiens eoꝝ famā torquatꝰ comes tuſcie qui tūc habitabat in ſpoletana ciuitate. mittēs accerſiuit ſct̄m ꝯcordiū ⁊ ait ad eū. Quis vocaris. Ille rn̄dit. Chriſtianꝰ ſum. Dixit ei comes. De noīe tuo requiro nō de xp̄o tuo. Sacrifica dijs immortalibꝰ ⁊ eſto noſter amicus. Ego quoqꝫ dn̄o meo imꝑatori ſuggerā. vt faciat te ſacerdotem deoꝝ. At ille. Tu inquit magis dn̄o hieſu chriſto ſacrifica. vtpoſſis euadere tormēta. Nā ſi nō feceris. tu ⁊ dij tui in eternum.debitis. Tūc comes iuſſit eum mactari fuſtibꝰ. ⁊ in cuſtodia publica claudi. Nocte aūt venit ad eū beatus euthices cū beato arep̄o qui erat amicus comitis ⁊ rogauerūt comitē vt eum ſibi iuberet cōcedere paucis diebꝰ. Qui ꝯceſſit eū beato antimo multidiebꝰ habitauit cū eo. Quē etiā ꝯſecrauit p̄ſbiterum tꝑe opportuno. Et ceperūt ambo orationibꝰ vacare. Poſtea miſit comes ⁊ tulit̓ eū dixitqꝫ ei. Quid tractaſti circa ſalutē tuam. Qui reſpondiSalus mea xp̄us eſt. cui quotidie offero ſacrificiū laudis. Tu ꝟo⁊ dij tui in inferno ardebitis. Tūc iuſſit eū in eculeo ſuſpendi. Illevero alacri vultū glorificabat deū. Dixit ei comes. Sacrifica ioumagno. Cui ille. Nō ſacrificabo inqͥt lapidi ſurdo ⁊ muto qꝛ hieſum xp̄m dn̄m habeo cui ſeruit aīma mea. Iratus comes iuſſitin ima carceris includi. ⁊ in collo ac manibꝰ eius ferrū mitti. nulliqꝫ ad eum ingredi vt fame deficeret. At illo gr̄as agēte deo. angelus dn̄i media nocte apparuit dicēs ei. Noli te timere. qꝛ ego teqſum. ſed virilit̓ age. Poſt tres dies miſit ad eū comes duostes ſuos. vt aūt ſacrificaret aut capitalē ſnīaꝫ ſubiret. Quibꝰ auditis beatus ꝯcordius deo gr̄as agens. ipſumqꝫ glorificās expuitin faciē iouis. Tūc vnus ex eis euaginās gladiū caput eius. amputauit ⁊ in ꝯfeſſione dn̄i ſpūm emiſit. Duo ꝟo clerici ⁊ qͥdaꝫ religſi viri veniētes tulerūt corpus eiꝰ. ⁊ poſuerunt nō longe a ciuitaſpoletana. vbi aque multe emanāt. In qͦ loco p̄cibꝰ beati ꝯcoromartiris p̄ſtante eo ꝓ cuius noīe paſſus ē ceci illuminant̉. inſanāt̉. demones expellunt̉. Huiꝰ natal̓ dies celebrat̉. kl̓. ianuarij.Paſſio ſancti marcelli.Ex geſtis eius.Um vero lugduni ſāctꝰfotinꝰ ep̄us cū alijs. xlviij. ꝯp̄henſus eēt et. l. aīme deūꝯfitentes in vnū carcerē retruſe eēt. Ex his marcellꝰet valerianꝰ nocte ab angelo euocati ꝑiter ac ſoluti. Alter eoruiſequanoꝝ ⁊ alter eduoꝝ ꝓuincias petierūt. Itaqꝫ teſtis dei marxcellus ad ꝓuanū ꝯuiuiū inuitatꝰ. ⁊ huius epulas errore ꝓpharpollutas execratꝰ. ꝯuiuas obiurgādos potius credidit qͣꝫ vitādosEt cū ſe xp̄ianū int̓rogatus fiducialit̓ ꝓdidiſſet. nouis afficiēduꝫcruciatibꝰ ꝓtinus ſeui p̄ſidis decreuit imꝑium. Sic gͦ cū vinculiselatus. in arborē ꝑ diſſidētes ramos in omni corꝑe laqueis impoſitis tenderet̉. ⁊ mēbroꝝ ꝯꝑage diſtricta. extēti artus aſtricti nexibꝰdiſiūgerent̉ vetuſtū ade terreni patris crimē ꝯſumpſit in arbore.Celeſtis chriſti regeneratoris noui gloriam domini imitatus declaruit in ligno. vt dum pomiferum cōtemneret edulium inuictuꝫcrucis ꝓcederet. ad triumphum. Dumqꝫ in ꝓpoſito ſanctus mecellus vicino mortis frigore calore fidei immobilis ꝑduraret. ꝑſecutoris nequiſſimo tractatu cōpetentiꝰ viſum eſt. vt in conſpectu 1ppl̓i allatis ſupplicijs puīret̉. Tūc ait crudeliſſimꝰ p̄ſes. Nomē tuum marcelle ⁊ errorem tuum cōperimus. Sacratiſſimi imperatores noſtri diu talia p̄cepta conſtituerūt. vt qui venerandorum numium principatum. ſaturnum patrem. ac iouem omnipotentemeorumqꝫ filios ac propinquos adorare detrectant. capitę puniantur. Quod ſi non feceris. trucibus ſupplicijs punieris. Sanctusmarcellus rn̄dit. Simulacra iſta q̄ noīas adeo fue rūt mortalia vt