tex. ꝯcͣlude ꝙ etam ab eccleſijs ciuitatis qͣs epiſcopꝰ viſitat pōt ꝓcurationē exigere hͦ tene mēti. ¶ In glo. fi. ibi ſumptibꝰ. noͣ glo. ⁊ ꝯſil̓eꝫ glo.habes. sͣ. eo. cū inſtantia. notāt doc. sͣ. c. ꝓxi. ⁊. c.cū apoſtolꝰ. sͣ. eo. ¶ Ultimo ſcias ꝙ Inno. poſuit h̓ glo. aliqͣꝫtulum intricatā et ꝓprie expedit̉hodie in. c. cū ꝑſone. de p̓ui. li. vi. ⁊ qꝛ maͣ eſt quotidiana ⁊ glo. Inno. aliqͣꝫtulum ꝯfuſa vt. sͣ. dixi.ideo ſb̓ijciā ꝯcluſionē ꝑ quā facillime intelliget̉Inno. Querit enim h̓ de hac. q. ꝗdam ep̄s ammonuit quēdam abbateꝫ vt pararet ſe ad viſitationē ⁊ ad ꝓcurationē. Abbas rn̄dit monaſterium eſſe exēptum ⁊ offerebat ſe incōtinenti ꝓbatuꝝ coram ipſo ep̄o vel alio iudice ꝯpetenti ⁊ videns ep̄m paratū ad fulminandū ſnīaꝫ cenſureappellauit ad papā iuſta cā expreſſa. ep̄s nō obbante appellatiōe tulit excōicationē ꝯͣ eum. q̄ritvtꝝ dicta excōicatio teneat ⁊ p̄ſuppoſita nullitate vtꝝ ep̄s ſit puniendus. Et in hͦ diſtingue trescaſus. aut enim ep̄s erat in poſſeſſiōe viſitādi ethͦ ꝯſtabat. aut conſtabat ꝙ nō erat in poſſeſſiōe.aut dubitabat̉. pͦ caſu tenet excōicatio qꝛ cū eſſꝫin poſſeſſione nō tenebat̉ in preiudiciū ſui iurisadmittere appellationē nec etiā ꝓbationem recipere qꝛ ep̄s ꝓcedebat vt ꝑs pro ꝯſeruatione fuiiuris nō autē vt iudex. ⁊ ſic oblatio ꝓbatiōis nōhabet iuſtificare appellatiōeꝫ. vt habet̉ in. c. īterpoſita. de appel. ⁊. c. cū inter canonicos. de elec.vn̄ iſto caſu nō tenet̉ epiſcopus aſſumere cauſecognitiōem debet tn̄ monere partē. Hoſti. dicitꝙ exquo ꝯtumacia ē manifeſta nō tenetur citare ꝑtem. ſed primū dictum eſt tutiꝰ. ar. eoꝝ quenoͣ. in. c. cū ſit romana. in fi. de appel. E. caſu dicꝙ ſentētia nō tenuit p̄ſuppoſita exemptōe. vt in.c. cū dilectus. ⁊ qd̓ ibi noͣ. de religꝭ. do. non tn̄ venit ep̄s puniendꝰ ſi monaſteriū erat ī dioceſi ſuaqꝛ potuit duci ꝓbabili errore. ſecꝰ ſi monaſteriūnō erat in dioceſi. ar. c. ſacro. de ſentꝭ. excl. 3º. caſupēdet ex futuro euētū an teneat ſententia. nā ſiꝯſtiterit ep̄ꝫ non eē in poſſeſſione ⁊ monaſteriūexēptum nō tenebit ſnīa. alias ſecꝰ. ⁊ per p̄dictaꝯſuluit Inno. vt ſemper ep̄s ꝓcedat exͣiudicialiter vt ꝑs ad ꝯſeruationē iurium ſuoꝝ. qꝛ non tenet̉ tūc admittere ꝓbatiōem vel appellationemſed pōt ſe defendere gladio maͣli ⁊ ſpirituali. vtin. c. dilecto. de ſen. excꝭ. li. vi. ⁊ idem dicit in alijsiuribꝰ ep̄o ꝯpetentibus vel circa poſſeſſiōis corporalis ꝯſeruationē. dicit enī ꝙ ſi ſb̓ditus ꝗ allegat exemptionē oſtendit p̄uilegium ſuū poteritep̄s videre nō vt iudicet ſed vt īformet ſe. qꝛ nōdebet eſſe iudex in facto ſuo cū ꝯmoduꝫ veniatſibi applicandū. facit qd̓ dixi in. c. ad audiētiam.de appel. ⁊ in. c. ſuꝑ litteris. de reſcrip. ⁊ per hͦ videt̉ ꝙ in caſu. d. c. cū ꝑſone. epiſcopus ꝓcedit nōvt iudex. licet glo. aliud ibi ſentiat. nā qͣꝫuis epiſcopꝰ poſſet eſſe iudex in cā eccl̓ie non tn̄ vbi cōmodū venit ſibi applicandū. ar. noͣ. in. l. de iure..ff. ad municipa. ⁊ in cle. ij. de re. eccle. nō alie.¶ Am nuperiureQui

metropolitico vel legatiōis viſitat ꝓuintiam inꝓuintiales ꝗ ſibi ꝓcurationes denegant pōt ferre ſnīam. pͦ q̄relam deciſam. 2º. mandatū ibi mādamus. 3º. ꝯminat̉ ibi alioꝗn̄. ¶ Nopͦ ꝙ quandoqꝫ pōt quis locuꝫ viſitare duplici iure vt eratiſte archiep̄s. nā poterat viſitare ꝓuintiam iuremetropolitico. vt. sͣ. eo. ſopite. Itē iure legatiōisqꝛ erat legatꝰ pape. ⁊ ſic videt̉ ꝙ ſi eodem annobis viſitaſſet ꝓuintiā diuerſo iure bis habuiſſetꝓcuratiōeꝫ. ¶ 2º. nō ex hͦ ⁊ ex tex. ꝙ legatus pape pōt viſitare totā ꝓuintiam ⁊ ab omnibꝰ eccleſijs exigere ꝓcurationē rōe viſitatiōis. ¶ 3º. noͣꝙ ſuperior licite fert ſnīam cenſure ꝯͣ denegātesindebite ꝓcurationē. ¶ Sed q̄ro quo tꝑe debet̉ ꝓcuratio. Uin. vr̄ velle ꝙ in fine anni recollectis fructibꝰ. qꝛ tunc debet ſuꝑior viſitare. do.An. putat ꝙ ſit in optione ep̄i. vn̄ qn̄cunqꝫ viſitauerit poterit exigere ꝓcurationē. ⁊ hͦ plus mihiplacet ꝑ hūc tex. ibi ꝯtigerit viſitare ⁊cͣ. ⁊. c. ꝓcuratiōes. sͣ. eo. ſed dictū Uin. pōt aſſumi ꝓ ꝯſilio.In glo. ij. ibi cum ep̄s negligens ē immo ⁊ ſi nōeſt negligēs pōt archiep̄s viſitare ꝓuintiam ſeruando tn̄ formam q̄ habet̉ in. c. i. ⁊ fi. eo. ti. in. vi.Um canonicisAd ātiquā monetā vel ſi nō eſt in vſuad eiꝰ eſtimationem ſoluēde ſunt pēſiones antique. pͦ recitat factū. 4º. ꝓuidet ibi damꝰ. ¶ Nopͦ ꝙ eccleſia cathedralis appellat̉ eccleſia maiorqn̄qꝫ appellat̉ matrix. de qͦ in cle. i. de ſen. excꝭ. ⁊in. c. venerabili. in fi. jͣ. de v̓. ſig. ¶ Itē noͣ ꝙ ſatiſfaciendū ē debito ẜm monetā currente tꝑe contracti debiti. et ſi illa nō eſt in vſu debet ſolui eſtimatio. Ex quo infertur ꝙ exqͦ pecunia nō eſt invſu non pōt ſolui debitū licet eſſet in vſu tꝑe debiti ꝯͣcti. de quo vide ꝑ Inno. ⁊ Hoſti. in. c. qͣꝫtode iureiurꝭ. ⁊ ꝑ Bar. in. l. Paulꝰ. ff. de ſolu. ⁊ addeclarationē vide qd̓ dixi in. c. olī. sͣ. eo. In glo..i. ibi vr̄ ꝙ duo ſufficiāt. dic ꝙ in caſu illiꝰ. c. nonrefert an duobꝰ vel pluribꝰ annis fuerit ſolutiofacta. qꝛ h̓ non ꝯtēdebat̉ de ſb̓ſtantia debiti immo debitū p̄ſupponebat̉ ſed petebat̉ ẜm monetā nouiter currentē antiqͣ meliorem. fatendū eſttn̄ ꝙ potuiſſet p̄ſcribi vt ī moneta noua fieret ſolutio iuxͣ tn̄ ea que dixi in. d. c. olim.Pro¶Ictoritate xerpuatū oratoriū ꝓcuratio rōe viſitatiōisnō debet̉ non diuidit̉. ¶ Noͣ pͦ ꝙ oratoria pͥuata nō ſunt ſb̓ poteſtate ep̄i ſaltē qͦ ad ius viſitandi ⁊ ꝓcurationē exigendi. Et ex hͦ ⁊ ex tex. noͣꝙ loca publica ⁊ religioſa ſunt viſitāda dūtaxatad hͦ. c. i. jͣ. eo. li. vi. vbi bonꝰ tex. nā ibi dicit̉ ꝙ loca pia ep̄s poteſt viſitare. ⁊ ex illo tex. iūcto iſtoinfert̉ ꝙ appellatiōe pij loci nō venit oratoriumpͥuatum. ¶ Itē noͣ ibi celebrāt interdū ꝙ actuscelebratōis neceſſario nō ꝯcludit locū eſſe publicum qd̓ noͣ. nā facit ꝓ iſtis hoſpitalibꝰ in ꝗbus interdū celebrat̉ vt ex hͦ ſolo nō ꝯcludat̉ hoſpitale eſſe religioſuꝫ qꝛ non probat hͦ eſſe qd̓ ab hoc

D 2