Liber.VIII.

De mutuis epiſtolis dn̄i hieſu ⁊ abagari regis ediſſe. .xxix.Adrianꝰ papa ad karolūEuelatōne quidē fideliūde ꝑtibꝰ oriētis ſepe agnouimꝰ ꝙ redēptor humani generis appropinquāte die paſſionis cuidaꝫ regi ediſſenciuitatis deſiderāti eū corꝑalit̓ cernere. illūqꝫ ad ſe conuocāti. vt ⁊ꝑſecutōes iudeoꝝ aufuge̓t. ⁊ auditas miraculoꝝ oꝑatōes ⁊ ſanitatū curatōes illi ⁊ populo ſuo imꝑtiret. reſpōdit. Si faciem meācorꝑaliter cernere cupis. en tibi vultꝰ mei ſpēm trāſformatā in lintheo dirigo. ꝑ quā deſiderij tui feruorē refrigeres. ⁊ qd̓ de me audiſti. nequaqͣꝫ impoſſibile fieri exiſtimes. poſtqͣꝫ tamē ꝯpleuero eatibi vnū ex diſcipulis meis qui tibi ⁊que de meſnt. dilimitatē fidei vos ꝑducat.ſanitates imꝑtiat. ⁊ ad ſiulolegit̉. ꝙ legati abagari ad eū reuertētes cuꝫ ſin¶ Actor. Alibiris terſa emicuit. cū appropīquaſſent eiusdone in qͣ faciesin ſubtus tegulā. in qua itidē imago eademlon romā p̄uenit. vbi ⁊ vſqꝫ hodie eſſe viciuitate remāſit. ⁊ vſqꝫ ad p̄ſens ibidē honorat̉.in hiſtoria eccleſiaſtica libro pͥmo. Ipſe ſiquidē abagarus nomīe gentis vltra eufraten poſite pͥncipatu nobiliter tenens.is irremediabili quātū inter hoīes tenebat̉ quimorboodāe hieſu ⁊ de mirabilibꝰ virtutū eiꝰ audiſſet. ſupplex eī ꝑcum deepiſtolā factꝰ exorat miſſo in reꝫ hoīe diutini morbi vinculis quibꝰlui. Sed ad p̄ſens quidē a dn̄o corꝑis cura eiꝰ diftenebat̉aus tamē efficit̉ reſcripto epl̓e ſaluatoris. in qua ſimul etifert̉. dinō multū poſt deſiderij ſui ꝯſequeretur effectū.amittit̉ eit̉ ī arcinis publicis ediſſe deſcripta reꝑimus. in his cartisNta regis abagari ſeruata antiquitꝰ ꝯtinebāt. abagarus eūcha. hieſu ſaluatori bono. qͥ apparuit in locis hieal̓m. Auditū ē mihi ⁊ de te. ⁊ de ſanitatibꝰ quas facis.is ⁊ herbis. ⁊ ꝙ verbo tm̄ cecos facis videre. claumūdas. ⁊ īidos ſpūs ac demones eijcis. ⁊dos ābulare.dībꝰ affligūt̉ curas. mortuoſqꝫ ſuſcitas. Quieoss. de te ſtatui in aīo meo vnū eſſe ē duobꝰ. aut quiabus ortu ſis deꝰ. ⁊ de celo deſcēderis. aut filiꝰ dei ſis qui hec facis. ꝓptereaſcribēs rogauerim te. vt digneris vſqꝫ ad me fatigari. ⁊ egritueneaꝫ qua iā diu laboro curare. Nam ⁊ illud cōꝑi. ꝙ iudeirāt aduerſuꝫ te. ⁊ volūt tibi inſidiari. Eſt aūt mihi ciuitasſed hoq̄ ſufficiat vtriqꝫ. ¶ Exēplū reſcripti a hieniā curſorē. ad abagaꝝ tōparchū. Beatꝰ es qͥ credidiſti īme. cū ip̄e me nō videris. Scriptū eſt eī de me. qꝛ hi qui vidēt noncredēt in me. ⁊ qͥ nō vidēt me ip̄i credēt ⁊ viuēt. De eo autē quodſcripſiſti mihi vt veniā ad te. oꝑtet me oīa ꝓpter qͥ miſſus ſum hicimple̓. ⁊ poſteaqͣꝫ ꝯpleuero recipi me ad eū a quo miſſus ſum. Cūergo fuero aſſumptꝰ. mittā tibi aliquē ex diſcipulis meis vt curetegritudinē tuā. ⁊ vitā tibi atqꝫ his qui tecuꝫ ſunt p̄ſtet. Et ciuitatitue p̄ſtet vt nullus aduerſarion̄qͣꝫ vos exuꝑare poſſit.De thadeo apl̓o ptꝰ aſcēſionē dn̄i ad eūdē regē miſſo. .xxx.¶ Rat aūt his epiſtolis adunctū hoc. lingua ſyroꝝ. qd̓ infra ſcriptū eſt. Poſteathadeū apoſtolū vnū ex. lxx. Qui cuꝫ veniſſet. abagarꝰ ꝯſideratisvero qͣꝫ hieſus aſſumptꝰ eſt. miſit ei iudas qͥ et thomasue faciebat. recordatꝰ eſt ꝙ ip̄e eēt de quo ih̓s ſcripſemirabilibrat ſibi dicēs. Cū aūt fuero aſſumptꝰ. mittā tibi aliquē de diſcipulis meis. qͥ egritudinē tuā ſanet. Et vocās ad ſe thobiā apud quēmanebait ad eū. Audiui ꝙ vir quidā potēs venit. ⁊ manet ī domo tua. adduc̄ eū ad me. Cūqꝫ rediſſet thobias. veniā inquit thadeus. qm̄ maxime ꝓpter ip̄m miſſus ſū. Poſtera igit̉ die ſtatim inſſu. viſuꝫ eſt abagaro. diuini neſcio qͥd ſplēdoris in vultu apl̓i thadei. Quod cū vidiſſet abagarꝰ adorauit euꝫ. Suꝑ qd̓ (admirati ſunt oēs qui aſſiſtebāt regi. ipſi eī nihil hoꝝ videbant. qꝛſoli abagaro fuerat oſtēſuꝫ. Qui ⁊ dicere cepit ad thadeū. Uerediſcipulis es ih̓u filij dei. Et thadeꝰ rn̄dit. Quia magnifice credidiſti in eū qui me miſit. ꝓpterea miſſus ſuꝫ ad te. Tūc ait abagarꝰad eū.uit credidi ei. vt ⁊ iudeos qui eū crucifixeruntvelim ſi vllai adeſſet tāta exercitꝰ copia trucidare. ⁊ ſi nō romani reautoritas īpediret. Et thadeꝰ ait. Dominꝰ noſter volūtatris ſui impleuit. qua impleta aſſumptꝰ eſt rurſus ad patrēOicit ei abagarus. Et ego ſcio ⁊ credo in eū ⁊ patrē eius. Et thadeus.ropterea inqͥt pono manū meā ſuꝑ te in noīe eius. Et cūhoc fit. ſtatim omni egritudīs morbo quo tenebat̉ abſoluit̉.Non ſolū aīum. ſed ⁊ abdum quēdaꝫ abde filiū pōdagra laborante. multoſqꝫ alios vrbis illius ciues varijs obſeſſos ſanauitincōmodis. Et ſic oꝑa magna ⁊ admirāda ꝑficiens p̄dicabat verbum dei. Pirus ait ad thadeū. Tu quidē cumvirtute deſo te. enarra mihi de aduentu hieſumodo factus ſit. ⁊ de virtute eius in qua faciebat hec que au-

diui. Et thadeus. Craſtꝯgrega mihi oēs ciues tuos. ⁊ ſeminabo in eis verbū vite. vel aduētuꝫ hieſu quomō fuit vel qua de cauſa. Qui deſcēdit quidē ſolus. ſed aſcendit cū grandi multitudinead patrē ſuū. Iuſſit ergo abagarus vt oēs ciues cōuenirēt. ⁊ audiꝯadei. ⁊ poſt hec iuſſit ei dari aurū ⁊ argētū. ſꝫ illerentnō accēs. ſi nos nr̄a dereliqͥmꝰuō accipiemꝰ aliena.ltimo aduentu domini in hieruſalem..xxxj.Euſebius in cronicis.Nno itaqꝫ imperii tyberij. xviij. hieſus xp̄c ſcd̓m ꝓphetias que de eo fuerāt p̄locute ad paſſionē venit. ano ſcꝫ etatis ſue. xxxiij. ¶ Comeſtor. Factū eſt aūt dum ꝯplerent̉ dies aſſumptōis eius. firmauit faciem ſuā vt iret in hierl̓m. Aſſumptōeꝫ hieſu dixit lucas nonſolū tempꝰ quo aſſumi debebat de mūdo ad patrē ſed etiā ſcd̓m p̄ceptū de agno paſchali. qui decima die mēſis primi aſſumebat̉ degrege. ⁊ ſeruabat̉ vſqꝫ ad quartā decimaꝫ. In hunc modū hieſusdecima die .i. in ramis palmaꝝ venit ad locum paſſionis ⁊ māſit ineo vſqꝫ dum paſſus eſt. ¶ Actor. Ip̄e ergo hieſus faciem ſuā firmauit .i. imꝑterrita mēte locū quo pati decreuerat petijt. ſicut in ꝑſona eius dicit. Iſa. Poſui faciē meā vt petrā duriſſimā. ¶ Cōmeſtor. Et in ingreſſu cuiuſdā caſtelli occurrerūt ei decem leproſi.Qui dū iuſſu eius ſacerdotes peterēt mūdati ſunt. quoꝝ vnꝰ quiſamaritanꝰ erat redijt ⁊ gratias egit. ceteri vero qͥ iudei ꝑmāſerūtingrati. Porro ſamarite qui inuidebāt euntibꝰ in hieruſalē adorare. noluerūt eum hoſpicio recipere. vnde irati iohānes ⁊ iacobꝰ.voluerunt ignem ē celo ad eos conſumēdos impetrare. At huiuſmodi vindicta que laudata eſt in helya. in iſtis eſt a domino reprobata. quia hoc nō appetebant ex charitate ſicut ille. ſed ex ira. Tūciterum p̄dixit eis ſecreto. ſe mortem crucis paſſurum. et tercia diereſurrecturū. vnde filij zebedei putantes eum in hieruſalem carnaliter in proximo regnaturū. ſuggeſſerunt matri ſue. vt peteret munus ſine nomine. quo conceſſo. peteret eis conſeſſionē in eiꝰ regno.Cognoſcēs hieſus eorum temeritatē. reuocauit eos ad humilitatem. oſtendens ꝑ hoc eos venturos ad ſublimitatē potius qͣꝫ perhonoris ambitōnem. Prius autē qͣꝫ ingrederet̉ hiericho. cecumnatum illuminauit. ⁊ eandem vrbem ꝑambulans in domuꝫ zacheidiuertit. In ingreſſu vero hiericho duos cecos ſecꝰ viam ſedētesquoꝝ vnus erat barthimeꝰ ſanauit. Igit̉ ante ſex dies paſche veuit bethaniā ſcꝫ ante ramos palmaꝝ. qui dies ſextus erat ante paſcha. ſi numerꝰ ip̄m ⁊ diem paſce cū quatuor interpoſitis. ⁊ erat indomo ſimonis qui fuit leproſus. ⁊ a domīo ſanatus. ſed tn̄ adhucpriſtinum nomē manebat. ſicut adhuc dicit̉ matheꝰ publicanus.Multiqꝫ iudeoꝝ venerūt illuc. qꝛ ꝯuenerāt ad diem feſtum. nonꝓpter hieſum tm̄. ſed vt viderēt lazarum. Cogitauerūt ergo pͥncipes ſacerdotū vt ⁊ lazarū interficerēt. Fecerūt aūt ei cenam ⁊ martha mīſtrabat. ⁊ lazarus vnus erat diſcūbentiū. qui vt augu. dicitde verbis domini. cōuiuis interrogātibꝰ loca penaꝝ ⁊ ſedes inferni. diligēti narratōne indicauit. Et ita inferi in lōgis tēporibꝰ ignorati. tandē inuenerūt proditorē. maria ergo aꝑuit alabaſtrū. ⁊ effundebat vnguētuꝫ ſuꝑ caput hieſu. ⁊ etiā vnxit pedes eius. ⁊ exterſit capillis ſuis. In memoriā huiꝰ rei eodem ſabbato dn̄s papadebet erogare pauperibꝰ. Hi eī ſunt pedes dn̄i ſedētis in celo adhuc ambulātes ī terra. Cuiꝰ largitōnis occupatōne. eadē die noningredit̉ ad aliquā eccleſiā. cum ceteris diebꝰ quadrageſime ſtatōnem faciat ad celebrāduꝫ miſſam. Indignabat̉ aūt iudas ſcariothis quaſi de ꝑdito vnguento. quia fur erat ⁊ loculos domini habens. vxori ⁊ filijs dabat que furabat̉..xxxij.De ſuſceptōne eius in ramis palmaꝝ.A Ine aūt facto aſcēdebathieſus hieroſolimam ⁊ diſcipuli eius. Et cum veniſſetbethfage qui erat viculus ſacerdotuꝫ. in latere montisoliuēti. miſit duos de diſcipulis in caſtellū quod corā eis erat. id ēin hieruſalem. vt adduceret ei aſinam ⁊ pullum. qui erāt alligati inbiuio. Aſina dicit̉ ꝯmunis fuiſſe pauperibꝰ. qui ꝓpria iumēta nonhabebāt. Cūqꝫ in ea quis oꝑatus fuerat ꝑabulū dabat ei ⁊ pulloqui ꝑiter ad oꝑa ꝯmunia nutriebat̉. Nōdum eī quiſqͣꝫ aſcenderat eum. In hoc itinere dum aſcēderet hieruſalē. putāt quidā euꝫeſuriſſe. ⁊ acceſſiſſe ad ficuꝫ. Et cum nō inueniſſet in ea niſi folia aitNūqͣꝫ ex te ampliꝰ exeat fructꝰ ⁊ ſtatim aruit. Qd̓ licet apud matheum legat̉ ſequēti die factū. putamꝰ recapitulando dictum. Etcum appropinquaret hieſus ad deſcēſū mōtis oliuēti. multi deſcēdentiū cum eo ſubſternebāt veſtimēta ſua in via. Alij cedebant ramos de arboribus. ⁊ ſternebant in via. Turba aūt multa que venerat ad diem feſtū. ⁊ pueri ⁊ plebicula hieroſolimoꝝ. tollētes ramos oliuaꝝ. proceſſerunt ei obuiam. ⁊ qui p̄cedebāt ⁊ qui ſequebantur clamabāt oſanna. id ē ſalua obſecro. Et qͥdā phariſeoruꝫde turba dicebāt ei vt increparet diſcipulos. qͥbꝰ reſpondit. Si hi