fabulaꝫ impoſuit. Nō eſt aūt agendū hic vt de te hoīes loquant̉ſed vt ipſe tecū loquaris. Quid aūt loqueris. Qd̓ hoīes de alijslibentiſſime faciunt. de te apud te male eſtima. ⁊ id maxime tractaqd̓ in te infirmiſſimū eē ſenties. ¶ Idē in. lxix. Frequēs d̓ loco adlocum migratio. inſtabilitas animi eſt. Vt aīm poſſis cōtinere. primum tui corporis fugam ſiſte. Nihil facilius qͣꝫ amor retrudeſcit.Itaqꝫ qui depone̓ vult deſideria rerum oīm. quaꝝ cupiditate flagrauit. ⁊ oculos ⁊ aures ab his que reliquit auertat. cito enim affectus quocunqꝫ ſe vertit rebellat. Nullū ſine accoramento malumeſt. auaricia pecuniā ꝓmittit. luxuria voluptatē. ambitio potentiāMarcede te vicia ſollicitant. Uix effici a toto ſeculo pōt. vt vicialonga licentia tumida ſubiugant̉. ⁊ iugum accipiant. ¶ Idem inſeptuageſima. Uis aduerſus hoc corpus liber eſſe. tanqͣꝫ migraturus habita. Qūo veniet in mente finis ſuus omnia ſine fine cupiētibꝰ nemo niſi vicio ſuo miſer erit..cxxxj.Idem de eodem.Idem in ſeptuageſimaprima.Deo peccamꝰ qꝛ de par¶ Eadē virtute ⁊ mala fortuna vincit̉ et bona ordinat̉.tibꝰ vite omnes deliberamꝰ. Nemo de tota deliberat.Uirtutē intelligo animoſam ⁊ excelſam. quā incitat quidqͥd infeſtat. Nō miꝝ eſt in trāquillitate nō concuti. Illud mirare vbi oēsiacent. aliquē ſtare. imꝑfecta neceſſe eſt labent. ⁊ modo ꝓdeant etmodo ſubcidāt. ſed magna eſt ꝑs ꝓfectus velle ꝓficere. id agamꝰvt om̄e tempus noſtꝝ ſit qd̓ nō erit niſi prius noſtꝝ eſſe ceperimꝰ¶ Idem in. lxxij. Uidiſti aliquē canē miſſum a dn̄o fruſta panis⁊ carnis aperto ore captātem. q̇dquid excepit ꝓtinus integrū deuorat. ⁊ ſemꝑ ad ſpem futuri hyat. Idē euenit nobis. Quidquidem̄ expectantibꝰ fortuna ꝓiecit. id ſine vlla voluptate dimittimūſtatiꝫ ad rapinā alteriꝰ erecti ⁊ attoniti. Hoc ſapiēti nō euenit. plenus eſt. ⁊ ſi quid obuenit. ſecurus excipit ac reponit. impeditis aūtac rudibꝰ nullus p̄cipitatōis finis eſt. in epicureū chaos illud decidūt. inane ſine termino eſt. ¶ Idem in. lxxiij. Quiſquis de accipiendo cogitat. oblitus eſt accepti. nec vlluꝫ maius malū cupiditasqͣꝫ ꝙ ingrata eſt. Ambitioſis nō tam iocundū eſt multos poſt ſe videre. qͣꝫ graue aliquē an̄ ſe. nec ambitio tm̄ inſtabilis eſt. verū etiaꝫomnis cupiditas. qꝛ incipit ſemꝑ a fine. Stulta auaricia mortaliūꝓprietatem diſcernit. nec quicqͣꝫ ſuū eſſe credit qd̓ publicuꝫ eſt. Allapiens nihil magis ſuū iudicat. qͣꝫ cuius illi cū humano genere cōſortium eſt. Docet philoſophia p̄cipue bn̄ debere. bn̄ficia bn̄ ſoluere. int̓dum aūt ſolutio eſt ipſa ꝯfeſſio. Miraris homīes ad deosire. deus ad homīes venit. īmo in homines. nulla em̄ bona mens ſine deo eſt. ¶ Idem in. lxxiiij. Nulli etiam cui rapina feliciter ceſſit.gaudium rapti durauit in poſteꝝ. Aut iſta bona nō ſunt que vocant̉. aut homo felicior deo eſt. Quoniā que ꝑata ſunt nobis deꝰnō habꝫ in vſu. neqꝫ em̄ opes. nec epulaꝝ leticia. nec quiſqͣꝫ ex hishoīem mneſcantibꝰ ad eū ꝑtinēt. Placeāt homini q̄cunqꝫ deo placent. ob hoc ip̄m ꝙ deo placet. Ꝙdiu ꝟtus ſalua fuerit nō ſentiesquid abceſſerit. nō affligit̉ ſapiens liberoꝝ amiſſione. nō amicorūEodeꝫ em̄ aīo fert illoꝝ mortē quo ſuā expectat. ¶ Ideꝫ in. lxxv.Concordet ſermo cū vita. ille ꝓmiſſum ſuū impleuit. qui ⁊ cum videas illū ⁊ cum audias idē eſt. nec delectēt verba noſtra ſed ꝓſint.em̄ de eodem.Idem in. lxxvj..cxxxij.Uid ſtultius eſt qͣꝫ qꝛ nōdidiceris nō diſcere qͣꝫ diu viuas tamdiu diſcendū eſtquēadmodū viuas equo aīmo audiēda ſunt imꝑitoꝝconuicia. ⁊ ad honeſta vadenti cōtemnendus eſt ipſe ꝯtemptus.Optimū in homine ratio eſt. Hec antecedit aīmalia ſequit̉ deuꝫAmor ira. cupiditas. ꝑicula depulerunt. Ꝙ ergo pōt breuis obſtinatio animi aliquo ſtimulo excitata. qͣntomagīs virtꝰ que nō ex impetu. nec ſubito. ſed equalit̓ valet cui ꝑpetuū robur eſt. Unū bonum eſt virtus que inter hāc fortunaꝫ ⁊ illam ſuꝑba incedit. cū magno vtriuſqꝫ ꝯtemptu. vir bonus quidꝗd ei acciderit equo aīmoſuſtinebit. Sciet em̄ id accidiſſe lege diuina qua vniu̓ſa ꝓceduntNemo ex illis qͦs purpuratos vides. felix eſt nō magis qͣꝫ ex illis qͥbus ſceptꝝ ⁊ clamidem in ſcena fabula aſſignat. Cum ppl̓o p̄ſentielati inceſſerint. ⁊ ꝯcuruati ſimul exierint. excalciant̉ ⁊ ad ſtaturaꝫſuā redeunt. nemo iſtoꝝ quos diuitie ⁊ honores in faſtigio ponūtmagnus eſt. quare gͦ magnus videtur. Cum baſi ſua illum metire.Hoc laboramus errore. ꝙ neminē eſtimamus eo ꝙ eſt ſed adijcimus illi ⁊ ea quibꝰ adornatus eſt. ac quicūqꝫ voles veram homīseſtimatōem inire. inſpice nudum. ponat patrimoniū. ponat honores ⁊ alia fortune mendacia. Corpus etiā ipſum exuat. animū intuere qualis ſit. ⁊ qͣntus alieno an ſuo magnus. Precogitati malimollis ictus venit. ac ſtultis ⁊ fortune credentibꝰ omnis videt̉. noua rerum ⁊ inopinata facies. Magna aūt pars eſt apud imꝑitosmaltnouitas. ideo ſapiens aſſueſcit ſe malis futuris. ⁊ que alij diu

patiendo faciunt leuia. hic leuia facit diu cogitando. ¶ Idem inſeptuageſimaſeptīa. Uita nō eſt imꝑfecta ſi honeſta eſt. vbicūcdeſines ſi bn̄ deſines tota eſt. nemo tāimꝑitꝰ ē vt neſciat qn̄qꝫ ſibmoriēdū eſſe. ⁊ tn̄ cū ꝓpe acceſſerit tergiuerſat̉. tremit plorat. nōnetibi videt̉ ſtultiſſimus qui fleuerit ꝙ an̄ mille annos nō vixerit cſtultus eſt qui flet. ꝙ poſt annos mille non viuet. Hec paria ſuntnō eris non fuiſti. vtrūqꝫ tp̄us alienū eſt. qͥd fles ad hāc legē notes qͥd noui ē. hoc omnibꝰ accidit. qūo fabula ſic vita. nō qͣꝫqqͣꝫ bn̄ ſic acta refert qͦcunqꝫ voles deſine. tm̄ bonā clauſulā īpoAdhuc de eodem.cxxxiij.Idem in ſeptuageſimaoctaua.N remediuꝫ cedūt honeſta ſolacia. ⁊ quidquid aīm erexerit etiam corꝑi ꝓdeſt¶ Tria in omni morbo grauia ſunt. metus mortis. docorporis int̓miſſio voluptatū. De morte ſatis dictum eſt. Doleꝫnemo pōt valde ⁊ diu. Sic em̄ nos amantiſſima noſtri natura diſpoſuit. vt dolorem aut tolerabilē aut breuē faceret. nō eſt aūt acerbum. carere eo qd̓ cuꝑe deſieris. Deniqꝫ tolerabilis eſt morbi potientia. ſi ꝯtempſeris id qd̓ extremum minat̉. noli mala tua tibipſifacere grauiora. ⁊ te querelis onerare. leuis eſt dolor ſi nihil illi onio adiecerit. leuē illum dū leuē putas facies. Tam miſerē em̄ qͥſqꝫ qͣꝫ credidit. Qd̓ acerbuꝫ fuit retuliſſe iocundū ē. naturale ē em̄mali ſui fine gaudere. Qūo eſt hoſtis fugiētibꝰ ꝑnicioſior ſic orfortuitū incōmodū magis inſtat cedenti ⁊ auerſo. nec vita ſit tedionec mors timori. vitā in odium ſui adducere ſolet iners ociū. hiſqꝫneceſſe ē omnē vitā breuē videri. qui illā voluptatibꝰ vanis. ⁊ ideoinfinitis metiunt̉. Interim hoc tene. hoc morde. aduerſis nō ſuccūbere. letis nō cedere. omnē fortune licentiā in oculis hr̄e. Quid.quid em̄ expectatū eſt diu. leuius accedit. ¶ Idem in. lxxix. Noneſt bonitas peſſimis eſſe meliorē. nūc virtus latet ⁊ latuiſſe non eſtipſius damnū. Ueniet qui ꝯditam ⁊ ſeculi ſui malignitate ꝯp̄ſſaꝫdies publicet. Ueritas in omnē ſui ꝑtem eadeꝫ eſt. que decipiuntnihil hn̄t ſolidi. Mendaciū tenue eſt. ꝑlucet ſi diligent̓ inſpexeri¶ Idem in. lxxx. Cognito mecū quātus ad ſpectaculūꝯcurſus. qͣnta ſit circa bonas artes ſolitudo qͣꝫ imbecilli aīmo ſintquoꝝ lacertos humeroſqꝫ miramur. Comꝑa inter ſe pauꝑm ⁊ diuitum vultꝰ. pauꝑ ſepiꝰ ⁊ fidelius ridet. qꝛ nulla eiꝰ ſolicitudo inalto eſt. hoꝝ aūt qui felices vocant̉. hylaritas ficta eſt. aut grauisſupputata triſticia. Oīm iſtorū quos ſupra capita hoīm. ſupragͣturbā delicatos lectica ſuſpendit ꝑſonata felicitas eſt. Cōtemnesillos ſi diſpoliaueris. Equū empturꝰ ſolui iubes ſtratum. veſtimta venalibꝰ detrahis. ne qua corꝑis vicia lateāt. hoīem vero inuolutum eſtimas. Qd̓ de alijs loquor. ſi ꝑpendere te vis. ſepone pecuniam. domū dignitatē. intus teipſum ꝯſidera.Item adhuc de eodē. Idem in. lxxxj.Uereris te incidiſſe hominem ingratū. ſi hͦ ꝑiculū vitare volueris. bn̄ficiandabis. ita ne apud alium ꝑeant. apud te ꝑibunt. Nōtn̄deant potius qͣꝫ dent̓. cito inerti ocio torpebit vita ſi relinq̄eſt quid qd̓ offendit. Et poſt malā ſegētē ſerendū eſt. Cui etianmerita nō p̄ceſſiſſent oꝑtebat ignoſci. poſt bn̄ficia ledēti pluſqͣꝫ.nia debet̉. pluris em̄ eſtimo bn̄ficium qͣꝫ iniuriā. At nō om̄s gratſciunt debe̓ bn̄ficium. Uni ſapienti notū eſt. qͣnti res queqꝫ taxarda ſit. ⁊ oīa ſecum examinabit qͣntum acceꝑit. a quo. qn̄. vbi. ⁊ quiadmodū. Un̄ methodorus ait. Solū ſapientē referre gr̄as ſcirebeneficia creſcūt mora ⁊ tanto plus ſoluendū eſt. quāto tardius. ijgratus ē qui bn̄ficium reddit ſine vſura. Sepe qd̓ dat̉ exiguū eſtqd̓ ſequit̉ ex eo magnū. Nemo mihi videt̉ pluris eſtimare virtutem nemo illi magis eſſe deuotus qͣꝫ qui viri boni ſamā ꝑdidit. neꝯſcīam ꝑderet. Torquet ingratꝰ ſe ⁊ macerat. odit que accepit qͥredditurus eſt ⁊ extenuat. iniurias vero dilatat ⁊ auget. Quid eomiſerius cui bn̄ficia excidunt. herent iniurie. at ꝯtra ſapiens exornat om̄e bn̄ficium. ⁊ ſibipſi cōmendat. ⁊ ſe aſſidua eius ꝯmemotione delectat illa cōtemnit quibꝰ leſus eſt. nec vertit omīa in peiusnec querit cui caſum imputet ad fortunā potius refert. ⁊ quidacciderit benigne iuterptando leuat. Non offenſe potius qͣꝫ qcij meminit. qͣntum poteſt in priore ac meliore memoria ſe detinnec mutat animum aduerſus bene meritos. Semꝑ enim quid qd̓dubium eſt humanitas inclinat ad melius. Nemo autem gratuseſſe poteſt. niſi contempſerit iſta ꝓpter que vulgus inſanit. nihūl carius eſtimamus qͣꝫ beneficium qd̓ diu petimus. nihil vilius cū accepimus. Queris quid nobis faciat oblinionem acceptoꝝ. cupiditas accipiendoꝝ. abſtrahunt a recto diuitie. honores. potentia⁊cͣ. que opinione noſtra cara ſunt. precio ſuo vilia. Neſcimus eſtimare res de quibus non cum fama ſed cum reꝝ natura deliberaſdum eſt. Nihil hn̄t iſta magnificum. quo mētes in ſe trahāt. p̄terhoc ꝙ mirari illa ꝯſueuimus.