De ꝯuerſi. ꝯiuga. 32
qꝛ tex. loꝗt̉ de p̄ſidētibꝰ pr̄ibus abbatibꝰ ⁊ ſuꝑerioribꝰ. ꝗd de inferioribꝰ vel de his ꝗ nō hn̄t patres abbates vt cōit̓ reꝑit̉ ī ordīe ſancti bn̄dicti.So. iſte tex. nō aꝑit intell̓cm nec doc. ſꝫ pōt diciꝙ ſi iſti ꝯgregāt capitulū ſui ordīs tūc p̄ſidēteshͦ hēbūt facere. qꝛ hͨ lr̄a nō ſolū dat ptātē abbatibꝰ gnͣalibꝰ ſꝫ etiā p̄ſidētibꝰ capl̓o. ſꝫ vbi nō facerēt capl̓m nūꝗd ꝗlibꝫ abbas ſui monaſterij poſſit facere ꝯtēta h̓. dic̄ ꝙ pōt ⁊ dꝫ reuocare fugitiuos. vt in. d. c. abbates. ⁊ credo eū peccare niſireuocet qͣꝫuis regl̓a hͦ nō patiat̉. qꝛ mēs hꝰ ꝯſtitutōis vēdicat ſibi locū in qͦlibꝫ monaſterio. ſedideo h̓ papa facit mētōeꝫ de gn̓ali abbate. qꝛ abbas ſpēalis n̄ curabat qn̄qꝫ reuocare mōachosfugitiuos ⁊ eiectos ¶ Itē abbas ſpēalis nō pōtꝯpellere monachos alterius monaſterij ad recipiēdū iſtos ꝗ nō pn̄t collocari ſine ſcādalo ꝓprimonaſterij. ſꝫ hͦ facit abbas gnͣalis aucͣte dn̄i pape ⁊ ſic tanqͣꝫ delegatꝰ ip̄ius. vt pꝫ in tex. ibi auctoritate nr̄a. ꝓ ſignificato iſtoꝝ v̓boꝝ vide tex.cū gl̓. ī. c. i. de cle. egro. li. vi. ⁊ in. c. cū aliꝗbꝰ. dereſcrip. eo. li. ⁊ pōdera qꝛ hͨ v̓ba fuerūt adiectaſolū in eo caſu qͦ nō poterāt iſti recipi ẜm ꝓuiſionē regl̓e. vn̄ fuit opꝰ ꝙ auctoritas pape int̓cēderet. reliqͣ vero puto ꝙ iure ip̄oꝝ pn̄t ſuꝑiores hͦfacere ꝑ iura ſuꝑius alle. ⁊ ſic tēpera dc̄a doc. h̓.In glo. fi. in fi. vel diſtingue latiꝰ ẜm Hoſtiē. ꝙaut iſte obtulit bona mōaſterio ſufficiētia ⁊ tūcex illis bonis ſuſtētabit̉ ar. in. c. de lapſis. alle. inglo. aut nulla obtulit. aut nō ſufficiētia. ⁊ tunc ſivtrūqꝫ monaſteriū eſt ſufficiēs tenet̉ pͥmū ꝓpt̓memoriā pͥſtine frat̓nitatꝭ. ar. in. l. ẜuos. C. de q̄ſtio. aut 2ª tm̄ eſt ſufficiēs ⁊ illud tenet̉ ar. in. c.paſce. lxxxvi. di. aut neutꝝ. eſt ſufficiēs. ⁊ tenet̉ꝓuidere ep̄s ꝗ hꝫ ꝓuidere oībꝰ indigētibꝰ nonvalētibꝰ ſibi q̄rere victū. lxxxij. di. in. §. i. ⁊. c. ij.¶ O conuerſione coniugatorum. ℟ica.¶ Supͣ viſuꝫ eſt de regl̓aribꝰ in gnͣe. ſꝫ qꝛ cōiugati qn̄qꝫ intrāt moaſteriū ⁊ dubitari poſſet deeoꝝ īgreſſu. Iō ad clariorē doctrinā auctor poſuit ſpēalē rubricā. de maͣ hr̄. xxxiij. q. v. ⁊. xxvijq. ij. c. ſūt o. cū. ix. c. ſe. ⁊ ꝯuenit. jͣ. de rap. c. pe.Retere a xe vxSi viroris licētia ꝓfitet̉ vxor ip̄a ſuſpecta nec ꝯtinētiā vouet necreligionē ingredit̉ ep̄s vxoriviruꝫ reſtituet. hͦ. d. iuxͣ lr̄amnaͣ hꝫ varios intellectꝰ vt. jͣ. videbimꝰ. Cōis diuiſio. 2ª ibi dicimꝰ. ¶ Noͣ pͦ ꝙ ꝓfeſſio fit ſacerdotibꝰ ⁊ mōachis pn̄tibꝰ. dic̄ tn̄ meliꝰ ꝙ h̓ recitatur factū vel ſolēnitas facti. ſꝫ de iure ad ſb̓aꝫ ꝓfeſſiōis hͦ nō eſt neceſſariū. ſꝫ ſatꝭ eſt ꝙ recipiat̉ ꝓfeſſio ab hn̄te ptātē incorporādi religiōi. vt in. c.ad apl̓icā. sͣ. ti. ꝓx. ⁊ noͣ. in. c. porrecctū. eo. ti.Nō 2º. ibi ignorāte ep̄o. ar. ꝙ ꝯiunx nō dꝫ int̓rereligionē ignorātē ep̄o. rō qꝛ cū ex hͦ ꝯtīgat mr̄i
monij qͦ ad thorū ſeꝑatio nō dꝫ hͦ fieri cū ſit ſacͣmētū in eccl̓ia dei ſine licētia ep̄i ꝗ in hͦ eſt vicarius xp̄i xxxiij. q. v. c. mulier. ſi tn̄ hͦ fiat ſine licentia ep̄i ꝗ in hͦ eſt vicariꝰ dei tꝫ ingreſſus vt clareꝓbat̉ in fi. lr̄e ⁊ tenēt doc. ſeꝗt̉ etiā Frede. ꝯſil̓.xxxvi. ⁊ vide glo. noͣ. xxvij. q. ij. c. ſi vir ⁊ vxor.No ꝙ ſola mulieris licētia nō ſufficit vt maritꝰintret religionē. ſꝫ oꝫ vt ip̄a voueat ꝯtinētiā veletiā intret religionē ⁊ dic vt. jͣ. latiꝰ dicā ¶ In gl̓fi. ibi ſꝫ tene pͥmum vult gͦ glo. ꝙ ſola vxoris licētia nō ſufficiat vt teneat ꝓfeſſio mariti. ego putarē ꝙ vbi vxor fuiſſet certificata ſeu fuiſſꝫ iurisꝯſcia qꝛ tūc dādo licētiā tacite vr̄ vouere ꝯtinētiā. ⁊ ſic nō reuocaret̉ ingreſſus mariti. rō qꝛ ꝙvult vnū vr̄ velle om̄e id ꝑ qd̓ ꝑuenit̉ ad illud. cprudētiā. de offi. dele. ⁊. l. ad rē mobilē. ⁊. l. ad legatū. ff. de ꝓcu. facit. c. vidua. sͣ. ti. ꝓx. ſꝫ ingreſſus mariti nō pōt irreuocabilit̓ fieri niſi vxor voueat ꝯtinētiā. c. cū ſis. jͣ. eo. gͦ dādo licētiā marito ingrediēdi vr̄ vouere ꝯtinētiā ⁊ ad hͦ alle. gl̓.in. c. ſeriatim. xxxij. di. ⁊. c. ꝗ vxorē. xxxiij. q. v.⁊ multū bn̄ facit tex. ille facit etiā in ar. c. veniēsjͣ. eo. ꝓcedit gͦ iſte tex. vbi vxor erat iſtiꝰ iuris inſcia. ⁊ pōt argui ꝑ iſtū tex. ꝙ in hͦ caſu excuſatmulierē ignorantia iuris ⁊ vt plene habeat̉ maͣiſtiꝰ. c. q̄ ſatꝭ eſt intricata diſtingue capiēdo v̓baIo. an. ⁊ Cal. in. c. ex ꝑte. jͣ. eo. gn̓alit̓ querit̉ an⁊ qn̄ ꝯiuges vel eoꝝ alter pn̄t intrare religionēvel ꝓmoueri ad ordines vel aliter vouere ⁊ dicaut enī mr̄imoniū nō eſt ꝯſūmatū aūt ſic. pͦ caſuaūt alter ꝯiugū vult intrare religionē ꝓfitendo⁊ pōt etiā inuita vxore vt ꝓbat̉ in. c. veꝝ. ⁊. c. expublico. jͣ. eo. aut vult vouere cōtinētiā ſeu intrare monaſterium ⁊ non ꝓfiteri ⁊ non pōt intrare inuita coniuge. vt. d. c. ex publico. ⁊ in. c. vnaſola. xxxiij. q. v. aut vult ad ſacros ordines promoueri ⁊ cōit̓ tenet̉ ꝙ nō pōt inuita cōiuge. vn̄in hͦ caſu magis defert̉ religioni qͣꝫ ordini qꝛ ꝑingreſſuꝫ religionis ſoluit̉ mr̄imoniū nō ꝯſūmatū. nō aūt ſic ꝑ ſuſceptōeꝫ ſacri ordīs qꝛ nō eſt aiure approbatū. no glo. jͣ. de voto. c. i. li. vi. videqd̓ habet̉ in exͣuagā. Io. xxij. que incipit antiqͣ.Si vero mr̄imoniū eſt cōſūmatum ⁊ tūc aut volunt vouere cōtinentiam ſtatu nō mutato ⁊ pn̄t⁊ talia mr̄imonia dicunt̉ ſanctiora. qꝛ meliꝰ pn̄tvacare or̄onibꝰ ⁊ cōtemplationibus diuinis ceſſando a carnali coniunctōne. vt in. c. quod deopari. xxxiij. q. v. facit quod noͣ. in. c. cariſſimus.jͣ. eo. Aut alter tm̄ vult vouere ⁊ pōt in ſui p̄iudiciū nō aūt in p̄iudiciū ꝯiugis. vn̄ nō pōt exigere debitū. ſꝫ tenet̉ reddere facit. c. ꝗdā. jͣ. eo. ⁊ ſialter conſenſit alteri nō obligat̉ ꝯſentiēs ẜm Inno. h̓ quo minus poſſit exigere niſi etiā ipſe voueret. nā ſi ambo vouerint nō tenētur ampliusalter alteri reddere debitū. vt ī. d. c. qd̓ deo parinoͣ. in. c. cariſſimus. jͣ. eo. Aut volūt mutare ſtatum ⁊ hͦ poteſt contingere multipliciter. aut maritus vult eſſe ep̄us ⁊ tunc requiritur ꝙ vxor intret monaſterium etiam ſi non ſit ſuſpecta de