De immu. eccle.

fuiſſet exactū. voluit Inno. ꝙ fieret reſtitutio invtroqꝫ foro. placet mihi plꝰ opi. do. An. nam exqͦ ſciēter aliꝗd habuit vltra debitū. venit ꝯͣ equitatē ⁊ iuſticiā naͣlem. merito tenet̉ ad reſtitutionē. ar. xxiiij. q. i. nō auferamꝰ. ⁊ in. d. c. i. de emptꝭ.⁊ ven. ⁊ vr̄ de mēte Cal. in. c. nauiganti. de vſur j.vbi ꝯcludit neminē debere ex ꝓpoſito aliꝗd pl̓ꝰvel minꝰ debito emere alia ꝑte ignorante. ⁊ pōdera dictū Inno. in eo ꝙ dubitauit an in medico eſſꝫ aliꝗd ſpāle ⁊ nihil allegauit. Ego dico ꝙin ar. optime facit. l. ſi medicꝰ. de va. ⁊ exͣor. cog.vbi dicit̉ ꝙ dat̉ officiū ad reſcindendā venditionē medico factā ꝑ infirmū durante infirmitate.qꝛ vr̄ hoc feciſſe ꝓpter ſanitatē recuperandā ettimorē vite ꝑdende. ⁊ ſic vr̄ ꝙ ſi dat̉ aliquid medico vltra debitū illud nō videt̉ datū ex mera liberalitate ſed potiꝰ ꝓpter voluntatē euadēdi etſic vr̄ poſſe repeti in vtroqꝫ foro. ⁊ noͣ bn̄ illam. lſic īductā. cū dicto Inno. h̓. ¶ Xi. q. eſt de eo qd̓ꝗs lucrat̉ in ludo. an ſb̓iaceat reſtitutiōi ſaltē inforo aīe. Inno. dicit ꝙ ſi iſte fuit tractꝰ ad ludūnō tenet̉ reſtituere qꝛ nō videt̉ dolo feciſſe. ſi vero aliū traxit reſtituere tenet̉ qͣſi dolo fecerit. ſiautem aliꝗd amiſit pōt repetere vl̓ forte meliorerit ꝯditio poſſidentꝭ. ar. ff. de ꝯdi. obtur. ca. l.vbi aūt. ⁊ videt̉ ꝑ illā. l. intelligere iſtud membꝝqn̄ vterqꝫ fuit in turpitudine. dicit tn̄ Inno. ꝙ ſirecreatiōis cauſa modicū ludit ⁊ lucrat̉ reſtituere nō tenet̉. ar. ff. de alea. per totū. ⁊. xiiij. q. v. nōſane. ⁊. ff. ſi qͣdrū. pau. fe. di. l. i. Io. an. remittit dehac maͣ ad noͣ. in ſūma. de exceſ. p̄la. §. vnico. ſub.§. clericꝰ vero. ⁊ ꝑ Ray. in fi. ſcd̓e partꝭ. ⁊ ꝑ bea.Tho. 2ª 2ᵉ. q. xxij. ar. vij. ⁊ in. c. clerici. el grāde.de vi. ⁊ ho. clerico. do. An. putat indiſtincte reiecta illa diſtinctiōe Inno. an fiat recreatiōis cauſa vel nō. vel modicū ſit lucꝝ vel immoderatuman ſit attractꝰ vel attrahit tenendū ꝙ lucꝝ ſubiaceat reſtitutiōi. ſicut. sͣ. dixi poſt eū in meretrice⁊ mathematico. qꝛ nec recreatio nec immodicitas aūt attractio excuſat quē a peccato ⁊ ideo īforo ꝯſcīe tenet̉ lucꝝ ẜᵐ eum reſtituere. Ego deiſta. q. remitto te ad ea q̄ plene dixi in. d. c. clericide vi. ⁊ ho. clerꝭ. ⁊ vide glo. in. c. ep̄s. xxxv. di. ⁊ ꝑBal. ſuꝑ ℟ica de ꝯdi. ob tur. ca. vbi inter cētera ponit tres caſus in ꝗbus indubitanter pōt lucrū repeti. Primꝰ ſi ille ludus erat ꝓhibitus ꝑlegē cōeꝫ ſeu mūicipalē. 2ꝰ ſi fuit lucratꝰ ei ꝗ nōhabebat plenā adminiſtrationē pecunie. vt filiofa. ſeruo vl̓ monacho. 3ꝰ ſi fuit lucratus cū falſistaxillis. naꝫ hoc caſu pōt ille puniri de furto velſaltē exͣ ordinē coherceri. ar. l. falſus. ff. de furtꝭ.qd̓ noͣ ⁊ vide pleniſſime de oī ludo vbi te remiſi⁊ tene mēti opi. do. An. que ſatis ē tuta in foroaīe. ¶ Xij. q. eſt hypocrita. ꝗ multa bona acꝗſiuit ſub noīe boni xp̄iani. an teneat̉ illa reſtituere⁊ cōcludit ꝙ ſic qꝛ ꝑ fraudem acꝗſiuit. xiiij. q. v..c. fi. dicit tn̄ ſub dubio forte ꝙ hͦ debet reſtituere deo ī elemoſynā ⁊ nō illi qui dedit. qꝛ ille ꝯſecutꝰ eſt a deo mercedē ſuā exquo dedit ꝯtēplatione dei. ar. eoꝝ que noͣ. in. c. ex trāſmiſſa. de de

ci. ⁊ noͣ hoc dictū. ⁊ de maͣ vide in ſumma de peni. §. fi. ⁊ puto ꝙ etiā in foro iudiciali poſſunt hͨbona ab eo extorqueri qꝛ nō ſunt ſua ſꝫ eccleſievniuerſalis ſicut cetera bona eccl̓iaſtica. ar. xij..q. i. videntes. ⁊. c. reꝗſiſti. de teſta. adduco optimū ſil̓e. ſicut enī datū filiofa. ꝯtēplatione pr̄is videt̉ datum ipſi pr̄i ⁊ acquirit̉ pr̄i exquo pr̄ fuitcauſa ꝓxima ⁊ īmediata ipſius donatiōis. vt le.⁊ noͣ. maxime ꝑ Bar. in. l. ſꝫ ſi plures. §. in arrogato. ff. de vul. ⁊ pu. ⁊ ideꝫ in donis factis ſpōſe.vt ibidē noͣ. ꝑ Bar. ita donatū ei ꝗ videbat̉ quaſi ſanctus ſb̓ noīe boni xp̄iani vr̄ donatum deoꝗ fuit cauſa ꝓxima ⁊ⁱ immediata illiꝰ donatiōis.qd̓ bene noͣ. ¶ Xiij. q. ⁊ vltīa Inno. ē quid ſi impator vel aliꝰ pͥnceps faciat ſine cā ꝯſtitutionemꝯͣ ius naͣle. puta ꝙ dn̄ia rerū tranſferant̉ de vnoin aliū ſine cā. ⁊ quid ſi ꝯſtitutio fuit a pͥncipio iuſta ex cā illa tn̄ cauſa ceſſat nunc in caſu de qͦ agitur an talis ꝯſtitutio ſit ſeruāda. Et dicit Inno.ꝙ in pͦ caſu qn̄ nulla ſb̓erat iuſta cā ſtatuendi cōtra ius naͣle ſiue diuinūtatis ꝯſtitutio nō eſt ſeruāda in foro aīe ⁊ etiā in foro iudiciali. ꝑ ea quenoͣ. in. c. q̄ in eccleſiaꝝ. de ꝯſtitꝭ. ⁊ idē voluit Bar.ī. l. oēs populi. ff. de iuſti. ⁊ iu. ⁊ in. l. fi. C. ſi ꝯͣ iusvel vti. pub. In alio v̓o caſu cū a pͥnº. fuit iuſtacā ſtatuendi ſꝫ in caſu occurrenti ceſſat illa cā. dicit ꝙ ꝯſtitutio ē in vtroqꝫ caſu reſtringenda adcaſuꝫ in qͦ emanauit exemplū. ꝯſtitutio q̄ dat exceptiōeꝫ macedoniani emanauit ex iuſta cā ⁊ rationabili vt. sͣ. dixi. ſi tn̄ certum eſſet ꝙ illa cā obquā emanauit nō ſb̓eſſet. puta qꝛ ob neceſſitatēfuiſſet pecunia numerata debet ceſſare exceptio⁊ peccaret ẜᵐ eum ꝗ defenderet ſe illa exceptione. ⁊ noͣ ſingulariter hͦ dictū qꝛ vt. sͣ. dixi hodiecōiter mutuat̉ filioſa. ob neceſſitatē ⁊ iuſtā cāmnō autem ꝓpter necē parentū. nec vidi nec audiui ꝙ tꝑibus nr̄is ſecuta ſit mors pr̄is ex tali mutuo vn̄ videt̉ ꝙ ſaltem in foro penitētiali ceſſaredebet hodie illa exceptio. ⁊ ſic poſſet denūciarifiliuſfa. rōe peccati in foro eccl̓iaſtico. et ſic putolimitandū Bar. ꝗ aliud ſentit in. d. exͣua. ad repͥmendam. in v̓. denūciationē. qd̓ tene mēti. referttn̄ Inno. aliqͦs dicere ꝙ exqͦ ꝯſtitutio emanauitex iuſta cauſa ꝯͣ ius naͣle licet poſtea eueniat caſus in qͦ ipſa cā ceſſat niſi ſit caſus qui a iure excipiat̉. nihilominꝰ eſt ꝯſtitutio obſeruanda gn̓aliter. ar. sͣ. de ꝯſtitꝭ. c. i. ⁊. c. fi. nec enim ē expediensnec poſſibile oēs ꝑticulas ꝯprehendere ſigillatīvt in. l. nō poſſunt. ff. de le. ⁊ ita ſimpliciter trāſith̓ Inno. do. An. ꝯcordando pͥᵐ dictū cum 2º. dicit ſe putare ꝙ ſi lex ſtatuat aliqͣ ex cā legitima ⁊indiſtincte loquat̉ ⁊ in oībus caſibꝰ p̄ſumit cauſam ꝓcedit hͨ vltima opi. ſi autē nō preſumit cauſam in oībus caſibꝰ vel ſaltē de defectu cauſe poteſt ꝯſtare ꝑ modū probandi a lege nō reprobatum. tūc ꝓcedit pͥᵐ dictū. Ego latiꝰ ⁊ clarius concludo ſic ꝙ aūt lex ſiue ſtatutū p̄ſumit cām ⁊ ſuper ea inducit p̄ſumptiōem iurꝭ ⁊ de iure. ⁊ nonadmittitur ꝓbatio ſuꝑ defectu cauſe. ꝑ. c. is ꝗ fidē. de ſpō. niſi ius induceret illā p̄ſumptiōem in