Liber

.IX.

fuerit. Sed felix qui ad meliora hūc impetū dedit. ponat ſe extraius ditionemqꝫ. ſecūda tꝑabat. aduerſa cōmuet. ⁊ alijs admirari eſt magna ꝯtēere. ⁊ mediocria malleda deſpiciet. magni aqͣꝫ nimia. neceſſe eſt em̄ in īmenſum exeat ciiditas que naturaleꝫſedij locꝰ. vbi q̄ fuerāt vicia mores ſūtmodū trāſilit. deſinit eſſe re¶ Idem ī quadrageſima. Inopia verboꝝ ⁊ exilitas minus intentum auditoreꝫ facit tedio interrupte tarditatis. facilius tn̄ inſidetqd̓ expectat̉. qͣꝫ quod p̄teruolat. illa quidē que veritati oꝑam datoratio. incōpoſita eſſe debet ⁊ ſimplex. hec popularis nihil habetveri. mouere vult turbam. ⁊ inconſultas aures. impetu raꝑe. Remedia nō poſſunt niſi immorent̉. Quis medicus egros in trāſitucurat. Quēadmodū ſapienti viro inceſs modeſtior cōuenit. itaidax. itaqꝫ tardiloquū te eſſe iubeo.oratio p̄ſſ.cxxvj.Item de eodēIdem in quadrageſimaprima.Acer intra nos ſpiritꝰ ſedet. maloꝝ bonorūqꝫ noſtrorum obſeruator ⁊ cuſtos.Hic ꝓut a nobis tractatꝰ eſt. ita nos tractat. ¶ Idemin. xlij. Multa tibi poſſeꝫ oſtendere. que adquiſita acceptaqꝫ libertatem nobis extorquēt. Noſtri em̄ eſſemus ſi iſta noſtra nō eſſentCircumſpice illa que nos agūt in inſaniā. ⁊ cuꝫ plurimis lacrimisnus ſcies in his damnū eſſe moleſtū. ſed opinionem damniamitNemo illa periſſe ſentit. ſꝫ cogitat. Qui ſe hꝫ nihil ꝑdidit. ¶ Idēin. xliij. Uir quenqͣꝫ inuenies qui poſſit aꝑto oſtio viuere. Bonacientia turbā aduocat. mala etiā in ſolitudine anxia eſt atqꝫ ſolieſta ſunt que facis oēs ſciant. Si turpia quid refertlicitacum tu ſcias.dem in. xlv. Non refert qͣꝫ multosnos habeas. lectio certa ꝓdeſt. varia delectat. vilibrvirtutum noīe ſubrepunt. Temeritas ſub titulo forciaitet. moderatio vocat̉ ignauia ꝓ cauto timidus accipitititur. in his n̄lo ꝑiculo erramus. ¶ Idem in xlvj. Iam etiā vbicauſa ſublata eſt mentimur ꝯſuetudinis cauſa. ¶ Idem in .xlvij.los rideo qui turpe exiſtimāt cum ſeruo ſuo cenare. Quare niſibiſſima ꝯſuetudo cenāti domino ſtantium ſeruoꝝ turbamlit. ille qͥdem ingēti auiditate diſtentū ventrē onerat. Serui aūt tota nocte ieiuni mutiqꝫ ꝑſtant. Sicqꝫ fit vt de dn̄o loquāicet. Tu aūt ſic cum inferiore viuetur. q̄quēadmodū tecumſiuere. Et quotiēs in mentemtum tibi in ſeruū liceat iu mentē etiā veniat. tantūdeꝫ invenerite dicere. qūo ſtultus eſt qui equū empturus nō ipſum inſpicit. ſed ſtratꝰs ⁊ frenos. ſic qui hominem ex veſte aut ex cōne eſtimatIdem in. xlviij..cxxvij.tem de eodem.Onſortium rerū omniuꝫnt̓ nos facit amicicia. Oīa cum amico ꝯmunia habebit qui multa cū homine. niſi int̓rogatiōes vaferrimasinxero. ⁊ ꝯcluſione falſa a vero naſcens mēdatiū aſtrinxero. nōpotero aſēdis petēda ſecerne̓. Pudet me ī re tā ſeria ſenes luē. mus aūt caſeū rodit. ſyllaba gͦ caſeū rodit. Puta inō poſſe ſolue̓. qd̓ mihi ex illa ſcīa ꝑiculū īminet. qd̓ū ē. O pueriles ineptias. qͥd mihi luſoria iſta cōponis. n̄ē iocandi locus. aꝑta decent ⁊ ſimplicia tuā bonitatē. etiā ſi multūſuꝑeſſet etatis parce diſpenſandum erat vt ſufficerēt neceſſarijs.Nūc vero que demētia eſt ſuꝑuacua diſcere. intāta tꝑis egeſtate¶ Idem in. xlix. Quod nōſti habes. cornua nō perdidiſti.ergiibes. Nō voco ad iſtas ineptias. ingens negociuꝫin maꝫ mors me ſequit̉. vita fugit. adu̓ſus hoccilesura nos edidit ⁊ rōnem dedit imꝑim. ſeſet.Idem in. l. Qn̄ fatuo delectari volo. nō eſtge querēdus me rideo. Ceci duceꝫ querunt.nosſine duce erramus. ⁊ ideo difficulter ad ſanitatem ꝑuenimuotare neſcimus. initiū eundi ad virtutes arduū eſtquia hoc primū imbecille atqꝫ egre mentis eſt formidare inexꝑtaitaqꝫ cogenda eſt mens vt incipiat. Deinde nō eſt acerba medicina. ꝓtinus em̄ delectando ſanat. ¶ Idem in. lj. Id agere debemꝰvt irritamneta vicioꝝ qͣꝫ longiſſime ꝓfugiamus. indurandus ē animus. ⁊ debellāde voluptates. que ſeua quoqꝫ ad ſe ingenia rapuerunt. vicia ſine modo ſine fine ꝑ̄ſequere. nam illis quoqꝫ nec finisnec modus eſt. Proijce quecunqꝫ cor tuū dilaniāt. Que ſi aliterextrahi nequirent. cor ip̄m cum illis reuellendū erat. Voluptatesꝓcipue extirpa. q̄ latronū more in hͦ nos amplectunt̉ vt ſtrāgulēt.uc de eo demIdem in. lij..cxxviij.Uāuis ad eundem fineꝫuo ꝑuenerint maior tn̄ eſt laus idem effeciſſe in diffiſis cū videris. qͣꝫ cum audieris. Quid letaris ꝙ ab hominibꝰ hisciliori materia. illū elige adiutorem quē magis admire

laudatus es quos ipſe laudare nō potes. Laudatō aliquid exhortationis affert ipſis audientibꝰ. ⁊ animos adoleſcentiū extimulat.¶ Idem in. liij. In illis moribꝰ in quibus afficiunt̉ animi. quo qͥspeius ſe habet minus ſentit. Somnium narrare vigilantis eſt. etvicia ſua cōfiteri ſanitatis iudicium eſt. Omnia impedimenta dimitte. ⁊ vaca bone mēti. Nemo ad illam ꝑuenit occupatus. Magni artificis eſt clauſiſſe totum in exiguo. ¶ Idem in. liiij. In hocni fallor erramus ꝙ mortem ſequi iudicamus. cū illa ⁊ preceſſit etſecuta ſit. quid quid em̄ ante nos fuit mors eſt. illum lauda ⁊ imitare. quem nō piget mori cū iuuet viuere. Que eſt em̄ virtus cū eijciaris exire. Sapiēs nil inuitꝰ facit. neceſſitatē effugit. qꝛ vult quodcoactura eſt. ¶ Idem in. lv. Debilitatem nobis indixere delicie ⁊qd̓ diu noluimus poſſe deſinimus. ¶ Idem in. lvj. Nulla placidaeſt quies niſi quā ratio ꝯpoſuit. Oīa vicia ad modū morbi ī aꝑtoleuiora ſuntma. cū ſimulata ſanitate ſubſidēt.Nulla res aīnētis auocat. nullus hoīm auiūqꝫ ꝯcentus int̓rumpit cogitatōes bonas ſolidaſqꝫ iam ⁊ certas. Leue illud ingenium eſt. nec ſęſe abhuc reduxit introrſus. qd̓ ad vocē ex accidentia erigit̉. ¶ Idem in. lviij. Nemo noſtrū idem eſt qui fuit pridie.Quidquid viuit currit cum tꝑe. nihil ortū ſtabile vel ſolidum eſt.Et nos tn̄ ea cupimus tanqͣꝫ aūt ſemꝑ futura. aut ſemꝑ habituriAdhuc de eodem.Idem in. lix..cxxix.Lud precipue in nobisph̓iam impedit. ꝙ cito nobis placeamus. Et qͥdquidIIIin nos adulatio congerit tanqͣꝫ debitū pendimꝰ. optimoſqꝫ nos eſſe ac ſapiētiſſimos affirmantibꝰ aſſentimus. Sequiitaqꝫ vt ideo mutari non velimus. qꝛ nos optimos eſſe credimuOmnes tendunt ad gaudium. ſed vnde ſtabile magnumqꝫ cōſequant̉ ignorant. ⁊ ſapiens qͥdem nunqͣꝫ ſine gaudio eſt. Gaudiuꝫautem hoc nō naſcit̉ niſi ex virtutuꝫ ꝯſcientia. nec interūpitur necdeſinit. Qd̓ eī nō dedit fortuna nō eripit. ¶ Ideꝫ in. lx. Thautꝰpauciſſimoꝝ iugeꝝ paſcuo īplet̉ vna ſilua elephātibꝰ pluribꝰ ſuffecit. Hō ꝟo ⁊ tra paſcit̉ ⁊ mari. Uerū tn̄ nō fames vētris magnoꝯſtat ſꝫ ambitio. ¶ Idē in. lxj. Ante ſenectutē curaui vt bn̄ viuerēin illa vt bene moriar. Da oꝑam ne quid vnqͣꝫ inuitꝰ facias. Quiimꝑia libens excipit. ꝑtem acerbiſſimaꝫ ſeruitutis effugit. facere q̄nolit. nec qui iuſſus aliquid facit ⁊ miſer eſt. ſed qui inuitus. itaqꝫſic aīm ꝯponamꝰ vt quidquid res exigit id velimꝰ. ¶ Ideꝫ in. lxij.Cōtemne̓ aliqͥs omīa pt̄. Hr̄e oīa nemo pōt. itaqꝫ breuiſſima addiuitias ꝑ ꝯtemptū diuitiaꝝ via ē. ¶ Idem in. lxiij. Nec ſicci ſintoculi amico amiſſo nec fluant. lacrimandū eſt ⁊ nō plorandum idagamus vt iocunda nobis fiat amicoꝝ recordatio amiſſoruꝫ. Nemo libenter ad id redit quod nō ſine tormēto cogitaturꝰ eſt. mihiamicoꝝ defunctorū cogitatio dulcis ac blanda eſt. habui em̄ illostanqͣꝫ amiſſurus. amiſſi tanqͣꝫ habeā. Quis ferat hos qui negligētiſſime cū amicos habeāt miſerrimę lugēt. nec amāt quempiā niſiꝑdiderint. id̓o tūc effuſius merēt. quia verent̉ ne dubiū ſit an amauerint. ſera iudicia affectus ſui querunt. ¶ Idem in. lxv. Que id̓ofaciēdi mundū cauſa fuit. bonus eſt. bono nulla cuiuſqͣꝫ boni inuidia eſt. fecit itaqꝫ qͣꝫ optimū potuit. Uetas me celo intereſſe. id ēiubes me capite demiſſo viuere. Maior ſum. ⁊ ad maiora genitusqͣꝫ vt corꝑis mei ſim mancipiū. Quod eqͥdeꝫ nō aliter aſpicio qͣꝫvinculum aliquod libertati mee circūdatum. cuiꝰ ꝯtemptꝰ certa libertas eſt. Seruiant deteriora melioribus. fortes ſimus aduerſusfortuita.Adhuc de eodem..cxxx.Idem in ſexageſimaſexta.Oteſt ex caſa vir magnꝰexire. poteſt ⁊ ex deformi humiliqꝫ corpuſculo fornſus animus ac magnus. Nec deformitate corꝑis animus fedatur. ſed pulcritudine animi eorpus ornatur. Animus intuens vera ꝑitus fugiendoruꝫ ac petēdorum. nō ex opinione. ſednatura p̄cia rebꝰ imponēs. neutri fortune ſe ſubmittens ſupra oīsque contingunt eminens. hec eſt facies virtutis. Creſcere poſſe inꝑfecte rei ſignum eſt. omnis in modo eſt virtus. omne honeſtū voluntarium eſt. non enim poteſt honeſtum eſſe. quod non eſt liberum. Maius eſt difficilia ꝑſtringere. qͣꝫ leta moderari. Et hec magis laudauerim bona que exercitata ſunt ac fortia. ⁊ cum fortunarixata. ¶ Idem in ſexageſimaſeptima. Non ſum tam clemens vtegrotare cupiam. ſed ſi egrotandū fuerit. vt nihil effemīate faciaꝫnō em̄ pati tormēta optabile eſt. ſꝫ pati fortiter. ¶ Idem in. lxviij.Gloriari ocio mers ambitio eſt. Multi aꝑta tranſeūt ꝯdita et abſtruſa rimant̉ furē ſignata ſollicitāt. vile videt̉ quiquid ptꝫ. Aperta effractarius p̄terit. Hos mores habet imꝑitiſſimus quiſqꝫ. inſecreta irrumpere cupit. iactāti genus eſt nimis latere. ⁊ a ꝯſpectuhominum ſecedere. Conuocat turbaꝫ quiſquis ocio ſuo aliquam