illa lex quā de humano gene̓ dederūt recte laudata eſt. ¶ Idemin libro. iij. Et qui bn̄ imꝑat. paruerit aliqn̄ neceſſe eſt et qui modeſte paret videt̉ ꝙ aliqn̄ imꝑare dignus eſſet. ¶ Idem de boni⁊ mali fine li. j. Nemo voluptatem qꝛ voluptas ſit aſpernat̉. neqꝫdolorem qꝛ dolor eſt: cōſectat̉. Deniqꝫ aut voluptates omittunt̉maioꝝ voluptatū adipiſcēdaꝝ cauſa. aut dolores ſuſcipiunt̉. maloꝝ doloꝝ effugiendoꝝ gratia. ¶ Idem in ſcd̓o. Omīa officia eoreferri oꝑtet. vt adipiſcamur pͥncipia nature. ¶ Idem in libro. iij.Una voluptas multis obſcurat̉ in vita voluptaria. ¶ Idē in. v.libro. Uirtus rationis diffinite abſolutio diffinit̉.De ceteris eiuſdē libris. ¶ Idē de natura deoꝝ li. j. xxix.Ulta ſunt incōmoda invita que ſapiētes cōmodoꝝ cōpenſatiōe leniunt. ſtultiInec vitare veniētia. nec ferre pn̄tia poſſunt. Omnibusfere in rebꝰ ꝗd̓ nō ſit qͣꝫ ꝙ quid ſit citiꝰ dixerim. Egiptij nullā beluam nec ob aliquā vtilitatē quā ex ea caꝑent ꝯſecrauerūt. Nihileſt ꝟtute amabilius qͣꝫ qui adeptꝰ fuerit vbicūqꝫ gentiū erit vt anobis diligat̉. Amiciciā ſi ad fructū noſtrum referimus ⁊ non adillius cōmodū quē diligimꝰ. nō eſt amicicia. ſꝫ mercatura quedamvtilitatū ſuaꝝ prata ⁊ arua ⁊ pecudes hͦ modo diligunt̉. ꝙ ex eisfructus capiuntur. hoīm aūt charitas gratuita ē. ¶ Idem in. ij. li.Quid tam ꝑſpicuū cum celeſtia ꝯtemplamur. qͣꝫ eſſe aliqd̓ numēp̄ſtantiſſime mentis qͦ hec regant̉. Ad ꝯſiderandū qͣlis ſit naturadeoꝝ. nihil difficilius qͣꝫ a cōſuetudine oculoꝝ mētis aciem abducere. ¶ Idem in. iij. li. Uerſutos eos appello. quoꝝ celeriter mensverſat. ¶ Idē de diuinatōe libro. j. Oībus in rebꝰ temeritas ī aſſentiēdo error turpis eſt. Si ꝗs mortal̓ colligatōes oīm cauſaruꝫaīmo ꝓſpicere poſſet. nihil eum ꝓfecto falleret. ¶ Idem in ſcd̓o.Cauſaꝝ ignoratō in re nouā miratiōꝫ facit. Qd̓ aūt crebro videtquis nō mirat̉. etiā ſi cur fiat neſcit. ¶ Idem in fato. Ad aīmoruꝫmotus volūtarios nō eſt reqͥrenda externa cā. Motus em̄ voluntarius eā naturā ꝯtinet in ſe. vt ſit ī noſtra ptāte nobiſqꝫ pareat.Idē de creatōe mūdi. Parentē vniu̓ſitatis huiꝰ inuenire difficile eſt. ⁊ cū iam qͥs eū inuenerit. indicare ī vulgꝰ nephas ē. ¶ Idēin dyalogo ad hortenſiū. Uīs cogitatō multꝭ ē obſtricta difficultatibꝰ. eſt em̄ ⁊ ī ipſis rebꝰ obſcuritas. ⁊ in iudicijs nr̄is infirmitas ēaīmoꝝ ingeniorūqꝫ naturale qͣſi pabulū qḋ daꝫ ꝯtēplatio naturenulla ꝟtus eſſe pt̄ niſi gratuita ſit. nā que voluptate qͣſi mercedealiqua ad officiū impellit̉. nō eſt ꝟtus ſed fallax q̄dam ſimulatioac imitatio ꝟtutis. ¶ Idē de ꝑtitione or̄onis. Cōmunia qͣſi qͥnqꝫlumina orōnis ſunt hͨ. diluciduꝫ. breue. ꝓbabile. illuſtre. ſuaue.Idem in li. de archademicis. Inepte qͥs mineruaꝫ docet.De or̄onibꝰ eiuſdē. Cicero or̄one ſua ꝓ marcello. xxx.Tle vero fortunatus ē excuiꝰ ſalute nō mīor pene ad oēs qͣꝫ ad ip̄m leticia ꝑuenerit. Nulla corꝑis tāta vis eſt q̇ nō ferro ac viribꝰ debilitari frāgiqꝫ poſſit. aīm ꝟo vincere. iracūdiā cohibe̓. victoriamtꝑare. adu̓ſarium nō modo extolle̓ iacentē. ſed et̄ ampliare eiꝰ priſtinā dignitatē. hec qui fecerit nō ego eū ſummis virꝭ cōꝑaro. ſedſimilimū deo iudico. iracūdia ꝯſilio inimica ē. ⁊ victoria natura inſolens ac ſuꝑba eſt ip̄am victoriam viciſſe videt̉. qui ea q̄ illa adpta eſt victis remiſit. ¶ Idem in orōne ꝓ logacio. Nihil eſt tā populare qͣꝫ bonitas. Nulla de ꝟtutibꝰ plurimis mirabilior nec gͣuior miſcd̓ia. hoīes em̄ ad deos nulla re ꝓpius accedūt qͣꝫ homībusdando. Nihil habet fortuna maius qͣꝫ vt poſſit. nec natura meliꝰqͣꝫ vt velit ſeruare qͣꝫplurimos. ¶ Idem ꝓ diuīatore. Nemo fereeſt qui ſui ꝑiculi iudex. nō ſibi ſe eqorem qͣꝫ reo p̄beat. ¶ Idē pridie qͣꝫ iret in exiliū. Officiū liberare. eſt ſere̓ bn̄ficium vt poſſis metere fidei fructum. Nemo tam facinoroſa inuētus eſt vita. vt nontn̄ pijs iudiciū ſententijs cōuinceret qͣꝫ ſupplicijs addiceret̉. Multoꝝ aīmus vultū multa flagitia ꝑietibꝰ tegūtur. ſed hͦ obſtructionec diuturna eſt nec obducta vt curioſis oculis ꝓſpici non poſſit.Quis vnqͣꝫ tam crudelis in aliquē fuerit. vt ꝓhiberet eū aūt ſibimere̓. aut ceteris ſupplicare. Pn̄tes fructꝰ negligamꝰ poſteritatisglorie ẜuemꝰ. ſpernemꝰ qḋ nolumꝰ. qd̓ acciderit feramꝰ. ¶ Idemꝓ celio. Illd̓ te eē admonitū volo. pͥmū vt qual̓ es talē te homīesexiſtimēt. ⁊ vt qͣntū a reꝝ turpitudine habes. tantū te a ꝟboꝝ libertate ſeiungas. Deinde ne ea in alteꝝ dicas. q̄ cum tibi falſo reponſa ſint erubeſcae. Igem de cathelina..xxxj.Item de eodem.Abuit ille permulta maxximaꝝ n̄ exp̄ſſa ſigna ſꝫ adumbrata ꝟtutū. vtebat̉ hominibꝰ īprobis ⁊ ꝗdem optimis viris ſe deditū eē ſimulabat. nunqͣꝫ tale monſtꝝ in t̓ris vllū fuiſſe puto tā ꝯtrarijs diuerſiſqꝫ ⁊ int̓ ſe pugnātibꝰ nature ſtudijs cupiditatibuſqꝫ cōflatum.Quis eī clarioribꝰ viris qn̄qꝫ iocūdior. Quis turpioribꝰ ꝯiūcti-

or. quis ciuis aliqn̄ melior. quis hoſtis ciuitati deterior. qͥs in voluptatibꝰ inꝗnacior. qͥs ī laboribꝰ patiētior. Quis ī rapacitate amarior. qͥs in largitōe effuſior. illud qͦꝫ in eo erat mirabile. naturā ſuāverſare ⁊ rege̓ ad tp̄us atqꝫ huc atꝫ illuc torq̄re ⁊ flecte̓ cū triſtibꝰſeuere. cū remiſſis iocūde. cū ſenibꝰ grauit̓. cū iuuenibꝰ comiter cūfacinoroſis audact̓. cuꝫ luxurioſis luxurioſe viue̓. Multos vidi etaudiui qͥ cum totā adoleſcētiaꝫ voluptatibꝰ dediſſent. ſe tandē adfrugē bonā recepiſſe gͣues hoīes atꝫ illuſtres fuiſſe. O magna visꝟitatis que ꝯͣ oīm ingenia caliditate ſolertia. ꝯtraqꝫ fictas oīm inſidias facile ꝑ ſeipſaꝫ ſe defendit. ¶ Idem cum gr̄as egit populoBona valitudo iocudior ē his qui e graui morbo recreati ſūt. qͣꝫillis qͥ nunqͣꝫ egro corꝑe fuerūt. omīa deſiderata magis qͣꝫ aſſidueꝑcepta delectant. ¶ Ideꝫ de domo ſua. Eſt ꝗdem modus religionis. nimiū eſſe ſuꝑſticioſuꝫ nō oꝑtet. Caduca ſunt hͨ ⁊ mobilia nōꝟtutis atꝫ ingenij ſed fortune ⁊ tꝑm munera. qͦꝝ nō tā facultas etcopia extendēda eſt. qͣꝫ in vtēdo rō. ⁊ in carēdo patiētia. ¶ Idede penitentijs ⁊ ꝯſuetudinibꝰ. Hō his nō ſolū gratus eſſe ⁊qui accipit bn̄ficium. ſed etiā is cui poteſtas accipiēdi fuit. ¶de reſpōſis auruſpicij. Miſerior es cū in oēm fraudē oculis r̄qꝫ ſi oīno oculos nō habueris. ¶ Idem ꝓ cornelio balbo. Eſt hͨſeculi malicia q̄dam atꝫ labes ꝟtuti velle inuide̓. ipſumqꝫ floremdignitatis infringe̓. Uſus aſſiduus vni rei deditus. ⁊ ingeniū ⁊ artē ſeꝑe vincit. ¶ Idē inuectiua ī cathelinā pn̄tem. Iam tecū ſic loquar. vt nō odio ꝓmotꝰ videar qͥ debeo. ſꝫ vt miſcd̓ia que tibi nll̓adebet̉. neqꝫ em̄ is es vt aut pudor a turpitudine aūt metꝰ a ꝑicl̓oaut rō te a furore reuocauerit. ¶ Idē in eundē abſentē. Nō inteligo cur mīore qͥdā dolore ꝑituros ſe cuꝫ multis qͣꝫ ſi ſoli pereant.accipiāt. ¶ Idē vt int̓ficiāt̉ dep̄hēſi. Nequaqͣꝫ turpis mors viroforti pōt accide̓. ¶ Idē in achonimū. Oīno nulla eſt cā cuiqͣꝫ iuſta arma ꝯtra patriā capiendi. ¶ Actor. Hec de liberis ciceronisad preſens exerpta ſufficiant.De inuectiuis ſaluſtij ⁊ ciceronis ad inuicem.xxxij.Uic quoqꝫ ꝯtēperaneusfuit ſaluſtiꝰ vt ptꝫ ſuꝑius vbi dictū eſt ꝙ fuit eiuſdenFinimicus. vn̄ ⁊ ſcpͥſerūt inuectiuas adinuicē. ſcripſit et̄ſaluſtius de bello cathelinario libꝝ vnū. de iurgurthino libꝝ vnūde quibꝰ omnibꝰ hec pauca exerpſi. ¶ Saluſtius cōtra tulliumHomo leuiſſimus ſupplex inimicis. ꝯtumelioſus amicis. nemini fidus. ſenator leuiſſimꝰ. patronus mercenarius. cuiꝰ nulla parscorꝑis a turpitudine vacat. lingua vana. manus rapaciſſime. gulimmēſa. pedes fugaces. ⁊ q̄ honeſte nomīari nō pn̄t. honeſtiſſimꝰea maxīe criſpe ſaluſti voluptas ē equalē ⁊ parē ꝟbis vitaꝫ agerevt oīs moribꝰ or̄o ꝯſonet. ¶ Tullius ꝯͣ ſaluſtiū. Nō qui ita viuitvt tu alter ac tu loqui poteſt. nec qui ita illo quopiaꝫ ſermone vtit̉vita honeſtior eſt. Sepe vidi grauius offende̓ animos auditorū.eos qui aliena vicia aꝑte dixerunt qͣꝫ eos qui cōmiſerunt.Floſculi ſaluſtij ī cathelinario. Idē ī cathelinario. .xxxiij.Riuſqͣꝫ incipias cōſultovbi cōſulueris mature opus ē facto. Fortuna ſimul cūmoribꝰ īmutat̉. Multos peſſima ac diuerſa int̓ ſe maha luxuria atqꝫ auaricia nexant. Regibꝰ boni qͣꝫ mali ſuſpectioresſunt ſemꝑqꝫ his virtꝰ aliena formidoloſa ē. Optimꝰ quiſqꝫ faceremauult qͣꝫ dice̓. Uirtuti oīa parēt. Auaricia fidem ⁊ ꝓbitateꝫ ceteraſqꝫ bonas artes ſubuertit. ⁊ ꝓ his ſuꝑbiam ⁊ crudelitatē deūnegligere. oīaqꝫ venalia habere edocuit. Scde res etiam ſapientum aīmos fatigant. Auaricia pecunie ſtudiū habet quam nemoſapiens amauit vel ꝯcupiuit. hec quaſi malis venenis imbuta corpus aīmqꝫ virilē effeminat. ſemꝑ infinita inſatiabiliſqꝫ ē. neqꝫ cōpia neqꝫ inopia minuit̉. Adoleſcentū aī molles ⁊ etate fluxi. hauedifficile capiunt̉. Idem velle ⁊ idem nolle ea demū vera eſt amicicia. Si quis etiam a culpa vacuus in amiciciam prauorum incidrit quotidiano vſu atqꝫ illecebris facile par ſimiliſqꝫ ceteris efficitur. Nulli mortalium iniurie ſue parue videntur. alia alijs licentiaeſt. Qui enim demiſſi in obſcuro vitam agunt. ſi quid deliquerintpauci ſciunt. nam fama ⁊ fortuna eoꝝ pares ſunt. qui ꝟo magnimꝑio p̄diti in excelſo etatē agunt facta eoꝝ cūcti mortales nouerunt. Itaqꝫ in maxima fortuna minima licentia eſt. Et que apudalios iracudia dicit̉. hec imꝑio crudelitas appellat̉. In luctu atqꝫmiſerijs mors erumnaꝝ requies eſt. nō cruciatꝰ. Quomodo cōueniet te in minore negocio legem timere ſi eam in maiore neglexeris. Iam pridem rerū vera vocabula amiſimus. quia bona alienalargiri. liberalitas. malarum rerum audacia. fortitudo laudatur.Plurima maiores noſtros magnos fecerunt. qui nobis nulla ſūtſcilicet domi induſtria. foris iuſticia. animꝰ in cōſulendo liber. neqꝫ delicto neqꝫ libidini obnoxius. ꝓ his auteꝫ nos habemus luxuriam atꝫ auariciā. publice egeſtate. priuatim opulentiam. int̓ bonos ⁊ malos nullū diſcrime. omīa p̄mia virtutis ambitio poſſidet