ſunt. Quibus poſt tergum vinctis manibus cum in ipſa paſſionedeum benedixiſſet et ſuppoſito igne flama ingens reluxiſſet viſuꝫeſt miraculum a nobis omnibus quibus ea deus a nobis videreconceſſit. Ex quibus et qͣꝫ plurimi a deo ad hoc reſeruati ſunt. vtannūciarent ceteris q̄ viderūt. Flama etem̄ camere ad modū curuata. ſpecie quaſi velū nauis vento ſinuatū. ſupra corpus martirisſtetit. Qd̓ in medio poſitū nō erat vt caro ardens. ſꝫ tanqͣꝫ ſi argētum aut auꝝ in fornace candeſceret. Tūc ꝓpterea odorem naribꝰhauſimꝰ tanqͣꝫ thuris incēſi vel p̄cioſiſſimi fragrātis vnguēti Advltimū videntes ſcelerū miniſtri igni corpus nō poſſe cōſumi. iuſſerunt ꝓpius accedere cōfectores ⁊ corpꝰ cui ignis ceſſerat mucronetranſfodere. Quo facto tā largo ꝓfuſus eſt ſanguis vt reſtingue̓trogum. Populus aūt miraculi ſtipore attonitꝰ diſceſſit erga electos dei tam inſigni eius fauore ꝑſpecto. Cū eo etiā alij. xij. ex philadelphia veniētes apud ſmirnā martirio coronati ſunt.Paſſio ſanctoꝝ pionij ⁊ iuſtini ⁊ quorūdaꝫ alioꝝ. .xcvij.Nter ceteros aūt qui peridem tp̄us martires extiterunt. famoſiſſimꝰ inibi refert̉quidā pionius noīe. Cuius ꝑ ſingulas int̓rogationesreſponſionū ꝯſtantiā. ⁊ ꝓ fide noſtra ad ppl̓m orōnes. quāqꝫ apd̓iudices interritus ſemꝑ aſtiterit. docēs ⁊ diſputās etiā in ipſis tribunalibꝰ. vſqꝫ his qui ꝑſecutōe titubauerant exhortationibꝰ ſuisad ꝯſurgendū dexterā dederit. ⁊ in carcere poſitꝰ qualit̓ ingreſſisad ſe fratribꝰ aīmos ad tolerantiā martirij roborauerit qͦſue etiaꝫipſe ꝓ martirio ꝑtulerit cruciatus. vt qui ſit clauis affixus ⁊ ardēti rogo ſuꝑpoſitus ⁊ vt in his beatū faceret finē. ſi quis vult plenius ſcire. ex illa que a nobis de antiqͥs martiribꝰ ſcriptura cōpoſitaeſt pleniꝰ diſcet. Poſt hoc etiā alioꝝ apud ꝑgamū aſie vrbē martirū geſta referunt̉. carpi cuiuſdā ⁊ papirij et agotonice optime femine. aliarūqꝫ multaꝝ. que ꝓ beatis ꝯfeſſionibꝰ martirio coronateſunt. Cū quibꝰ ⁊ vir mirabilis de quo ſuꝑius fecimus mentionemiuſtinus. cū ſcd̓o iam librū ꝓ religionis noſtre defenſione ꝯſcriptūtꝑis illius iudicibꝰ obtuliſſet remuneratōeꝫ lingue fidelis ⁊ erudite martirij munus accepit. qͦdam ph̓o creſcēte noīe cane tam ꝓ cōfeſſione qͣꝫ moribꝰ. dolos viro inſidiaſqꝫ tendēte. qm̄ quidem ſepecū eo diſputās auditoribꝰ medijs nō ſolū obtinuerat eū. veꝝ ⁊ vehementiꝰ veritate ſibi ſuffragāte ꝯfuderat. ¶ Hieronimꝰ de illuſtribꝰ viris. Cum gͦ in vrbe roma dyatribas habe̓t ad eūdem cinicum qͥ aduerſuꝫ xp̄ianos blaſphemabat redarguens guloſum etmortis timidū. luxurieqꝫ ⁊ libidinū ſectatorē. ad extremū ſtudio eius ⁊ inſidijs accuſatꝰ ꝙ xp̄ianus eēt. ꝓ xp̄o ſanguinē fudit. ¶ Euſebius li. iiij. Idem quoqꝫ iuſtinus pͥuſqͣꝫ ꝓpriū deſudaret. alioruꝫqui an̄ ſe martires extiterūt deſcribēs agones. et ego inquit ſperome ab aliquo hoꝝ quibꝰ ꝓ veritate obſtiti inſidias eſſe paſſurum.De ꝑſecutione lugdunēſis ⁊ viennēſis eccl̓iaꝝ. xcviij.Hugo vbi ſupraEc quoqꝫ perſecutio duIITriſſima lugdunēſem atꝫ viennēſem vrbes nobiliſſimasgalliaꝝ quas p̄cipiti lapſu rodanus p̄terfluit ſubintrauit. Un̄ fotinus egregiꝰ ep̄us lugdunēſis ⁊ iuſtus viennēſis in eiſdeꝫ vrbibꝰmartirizati ſunt cū multis alijs. ¶ Euſebius li. v. Precipue autēmilites ꝑurgebāt ſanctū noīe quēdā dyaconū viennēſem ⁊ maturum. neophitū quidē ſed ī fide ⁊ patiētia robuſtiſſimū. Sꝫ ⁊ actalum ꝑgameū ciuē qui columna ⁊ fundamentū eccl̓ie noſtre in oībꝰfuit. ⁊ blandinā feminā ꝑ quā xp̄us on̄dit. qꝛ ea q̄ apud hoīes deſpecta ſūt ⁊ in ꝯtēptu habent̉. in magna gl̓ia apd̓ deū ducūt̉. Etqꝛ caritas ea q̄ fragilia ſūt ꝑ naturā ꝑ gr̄am fecit eē firmiſſima. Cūem̄ nos om̄s de ea trepidaremꝰ. ſed et ipſa eius carnalis dn̄a queerat vna ex numero martiruꝫ vereret̉. ne forte blandina cederet intormētis et ꝓ debilitate corꝑis vix ad pͥme ꝯfeſſionis tormēta ſufficeret. tāta tolerantie ꝟtute firmata eſt vt reſolueret̉ pͥus ⁊ ꝯciderent carnificū manus. qui ſibi ꝓ ꝯtentioſa iudicis aīoſitate inijcereſuccedebāt. Deniqꝫ a pͥma luce vſqꝫ ad veſꝑam tormēta ſemꝑ innouātes. ad vltimū victos ſe ꝓfitent̉ ſtupētes qūo in ea ſpūs permaneret. cū nihil in illa ex corꝑis ſupplicio reſediſſet. Sed illa verebeata vt poſtmodū nobis diſſeruit. ipſa quotiēs voce ꝯfeſſionememiſit ⁊ xp̄iana ſum ꝓclamauit totiens noue vires corꝑi reddebātur ⁊ tanqͣꝫ ablutis ꝑ ꝯfeſſionē doloribꝰ. inſtaurabat̉ recentior adagones. Dyaconus qͣꝫ ſanctus noīe etiā ipſe ſupra qͣꝫ dici poteſtet ſupra qͣꝫ fas ē naturā ferre. acrius inſiſtētibꝰ miniſtris demonuꝫꝙ aliquid ab eo elicere poſſent ꝯfeſſionis illicite. noua penaꝝ genera ꝑtulit. ⁊ que longe ſub̓am humane ꝯditōnis excederent. At illevir deo plenus intantū crudelitates eoꝝ irriſit ⁊ ferinaꝫ in q̄ſtioneſeuiciā vt nunqͣꝫ dignatꝰ ſit vel quis eēt genere vel domo vel prīavel nomē ſaltē eis fateri. Sꝫ de his ſingulis int̓rogatꝰ. nihil aliudin omnibꝰ tormētis niſi xp̄ianū ſe eſſe rn̄dit. Hoc inquit mihi nomen. hͦ genus. hec patria. Aliud inquit oīno nihil ſuꝫ qͣꝫ xp̄ianus
vnde ⁊ incredibilis eos agitabat inſania ꝙ tantis penaꝝ generibꝰꝯſumptꝭ: extorque̓ ei ne ꝓfeſſionē quidē ꝓprij vocabuli potuiſſētAd vltimū candētes laminas eris ⁊ ferri erga inguīs loca ⁊ delicat ora queqꝫ membroꝝ inſtauratis ignibꝰ adhibebāt. Ex quo carnes quidē eius aduſte igni defluebāt. Ipſe ꝟo ꝑmanebat īmobilincōcuſſus. intrepidus. celeſtibꝰ eterniſqꝫ fontibꝰ qui ꝓcedunt deventre ih̓u humanas in ſe tꝑans flamas. Ueruntū membris onibꝰ martir erat. ⁊ toto corꝑe vnū vulnus horrebat. Perijt in eohūane forme agnitio ⁊ nō ſolū quis eēt. ſed etiā quid eſſet torntorum crudelitas ne cognoſci poſſet abſtulerat. Chriſtus tn̄ in eoſolus ꝑ martirij gl̓iam cognoſcebat̉. Sꝫ artifices ſceleꝝ neqrmartiris erubue̓ virtutē. Poſt paucos etem̄ dies ꝯſiderātes ꝙ ſitumentibꝰ adhuc vulneribꝰ que indignarent̉ etiā ad molliſſimuꝫmanus tactū. tormēta rurſus inferrēt. ⁊ denuo mēbra iam putrefacta vexarēt. vnū ē duobꝰ fore. aut in ſua eū impietatis iura ceſſirum. Aut ſi in tormētis aīaꝫ poſuiſſet. terrorē crudelitatis ⁊ mētūceteris intentādum. ſed hoc longe ꝯtra qͣꝫ impij cogitauerāt ceſſiNam qd̓ vix credi ab infidelibꝰ pōt reſtitutū eſt in pͥmā ſpēm corpus ꝑ ſecūda tormēta. ⁊ officia mēbroꝝ que abſtulerat pͥma crudelitas. ſcd̓a reꝑauit. ita vt iterata ſupplicia nō ei iam penā ꝯtulerint ſed medelam. Sꝫ ⁊ blandina qua pauloante cōmemorauimſimili exēplo ad ſcd̓a ſupplicia reuocat̉. Que cū ſemiuiua pene. etin mortis quodā ꝯfinio poſita iteratis fuiſſet pulſata cruciatibusvelut e ſomno quodā ſubito euigilās. in memoriā future beatitudinis venit. ⁊ voce ꝯſtanti tanqͣꝫ de excelſo ⁊ edito cōcionaret̉ adppl̓m: ⁊ ait. Multū erratis o viri. ꝙ putatis infantū viſceribꝰ veſcieos. qui nec mutoꝝ aīalium carnibꝰ vtunt̉. Et ſic in ꝯfeſſionē perdurans iteꝝ numero martiꝝ conſociata retrudit̉.iſſio ſanctoꝝ fotini ⁊ ſocioꝝ eius.Eatus aūt fotinus lugdunenſiuꝫ ep̄us. cū nonagenario maior eēt etatē. et corꝑevtpote illius eui inualidus. cetera pene iam mortuꝰ ſilo martirij amore viuebat. ducit̉ ad tribunalia. potius defert̉ ſenio ⁊ languore reſolutus. Cuius ad hoc aīma ſolum ſeruabat̉. vtxp̄us ꝑ eū magnificētius in fragili corꝑe triumpharet. Statuit̉ interea ſenior cum tribunalibꝰ. impie plebis vndiqꝫ clamor attollit̉.huncipſum eſſe inſonāt xp̄m. Cum vero a p̄ſide interrogatusnam eſſet xp̄ianoꝝ deus reſpondit. Si dignus fueris ſciēs. Hincvero cunctos velut rabies immēſi cuiuſdā furoris inuaſit. ita vt qͥꝓpe aſtabant. alij pugnis. alij calcibꝰ ſubigerēt ſenem. nec etati necgrauitati aliquid reuerētie deferētes. Illi ꝟo qui longius erāt qͥdquid furentibꝰ teli veniſſet in manꝰ eminus iaciebant. ita vt vnuſquiſqꝫ ſummi ſibi eſſe delicti duceret. vbi aliquid in eo ſcelerisintuliſſet. In hoc etem̄ vindicādos deos ſuos eſſe credebāt. Quēcum ſeminecē ꝓieciſſent in carcerem. incontaminatum paulopoſpūm reddidit. Deniqꝫ maturus. ⁊ ſanctus ac blandina ⁊ attalusin illis diebꝰ. innumeris milibus gentium diuerſaruꝫ ad ſpectaculum cōgregatis ſtatuunt̉ in medio harene. Et rurſuꝫ maturiis cūſancto. quaſi nihil pͥus geſtum fuiſſet. ad omnia tormentoꝝ ⁊ verberum genera renouant̉. certantibꝰ omnimodis aduerſarijs. quatenus eorum patientiam frangerent. ⁊ ab ipſo vt ita dicam vertice coronas eorum diriperent. inſanis populi vocibꝰ ingati. Sillis eo magis aīmos roborabat ſpes vicine iam glorie. qua ſibnuamqꝫ manu contingere ⁊ cōtrectare dexteris videbant̉. Lad ſuppliciorum genera ⁊ ſpectacula pene iam tēpus fuiſſet aptum. nec moueria ſententia vllatenus valuiſſent. cum etiam ſelleferree ſuperpoſiti. conſumptam verberibus carnem ignis ſubniſtratus exureret. ad vltimum infatigabiles martirum ſpiritus.ferro ceſis ceruicibus effugarunt. Blandina vero religata ad ſtipitem atqꝫ in modum crucis diſtenta. beſtijs pabulum preparatur. Que tamen in ligno pendens vultu interrito ⁊ ſatis leto orationem fundebat ad dominum. Sed cum nulla ex beſtijs corpueius auderet attingere de ligno rurſus reuocatur ad carcerē. aadhuc agonibꝰ p̄paranda. Attalus quoqꝫ populi vocibus poſtilatur. Erat enim valde nobilis. ⁊ qd̓ cunctis nobilius eſt vir optime cōſciētie. ⁊ in fide chriſti ꝑ omnia exercitia ſemꝑ martir. Lunqꝫ circumactus fuiſſet in amphiteatro. titulo ſe precedente. in quoſcriptum erat attulus chriſtianus. fremere in eum vulgi inſanientis furor vehem̄tius cepit. Rurſum itaqꝫ furor. rurſum pene. riſum tormenta preparantur. Et ſi qui forte romani ciues repertiſunt hos plecti capite decreuit. ceteros vero beſtijs tradi.Paſſio ſanctorum alexandri ⁊ attali.Git̉ cum erga ſupͣdictosſtio haberet̉. alexāder ꝗͥdem gene̓ frix. medicus diſcn̄ probitate cunctisplina. vir relioſus ⁊ prudēs. ⁊ vite a-