LiberQuintus

iis emēdis phal̓ar. neqꝫ enī inlemus vt equos quosconſideramus ⁊ balthona inſis. ſed equū ipſum nudum et ſolū vt ſit ad ſiſtuꝫtus. ad vecturam validus. ſic gͦ et in hna exiſtīare. ſed ipſum hominē ꝑſiderameū ſocratē pauperem. ſpecta aliena voco qepererūt. ⁊ que fortūalargita eſt. vt ꝓſapiam et inuneroſus ē. parēteslaudas. diues eſt non credo fortur.viij.De plotino philoſopho.Actor.Uit et alius platonicꝰ dequo et idē Aug. in p̄fato libro loquit̉. cuius etiā illamnotabilē recitat ſententiā. fugiendū eſt inquit ad clariſſimam patriā. et ibi patere tibi oīa. Que igit̉ claſſis aut fuga ſil̓emdeo fieri. ¶ Vercurius vbi ſupͣ. Plotinus ſingularꝭ philoſophꝰquas philoſophie non attigit partes cū eius doctrina vite ſequeret̉ inſignia. cū id qd̓ docebat. non alieno ſed ꝓprio virtutis oſtēderet̉ exemplo. fuit nāqꝫ vir ille ad oīa virtutis ornamēta compoſitꝰomniūqꝫ diuinaꝝ diſpoſitionū ſtudio firmatus. iuſtus. fortis. ꝓuidus. temperatus. ⁊ qui ꝓuidentie rōne ſuꝑare ſe poſſe crede̓t fortune impetus. Itaqꝫ locū quiete ſedis elegit. vt ab om̄i ꝯuerſationis humane ſtrepitu ſeꝑatus. ſe fortune inuidia liberaret. ſolis diuine inſtitutionis vacaturus inſignibꝰ. vt ꝯtra oēs fortune minas.integro ſe et corrupto p̄ſidio virtutis armaret. Hac itaqꝫ ꝯfidentia mentis erectus etiā corporis ſui curaꝫ ac tuitionē ſuſcepit et adſedē collocandam amenū ſibi campanie ciuitatis ſolū elegit. vbi ſꝑaeris quieta moderatio cūctos incolas ſalubri vegetatione ſuſtentat. vbi nec vis hiemis. nec flagrantia ſolis. ſed compoſita temꝑiesex vtroqꝫ moderat̉. vbi etiam homībꝰ aliqua egritudine laborantibꝰ. ingentiū calore fontiū. ac feruentiū aquaꝝ ſalutari fomento cōciliata ſanitas irrogat̉. Illic ꝯſtitutus primū inſignia ꝯtempſit honoꝝ. illos veros honores putās quos illi ꝯtuliſſet diuinū prudentie magiſteriū. nulla quoqꝫ diuitiaꝝ illū deſideria ceperāt. ſed has.putabat diuitias veras eſſe. quibꝰ animi ornatꝰ poſſet autoritateꝫꝓprie originis inuenire. Hic in quadā orationis ſue ꝑte. vim fatalis neceſſitatis aggrediēs homīes fortune decreta metuentes ſeuera caſtigat oratiōis obiurgatione. nihil poteſtati ſtellaꝝ tribuens.nihil fatoieceſſitatibꝰ reſeruās. ſed totū dicens in noſtra eſſe poſitum peſtate. Tandēqꝫ illi ſe in hac ꝯfidentie ſecuritate ꝯſtituto. fatorū poteſtas impoſuit. primūqꝫ mēbra eius frigida ſanguīstorpore riguerūt. et oculorū acies ſplendorē luminis paulatim extenuatuꝫ perdidit. poſtea per totā eius cutē humoribꝰ nutrita peſtis erupit. vt putre corpus membris deficientibꝰ corrupti ſanguinis morte tabeſceret.Dicta eius de quatuor virtutibꝰ..ix.Macrobius de ſomno ſcipionis libro. j.Lotinus in libro quē ſcripſit de virtutibꝰ dicit qͣtuor eſſe quaternaꝝ genera virtutū quas vocat politicas quaꝝ prudētie eſt. ad rationis normā que cogitat. queqꝫ agit vniu̓ſa dirigere. ac nihil p̄ter rectum velle facere humaniſqꝫ actibꝰ tanqͣꝫ diuinis arbitris ꝓuide̓.fortitudinis animū ſupra ꝑiculi mētū agere. nihilqꝫ turpia timere.aduerſa vel ꝓſpera fortiter tolerare. Temꝑantie nihil penitendūappetere. in nullo legē moderationis excedere. ſub iugo rōnis cupiditatem domare. iuſticie vnicuiqꝫ ſeruare qd̓ ſuū eſt. hmōi vir bonus. primo ſui. deinde reipublice rector efficit̉. Secundo (qͣs purgatorias vocat) homīs ſunt qui diuini capax eſt. ſolūqꝫ eiꝰ animūexpediunt. qui decreuit ſe a corꝑis ꝯtagione purgare. et quadamhumanoꝝ fuga. ſolis ſe diuinis inſerere. He ſunt officioſoruꝫ quia reꝝ publicarū actibꝰ ſe ſequeſtrant. harū quid ſingule velint al̓sexpreſſimus cū de virtutibꝰ philoſophantiū diceremꝰ quas ſolasquidā eſtimauerunt eſſe virtutes. Tercie ſunt purgati iam defecatiqꝫ animi. et ab om̄i huius mundi aſpergine preſſi. pureqꝫ deterſi.Iſūic prudētie eſt diuina nō quaſi in electione p̄ferre. ſed ſola noſſe.⁊ hoc tanqͣꝫ nihil aliud intueri. temꝑantie terrenas cupiditates nōrepͥmere ſed penitus obliuiſci. fortitudinis paſſiōes ignorare nonvincere. vt iraſci neſciat. nihilqꝫ cupiat iniuſte. ita cū ſuperna ⁊ diuina mente ſociari. vt ſeruet cū ea perpetuū fedus imitādo. Quaſte ſunt que in ipſa diuina mēte cōſiſtunt. que vocat̉ noys a qͦꝝ exemplo reſue oēs per ordinem defluūt. nam ſi reꝝ aliaꝝ multomagis virtutū ydeas eſſe in mente diuina credendū eſt. Illic prudentia eſt mens ipſa diuina. temꝑantia ꝙ in ſe ꝑpetua intentiōe ꝯuerſa eſt. fortitudo ꝙ ſemꝑ idem eſt. nec aliqn̄ mutat̉. Iuſticia ꝙ perhenni lege ac ſempiterna operis ſui ꝯtinuatione nō flectit̉. Hec qͥtuor genera quaternaꝝ virtutū in paſſionibꝰ quibꝰ hoīes metunt.. dolent gaudentqꝫ. maximā habent ſui differentiā. hasprime mt. ſecunde auferunt tercie obliniſcunt̉. in quartꝭ ne-

phas eſt nominari.De mercurio trimegiſto et dictis eius.Actor.Ermes aūt qui et trimegiſtus ſiue mercurius ſcripſit librū de verbo ꝑfecto dequo ſumpta ſunt hec. Dominus et omniū factor deorum. ſecundum fecit dominū. qm̄ hunc fecit primū et ſoluꝫ et verū.bonus ei viſus eſt. et pleniſſimus omniū bonoꝝ et letatus eſt. hic ēfilius benedicti dei. atꝫ bone voluntatis. cuius nomē humano orenon poteſt enarrari. d̓ ſolo deo dominꝰ eſt omniū. dn̄ante deo mortalibꝰ. et qui ab om̄ibꝰ non poteſt indagari ſuper oēs eſt. hūc deusdilexit vnigenitum ſuū. hec verba hermetis (qui ⁊ mercurius) vident̉ ex parte fidei noſtre de patre ⁊ filio conſonare. ſed in hͦ diſſonant ꝙ dicit deū feciſſe deū. deberet enim dici genuiſſe. preterea filius nō poteſt dici ſecūdus a patre. quaſi poſterior ſit tempore. velmaieſtatis dignitate. ſed tantū ſub autoritatē. quia ſcꝫ pat̓ ē actorfilij et ꝙ filius eſt actor ſpirituſſancti. et actor omniū creaturarum.hoc totum habet a patre. Scripſit antē et duos libros d̓ matheſiin quibꝰ fatalem conſtellationē conat̉ aſſerere. ip̄amqꝫ negantibꝰ ⁊improbantibꝰ reſpondere. Extat autē liber alius mercurij trimegiſti ad aſclepium. de hac hec pauca exerpſi. ¶ Mercurius trimegiſtus aſclepiades. Deus te nobis o aſclepi vt diuino ſermoni intereſſes adduxit. Quē ſi intelligere videris eris omniū bonorū tota mente pleniſſimus. ſi tamē multa ſunt bona. et nō vnum in quooīa. alteꝝ enī alterius conſentaneū eſſe dinoſcit̉. omnia vnum eſſeaut vnū eſſe omnia. philoſophia ſola eſt que quidem in cognoſcenda diuinitate frequens eſt obtutus ſanctaqꝫ religio. ſimplici enimmente diuinitatē colere eiuſqꝫ facta venerari. agere etiā dei voluntati gratias que eſt ſola bonitas pleniſſima. Hec eſt nullius animiimportuna curioſitate violata philoſophia. Soluꝫ animal homoduplex eſt. et eius illa pars ſimplex quā vocamus diuine ſimilitudinis formā. humanitas ſemꝑ memor nature. ⁊ originis ſue. ⁊ etiādeitatis imitatione perſeuerat. immobilis eſt eternitas. in qua oīmtempoꝝ agitatio ſumit exordium. et qd̓ eſt mobile temꝑis in eternitatem ſemper reuocatur. Sicqꝫ efficitur vt etiam eternitatis ſtabilitas ſemper moueatur. et temporis mobilitas ſtabilis fiat. fixa lege currendi. omnia autē dominus deus. et omnia ab eo. et in ipſo ⁊per ipſum. Nos ergo agentes gratias adoramus. He ſunt enimſumme intenſiones dei cum gratie aguntur a mortalibꝰ hominumadorationibꝰ et laudibꝰ et obſequijs. celū celeſtes delectantur. nospijſſimis votis optamus ſi diuine placent pietati vt nos mūdanacuſtodia abſolutos. ſuperioris portis nature reſtituat. ex hͦ eſt merces pie ſub deo diligenter cū mundo viuentibꝰ..xj.De interitu nectanabi et agathode tyranno.Hiſtoria alexandri.Oc tempore alexāder factus annoꝝ duodecim pr̄i comes fiebat. et vſu armoꝝſemꝑ indui meditabatur. ⁊ cum exercitibus videri gaubat. et equis inſiliens cūcta vt prudentiſſimus miles agebat. dūergo philippus ad quandam illirici ciuitatem proximam proficiſceretur. non ſimili affectu quo ſolitus protinus olimpias nectanabum repetit. eumqꝫ conſulit ſuper clandeſtino mariti conſilio. quidum aſſidente ſibi alexandro ex arte illa aſtrica loqueret̉. petijt alexander vt doceret eum artem illam. quod et fecit. Cunqꝫ iam in illa arte profeciſſet alexander non modicum. nocte quadam ad preſcitum foſſe preceps veniens. vbi nectanabus eum docere conſueuerat. alexander nectanabum improuiſo precipitat. Cunqꝫ ille letali ictu ceruicis afflictus conquereretur. cur hoc feciſſet. reſpōdialexander. Conquerendum tibi erat de arte quam noueras. malorum quippe neſcius que te impenderent. humi nunc reſupinus iacens. rimari ea que ſunt celi. Ad hec magus. nulla mortalium contra fatum fuga eſt. olim per hanc ſcientiam cognoui me a filio int̓fectum iri. Tunc alexander. Num ego filius tuus. tunc ille omniaconfeſſus eſt. et egipti fugam et qua arte olimpiade potitus ſit. ethis dictis animā exeſtuat. Tunc alexander impoſuit eū in humeris et regiam reuectat. eiqꝫ ſepulcrum erigit operoſiſſimū atqꝫ matri omnia indicauit. Tunc illa admirata eſt ſe tot annis a mago illuſam. rem probrifeciſſe. ¶ Euſebius in cronicis. Anno ochi. xxij. etphilippi. i. xviij. pͥmo anno olimpiade. cix. dyoniſius corintho pulſus eſt. ¶ Iuſtinus libro. xxij. Huic poſtmoduꝫ ſucceſſit agathodes qui ex humili et ſordido genere vſqꝫ ad regni ꝑuenit maieſtatem. in ſicilia patre figulo natus. forma et pulcritudine corꝑis egreius. diu vitā ſtupri patiētia exhibuit. annos aūt pubertatꝭ egreſſus libidinem a viris ad feminas tranſtulit. poſt hoc apud vtrūqꝫſexus famoſos vitam latrocinijs mutauit. Interiecto tempore cuſyracuſas acceſſiſſet. aſcituſqꝫ in ciuitatem interincolas eſſet. diu