capere etiā ex his voluptatē. ⁊ ad id ſe deduxiſſe. qd̓ eripere nullafortune iniquitas caꝑe poſſit. Diuitiaꝝ poſſeſſionē tibi nō interdico. ſed efficere volo vt illas intrepidꝰ poſſideas. qd̓ vno modo cōſequeris. ſi te etiā ſine illis beate victurū tibi ꝑſuaſeris. ſi illas tāqͣꝫexituras aſpexeris. ¶ Idē in decimanona. Si potes ſubduc te illis occupatōnibꝰ. ſiminus eripe. in freto viximꝰ moriamur in portu¶ Idē in viceſima. Tacere docet ph̓ia non dicere. ⁊ ex hoc exigitvt ad legē ſuā quiſqꝫ viuat. ne oratōni vita diſſenciat. vt ip̄a intraſe vita vnius ſine omniū actionū diſſenſione coloris ſit. Maximuꝫhoc eſt officiū ſapientie ⁊ iudiciū. vt verbis opera ꝯcordent. vt ip̄evbiqꝫ par ſibi idēqꝫ ſit. Quid em̄ ſapientia. ſemꝑ idem velle atqꝫidem nolle licet iſtā exceptiunculā nō adijcias. vt rectū ſit qd̓ velisNon poteſt em̄ cuidā idem ſemꝑ placere niſi rectū. Uariatur aūtquotidie iudiciū hominū. ⁊ in contrariū vertit̉. ac pleriſqꝫ agit̉ vita ꝑ luſum. Qd̓ tuo beneficio ſcire non potes pauꝑtatis ſciēs. illaem̄ veros certoſqꝫ amicos retinebit. Diſcedit quicqͥd non te ſedaliud ſequebat̉. Nōne vel ob hoc vnū amanda eſt pauꝑtas. ꝙ aquibꝰ ameris oſtēdat. O quādo veniet illa dies. quādo nemo ī honorem tuū mentiat̉. Huc ergo cogitatōes tue tendant. hoc cura.hoc opera. redige te ad parua ex quibꝰ cadere nō poſſis. Non licetdiuitias in ſinu poſitas contēnere. ille ingētis animi eſt qui illas circūfuſas ſibi diu multumqꝫ miratus ꝙ ad ſe venerint ridet. ſuaſqꝫaudit magis eſſe qͣꝫ ſentit. Magnū eſt nō corrūpi contubernio diuitiarum. Pauperibꝰ ineſt (ſine qua nihil eſt iocunduꝫ) ſecuritas.Quia delicijs ꝑmaduimꝰ. oīa dura ac difficilia iudicamus.Adhuc de eodem.Idem in. xxij.cxxUod male īplicuiſti ſoluas potiꝰ qͣꝫ abrumpas. Nemo tātimidus eſt vt malitſemꝑ pendere qͣꝫ ſemel cadere. Turpe eſt cedere oneriluctari cū officio qd̓ ſemel recepiſti. Nō eſt vir fortis ac ſtrenuusqui laborē fugit vbi etiā creſcit illi animus ex ipſa reꝝ difficultate.peiores morimur qͣꝫ naſcimur. Noſtrū hoc nō nature vicium eſt.Nemo qͣꝫ bene viuat ſed qͣꝫ diu curat cuꝫ omnibꝰ ꝯtingere poſſitvt bene viuāt. vt diu nulli. ¶ Idē in viceſimatercia. Fundamētūbone mētis eſt nō gaudere vanis. Mihi crede. verū gaudiū res ſeuera eſt. an tu exiſtimas aliquē ſoluto vultu. hilari oculo. mortē cōtēnere. pauꝑtati domū aperire voluptates tenere ſub freno meditari doloꝝ patientia. hec qui apud ſe verſat in magno gaudio eſt.ſed parū blando. Hec aūt quibꝰ delectat̉ vulgus. tenuē habēt acꝑfuſoriā voluptate ⁊ quodcūqꝫ inuenticiū eſt gaudiū. fundamento caret. Corpuſculū etiā (ſi nihil ſine illo fieri poteſt) magis neceſſariam rem crede qͣꝫ magnā. Uanas ſuggerit voluptates breuespenitēdas (⁊ niſi magna moderatōe temperētur) in cōtrariū abituras. Ita dico in precipiti voluptas ad dolorē vergit. niſi modūtenuerit. Modū aūt tenere in eo difficile eſt qd̓ bonū eſſe credideris. Uiri boni auiditas tuta eſt. que ſubit ex bona cōſcientia. ex honeſtis conſilijs. ex contēptu fortuitoꝝ. Pauci ſunt qui ex conſilioſe ſuaqꝫ regant. Ceteri eoꝝ more qui in flumībꝰ innatāt non euntſed ferunt̉. Quidā tunc viuere incipiunt duꝫ deſinendū eſt. Quidam ante deſierunt qͣꝫ inciperent.Idem in. xxiiij.Item de eodem..cxxiij.Uid neceſſe eſt mala accerſiri. ac ſatis cito patienda cū venerint p̄ſumere. ac p̄ſens tempꝰ futuri mētu ꝑdere. ſtultū eſt. quia quādoqꝫFuturus ſis miſer eſſe iaꝫ miſerū. Sed ego alia te ad ſecuritatē viaducā. Si vis omnē ſollicitudinē exuere. quicqͥd vereris ne eueniateuenturū vtiqꝫ ꝓpone. Et quodcūqꝫ illud eſt malū tecū. ip̄e eſt metire. ⁊ timorē tuū taxa. Acrior eſt virtus ad occupāda pericula. qͣꝫcrudelitas ad irrogāda. Multū fuit carthaginē vincere. ſed āplimortē. Adeo mors timenda nō eſt. vt beneficio eiꝰ nihil auferēduꝫſit aut timendū. Ante oīa memēto demere rebꝰ tumultū. ac viderequid in quaqꝫ re ſit. ſcies nihil eſſe in illis terribile. niſi ip̄m timoreꝫQuid vides accidere pueris. hoc nobis qͦꝫ maiuſculis euenit. illiquos amant quibꝰ aſſueuerūt. cū quibꝰ ludunt. ſi ꝑſonatos viderītextimeſcūt. Non homībꝰ tm̄. ſed rebꝰ ꝑſona demēda eſt ⁊ reddenda facies ſua. Dolor quidē leuis ē ſi ferre poſſuꝫ. breuis ſi ferre nōpoſſum. Hoc turpiſſimū ē qd̓ nobis obijci ſolet. Uerba nos philoſophie nō oꝑa tractare. ip̄e voluptates in tormēta vertūt̉. Epule cruditatē generāt. ebrietas neruoꝝ torporē ac tremorē libidīesmanuū ac pedum. ⁊ articuloꝝ deprauatōeꝫ. pauꝑ fiam. inter plures ero. exul fiam vbi me notū putabo. alligabor. Quid em̄ nūc ſolutus ſum. Ad hoc me natura graui corꝑis mei pondere aſtruxit.morior. deſinā egrotare poſſe. alligare poſſe. mori poſſe. Turpe eſtaliud loqui aliud ſentire. quāto turpiꝰ aliud ſcribere. aliud ſentire.Quotidinorimur. quotidie em̄ demitur aliqua pars vite. ⁊ tuncquoqꝫ dum creſcimꝰ. vita decreſcit. Ridiculum aūt eſt currere admortē tedio vite. Uir fortis ac ſapiens nō debete vita fugere. ſed

exire. ¶ Idē in viceſimaquinta. Quod ad duos amicos noſtrosꝑtinet. diuerſa via eundū eſt. Alterius em̄ vicia emendāda ſunt auterius frangēda. Vtar libertate tota. non amo illū niſi offenderoAn ꝓfecturus ſim neſcio. malo mihi ſucceſſum qͣꝫ fidem eſſe. Hutriendus eſt pudor. qui qͣꝫ diu in animo durauit. aliquis erit honſpei locus. Panē ⁊ aquā natura deſiderat. nemo ad hec pauꝑ eitintra que quiſqꝫ deſideriū ſuū clauſerit. cū ip̄o ioue de felicitate cōtendat. Sic fac om̄ia tanqͣꝫ ſpectet aliquis. prodeſt ſine dubio cuſtodeꝫ ſibi impoſuiſſe. ⁊ habere quē reſpicias. quē intereſſe cogitationibꝰ tuis iudices. Oīa em̄ nobis mala ſolitudo ꝑſuadet. Cū iqꝫtātū ꝓfeceris. vt ſit tibi etiā tui reuerētia. licebit dimittere pedagum. multis aūt diſſimilē te fieri oportet dum tibi tutum non ſitte recedere.Idem in. xxvj.Item de eodem.Ue querela eſt. quod incōmodū. ſi quicqd debebat deſinere. defecit. Et qͥs extus melior qͣꝫ in finē ſuam (natura ſoluēte) dilabi. Remoue exiſtimatōeꝫ hominū dubia ſemꝑ eſt. ⁊ in ꝑtē vtrāqꝫ diutur remoue ſtudia. tuā vitā tracta. mors de te ꝓnunciatura eſt. itadico diſputatōes ⁊ lr̄ata colloquia. ⁊ ex p̄ceptis ſapientū ꝟba collecta. ⁊ eruditꝰ ſermo. nō oſtendūt verū robur animi. Eſt em̄ oratōetiā timidiſſimis audax. Quid egeris. tūc apparebit. cum animaages. iunior es. Quid refert. incertū eſt quo loco mors te expectetitaqꝫ tu illā omni loco expecta. Qui mori didicit. nō ſeruire didicit. ſupra omnē potentiā eſt. certe extra omnē. Quid ad illum carcer ⁊ cuſtodia ⁊ clauſtra liberū hoſtiuꝫ habet. Una eſt cathennos alligatos tenet amor vite. ¶ Idem in viceſimaſeptima. Numera ānos tuos ⁊ pudebit eadē velle que volueras puer. hoc deniqꝫ tibi circa diē mortis preſta. moriant̉ ante te vicia. bona mēs neccōmodat̉ nec emitur. Et puto ſi venalis eſſet nō haberet empiat̄ mala quotidie emitur. ¶ Idē in viceſimaoctaua. Animū debemutare nō celū. licet em̄ vaſtū traieceris mare. ſequētur te vicia qͦcunqꝫ ꝑueneris. queris quare te fuga iſta nō adiuuet tecum fuOnus animi deponēduꝫ eſt. nō aūt tibi vllus placebit locus.quicqͥd facis contra teip̄m facis. ⁊ motu ip̄o noces tibi. Egruꝫ en̄concutis ac cū iſtud exemeris malū. omnis loci mutatio iocūda fieIn vltimas licet terras expellaris. in quolibet barbarie angulo oloceris. hoſpitalis tibi illa qualiſcūqꝫ ſedes erit. Magis quris. qͣꝫ quo. intereſt ⁊ id̓o nulli loco adijcere debemꝰ animū. Cū hꝑſuaſione viuendū eſt. Nō ſum vlli angulo natus. ⁊ patria mea totus mūdus eſt. Quid tā turbidū fieri poteſt qͣꝫ foꝝ. ibi qͦꝫ licet qͥete viuere ſi neceſſe ſit. ſed ſi liceat diſponere ſe. conſpectu qͦꝫ ⁊niā fori ꝓcul fugiā. Quid int̓ eſt quot dn̄i ſint. ſeruitꝰ vna ēqui ꝯtempſerit in quātalibet turba dominātiū eſt. liberes.lutis eſt noticia pct̄i. Nā qui peccare ſe neſcit. corrigi nō vultquātū poteſt te ip̄e argue. inquire. in te accuſatoris pͥmūgere. Deinde iudicis. tandē dep̄catoris. ¶ Idē in viceſinMulto magis ad rem ꝑtinet qualis tibi videaris. qͣꝫ qualis alijsConciliari niſi turpi ratōne amor turpium nō poteſt.cxxvIiem de codeꝰ. Iem in triceſina.Enit aliquis ad mortemiratus morti. venientem illam nemo hilaris accepit. niqui ſe ad illam diu compoſuerat. ¶ Idem in triceſimaprima. Generoſos animos labor nutrit. non eſt viri timere ſucrem. ¶ Idem in triceſimaquarta. Pars magna bonitatis eſt velle fieri bonum. Omnia dicta ⁊ facta tua inter ſe congruant̉ ac ſibireſpondeant. et vna forma percuſſa ſint. Non eſt eius aninrecto cuius acta diſcordant. ¶ Idem in triceſimaſexta. Turpis etridiculoſa res eſt elementarius ſenex. iuueni prandium ſeni vtendum eſt. in mores fortuna ius non habet. Animus ille tranquiliſſimus ad fretum venit. qui in eodem habitu eſt quocunqꝫ indo res cadant. Cui ſiue aggerentur vulgaria bona ſupra res ſuateminet. ſiue aliquid ex his vel omnia caſus excuſſerit minor nō fit.Mors quā timemus intermittit vitam. nō eripit. Ueniet iterunqui nos in lucem reponat dies. Equo igitur animo rediturus debet exire. Obſerua orbem rerum in ſe remeantium. videbis nihihoc mundo extingui. ſed vicibus deſcendere ac ſurgere. UIdin triceſimaſeptima. Si vis omnia tibi ſubijcere. te ſubijce ratiomultos reges ſi te illa rexerit. ⁊ ab illa diſces quēadmodum ⁊ qͥd̓aggredi debeas. Turpe eſt non ire ſed ferri. ⁊ ſubito in meobine rerum ſtupentem querere. huc ego quēadmodū veni.in. xxxviij. Plurimuꝫ proficit ſermo qui minutatim irrepit alnec multis opus eſt ſed efficacibꝰ. ¶ Idem in. xxxix. Hahet hocoptimum in ſe generoſus animꝰ ꝙ concitat̉ ad honeſta. magnarſpecierum res ad ſe vocat ⁊ attollit. Animus enim noſter ad ſſddum flame in motu eſt. eo mobilior et actuoſior quo vehementior