qꝛ foꝝ iudiciale p̄ſcriptionē induxit vt litiū ſit finis ⁊ vt magis timeat̉ ipſum foꝝ ſꝫ in foro penitētiali attendit̉ ſolū eꝗtas. ¶ Aduerte hͨ potuiſſent dici aduerſus ius ciuile ſed nō aduerſusius canonicū. nā etiā qͣtenus ē fori iudicialis nōinducit aliꝗd ſcienter cū ꝑiculo aīe alicuius immo dicit ꝙ oī ꝯſtitutiōi eſt derogandū que ſinepeccato ſeruari nō pōt. vt in. d. c. fi. de p̄ſcrip. facit rō. c. matheꝰ. de ſimo. dū ibi alle. illud euāgelicū. quā ꝯmutationē dabit hō pro aīa ſua. Itemꝗd prodeſt homini ſi vniuerſum mūdum lucretur aīe vero ſue detrimētū patiat̉. qͣſi dicat nihilvn̄ nunqͣꝫ ius canonicū fundādo ſe ſuꝑ veritateinducit aliꝗd cū peccato. cū gͦ ius canonicū in oībus mēbris formatis ꝑ do. An. īducat ⁊ approbet p̄ſcriptionem ⁊ vult ꝙ poſſit p̄ſcribēs ſe exſua p̄ſcriptiōe defendere. gͦ non ē dicendū ꝙ peccat p̄ſcribēs ſi nō reſtituit ſuꝑueniēte ſcīa ſi autēnō peccat non obligat̉ ad reſtitutionē. ꝙ autē p̄ſcriptōe poſſit ſe defendere p̄ſcribēs etiā ꝯͣ ignorantē ꝓbat̉ vt in. c. ij. de p̄ſcrip. li. vi. vbi patet ꝙetiam ꝯͣ eccleſiā pōt ſe defendere ꝙ p̄ſcribens titulo lucratiuo hͦ idē poſſit etiam ꝯͣ eccl̓iaꝫ. ꝓbat̉in. c. cū apoſtolice. de dona. tene gͦ indiſtincte ꝙnō tene̓t̉ ad reſtitutionē qꝛ tutꝰ eſt iuris diſpoſitione ꝙ potuit ex cauſarē vniꝰ dare alteri. vt in.l. itē ſi liberatū. ff. de rei. vēdi. ⁊ in. l. anthiocenſium. ff. de p̓uile. credi. ⁊ noͣ. in. c. q̄ in eccleſiaꝝ. deꝯſti. ⁊ ī. l. fi. C. ſi ꝯͣ ius vl̓ vti. pu. ¶ 5ª. q. an tutꝰ inforo iudiciali exceptiōe odioſa vel macedoniani teneat̉ reſtituere pecuniā ſibi creditā non ob.exceptiōe ſibi ꝯceſſa ꝑ ius poſitiuū. Inno. ꝯcludit eū nō teneri. mouet̉ duabus rōibus. pͥma qꝛillud ius emanauit nō ſolū in odiū creditoris ſꝫetiā ꝓpter bonum publicū vt inde euitet̉ morsſeu expectatio mortis parentū. ff. ad macedo. l.xª ratio ē melior ẜᵐ eum qꝛ nihil apud filiūfa. cūius dn̄ium nō habet. nec pecunie ſibi numeratedn̄ium in eū trāſmittit. aduerſus v̓o actionem ꝯͣeū ꝯpetentē hꝫ legitimā exceptionē ſibi datā abillo ꝗ creditori actionē dedit. ⁊ ideo ꝑ talē exceptionē tutꝰ eſt ẜm eū. prima tn̄ ratio ē verior ẜmHoſti. hͦ dictū ſuū videtur tēperare. Inno. ꝓpefi. glo. ſue. ſentit enī hͦ debere ꝓcedere niſi cā propter quā lex fuit motaceſſaret in illo caſu. putaqꝛ creditor mutuauit filiofa. ꝓpt̓ charitatē parētū qꝛ vidit filiū in aliqͦ periculo ꝓpter qd̓ indigebat. pecunia. tunc enī tenet̉ in foro aīe reſtitueredo. An. dicit ꝯfeſſorē debere examīare tam mutuantē qͣꝫ filiūfa. ⁊ ſi cōſtat ꝙ mutuauit pecuniāob necem pr̄is. tūc qꝛ ꝗlibet ē in turpitudine putat idē dicendū qd̓. sͣ. dixi ẜm eum in meretrice.qͣſi ſentiat ꝙ non teneat̉ reſtituere creditori ſedpauꝑibus exqͦ turpiter acꝗſiuit. ſi autē cōſtat ꝙex charitate tūc tenꝫ cū Inno. vt teneat̉ ad reſtitutionē. in dubio autem dicit ꝙ lex poſitiua p̄ſumit ꝙ mutuauit in necē pr̄is. ſed lex ꝯſciētie preſumit ꝙ ꝓpter charitatē. gͦ in dubio maior ē lexꝯſcīe .ſ. vt reſtituat qꝛ in reſtitutiōe nullū verſat̉periculū aīe. ſed in ꝯͣrio pōt ſb̓eſſe periculum qꝛ

forte mutuauit ex charitate. Ego dico ꝙ ex mutuo facto filiofa. orit̉ obligatio naͣlis ⁊ ciuilis. ſꝫbn̄ficio iurꝭ ꝯpetit regulariter exceptio. vt in. l. i..ff. ad macedo. noͣ. Bar. in. d. exͣua. ad reprimendā. in v̓ denūciatiōem. qn̄ autē exceptio nō ꝯpetat ⁊ qn̄ ſic. pōt dari regl̓a iudicio meo ī vtroqꝫforo vbicunqꝫ creditor nō fuit in culpa mutuando tūc exceptio macedoniani nō cōpetit in foroiudiciali. ⁊ ꝑ conſequens fortius nō ꝯpetit in iudicio aīe. Si autē creditor fuit in culpa tūc exceptio ꝯpetit competit ⁊ ſuū effectū operatur invtroqꝫ. pͥma ꝑs huius regule ꝓbat̉ in. l. iij. ff. admacēdo. vbi dicit̉ ꝙ ſi ꝗs credit aliquē pr̄emfa.nō vana ſimplicitate deceptꝰ nec iurꝭ ignorantiaſed qꝛ publice pr̄fa. reputabat̉. ⁊ ita habebat inꝯͣhendo ⁊ ſi. ceſſat ſenatuſconſul. ad idē bo. tex.in. l. macedoniani. C. eo. vbi dr̄ ꝙ ceſſat auctoritas ſenatuſcō. qͦtiens ꝗs mutuauit pecuniā filiofa. ad neceſſarios ſumptꝰ qͦs patris pietas veriſil̓ ter nō recuſauit. ⁊ noͣ illum tex. Et ratio illoꝝiurium nō eſt alia niſi qꝛ non reperit̉ creditor inaliqͣ culpa ꝓpter quā fuit inducta illa exceptio.idē gͦ in alijs caſibꝰ in ꝗbus ceſſet culpa creditoris. ⁊ vr̄ de mente Bar. in. d. exͣua. ad reprimendam. Fº pars regule ꝓbatur rōne. nā licet ex talimutuo oriat̉ obligatio naͣlis et ciuilis tn̄ potuitlex ex cā iuſta ⁊ honeſta illiꝰ obligationis efficaciam tollere ⁊ in effectu pͥuare creditorē debitoſuo. ſicut facit in vſucapiōe ⁊ ſi. ad hͦ quod noͣ. iu.d. c. q̄ in eccleſiaꝝ. ⁊ hͦ aperte vr̄ de mente Bar.in. d. exͣua. vbi dicit ꝙ denūciatio euāgelica nonhabet locū ꝯͣ filiūfa. rōe obligatiōis naͣlis qꝛ efficatio illius eſt eliſa ꝓpter aucͣtem legꝭ ex iuſta ⁊honeſta cā diſponentꝭ. ⁊ ſic aperte ſentit ꝙ nō tenet̉ reſtituere etiā pauperibꝰ. nā ſi peccaret in recipiēdo pecunias haberet ꝯͣ eum locū denunciatio euāgelica. vt in. c. nouit. de iudi. ⁊ vide ꝑ canoniſtas in. c. fi. de ſolū. ⁊ ꝓ hac ꝑte facit qd̓ dixi inFª regula ſuperiꝰ alle. ⁊ idē dic vbicunqꝫ naͣlis ēeliſa a iurepoſitīo ex iuſta ⁊ honeſta cā maximefundata ſuper aliqua eꝗtate naͣli. Exqͦ infero ꝙmulier q̄ iuuat̉ velleyano in foro iudiciali nō tenet̉ ad ſoluendū in foro penitētiali. nec pōt eccleſie denūciari. qd̓ etiā Bar. firmauit in loco p̄al.ſicut enī is ꝗ p̄ſcripſit tutꝰ eſt ī foro aīe ex diſpoſitiōe legꝭ ita ⁊ iſte filiuſfa. ⁊ hͦ ſatis voluit Innoh̓. ¶ Ad vnū tn̄ aduerte. Nam cū hodie ſaltēinter xp̄ianos nō ſoleat ſeꝗ parentum mors exmutuo facto fi ioſa. vr̄ ꝙ debeat ceſſare ſenatuſcōſultū qꝛ ceſſante cā debet ceſſare conſtitutio..xvi. q. i. gn̄aliter. ⁊ ſic in vtroqꝫ foro debebit obligari ad reſtitutionē. qd̓ ſatis vr̄ de mente Inno. in vltīa ſua. q. vbi dicaꝫ. ¶ Nona. q. eſt in eocui res aduocari pōt petita reſtitutiōe in integꝝiure ſpāli vel gn̓ali an̄ anteqͣꝫ imploret̉ teneat̉ inforo aīe rem illam reſtituere. So. Inno. ꝙ exqͦꝯͣctus tenuit mero iure nō tenet̉ ad reſtitutionēniſi is qui pōt petere reſtitutionē leſus eſſet malicia ꝯͣhentis. ⁊ noͣ hͦ vltimū. ſecus dicit qn̄ ꝯͣctuseſſet ipſo iure nullꝰ. puta ex defectu ſolēnitatis