⁊ ſe iam ꝯſūptū putaret. oriebat̉ vt lucifer. nā quotiēs ſupplicanevirgini matri marie veniā petebat. ymago ſacra ipſi neſciēte capite flexo ſupplex ecōtra ꝯcurrebat. quē ſupradictꝰ miles ad eandeꝫeccl̓iam gratia orandi matutinū ſe agēs cū in angulo ſtantē vidētindignatꝰ eſt. ⁊ ypocriſim reputabat. ꝙ peccator totius fabula ciuitatis locū ſacꝝ pn̄tia ſua cōtuminare p̄ſumpſiſſet. Sꝫ poſtqͣꝫ vidit qd̓ factū eſt cū eo ſignū in bono ꝯfuſus eſt a cogitatu ſuo. cōſertoqꝫ cū eo pͥuatim colloquio. ꝯteſtatꝰ eſt eū vehemētiſſime vt qͥdboni egiſſet. ⁊ oīa que in corde haberet fidelit̓ ac fiducialit̓ ei enarraret. At ille lacrimis ſuffuſus verecūdia ꝯfuſus. quid inqͥt de meabonitate queris. cū nō ſit in me niſi malū. īmo malicia ipſa ſuꝫ ſicutnouerūt om̄s qui in circūitu meo ſunt. quibꝰ factꝰ ſum in deriſumEt quid dicā. cū etiā peccatū in hac nocte peccauerim. qd̓ humane aures expaueſcāt audire. Ingreſſuſqꝫ narratōem replicauit qͣliter deceptus dederat manū dyabolo ꝓpter queſtū glorie ſecularis. ⁊ qualit̓ negato xp̄o timuerat blaſphemare nomē ꝟginis matris. Audiens ille gauiſus eſt. ⁊ ꝯplexus iuuenem dixit. Quia ſeciſti verbū hoc beatꝰ es ⁊ bene tibi erit. Et ſi neſcis tibi dedit mariaſignum ꝓpiciatōnis. in ymagine ſua p̄cibꝰ tuis ānuens. ⁊ inclinatocapite viſibilit̓ occurrēs qn̄ ſupplicabas ei confortare gͦ. tu eniꝫ ꝓhac re gener meus eris ⁊ nō ſolū paterna tibi quā dilapidaſti reddet̉. ſed oīs poſſeſſio mea poſt deceſſum meū ad te ſpectabit. Dedit ergo ei vnicā filiā ſuaꝫ. ſcripſitqꝫ eū in pn̄ti ꝑticipē ⁊ in futuroprincipem oīm poſſeſſionum ſuaruꝫ ad laudem hicſu ⁊ marie.De ſene cyſtercienſi quē ad amorem ordinis ꝓuocauit. cvij.Uidam miles nobilis depoſito cingulo militari. iā ſenex xp̄i militiā inter monachos in claraualle ꝓfeſſus eſt. Qui qͣꝫuis minus haberet noticiā literaꝝ. ꝓ poſſe ſuo tn̄ ſectabat̉ bonitatē. emulabat̉ regule diſciplinā. Quadam aūt die tꝑe meſſionis cū poſt frēs exiſſꝫad laborem iuſſus eſt ſibi ſedere ⁊ quieſce̓. eo ꝙ manꝰ delicatas etſeniles nō admittebat labor difficultatis tāte. Sedens aūt ꝑcutiebat cor ſuū. ⁊ egreferens ꝙ nō laboraret ceteris laborātibꝰ. ita loq̄bat̉ apud ſe. O miſer homūcio qͣnti ſapiētes quāti nobiles ſcd̓mcarnem hic laborāt. qui ſi vias ſeculi ingredi voluiſſent grāde nomen habituri eſſent. qͣnte etiā hic quaſi lāpades ꝯtempte ⁊ ſb̓ modio abſcōdite. tꝑe ſtatuto dari habēt in lucē gentiū. alij quid ainpriores. alij abbates. alij ep̄i. ⁊ tu hic ſedes tota die ocioſus inuēterate dieꝝ maloꝝ. cum an̄ te portēt pondus die ⁊ eſtus delicati iuuenculi. qui in gloria pudicicie ꝯſcīe nō dederūt maculā peccati. hͨloquēs apud ſe. vidit in viſu de colle ſuꝑiori qui in loco metentiuꝫimmīebat deſcende̓ candidatā turbā. cui p̄erat quedā mulier pulcerrima. ⁊ an̄ eam alie due que in manibꝰ ſuis manutergia portabant. hec dn̄a veniēs cū cuneo ſuo ſalutauit frēs in oſculo ſancto.et ſuſcepit in amplexibꝰ caritatis ſue. Duabꝰ quoqꝫ comitibꝰ linteola p̄tendētibꝰ extergebat puluerē ⁊ ſudorē de monachoꝝ frontibꝰ ⁊ durius laborātes dulcius ꝯſolabat̉. Senex hec vidēs et ꝙmater dei maria in ſct̄m conuētuꝫ veniſſet neſciens. dentibꝰ ſuis infrēs fremebat. dicebatqꝫ apud ſe. nō ſic putabāt hoīes ſeculi ſinceram ⁊ ſeuerā religionem eſſe. q̄ feminas reciꝑet nō ſolū ad ꝯſpectūet colloqͥuꝫ. ſꝫ etiā ad amplexū ⁊ oſculū. cui talit̓ cogitanti vnus deilla candidata multitudine appropians dixit. qͥd imprudent̓ cogitas o hō. Dn̄a hec quā cernis eſt maria mater hieſu. que venit videre meſſores ſuos. neqꝫ em̄ ꝯtinere ſe pōt multitudo viſceꝝ eius.qͥn cōpatiat̉ eis in ſuis laboribꝰ. Et fere felices. qͥ hic laborātes ꝓxp̄o in ſudore vultus ſui veſcunt̉ pane ſuo. qꝛ ad futurā requiemet menſaꝫ plenā pinguedine ꝑuēturi ſunt. vbi erit ſabbatū ex ſabbato. In reuelatōis huiꝰ ꝯſolatōe. ⁊ cibi ſpūalis fortitudīe ambulauit ille ſenex reliquꝰ. iter ꝯu̓ſationis ſue currēs ⁊ alios ꝓuocans.De electuario qͦ pauꝑes frēs cibauit. ⁊ ſuꝑſtitioſo d̓negauit. cviijPud claramuallem quidā cū ꝓmiſiſſet fieri ſe monachū ſubito ſe fecit medicūabſtinens notabilit̓. ⁊ cū fratꝝ ſcandalo a cibis quos ceteri manducabāt. Igit̉ quadā die dum frēs gr̄am reddituri ad eccleſiam ꝓcederēt ꝑ clauſtꝝ canticū reſonātes. ille amarꝰ ⁊ raucidꝰeo ꝙ nulla deliciaꝝ appoſitōe ſuꝑſtitionis ſue libidinē fratrū curarefocillaſſet. in auribꝰ dn̄i ſabbaoth. licet ore tacēs corde tn̄ importune loquebat̉. aꝑtiſqꝫ oculis ſpūalibꝰ vidit in introitu eccl̓ie mulierē ineſtimabilis pulcritudinis. que ī manu ſua pixidē optimo electuario plenā tenebat. ⁊ frēs qui ſapide olera comederāt. ⁊ deuotecātabāt. ſcd̓m ordinē ſuū intrātes cōmunicabat. cui appropinqͣnscum fortit̉ hyaret vt quēadmodū ceteri de illo antidoto celeſti acciꝑet. audiuit eā dicentē ſibi. nō debeo frater tibi dare. cibꝰ iſte medicinalis cōmunis eſt cibꝰ pauꝑuꝫ iſtoꝝ. qui monachiſ ūt n̄ medicinec delicias regū querūt ſed cinerē tanqͣꝫ panē comedūt. Tu aūtnō es ſicut ceteri hoīm. ſed diues ⁊ pͥnceps fratꝝ. vn̄ circūire mare ⁊ aridaꝫ debemꝰ. vt delicias ꝯducticias ⁊ decētes palato tuo cō

quiramꝰ. Ꝙ ſi a cibis cōmunibꝰ abſtines. qꝛ tibi vident̉ caput turbare ventrē inflare ſaltē olus cōmodū eſſe poſſet. de quo cōſuluitapl̓us. vt qui infirmus eſt olus māducet. Qm̄ igit̉ in galieni ſacraiuratus. galiene te neſcio cuiꝰ ſatis acute ꝓſiteris diſcipulum dicotibi. Sapiens homo ⁊ ſubtilis medice. cura teip̄m. Et vt nouerisque ſim ego. maria mater miſcd̓ie dicor. vn̄ ⁊ veni hāc familiā meāꝯſolari. vt epulent̉ in cōſpectu meo. ⁊ delectent̉ in leticia. qui voluntatē ꝓpriam nō hn̄t. nec monaſteriū ꝑturbāt ſingularitate ſuaQuo verbo ille ꝑcuſſus ⁊ ꝯfuſus. cū iuramēto ſe ꝯſtringe̓t dicēsſi talit̓ amplius abſtinuero. nō inueniar in ꝑteꝫ ſortis ſanctoꝝ. qm̄paꝝ cōmederat ⁊ totus in cibi deſiderio erat. fortit̉ hyare cepit. etdn̄a miſericordit̉ in os eiꝰ buccellā immittēte. celeſtis epuli dulcedinē guſtauit. q̄ dulcedo tantū ſapuit palato cordis eius. vt extūcvſqꝫ in finem vite ſue auidius qͣꝫ ceteri comederet panem groſſuꝫet olera herbarum.De viſionibꝰ vtiliter oſtenſis monacho cuidā infirmo. cix.Uit quidam monachusciſtercienſis ordinis. bn̄ religioſus. ẜm dataꝫ ſibi gr̄amIn beate marie ẜuitio valde deuotꝰ. huic vt ī calore religioſi ꝓpoſiti eo vtilius qͦ humilius deſudaret. ſuſcitauit xp̄us emulum vnū de clauſtralibꝰ ſuis qui in omnibꝰ q̄ ageret calūniaꝫ ei ſtatuens verbis ⁊ factis eū inſectaret̉. nec in hoc ſolū manus dn̄iſeum extēta. ſed adhuc inflagellis duobꝰ vno corꝑali. altero ſpūalQuotiēs em̄ tonabat. auditū tonitrui ferre nō valēs fere vſqꝫ adexitū aīme turbabat̉. Sꝫ ⁊ gutta quā roſeam vocāt certis tꝑibusita faciē eius exulcerabat. vt ꝓpter aſpectꝰ feditatē infirmitoriunſepius ⁊ diutiꝰ tenere cogeret̉. cunqꝫ ibi poſitꝰ quadā nocte poſtmatutinas eſſet cubatū. increꝑabat aīam ſuā ꝑ dolorē ꝯpunctōisin lectulo corporee qͥetis. Paucis aūt diebꝰ an̄ euolutꝭ breui tꝑisint̓uallo monaſterij pr̄em cū monachis qͣſi fere. xv. e corꝑe xp̄s vocauerat. Dum gͦ ille in orōnibꝰ vigilaret. in extaſi factꝰ. vidit ꝑ ndiuꝫ infirmitoriū trāſire exercitū monachoꝝ. inter qͦs abbate ſutet monachos illos qui an̄paulo obierāt recognouit. Quoꝝ vnꝰad eū diuertēs. ⁊ an̄ lectū eius ſubſiſtēs ait. Frater cariſſime noshic trāſimus ⁊ in hoc monaſterio dū in corꝑe viueremꝰ cōuerſatiſumꝰ. oēs quidā gloriamur in ſpe filioꝝ dei. ſꝫ differimur adhucregni introitu. ꝓpt̓ quorūdā fratꝝ negligētiā. quoꝝ alij tarde. alijtepide. oēs ingrate ꝑſoluūt pſalmos ⁊ orōnes qͣs debent ꝓ aīabꝰnoſtris. nec ſolūmō rei ſunt apd̓ nos. ſꝫ ipſe xp̄us multa hꝫ aduerſus eos. ip̄m em̄ ꝓuocāt ⁊ exitāt ad vomitū. dū tepide votuꝫ vitepurioris emulant̉. ⁊ ſancte p̄cepta regule ſine ſcrupulo ꝯſcīe trāſgrediunt̉. Ipſis ſiqͥdē ꝯueniētibꝰ in vnū tꝑe ⁊ loco orōnis ⁊ pſalmodie. iaꝫ nō eſt ſpūalē eſcaꝫ māducare dū vnuſqͥſqꝫ p̄ſumit corde vanitatē ad delectādū. aīa eoꝝ nauſeat ſuꝑ mana celeſti quaſileui cibo ⁊ ꝯtemptibili. hoc aūt irā dei maxīe ꝓuocat. ꝙ in illa hora in qua frēs ob reuerentiā trinitatis inclināt aliqͥ cachinnāt. ⁊ deocioſis occulte ſignificāt. Alij corde ⁊ corꝑe rigidi. vix poſtqͣꝫ gloria patri dictū eſt incuruant̉. ⁊ nec dū ꝑdicto ſpūiſct̄o. erectis oculis notabilit̓ curioſis ꝑ ꝑietes vagant̉. Alij in moduꝫ ſtatuaꝝ adorandū ſtātes. ſic ſomno ſepulti ſunt. vt neſciāt qͥd agat̉ circa ſe. enihilominꝰ tn̄ incuruāt ſe ⁊ erigūt ſicut ⁊ ceteri. miſera qͣdā ꝯſuetudine. Uade gͦ ⁊ dic abbati ex ꝑte noſtra. vt corrige̓ ſatagat hn̄negligētias fratꝝ. quibꝰ ad hͦ ſpeculator a dn̄o datus eſt vt ānuiciet eis peccata ipſoꝝ. ſic diſparēte defūcto. monachus latent̓ ſurgens ad eccl̓iaꝫ ꝑrexit. ⁊ an̄ qḋdam altare pͥuatū toto affectu cordis orare cepit. ſtatimqꝫ fuit in ſpū. ⁊ reſpiciēs ad feneſtrā que ſuꝑaltare erat. vidit in candeſce̓ radiū ſolis. et ecce mire pulcritudimulier ꝑ ipſam feneſtram introiuit. q̄ ſtans iuxta eum ait ei. Hoſtique ſum ego. Quo reſpondēte neſcio domina. ego ſum inqͥt maria mater hieſu. que veni vt conſoler gemitus tuos. ⁊ leniā doloretuos. vidi em̄ lacrimas tuas ⁊ orōnes tuas. Et factuꝫ eſt cum hocdiceret. fratribꝰ in choro ad gloria patri more ſuo ſe incuruantit̉ipſa cancellatis manibꝰ reuerenter ⁊ ꝓfunde vſqꝫ dū diceret̉. ſicuerat in principio. incuruauit ſe. Et rurſum erecta dixit ei. Donachus ille mortuus qui ꝑſequebat̉ te multipliciter ſcd̓m multitudnem malignitatis ſue quate ꝑſecutus eſt penas recepit. Et vt verum me dicere credas eſto ſanus ab hac duplici quā ſuſtines infirmitatis peſte. Extergens manica veſtimenti ſui faciē eius euanulab oculis ipſius. In craſtino vero rem abbati ſecrete referens. miraculo faciei mutate indicio fideꝫ ipſi ⁊ ceteris fratribꝰ fecit. ad honorem regine angeloꝝ ⁊ domine angeloꝝ.¶ De ymagine que ꝑcuſſa ſanguinē reddidit ⁊ alia que a ſaracenis frangi nō potuit.Uxta caſtruꝫ radulphi ēuedam abbatia que dolis vocatur. ſuꝑ quandam cōlumnam eccleſie ipſius eſt ymago lapidea ad honoreꝫbeate marie virginis ſculpta. ad quā cum quedam pauꝑcula inu-