philippus tunc bello forte aberat. regina autem cepit eius peritiaꝫconſulere ille autē pulcritudinem femine admiratus. amore eiꝰ captus eſt. Cunqꝫ acrius vultum regine intueret̉. ait illa. cur ita ī metuendo defigeris. cui ille recordor oraculi illius qd̓ apud egiptuꝫ adijs acceperā ꝙ oportet me regine vera predicere. Conſule gͦ ſuhis que cupis. et ſtatim ꝓmit tabulas ſuas quas huius peritie dectipinacen nomināt auro et ebore vanatas. et horoſcopū. vij. ſtellas cū ſuis ſpeciebꝰ continentē. vbi viſebat̉ iuppiter in aereo lapidehoc eſt in iacincto. ſol in criſtallo. luna in adamante. mars in ematite. mercurius in ſmaragdo. venus in ſaphiro. ſaturnꝰ in ophite. horoſcopus autē ligdineus erat. Tunc admirans olimpias ſtellaruꝫvarietatē et ꝓpius ſe ſiſtens. U inquit intuere quēſo meā et philippi congruentiā. nā multa fama eſt. ꝙ ſi ex hoſte rediens affuerit velit in alteram tranſmigrari. qui explorata conſtellatiōe ⁊ eis q̄ regina petierat ait. vera fama eſt iſta. Sed opitulabor ne quid diuortio formidaueris. nam fatale eſt tibi ẜm qd̓ ꝓſpexi. miſceri te deo.geniturāqꝫ filiū vltorem omniū. ſi qua philippus in te audebit. tūcilla. cui inquit deo ad thoꝝ debeor. reſpōdit hammoni deo libie.?para te ad huius nuptias vt reginam decet. videbis aūt et ſomniūet in ſomnio nuptias tibi cū deo futuras.De conceptione alexandri magni.Gitur nectanabꝰ queritherbas ad immitendū ſomnū neceſſarias quibꝰ ī ſuccūIpreſſis. effigiat ex cera corpuſculū femine. cui nomē regine aſcribit lectulūqꝫ ei fabricat. cuꝫ illa effigies ſupponit̉. ⁊ lucernis iuxta accenſis. ſuccū herbaꝝ potentiuꝫ ſuperfudit. carmēqꝫ indicit efficax et ſecretum. quo effectū eſt. vt quicquid ſimulacro cereo loquebat̉. id etiam fieri ſibi regina nunciaret. Fecit gͦ eam ſomniare ꝙ hammoni miſcebat̉. et de eo grauida fiebat. Qd̓ cū illa retuliſſet nectanabo. ille reſpōdit. huius ſomni effectus cito ſubſeq̄t̉quapropter ſecus cubiculum tuū ſecreto mihi lectum parari iubeto. vt ſi forte aliquis repentinꝰ ingruerit metus. poſſim tibi eē ſpesſubſidij. qd̓ ita factū eſt. Tunc magus ad reginam. p̄curſor tibi adueniet deus draco .ſ. reptabundus. Quo viſo. tu ēgredi iube oēset cum te lecto collocaueris. explora vultū illius queꝫ in ſomno vidiſti. Tunc magus ꝓuidit ex arte vellus arietis molliſſimū. ſil̓ cumcornibꝰ et ceptꝝ et amictū candidum. fecitqꝫ ex ſcientia reliquū corpus veluti draconem veſpera aduentantē ad feminā. Quo illa viſo cunctos egredi iuſſit. deditqꝫ ſe mox lectulo. ⁊ operto capite ſolo. oculos ad ſuperuentuꝫ opinati dei curioſe intendit. At ille ſcēptro depoſito. aſcenſoqꝫ lectulo nuptias egit. poſt accepit accipitrem ſacratū. et monet eum ire ad philippū cui per noctem in ſomnio perſiſtens. iuſſis mandatis inſtruxit. excitatus aūt philippꝰ veluti alaꝝ pulſu. aduocans ſomnioꝝ interp̄tes ait. vidi per quieteꝫdeum quendā formoſum. et canicie capitis ceſariatū. arietiſqꝫ cornibꝰ inſignitum ſuꝑueniſſe olimpiadi cōiugi mee. ſeqꝫ illimiſcuiſſe.quibꝰ peractis hec verba addiderat. excepiſti o mulier ex me filiuꝫvindicem. ad hec interpres ꝙ ſignari virginali femine vidiſti. ſcitoꝙ illa conceperit. nemo enī vas vacuū conſignat. et qm̄ deum capite arietino teſtaris eundēqꝫ canū. deus eſt libie. hammon noīe. hācinterpretationē non equo animo philippus accepit. Redijt gͦ feſtinata re bellica macedoniā. Cui cuꝫ regina diffidentius occurſaretaſtu diſſimulans indignationē ait. me quidē clam res geſta non eſtſcio tn̄ te nunqͣꝫ alicuius popularis amori ſeruiſſe. enīuero dei deorum pulcerrimi atqꝫ his dictis animū mulieris inſtaurauit.De fallacia nectanabi erga philippū regem.Eīde iam philippo efferueſcente et cōiugem acrius increꝑante ꝙ conceptus ille non ex deo foret. hec nectanabꝰ audiuit. Cum gͦ conuiuiū celebre regium pararet̉ ob reuerſionem philippi. nec ille frontem in leticiam explicaret. ſtatim nectanabꝰ ſe reformat in illū draconis ſeductiorem tractum. tricliniūqꝫ penetrat reptabundus ſpecie ſpectabilis. tum maieſtate totius corporis. tum etiam ſibilloruꝫacumine adeo terribili. vt parietes etiam ac fundamenta domꝰ qͣtividerent̉. Ceteris ergo terrore concuſſis. et olimpias quo fidem faceret diuino numini. manū protendit ad beſtiam. ⁊ draco caput inſinū mulieris extendit. et omne agmē in ſperam manſuetius collegit. et promptum oſculuꝫ mulieri porrexit. Sicqꝫ dehinc vertit ſein aquilam. et volatū diſceſſit. tunc ex admiratione exhilaratꝰ philippus ait. patuit o coniunx argumentuꝫ diuini circa te cultus. ſedcuius dei neſcio. vel iouis ex aquila. vl̓ hammonis ex dracone. Adhec mulier ſe hammonē eſſe profeſſus eſt cum primū mecum conuenire dignatus eſt. Cum igitur philippus in quadam regione ſederet vbi aues plurime circūerrabant. intentuſqꝫ agendis rebꝰ animum occupaſſet. repente gallina in ſinum eius ſuperſiliens. confidenſqꝫ enixa eſt ouum. ſed ouum illud eius ſinu euolutū humi concrepuit. cuius teſtula diſſultante viſus eſt de ea dracūculus exire.

qui circūcurſans et ambiens oui teſtulam. duꝫ rurſus eo vnde exierat intrare vellet. morte preuentus eſt. Rex antifontem coniecto.rem egregium ſuper hac re ſciſcitat̉. qui reſpondit filium ei naſciturum qui omnem mundum ambiret. omnemqꝫ ſui ditioni ſubiugaret. et anteqͣꝫ in patriam ſuam rediret occaſu celeri periturum. naꝫdraco regale eſt animal. ouū forma mūdialis.De natiuitate alexandri.Einde parturiente olimpiade aſſiſtebat nectanabus. centes curſus et aſtroruꝫmotus inſpectans. tandem mulier vehementius ingemeſcens exegit puerum. qui vbi ad humū lapſus eſt motus protinus inſequitur terre. et tonitruum crepor. ventorumqꝫ conflictuset fulgurum corruſcatio. ¶ Iuſtinus libro. xij. et quintus curcius.Ea die qua natus eſt. due aquile tota die perpete ſupra culmē domus patris eius ſederunt. omen duplicis imperij europe ⁊ aſie p̄ferentes. natum appellauit philippus alexandrum in memoriam filij ſui qui ex prioribus nuptijs occubuerat. ¶ AActor. Erat autempuer vultū et forma pulcerrimus. ſubcriſpa paululum ⁊ flaueſcente ceſarie. cōmeleonine. oculis egregij decoris. altero ad moduꝫ nigro. leuo vero glauco atqꝫ diſſimili. nutrix eius alacrimis vel vt alibi legitur alacronis. pedagogus leonides. litterature polinicus magiſter. muſice alcippus. geometrice menedes. oratorie anaximenesphiloſophie areſtotiles. vel mileſius vt in hiſtoria eiꝰ legitur. Refert tamen hiero. ꝙ areſtotiles librariorum vtilitate monſtraueritalexandro mitia literarum. ¶ Hiero. in epiſtola ad aletam. Grecanarrat hiſtoria. alexandrum potentiſſimum regem. et moribꝰ ⁊ inceſſu leonidis pedagogi ſui non potuiſſe carere vicijs. quibus adhuc paruulus fuerat infectus. ¶ Actor. Hunc ipſuꝫ leonidem vtrefert ſeneca poſtea leonibꝰ obiecit deuorandū.De obitu ꝑlatōnis et de diſcipulis eius.Nno ochi. xxi. Philippiautem xvij. plato moritur. poſt quē achademiā ſpeuA ſippus tenuit. ¶ Mercurius trimegiſtus in libro. jͣ. deconſtellationē. Platōnem cum illis animi virtutibus. cum illa ſapentie doctrina fatum vendidit. illamqꝫ diuini animi doctrinam tyrannicis crudelitatibus ac ludibrioſis dyoniſij poteſtatibus tradidit. ¶ Seneca in epiſtola. xviij. Plato natali ſuo deceſſit. ⁊ annuꝫvnum atqꝫ. lxxx. impleuit ſine vlla deductione. ideo magi qui tuncathenis erant ei immolauerunt defuncto. amplioris fuiſſe ſortis qͣꝫhumane rati. quia conſummaſſet perfectiſſimū numeruꝫ. quem.nouies multiplicata componunt. ¶ Augu. de ciuitate dei libro. ij.Labeo platōnem inter ſemideos ponit. et herculem et romulum.ſemideos autem hominibus prefert. vtroſqꝫ tamen inter numinacollocat. nos autem platōnem nec cuiqͣꝫ homini chriſtano comꝑaramus. ¶ Hugo floriacenſis in hiſtoria eccleſiaſtica libro. j. Platōni ſucceſſit apuleius. ⁊ apulcio hermes egiptius quē trimegiſtuꝫvocant. ¶ Actor. Diſcipuli platōnis vt legitur in templorum lucis et porticibus verſabantur. vt admoniti anguſtioris habitaculiſanctitate nihil aliud qͣꝫ de virtutibus cogitarent. quorū etiā quidam oculos ſibi effodiſſe leguntur. ne per eorum viſum ex cōtemplatione ſapientie auocarent̉.apuleio platonico ⁊ dictis eius.Eapuleio multa loquit̉Augu. in libro de ciuitate dei. huiꝰ repperi duos librosvnum. ſcilꝫ de vita et moribus platōnis. de quo iam aliqua ſuperius poſui. vbi dictum eſt de ortu platōnis. alium vero qͥintitulatur de deo ſocratis. de quo hec pauca que ſequuntur exerpſi. ¶ Apuleius in libro de deo ſocratis. Solet apud prudētes viros eſſe in operibus elaboratis iudicatio reſtrictior. et in rebꝰ ſubitaneis venia prolixior. nulla res eadem poteſt eſſe ſimul feſtinataexaminata. nec eſt quicqͣꝫ omniū qd̓ habere poſſit. ⁊ laudem diligetie ſimul ⁊ gratiam celeritatis. Homines ratione plaudētes. oratione pollentes. immortalibus animis moribundis membris. leuibus et anxijs mētibus. brutis et obnoxijs corporibus diſſimilimismoribus. ſimlibꝰ erroribꝰ. audacia peruicaci. ſpe pertinaci. caſſo labore. fortuna caduca. ſigillatim morales. volucri tempore. tarda ſapientia. cita morte. perit conuerſatio contemptum. raritas conciliat admirationem. Demones ſunt genere animalia. ingenio rationabilia. animo paſſiua. corpore aerea. tempore eterna. quidaꝫ pergiportam reꝑtantes. conſilia non ex ſuo corde. ſed alienis vocius colligunt. et vt ita dixerim non animo ſed auribus cogitat. nihil eſt deo gratius et ſimilius qͣꝫ vir animo perfecte bonus. qui ceteros antecellit. in quibuſdam mirandum eſt ꝙ ea que minime videri neſcire volunt. diſcere tamen negligunt. et eiuſdem artis diſciplinam ſimul et ignorantiaꝫ detrectāt. eque diuites ſpectare ſo-