Liber.IX.

ucit̉. Ferina iſta rabirium atqꝫ arduū nitēs. Sequit̉ facilius qͥe ac vulneribꝰ. ⁊ abiecto homīe ī ſilueſtre anes eſt ſaſcd̓o libro. Malo veris offende̓. qͣꝫ adulanmal tranmi in poteſtate vlciſcendi. velClemētia eſt tꝑantiado placerlis cōuēdis.lenitas ſuꝑioris ad inferiorē in ꝑFlores ipſius de beneficijs.cvj.Ideꝫ de beneficijs libro primo.Nter plura maxīa vicianihil ē frequētiꝰ qͣꝫ ingratitudo animi. Nō facile dixerīvtrū turpius ſit inficiari an̄ repete̓ beneficiuꝫ. Multosexperimur ingratos. plures facimus. qꝛ al̓s graues exprobratoresexactoreſqꝫ ſumꝰ al̓s leues. ⁊ qḋ paulopoſt muneris peniteat. al̓squeruli ⁊ mīma momēta calūniantes omnē gratiam corrūpimus.nec tm̄ poſtqͣꝫ bn̄ficiū dedimꝰ. ſed etiā cū damus. Quis em̄ noſtꝝcōtentꝰ fuit aūt leuiter rogari aūt ſemel. Quis nō cum aliquid a ſepeti ſuſpicatꝰ eſt frontē abduxit. vultū auertit. occupatōes ſimulauit. longis ſermonibꝰ ⁊ de induſtria exitū nō inueniētibꝰ occaſiōespetēdi abſtulit. ⁊ varijs artibꝰ petētes eluſit. In anguſto vero poſitus vel cōprehēſus. aut diſtulit. aut tumide negauit. aut ꝓmiſſed difficulter. ſed ſuꝑductis ſuꝑcilijs. ſed malignis et vix exūtibꝰverbis. An gratꝰ eſſe quiſqͣꝫ ad eū poteſt. qui beneficiū aūt ſuꝑbeadiecit. aut iratꝰ impēdit. aut fatigatꝰ vt moleſtia care̓t dedit. Quvtiqꝫ tarde fecit diu noluit. Ita a natura comꝑatū eſt vt altiꝰ iniurie qͣꝫ merita deſcēdant. ⁊ iſta cito defluāt. has tenax memoria culidit bn̄ficia que ſe ꝑdidiſſe cito credidit. at qͥ inſtatſtoora ſequētibꝰ. etiā ex duro ⁊ īmemori pectore gratiam⁊ oneraextūdit. Docēdi ſunt qui libēter accipiūt libēter reddere. ⁊ eos qͥbus olti ſunt re aīoqꝫ nō tm̄ equare. ſed etiā vincere. Beneficiū eſt ba actō tribuēs gaudiūqꝫ capiens tribuēdo. ⁊ in idqd̓ facit ꝓna ac ſpōte ſua parata. Itaqꝫ nō quid detur refert. ſedparua ⁊ ſordidaqua mēteluſtrat. magna ⁊ preciohabita dehoneſtat. Nōnūqͣꝫ magis nos obligat qui parua deditpes eqͣuit aīo. qui exiguū tribuit ſed libēter. qͣitꝰ eſt dū in eā reſpicit. qui acciꝑe ſe putauit. cuꝫdaretīficiuꝫ. qͥ dedit tāqͣꝫ nō recepturꝰ. recepit tāqͣꝫ nō dediſſet.qui occaſionē qua ꝓdeſſet ⁊ occupauit ⁊ q̄ſiuit. Ecōtra ingͣta ſūtlicꝫ re ⁊ ſpecie magna videāt̉. q̄ dū extorquēt̉ aūt excidūt. Multogratiꝰ venit qḋ facili. qͣꝫ qd̓ plena manu dat̉..cvij.Adhuc de eoolem in ſcd̓o libroNgratū eſt bn̄ficiū quodrata occurrētia. vbi nulla int̓uenit mora niſi in accipiediu inter manꝰ dātis heſit. Gratiſſima ſunt bn̄ficia ꝑatis verecūdia. Grauiſſimis viris nulla res cariꝰ ꝯſtat qͣꝫ que p̄cibꝰempta ē. Moleſtū em̄ verbū eſt ⁊ oneroſuꝫ demiſſoqꝫ vultū dicendū rogo. Nihil acerbiꝰ eſt qͣꝫ vbi impetraſti rogādū eſſe. Equioreaīo quidā ferūt ſuā ſpeꝫ p̄cidi qͣꝫ trahi. Quēadmodū acerbiſſimacrudelitas ē que penā trahit. Et miſcd̓ie genꝰ eſt cito occide̓. quiatormētuꝫ vltimū finē ſui ſecū affert. ita maioris gratie munꝰ ē quolit. Oīs benignitas ꝓperat ⁊ ꝓpriū eſt libēter facientisīterdū etiā ille qui iuuat̉ fallēdus ē vt habeat necſciat. Hec inter duos bn̄ficij lex eſt. alter ſtatim obliuiſci debetati. alter memor eē accepti. Tacet qͥ bn̄ficiū dedit. narret qui accepit. Detrahēda ē inanis iactatō. Res loquētur nobistacentSūt nocua quedā nobis impetrātibꝰ. que nō dare ſꝫ negare bn̄ficiū eſt. Eſtimemꝰ itaqꝫ vtilitatē potius qͣꝫ volūtatē petēꝯepe eī noxia queqꝫ ꝯcupiſcimꝰ. nec vel res deſpice̓ qͣꝫ ꝑnicioſa ſint licet. qꝛ iudiciū int̓pellat affectꝰ. Sed cū ſubſedit cupiditas. cū ītis animi qͥ ꝯſiliū fugat cecidit deteſtamur ꝑnicinerū actores. Quidā furtiue gr̄as agūt ⁊ in angulo ⁊ ad aurē. Nō eſt iſta verecūdia ſed genꝰ inficiēdi. Ingratuseſt qui remotis arbitris gr̄as agit. Nunqͣꝫ improbe ſpei qd̓ daturſatis ē. nullūqꝫ eſt tamplenū officiū qḋ nō fellicare malignitas poſſit. nullū tamanguſtū qd̓ nō bonus interpres extentat.icͣ de eodē.Idem in tercio libro.Ui dat beneficiā deū imitatur. qui repetit feneratores. Pudorē tollit multitudo peccantiū. ⁊ deſinit eſſe ꝓbri loco ꝯmune maledictūRegnū eſt. nolle regnare cū poſſis. ¶ Idem quarto libro. Reruꝫhoneſtaꝝ p̄ciū in ip̄is eſt. Turpiſſimū ⁊li genꝰ eſt incōſulta donatio. grauiuſqꝫ eſt bn̄ficiūqͣꝫ nō recepiſſe. Saniꝰ eſtmalis ꝓpter bonos ꝓdeſſeiis deeſſe ꝓpter malos. Nō eſt leuitas a cognito ⁊ drrore diſcedere. ⁊ ingenue attendēdūeſt. Aliud putaui deceus ſuꝫ. Hoc vero ſuꝑbe ſtulticie ꝑſeuerantia eſſemeſ dixi qualecūqꝫ eſt. fixum vtrūqꝫ ſit. nō eſt turpe cū reuidā cum aliqd̓ ſibi miſſuꝫ eſt munuſcuintēpeſtiue aliud remittūt. ⁊ nihil ſe debere teſtantur

reijciendi ſignū eſt protinꝰ aliud inuicē mittere. ⁊ munꝰ munere expugnare. Qui nimis cito ſoluere cius debet. et qui inuitdebet ingratꝰ eſt. ¶ Idē in quinto libro. Faciliꝰ eſt barbaras gentes impatiētes alieni arabitrij reqͣꝫ animū ſuum ꝯtinere ⁊ ſibitradere. ¶ Idem in ſexto libro. Queris quomō que habes tua facies. dando. ꝯſule rebꝰ tuis. ⁊ earū tibi certā ⁊ inexpugnabilē poſſeſſionem para. nō ſolū honeſtiores illas facturꝰ ſed etiā tutiores.Illud quo te diuitē putas. qͣꝫ diu poſſides ſub ſordido noīe iacet.domꝰ eſt. ſeruꝰ eſt. nūmi ſunt. Cum aūt donaſti bn̄ficiū eſt. Sūmemalignitatis eſt. nō vocare bn̄ficiū niſi qd̓ dantē aliquo afficit incōmodo. Neminē tam alte ſecula poſuerūt. vt nō illi amicꝰ eo magis deſit. quo nihil abſit. Neſcis quātuꝫ ſit amicicie p̄ciuꝫ ſi nō intelligis te ei daturū cui amicū dederis rem ſeculis rarā. que nō alicubi magis deeſt. qͣꝫ vbi credit̉ abūdare. ¶ Idem in ſeptimo libroUoluptas fragilis ē breuis faſtidio obiecta. quo auidiꝰ eſt hauſtacitius in ꝯtrariū recidēs cuiꝰ ſubinde neceſſe ē vt peniteat aut pudeat. Nō eſt magni animi beneficiū dare ⁊ ꝑdere. ſed hoc eſt magni animi ꝑdere ⁊ dare.Floſculi eius de remedijs fortuitoꝝ..cix.Idem de remedijs fortuitoꝝ.Tultuꝫ eſt timere quoditare nō poſſis. Optimū ē mori cū iuuat viue̓. Malisdiſplice̓ laudari eſt. Dolor ſi exiguꝰ eſt leuis patiētia. ſigrauis nō leuis ē gloria. Pauꝑtas tibi grauis ē. īmo tu pauꝑtati.Illa eī expedita ē. hilaris tuta. tu opīone laboras nō re. Multi aliquid comitāt̉. ⁊ mel muſce ſequūt̉. cadauera lupi. frumēta formice. predā ſequit̉ turba iſta nō hoīem. Pecuniā ſi ꝑdidiſti eris nūcin via expeditior domi tutior. Qd̓ damnū putas remediū eſt. Defles gemis. miſerū te clamitas. ꝙ oꝑbꝰ excuſſus es tuo vicio. Iſtatibi iactura triſtis ē. Non tāmoleſte ꝑdita ferres. ſi tanqͣꝫ ꝑditurꝰhabuiſſes. Intelligēduꝫ eſt ꝑtem eſſe innocētie cecitatē. Oculi em̄ſunt irritamēta vicioꝝ. duces ſcelerū. Stultꝰ eſt qui deflet morteꝫmortaliū. Nihil hoc nouū aūt mirū eſt. Naufragiuꝫ feciſti cogitanō qd̓ ꝑdideris. ſed ꝙ euaſeris. Quere amicū inter recta ⁊ honeſta officia. quere in laboribꝰ. Ad mēſaꝫ res iſta nō querit̉..cx.Floſculi naturalium queſtionum.Idē de naturalibꝰ queſtionibꝰ libro pͥmo.Acile eſt extinguere ſitimIIſanā. Inter nullos magis qͣꝫ inter ph̓os equa debet eēlibertas. Quis nō intelligit oīa ꝯſuetudine vim ſuā ꝑdere. ¶ Idē in ſcd̓o. Nō ideo aliqua ſunt minꝰ natura bona ſi vicio male vtentiū nocēt. Si bn̄ficia nature vtentiū prauitate ꝑpendimus. nihil nō malo noſtro accepimꝰ. Nihil em̄ inuenies tamanifeſte vtilitatis. qd̓ nō in ꝯtrariū trāſeat culpa. ¶ Idem in tercioHoc habꝫ inter cetera iuſticie ſue nature p̄cipuū qḋ cū ad exituꝫventū eſt. oēs in equo ſumꝰ. nihil int̓eſt vtrū me lapis vnus elidat.an totꝰ mons p̄mat. Egregie vagelliꝰ in illo inclito carmīe. ſi cadendū inquit mihi ē. e celo cecidiſſe velim. Humano aīo a bonis artibus robur venit. ⁊ a ꝯſideratōe nature. Quid ē em̄ cur ego hoīeꝫaut ferā. aūt ſagittā. aut laceā tremā. Maiora me ꝑicula expectāt.ſulmībꝰ ⁊ magnis nature ꝑtibꝰ. Puſilla res ē homīs vita. ſꝫ ingēsres ē ꝯtemptꝰ vite. Hāc qui ꝯtēpſerit ſecurꝰ videbit maria turbari. ſecurꝰ aſpiciet horridā faciē fulminātis celi. Quid ad me qͣꝫ magna ſint qͥbꝰ pereo. ip̄m perire nō magnuꝫ eſt. Proinde ſi volumꝰeſſe felices. ſi nec hominum nec reꝝ timore verſari. aīa in exꝑimētohabēda eſt. Fluit tempꝰ ⁊ qͥ auidiſſimꝰ ſui deſerit pēdeo ⁊ magni ēmodicū fuiſſe. Elegāter lelius cuidā dicēti. lx. ānos habeo. hos inquit. lx. dies qͦs non habes. Mors nature lex eſt. tributū officiūqꝫmortaliū. malorūqꝫ oīm remediū ē. optauit illā qͥſqͥs timet. Mortis nomē ne formides. effice illā cogitatōne multa tibi familiarē. vtſi ita tulerit poſſis ei ⁊ obuiam exire. ¶ Idem in quarto libro. Ꝙͣdiu decurrūt ſolita. magnitudinē eoꝝ cōſuetudo ſubducit. Ita eīa natura cōpoſiti ſumꝰ vt nos quotidiana etiā ſi admiratōe dignaſunt trāſeant. ⁊ mīma qͦꝫ reꝝ ſi inſolite ꝓdiderint dulce ſpectaculum fiant. ¶ Idem in quinto libro. Nulla tēpeſtas magna ꝑdurat. ꝓcelle quāto plus habēt viriū tāto minꝰ temporis.dhuc de eodē. Idem in libro ſexto.cxj.Ontēne mortē et omniaque ad morteꝫ ducunt. contempta ſunt. ſiue bella. ſiuenaufragia. ſiue minarū pondera. Nūquid amplius facere poſſunt. qͣꝫ vt corpus ab animo reſoluant. hoc nulla diligentia euitat. nulla felicitas donat. nulla potentia euincit. O te dementem ⁊ oblitum fragilitatis tue. ſi tunc mortem tātuꝫ times cum tonat. Uiues ſi fulmen effugeris. repetet te gladius. petet lapis. petet bilis. non maximum ex periculis. ſed ſpecioſiſſimum fulmen eſttecum. Si ſenſum mortis tue infinita celeritas preueniat. Iratis