ſine fide fuit. qm̄ nec infortunius quod amitteret. nec inuerecūdiaqd̓ inquinaret habere videbat̉.nma gregariam militiā ſortitur. non minus tunc ſe ditiori qͣꝫ antea turpi vita in om̄e facinusꝓmptiſſimus erat..xij.De bona indole alexandri.Hiſtoria alexandri.Odē quoqꝫ tēpore phi-ippus macedonū delphos miſit ſuper regni ſui ſolicitus ſucceſſore. rn̄ſumqꝫ accepit in hunc modū. O philippe. is demū tuis omniqꝫ orbe potiet̉. quicūqꝫ bucefalum equuꝫinſiliens. mediū pelle tranſierit. erat aūt bucefalus equꝰ forme ſpectabilis ex regio genere armēti. formatis pedibꝰ ad pegaſi fabulaꝫ.et ſi qui fuiſſe laomedonti eiuſmodi predicant̉. homīes autē comedebat vt belua. et in eiuſmodi pabulū ſeuiebat. Hūc aſſeruari philippus iuſſerat ſub clauſtris p̄ferratis. agebat autē tunc temporisalexander. annū etatis. xiiij. anno videlicꝫ ſecundo olimpiadis. cix.Qui dum quadā die locū vbi bucefalus clauſus erat p̄teriret. cōuerſus ad ſocios ait. Nunqͥd hinnitus aures meas. an vero rugitus aliquis leonis offendit. ad quē ptolomeus qͥ poſtea ſoth̓ dictꝰeſt. qͥnimo. hic eſt ille bucefalus queꝫ ob ſeueritudinē dentiū patertuus hactenus claudi iuſſit. alexāder autē cuſtodibꝰ euocatis. clauſtriſqꝫ remotis equū educit. Iubamqꝫ eius leua cū apprehendiſſettergū quadrupedis inſultat. effrenemqꝫ hac atqꝫ illac circumducitqd̓ cum admirationi viſentibꝰ foret. cucurrit quidā et rem periculiphilippo nunciauit. Sed ille ad memoriā monitus oraculi cucurnt ad pueꝝ eumqꝫ ſalutauit vt totius orbis dn̄m. alexander autēannū agens. xv. petijt vt ſibi piſas adire licebat gratia qͣdrigis certandi. philippus quoqꝫ equos ⁊ cetera illi neceſſaria p̄parari iuſſit.igit̉ aſcenſa naui. ſecunda ad modū tempeſtate appulit eū quo ī loco dum curā equoꝝ famulis mandaſſet. ipſeqꝫ ad videndū ſtatuꝫloci ꝓcederet. obuius ei fuit nicholaus rex arridoꝝ quondā ꝯſcolaſticus eius. qui prius ſalutauit alexandrū. non tn̄ ſine cōtumelia.Nam aue inquito puer. nec ille reſalutat. Tunc ſecundo nicholaꝰet a quo inquit te arbitraris ſalutatū. quippe ego ſum nicholaꝰ rexarridoꝝ alias aceruanū. Et alexander. Quid inquit ꝓdeſt tibi iſtavana iactatio de ſecūdis craſtinos fluctuans. neqꝫ enī iſtā arrogantiam approbo ⁊ nicholaus velim inquit ſcire cur aſſis. fatet̉ alexander ſe ad certamina quadrigaꝝ ſtudio corone veniſſe. Tūc nicholaus felle nimia indignatiōe ſuffuſus conſputū adoleſcentulum etmaledictis increpitu dereliquit. At vero alexander qui omniū diſciplinaꝝ ꝯtinentiā oſtentare didicerat. abſterſit a facie ſputamenta et ad iniuriā arridēs ait. iuro equidē nicolae ꝑ pr̄is matriſqꝫ meemaieſtatē ꝙ te etiam in p̄ſenti certamine ſuꝑabo..xiij.De reconciliatione olimpiadis cum viro ſuo.On multo poſt cuꝫ diescertaminis adueniſſet alexander nicholao ſuꝑato. ⁊ reliquis qui certamini affuerant. corona redimitus reꝑatriat macedoniā. offenditqꝫ forte philippū. ſpreta autē olimpiadein cleopatre nuptias demutantē. Die autē nuptiaꝝ intrans triclinium regis coronatus. Sume inquit o pater hunc primū laborismei fructū. et coronā in caput eius tranſtulit et ait. Cū ego matreꝫmeam iteꝝ regalibꝰ nuptijs ꝯiugabo. vos quoqꝫ ꝑticipabo conuiuio. et his dictis aduerſus philippū diſcumbit̉. Aderat autē interregales delicias liſias quidā riſui excitando qͣꝫ facetiſſimꝰ. Qui cūin gr̄am regis adoleſcentulū vellet admordere. multimodis ꝟboꝝridiculis ſepius illum aggreſſus ac ſepius amonitus. vt ad aliuꝫ ſeverteret cui ludum ſuū placere ſciret. et ille non audiret. tandē iratus alexander. poculū qd̓ ſibi pre manu erat iaculans.ⁱ iſiam vulnerat. Sed rex efferueſcente ira ꝓſiliens in alexandꝝ vulnerato crure ꝓcumbit. Tūc alexander arrepto gladio oēs qui veluti ad ſe cōprehendendū irruerēt diſijcit ⁊ egredit̉. Qui enī aderant philippum grauit̓ vulneratū ī cubiculo inducētes lectulo deponūt. poſtdies plures cum iam ſpes eſſet recuꝑationis ingredit̉ alexāder adphilippū. et olimpiadem matrē ei reconciliat..xiiij.De xenocrate philoſopho.Helinandus.Qno quarto olimpiadiscix. qui fuit annus ochi. xxv. ⁊ philippi. xxj. ſecundū alios. xxij. et etatis alexādri. xvj. ſpeuſippus morit̉. ſecundum alios tribꝰ annis tardiꝰ cui ſucceſſit xenocrates. quē tulliꝰ dicit fuiſſe philoſophoꝝ grauiſſimū. ¶ Ualerius. Huic xenocratitantā autoritatē ſua ſapiētia attulerat. vt cū teſtimoniū dicēs. cōactus ad arā acceſſiſſet. vt iuraret oīa ſe vere retuliſſe. ꝓhibitus ſita ſenatu iurare. Alexander ad xenocratē legatos cū aliquot talentis miſit. quos ille (vt erat ſolitus) modico apparatu excepit. poſtera die interrogantibꝰ cuinam pecuniā annumerari vellet. et nō in-

tellexiſtꝭ inqͥt heſterna cena ea me non indigere. ita rex philoſophiamiciciā voluit emere. Idem xenocrates aliqn̄ vino grauis in ſinuphirne nobiliſſimi athenaꝝ ſcorti ſponte ꝓcubuit. Que cum quibuſdā iuuenibꝰ pignus poſuerat ſe philoſophū a ꝓpoſito caſtitatis abducturam. Itaqꝫ cū diu eum ꝓ libitū attrectaſſet. oīno eumallicere ad libidine nō potuit. Cūqꝫ iuuenes ab ea pignus repoſcerent. illa rn̄dit. ſe de homine non de lapide vel ſtatua pignus poſuiſſe. Idem cū quibuſdam detractoribꝰ intereſſet. et taceret. Querente vno cur ſolus taceret. qꝛ ditiſſe me inquit aliqn̄ penituit tacuiſſe nunqͣꝫ.¶ Qualiter philippus greciā ſubiecit ⁊ nagoſus iudeā iteꝝ tributariam fecit..xv.Iuſtinus libro. vij.Is tēporibus philippuscum mothonā vrbem expugnaret. d̓ muris ſagitta ia¶ cta. dextꝝ eius oculū effodit. quo vulnere nec legnior ībellum. nec iracūdior aduerſus hoſtes factus ē. adeo vt interiectisdiebꝰ pacē deprecantibꝰ dederit. nec moderatus tantū. verū etiaꝫmitis aduerſus victos fuerit. ¶ Idē in libro. viij. Grecie autē ciuitates dū imperare ſingule cupiunt. imperiū oēs amiſerunt. Itaqꝫphilippꝰ velut a ſpecula quadā libertati omniū inſidiabat̉. ¶ Comeſtor. Artarxerxes autē qui ochus dictus eſt miſit nagoſuꝫ prefectum vniuerſis regionibꝰ trās flumē eufrates. Erat aūt in hieruſalē ſummꝰ ſacerdos iohānes. qui iude pr̄e ſuo ſucceſſerat. Eratqꝫ frater iohānis hieſus qui ad pontificatuꝫ aſpirabat. et ꝓptereanagoſi familiaritatē ſibi comꝑauit. Qua ꝯfidentia hieſus altercatus in templo aduerſus iohannē. adeo incitauit fratrē vt eū interficeret. vn̄ nagoſus indignatus aſcendit in hieruſalē. Cūqꝫ ꝓhiberent eū ab ingreſſu tēpli. rn̄dit. mūdior ego ſuꝫ cadauere qͦ templūꝓphanaſtis. et ingreſſus templū ſpoliauit illud. et impoſuit mīſtristēpli iteꝝ tributa et annonas annis. vij. a quibꝰ ꝑ interuentū eſdrabſoluti fuerāt. Idē ochus apoſdamio iudeoꝝ capta in hyrcaniāaccolas tranſlatos iuxta mare caſpiū collocauit..xvj.De yſocrate.Comeſtor. Ualerius libro. viij.Idem.IUlo tēpore yſocrates. ſcꝫorator claruit. yſocrates nobiliſſimū librū qͥ panegyrikos inſcribit̉. xciiij. agens annū compoſuit. opꝰ ardentis ſpiritus plenū. ex quo apparet ſeneſcentibꝰ mēbris eruditorumintus animos induſtrie beneficio florē iuuente retinere. ¶ Calcidius in ꝓhemio platōnis. Yſocrates in exhortationibꝰ ſuis ꝟtutem laudans cū omniū bonoꝝ totiuſqꝫ ꝓſperitatis conſiſtere cauſam penes eaꝫ diceret. addidit ipſam eſſe ſolā que res impoſſibilesad poſſibilem redigeret facilitatē. Quid enī generoſam magnanimitatem vel aggredi pigeat vel ceptū fatiget. vt tanqͣꝫ victa difficultibꝰ ſe temperet a labore. eadē eſt vt opinor vis amicicie parqꝫimpoſſibiliū pene reꝝ execratio. cū alter ex amicis iubēdi religione.alter parendi voto complaciti oꝑis adminiculat̉ effectui..xvij.De regno argis vel arſami et darij filij eius.Excronicis.Qno regni philippi. xxiii.perſaꝝ. xiij. regnauit arges ochi filius. Cepit igr̄ annequinte etatis. cclj. Vūdi vero tercij milleſimo ſexingēteſimo. xxiiij. et regnauit annis. iiij. ¶ Helinādus. Hūc int̓ regesꝑſaꝝ nō numerat iuſtinꝰ. ſꝫ ſtatim poſt ochū ponit dariū. Tercullianus aūt hūc argē vocat argum. quē dicit regnaſſe anno vnoyſidorꝰ appellat eū xerxen quē dicit regnaſſe annis. iiij. Hiero. ſuꝑdanielē vocat eū arxen. alij appellāt eum arſamum. ¶ Comeſtor.Poſt ochum regē filius eius arſamus. ⁊ mortuo iohāne in hieruſalem ſucceſſit ei filius eius iadus in ſacerdotiū. Poſt arſamuꝫ regnauit filius eius darius. hic prefecit regionibꝰ trans flumen ſaraballam de genere cutheorū ex quibꝰ ſamarite deſcenderunt. Erataūt iado frater manaſſes ad pontificatū anhelās. ꝓpter qd̓ yſachāfiliam ſaraballe duxit vxorem. cūqꝫ miniſtraret in ſacerdotio indignati ſunt hieroſolomite iubebant eum recedere ab vxore. aut nōintrare ſacrariū. Itaqꝫ manaſſes cum vxore tranſtulit ſe ad ſocerūſuū. et pollicitus eſt ꝙ edificaret ei templū inſtar hieroſolimoꝝ ſuper montem gariſ. m. ſed hoc cū ſentētia regis darij faciendū erat.Interim autē contradidit ei abyſſam ⁊ ab yglam qui eſt mediterraneus vicus tyrioꝝ inſignis. ⁊ tranſierūt ad manaſſen plures d̓ hieroſolomitis quibꝰ ſaraballa pecuniam mīſtrabat. terram colēdamdeputabat et habitationē. Eo tempore manlius torquatus cōſulromanoꝝ filium ſuū virgis ceſum ſecuri percuſſit. quia contra imperiū ꝯſulū cū hoſtibꝰ pugnauerat et tn̄ eos expugnauerat..xviij.De nece philippi macedonis.Hiſtoria alexandri.