dijs ꝓpicijſqꝫ morienduꝫ eſt. Animꝰ ex ip̄a deſperatōne ſumatur.¶ Idem in ſeptimo libro. Quid p̄cipuū rebꝰ humanis eſt. Erigere animū ſupra minas ⁊ ꝓmiſſa fortune quicqͥd acciderit ſic ferrequaſi volueris tibi accidere. Debuiſſes em̄ velle ſi ſciuiſſes omniaex decretis dei fieri. Flere aūt queri ⁊ gemere. deſciſcere ē. Quid ēp̄cipuū. animꝰ ꝯtra calamitates fortis. ⁊ cōtumax luxurie. non aduerſus tātū ſed infeſtꝰ. nec auidus periculi nec fugax. qͥ ſciat fortunā nō expectare ſed facere. ⁊ aduerſus vtrāqꝫ intrepidus inconfuſuſqꝫ ꝓdire. nec illius tumultū nec huiꝰ fulgore ꝑcuſſus. purasad celū manꝰ leuare. nullū bonū petere qd̓ vt ad te tranſeat aliꝗsdebet dare. aliqͥs amittere. optare qd̓ ſine aduerſario optat̉. bonāmentē. Difficilis inuētu eſt virtus. ducē rectorēqꝫ deſiderat. ſed ſine magiſtro vicia diſcūtur. Quotidie aliqd̓ ſubtilius. aliqͥd elegātius excogitat luxurie furor. vſitata contenens. iā nō ſunt homīesad popinam dentibꝰ ⁊ vētre ⁊ ore cōtenti. etiam oculis guloſi ſunt.¶ Idem in octauo libro. Turbā rerū hominūqꝫ deſiderēt. qui ſepati neſciūt. Sapienti ſecū optime cōuenit. Nobis aūt noſip̄i mōleſti ſumꝰ modo amore noſtri. modo tedio laboramꝰ. infelicem animum nūc ſuꝑbia inflamamꝰ. nunc cupiditate diſtendimꝰ. Et qd̓miſerrimū eſt. nunqͣꝫ ſinguli ſumꝰ. Adulatoribꝰ latus ne p̄beas. artifices ſunt ad captādos ſuperiores. Et aliꝰ quidē adulatōe clamvtitur parce. alius ex aperto ruſticitate ſimulata. quaſi ſimplicitasilla ⁊ non ars ſit..cxij.Flores declamationū eius.Idem in declamatōnibꝰ libro primo.Ocundū eſt redire ad antiqua ſtudia melioreſqꝫ ad ānos reſpicere. Nihil ē tammortiferum ingenijs vt luxuria. Torꝑent ingenia deſidioſe iuuētutis. nec minꝰ honeſte rei labore vigilat̉ cantādi. ſaltādi. obſcenaqꝫ ſtudia effemīatos tenēt. Capillū frange̓. ⁊ ad muliebres blādicias vocē extenuare. mollicie corꝑis certare cū feminis ⁊īmūdiſſimis ſe excolere mūdicijs. noſtroꝝ adoleſcētiuꝫ ſpecimē eſtmolles enerueſqꝫ nati in vicio manēt. expugnatores aliene pudicicie. negligētes ſue. ¶ Idem in ſecūdo. Que malā faciē habent ſepe impudice ſunt. Nō em̄ deeſt illis animꝰ ſed corruptor. Adoleſcens luxurioſus peccat: ſenex luxurioſus inſanit. Efferat matrona oculos iacētes in terrā. ⁊ aduerſus officioſuꝫ ſalutatorē inhūana potius qͣꝫ verecūda ſit. Longe ante pudiciciā ſuā ore qͣꝫ verboneget. Nemo fortiter negantē iterū rogauit. ¶ Idem in tercio libro. ¶ Muliebriū vicioꝝ fundamentuꝫ eſt auaricia. Hec inter ſeraro coeunt vt eadē vox ſit dulcis ⁊ ſolida. Crudeliꝰ eſt qͣꝫ mori ſꝑtimere mortē. Eius debet eē damnū cuiꝰ eſt p̄miū. Miſero ſi flerenō licet magis flendū eſt. dolori ſilentiū imꝑari nō poteſt. Etiā vbiremediū eſt mori. zelus ē occide̓. ¶ Idem in quarto. Acrior eſt cupiditas cognoſcēdi ignota qͣꝫ repetēdi. nulla flendi maior ē cauſaqͣꝫ flere nō poſſe. Neceſſitas nauigia iactu exonerat. ruinis incēdiaopprimit. Neceſſitas ē lex temporis. Nemo quicqͣꝫ facile credit. qͦcredito dolendū ſit. Nec infelix virtꝰ amittit glorie titulū. nec virtutis gloriā intercipit fortuita felicitas. Audit de ſuis fortuna muneribꝰ. que dedit aufert. que abſtulit reddit. Nec vnqͣꝫ tutiꝰ eſt illāexperiri qͣꝫ cū locū iniurie nō habet. ¶ Idem in quinto. Hoc inequale oīm eſt vt vicia ſua excuſare malūt qͣꝫ effuge̓. Nihil ē pueroteſte certius. nam ⁊ ad eos ānos ꝑuenit vt intelligat. ⁊ non ad eosquibus fingat..cxiij.Flores tragediarum eius.Idem in tragedia quā vocat troadē.Uuenile viciū eſt regerenō poſſe impetū. Quo plura poſſis plura patienter fe¶ras. Uiolēta imperia nemo diu ꝯtinuit. moderata durant. Qui non fetat peccare cū poſſit. iubet minimū debet libe̓ cuimultū licet. Optāda mors ē ſine metu mortis mori. ¶ Idē in aliaquā vocat ciephe. ¶ Leue ē miſerias ferre. ꝑferre graue. Neſcitꝭcupidi regnū quo iacet loco. Regnū nō faciūt opes. nō veſtis tiriecolor. nō auro nitide trabes. Rex ē qui poſuit metꝰ. ⁊ diri mala pectoris. quē nō ambitio impotēs. ⁊ nunqͣꝫ ſtabilis vulgi fauor mouet. Qui ē in tuto poſitꝰ loco. ⁊ oīa infra ſe videt. mihi crede falſismagna nomībꝰ placēt. fruſtra timētur dura. dū excelſus ſteti. nunqͣꝫ pauere deſtiti. atqꝫ ip̄m timere ferrū eſt lateris mei. O quatumbonū eſt obſtare nullis. capere ſecuras dapes humi iacente. Scelera nō intrāt caſas. tutuſqꝫ mēſa capit̉ anguſta cibꝰ. venenū in auro bibit̉. malā bone fortunam ꝑferre licet. Peior ē bello timor ip̄ebelli. nulla vis maior pietate vera ē. Quos verus amor tenult. tenebit. Res deꝰ noſtras celericitatas turbine verſat. habeāt queſtꝰdiſcedat timor. Uite nimis auidus ē quiſqͥs nō vult mūdo ſecumꝑeunte mori. ¶ Idem in octauia. Luxuria blāda peſtis. victrix orbis immēſas opes auaris manibꝰ vt ꝑ̄dat rapit. ¶ Idem in hercūle etheo. Nunqͣꝫ eſt ille miſer cui facile ē mori. illicita amant̉. quic-

quid licꝫ excidit. fortuna amorē peior inflamat magis.huc de eodē. Idem in hercule furente.Uod nimis miſeri volūthoc facile credūt. Prona ē timori ſemꝑ in penis fides¶Nullo premet̉ onere qui celū tulit. Virtutis eſt domafe que cuncti pauēt. nemo ſe tuto diu ꝑiculis offerre tācrebris poteſt. Quē ſepe tranſit caſus aliquādo inuenies. nō ē ad aſtra molis ē terris via. Poſt multa oꝑa virtus laxari ſolēt. Quēcūqꝫ miſerū videris hoīeꝫ ſcias. Quod fuit durū pati. meminiſſe dulce aEdit verus amor nec patit̉ moras. ¶ Ideꝫ in tebaide. Regna qꝫſcelere ſunt oībꝰ exilijs grauiora. Qui vult amari lāguida regnatmanū. ¶ Idē in ypolito. Contēne famā. vix vero fauet. Intrepi.da ꝯſtent verba. Qui timide rogat docet negare. Hoſpes amartiū credula. res ē forma fugax. Celo iupiter alto vicina petit nō capit vnqͣꝫ magnos metꝰ humilis tecti plebeia domus. Circa regnatonat. honeſta quedā facit ſcelera ſucceſſus. Aliū ſimile qd̓ vis pͥmus ſile. ¶ Idē in edippo. Neſciſſe cupies. noſſe q̄ nimiuꝫ experiainers remediū maloꝝ ignorātia eſt. Ubi turpis ē medicina ſenarpiget. Solēt extrema face̓ ſecuros mala. Quid ꝟba queris veritas odit moras. Qd̓ ſepe fieri nō poteſt fiat diu. ¶ Idē in medeaLeuior ē dolor qͥ capere ꝯſiliuꝫ pōt. libet ire ꝯtra. ſuſpecta ne ſintlonga colloquia. amputa. ¶ Idē in aggamennonē. Periere mores. ius. pietas. fides ⁊ qͥ redire cū perit neſcit pudor. Per ſceleraſemꝑ ſceleribꝰ tutū eſt iter. Temere imꝰ illuc. vnde nō decuit abirenon intrat vnqͣꝫ regium limen fides p̄cio parata. p̄cio vincit̉ fides.Heu qͣꝫ dulce malū mortalibꝰ additū. vite dirus amor. Quē penitet peccaſſe pene ē innocēs. O qͣꝫ miſerū eſt neſcire mori. Rudis etyrānus. morte qui penā exigit. Det ille veniā facile cui venia opeſt. ¶ Idē de īmatura morte. Una res ē virtus que nobis īmortalitate donare poteſt. ⁊ pares dijs facere.Flores epiſtolarum eiuſdeꝫ..cxv.Idem in epiſtola pͥma ad luciliuꝫ.Ta fac̄ mi lucili. vendicate tibi ⁊ tempus qd̓ ⁊ aūt auferebat̉. aut excidebat. aut¶ ſubripiebat̉. collige ⁊ ſerua. Turpiſſima em̄ iacturaeſtque ꝑ negligētiā fit. Quē mihi dabis qui aliqd̓ p̄ciū tempori ponat. Qui diē eſtimet qͥ intelligat ſe quotidie mori. In hoc oēs fallimur ꝙ mortē ꝓſpicimꝰ. magna pars eiꝰ iam p̄terit. quiqͥd etatiretro ē mors tenet dū differt̉ vita trāſcurrit reliqua oīa nobis aliena ſunt. tempꝰ noſtrū eſt tātū. in huiꝰ rei vniꝰ fugacis ac lubrice ꝑſeſſionē natura nos miſit. Nō puto pauperē cui qͣntulūcūqꝫ eeſt. Sera parſimonia in fundo eſt. nō em̄ tātū minimū in imepeſſimū remanet. ¶ Idē in ſcd̓o. Primū argumētuꝫ cōpoſite intis exiſtimo poſſe ꝯſiſtere ⁊ ſecum morari. Illud aūt vide ne lectioactoꝝ multoꝝ. ⁊ diuerſi generis voluminū habeat aliqͥd in⁊ inſtabile. certis ingenijs īmorari ⁊ innutriri oportet. ſi vis aliotrahere qd̓ in animo fideliter ſedeat. Nuſqͣꝫ eſt qui vbiqꝫ ē. Noprodeſt cibꝰ nec corꝑi accedit qui ſtatim ſumptꝰ emittit̉. Nihilqꝫtamutile eſt qd̓ in trāſitū ꝓſit. Nihil eque ſanitatē impedit. vt remediorum crebra mutatio. itaqꝫ diſtrahit libroꝝ multitudo. ⁊ cilegere nō poſſis quātuꝫ habueris. ſatis ē habere quātuꝫ legas. faſtidientis ſtomachi ē multa deguſtare. Cui cū pauꝑtate bene cōueīt diues ē. Nec qui parū habet ſed qͥ plus cupit pauꝑ ē. Quidem̄ refert quātuꝫ illi in archa quātuꝫ in horreis iacet ſi nō acquiſita. ſed acquirēda cōputat. Quis ſit diuitiarū modꝰ queris. pͥmushabere qd̓ neceſſe eſt. ꝓximus habere qd̓ ſatis eſt.Adhuc de eodē. Idem in tercia epl̓aI alique amicuꝫ exiſtīascui nō tantūdem credis. quātum tibi. vehemēter errasErrat ⁊ ille qui amicum in atrio querit. in conuiuio ꝓbrat. Nullum habet maius malum occupatus homo ⁊ bonis ſuisobſeſſus. qͣꝫ ꝙ amicos ſibi putat quibus ip̄e non eſt. Tu vero omnia cum amico delibera. ſed de ip̄o prius. poſt amicicias credendūeſt. ante amiciciam iudicandū. Ipſi vero prepoſtere ꝑmiſcent officia qui contra precepta theofraſti cum amauerint iudicant. ⁊ nonamant cum iudicauerint. Tamaudacter cum amico loquere qͣꝫ tecum. Et tu quidem ita viue vt nihil tibi cōmittas. niſi quod committere etiam inimico tuo poſſis. Utrūqꝫ vicium eſt ⁊ omnibꝰ credere ⁊ nulli. Sed alterum dixerim honeſtius viciū alterum tutitSic etiam vtroſqꝫ reprehendas. ⁊ eos qui ſemper inquieti ſunt. ⁊eos qui ſemper quieſcunt. Nam illa tumultū gaudens non eſt induſtria. ſed exagitate mentis conuerſatio. Et hec non eſt quies qͥmotum omnem moleſtiam iudicat. ſed diſſolutio ⁊ languor. Itaqꝫ inter ſe iſta miſcenda ſunt. ⁊ quieſcenti agendū eſt. ⁊ agenti qͥtſcendum. Cum natura rerum delibera ip̄a dicet tibi ⁊ diem ſe rectiſe ⁊ noctem. ¶ Idem in quarta. Tenes vtiqꝫ memoria quantum