De ꝯſecra. eccle. vel alta.

ꝯtingit abeſſe. vt. c. ij. de trāſlatꝭ. p̄la. qd̓ intelligoniſi actꝰ celebrandi ſit publicꝰ ⁊ oēs indifferent̉admittant̉. vt noͣ. Archidia. de cōſe. di. i. nemo.dixi in. c. patētibus. de p̓uile. ¶ Sed q̄ro qualiter cognoſcit̉ oratoriū ab eccleſia. dic ẜᵐ doc. ꝙeccl̓ia eſt illa q̄ principaliter deputat̉ ad celebrationē ⁊ ad orandū ac etiā ꝯſecratur ꝑ ep̄m ⁊ cōſtituitur ſibi dos ꝓ miniſtris et cultū diuino. vtin. d. c nemo. Oratoriū v̓o non ꝯſecrat̉ nec ꝯſtituit̉ ſibi dos nec pͥncipaliter ſit vt ibi celebret̉ ſꝫvt ibi oret̉. vn̄ ſine licentia ep̄i non ē in iſtis oratorijs pͥuatis celebranduꝫ. vt in. c. vnicuiqꝫ. cū. c.ſe. de ꝯſe. di. i. nec poſſunt habere cāpanaꝫ publicā. vt in. d. c. patētibus. dicit tn̄ Inno. ꝙ ſi is quihabet oratoriū p̓uatū non honeſte illud tractatpoteſt ep̄s illud facere deſtrui. ar. in. c. oēs baſilice. de cōſe. di. i. qd̓ noͣ. Et ex his infert̉ ad aliā. q.nunꝗd iſta oratoria gaudēt immunitate eccleſiaſtica ⁊ cōis ꝯcluſio ē ꝙ non. cū ſint loca priuata.nā hodie pōt eſſe oratoriū qd̓ cras erit cameraad volūtatē dn̄i. ſic dicimus de hoſpitali pͥuato.vt noͣ. Inno. in. c. int̓ dilectos. sͣ. de dona. ⁊ intellige qn̄ oratoriū nō eſt ꝯſtructū aucͣte pontificis.nā ſi int̓ceſſiſſet eiꝰ auctoritas eſſet publicū ⁊ religioſum ⁊ nō poſſet ampliꝰ deputari ad humanos vſus. ar. in. c. ad hͦ. sͣ. de reli. domi. ¶ Ulterius q̄ro quis debet habere curā eoꝝ qui habitātin huiuſmodi oratorijs religioſoꝝ. dicit Hoſti.ꝙ de ꝓfeſſis nō eſt dubiuꝫ qꝛ habebit Ab. vel iscui ipſe īiūgit. Sꝫ de familia ſeculari vt ruſticꝭbubulcis ⁊ ſil̓ibus ē dubiū. ⁊ dicit hoſti. ꝙ timetne eoꝝ anime ꝑiclitent̉ cum nō cōfiteant̉ ꝓprioſacerdoti nec alteri de ipſiꝰ licētia. ſed qn̄qꝫ illismonachis qui nullā poteſtatē in eis habent.¶ Noͣ hͦ dictum ꝙ ruſtici ⁊ famuli religioſoꝝ licethabitāt in eoꝝ gr̄agijs ſeu monaſterijs nō valēteis ꝯfiteri ſed debēt ꝯfiteri preſbytero ꝑrochiali. ⁊ pro hͦ facit bonꝰ tex. iuncta glo. in cle. qꝛ ꝯtingit. in fi. de reli. domi. vbi dr̄ ꝙ de iure hoſpitalenon pōt adminiſtrare ſacramēta pauperibꝰ ibidegentibꝰ ſed debēt recurrere ad ꝑrochianū ſacerdotē. ſb̓ijcit tn̄ ibi tex. ꝙ in hͦ eſt attendendaloci ꝯſuetudo qd̓ bene noͣbis. Per hͦ poteſt īferri ꝙ monaſteriū pōt p̄ſcribere ꝯͣ ꝑrochianum vtſuis ſeruitoribꝰ poſſit ꝯferre ſacramēta. In gloin fi. dicit tn̄ Inno. ꝙ ſi in oratorio inſtitueret̉ ſacerdos ꝑpetuo ꝙ tūc ep̄s poſſet oratoriū viſitare. nā tūc ceſſat rō. glo. refert tn̄ alios tenere cōtra ⁊ forte melius. qꝛ ſi locꝰ eſt pͥuatus nō eſt capax intitulatiōis ꝑpetne. ſꝫ poſſet ſaluari dictuꝫInno. qn̄ oratoriū fuiſſet ꝯſtructū aucͣte ep̄i. qꝛtūc publice poſſet ibi celebrari ⁊ ſacerdos deputari. ⁊ credo ꝙ licet ep̄s nō poſſet viſitare huiuſmodi oratoria vt h̓ tamen poſſet ad illa accedere vt videat qūo ſe habeāt. ⁊ ſi preter formā iuris ꝯſtructa ſint et an honeſte illud tractet̉ de qͦdixi. sͣ. ẜᵐ Inno.¶ De ꝯſecratiōe eccleſie vel altaris ℟ica.

¶ Cōtimuari pōt dupl̓r. pͦ ad precedentē ℟icā2º. ad ſequentē. pͦ ſic. Supͣ viſum ē de cenſibus.ſed qꝛ in ꝯſecratōe eccl̓ie ſolent dari īmunitates⁊ cēſus imponi. ideo poſt ℟icā p̄cedentem ſb̓ijcit iſtā. 2º. ſic īctaturꝰ aucͣtor de celebratiōe miſſarū. ⁊ qm̄ miſſe non debent celebrari niſi in locisꝯſecratis. ideo p̄miſit hanc ℟icā. Et ex hac ꝯtinuatiōe inſurgit q̄ſtio. nūquid in locis nō conſecratis poſſit celebrari cū altari viatico. Inno. in.c. i. jͣ. eo. ſentit ꝙ ſic. dicit enim locū eſſe ꝯſecratūexqͦ eſt ibi altare viaticū ꝯſecratū per ep̄m. ⁊ ſicnō ob. c. miſſaꝝ. de ꝯſe. di. i. ſꝫ aduerte qꝛ Archidia. poſt aliqͦs antiquos tenet ꝯͣriū in. d. cͣ. miſſarū. dicens ꝙ vbi in eccl̓ijs ꝯſecratis non pōt celebrari etiam cū altari viatico niſi ꝯcurrat licētiaep̄i. In locis autē nō ꝯſecratis ⁊ ſine altari viatico nō ſufficit licentia ep̄i. ⁊ hāc opi. credo veriorē. pro hͦ adduco tex. in. c. fi. de p̓uile. li. vi. vbi degr̄a ē ꝯceſſum ep̄is vt poſſint celebrare vel facere corā ſe celebrari in itinere ſuꝑ altari viatico.ſi enim hͦ liceret de iure cōi ꝓut Inno. ſentit fruſtra ꝯcederet̉ pͥuilegiū. l. i. C. de fide inſtru. li. x.ad idē. c. vnicuiqꝫ. ⁊. c. ſi ꝗs. exͣ de ꝯſe. di. i. vbi dr̄ꝙ in oratorijs p̓uatis nō debet celebrari ſine licētia ſui ep̄i. Itē ſcias ꝓ intellectu rubrice ⁊ materie ꝙ eccl̓ia anteqͣꝫ ꝯſecret̉ nō appellatur ꝓprieeccl̓ia ſed baſilica poſt ꝯſecrationem aſſumit nomē eccl̓ie ſicut electꝰ in ep̄m qui poſt ꝯſecratōeꝫaſſumit nomen ep̄i. vide ad vtrunqꝫ bo. glo. cuꝫtex. quē tenebis mēti de reli. domi. c. i. ⁊ dr̄ eccleſia grece. latine idē eſt qd̓ ꝯuocatio qꝛ vocat omnes publice. Templū v̓o iudeoꝝ appellat̉ olim⁊ hodie ſynagoga que idē eſt qd̓ cōgregatio qꝛpopulꝰ ibi ꝯgregabat̉. Sed apl̓i eccleſiā noſtrānunqͣꝫ voluerūt appellare ſynagogā licꝫ ſic poſſit vocari vt patet ex etymologia vocabuli. ſedhͦ potuūer̄t facere ad differentiam ſynagoge iudeoꝝ. vel qꝛ magis ꝯuenit hominibꝰ rōe vtentibus hͦ nomīe eccleſia qͣꝫ ſynagoga qꝛ aīalia etiāirrōnabilia ꝯgregant̉ ſed ſolū homines vocantur. vn̄ hoc verbū ꝯuocatio ē magis aptū hominibꝰ qͣꝫ ꝯgregatio. ⁊ hanc rōeꝫ reddit papias.Baſilica v̓o dicit̉ qͣſi regū habitaculum a baſilico qd̓ idem eſt qd̓ Imꝑator ſeu rex ẜm eundē.nā ante ꝯſecratiōem nō vocant̉ ibi homines addiuina. merito adhuc nō poteſt appellari eccl̓iaEt facit ad ſtatutū nā ſi puniret̉ delictum ꝯmiſſum in eccl̓ia nō vēdicaret ſibi locū in delicto cōmiſſo. in baſilica ſepe tn̄ vnum ponit̉ ꝓ reliquoſed impropͥe vt clare vr̄ ex predictꝭ. Itē ſcias ꝙdedicatio ſeu ꝯſecratio cuiuſcunqꝫ oratorij ē ſolēniter annuatī celebrāda. vt ꝓbatur in. c. ſolēnitates. i. ⁊. ij. de ꝯſe. di. i. ⁊ clariꝰ de ꝯſe. di. i. c. i. vnde orit̉ dubitatio nunꝗd tūc ſit ceſſandū ab opere ſeruili ⁊ a foro iudiciali. Spe. in ti. de ferijs.in pͥn. ſentit ꝙ ſic. nā licet. c. fi. sͣ. de ferijs. nō facitmētiōeꝫ niſi de dedicatiōe baſilice Michael̓ q̄eſt in penultīa die ſeptēbris. tn̄ in. c. i. p̄alle. facitmentionē de dedicatōe cuiuſcunqꝫ oratorij. Ioan. ibi in addi. ſpe. dicit dictū ſpe. ꝓcedere qͦ ad