teneat̉ petere licētiā ab aliqͦ. nā d̓ ſignificato hꝰverbi libere ē. vt nō reꝗͥrat̉ alicuiꝰ licētia. vt noͣ.ī. c. lꝫ ep̄s. de p̄bē. li. vi. ⁊ in. c. de multa. eo. ti. adhͦ tene m̄ti iſtū tex. ꝗ nō ſolet ad hͦ allegari gͦ nōpōt dici nouitiꝰ fugitiuꝰ ſi receſſit a monaſterioſine licentia abbatis dūmodo nihil abſtulerit amonaſterio. Caſus excepti ſūt qͣtuor. primusſi ꝓfeſſionē fecerit īfra ānū. hūc tn̄ caſuꝫ diſtingue ꝓut hr̄ ī. c. cōſtōneꝫ. §. i. ⁊. c. noͣ ſolū. e. ti. li.vi. 4ꝰ ē ſi infra annū ſuſcepit hītū ꝓfeſſoruꝫ. vti. d. c. cōſtōneꝫ. Yꝰ caſus ē ſi euident̓ apparuiteū abſolute voluiſſe vitā mutare. ⁊ intellige hūccaſū ꝓut plene dixi. sͣ. eo. ī. c. ꝯſulti. 4ꝰ caſuscolligit̉ a ꝯͣrio ſēſu vt poſt ānnū nō poſſit rediread ſeculū. iſte caſus ꝓcedit ītelligēdo qn̄ hītusnouitij nō eēt patent̓ diſtinctus ab hītu ꝓfeſſi.nā ſi eēt patent̉ diſtīctꝰ p̄t redire ad ſeculū ēt pꝰānū. vt dixi. sͣ. c. ꝓx. ¶ Itē noͣ vale̓ cōſuetudinē vt hītꝰ nouitij nō diſtīgͣuat̉ ab hītu ꝓfeſſoꝝex qͦ colligi pōt ꝙ iuſte pōt nouitio dari hītusreligionis. ¶ Ultīo noͣ ꝙ vbi nō ē diſtīctō hītꝰdebēt bn̄dici veſtes q̄ dant̉ ꝓfeſſis nō āt ille q̄dant̉ nouitijs. In gl. i. ibi. jͣ. ānū dic̄ latiꝰ d̓ iſtohītu an̄ ⁊ qn̄ obliget. vt. sͣ. dixi ī. c. p̄cedēti. ¶ Etī fi. gl. tene hāc opi. vltimā q̄ ē hodie approbataꝑ. c. bn̄ficiū. jͣ. eo. li. vi. ⁊ ſatꝭ glo. ponit diuerſitatē int̓ mr̄imonium carnale ⁊ ſpūale. nā in carnali nō pōt ꝗs ẜuire ꝑ alium merito ſtatuit̉ t̓minꝰbreuior. vt ī. c. ex publico. jͣ. ti. ꝓx. ſꝫ ī ſpūali poteſt ꝗs ẜuire ꝑ ſb̓ſtitutos iō dꝫ auferri bn̄ficiuꝫāni īdultū a iure. ¶ Sꝫ q̄rit h̓ Hoſti. ꝗd de alijsbonis pōe ꝙ aliqͣ donauit vel legauit an̄ īgreſſū nūꝗd illa bona recipiet ſi īfra ānū egrediat̉.℟endet ꝙ ſi fec̄ ꝓteſtatōem ꝙ intēdebat ꝓbareregulā recuꝑat illa bona qꝛ dr̄ donaſſe cā mortꝭ⁊ ſic cā nō ſb̓ſecuta recuꝑat bona. ar. in. l. mortꝭcā. ff. d̓ dona. cā mor. facit. l. nō oīs. ff. ſi cer. pe.Si v̓o non fecit ꝓteſtationem nō ē querenduꝫde recuꝑatōe qꝛ p̄ſumit̉ ꝙ abſolutē voluit vitāmutare exqno pͥus diſpoſuit d̓ bonis ⁊ hec noͣ.¶ In glo. in v̓. euident̓. ibi dicat vel faciat noͣ.gl. ⁊ idem vult h̓ Inno. dicēs ꝙ ſi iſte fuit ꝯfeſſus vel nūc cōfitetur ꝙ aſſumpſit vel aſſumerevellet hītum nouitioꝝ aīo mutādi vitaꝫ ſufficithoc. idē dic̄ ſi fecit pͥus teſtm̄ vel donatōnes. vtsͣ. dixi. vel reſignauit bn̄ficiū ſuū vel qd̓ ſimile.¶ E re ligioſi. ncugituiReligioanuatiꝫ ſūt reꝗͥrendi ⁊ cogendi vt admonaſteriū reuertant̉. h. d. diuidit̉. pͦ ponit̉ cōſtitutōis cā. 2º. ꝯſtitutō ſb̓ mittit̉. ibi ſtatuimꝰ. q̄duo facit. pͦ ꝓuidet circa eiectos ⁊ fugitiuos. 2º.circa īobediētes. ibi ſi v̓o. ¶ Noͣ pͦ ꝙ religioſifaciūt capl̓a gn̄alia ſeu ꝓuītialia. qd̓ ītellige ẜmid qd̓ hr̄ ī. c. ī ſingul̓. jͣ. de ſta. rl̓a. ⁊ ī tali caſu cōſtituunt̉ aliꝗ p̄ſides de ꝗbꝰ loꝗt̉ iſta lr̄a. ¶ Nōꝙ huiuſmōi p̄ſidētes hn̄t ptātē excōicandi.¶ Noͣ 3º. ꝙ abbas gnͣalis ſiue prior generalishꝫ ptātē excōicandi tam abbates qͣꝫ inferiores
totiꝰ ordinis ⁊ intelligit̉ lr̄a ẜꝫ ꝯſuetudineꝫ ſenſtatuta quorūdā religioſoꝝ ꝗ ab oliꝫ vniuerūtſe faciēdo vnū caput ſuꝑ totā religionem. vt eſtvide̓ ī cirſterciēſibꝰ ⁊ cartuſiēſibꝰ. ſꝫ de iure cōiqd̓libet mōaſteriū hꝫ regimē de ꝑ ſe nec abbasſb̓ijcit̉ alt̓i abbati. ſꝫ ep̄o loci. xviij. q. ij. abbates⁊. c. monaſteria. Itē noͣ vnum hodie ꝓuiſum ꝑhāc ꝯſtōeꝫ ꝯͣ vel ſupͣ rl̓am religioſoꝝ. nā in certo caſu fugitiui ⁊ eiecti nō debēt recipi āplius īeiſdē monaſterijs. pone exēplū ī ordine ſcī bn̄dicti. nā ter fugiēs nō ē ampliꝰ recipiendꝰ ſꝫ iſtetex. ꝓuidet ne hēat occaſionem vagādi ꝙ recipiat̉ ī ꝓp̓o monaſterio nō tn̄ ꝙ viuat cū alijs. ſꝫſtabit in arto loco vt ī ergaſtulo ſeu ī arta camera. ¶ Ultīo noͣ ꝙ abbas pōt excōicare monachū ⁊ qd̓ plꝰ ē pōt facē denunciare excōicatumab eccl̓iaꝝ p̄latꝭ ſi ē fugitiuꝰ ⁊ remanet exͣ monaſteriū. ſꝫ qꝛ h̓ fit mētio de fugitiuis ⁊ eiectis. ꝗsdicat̉ fugitiuus. So. dic h̓ ẜm Io. an. fugitiuuꝫeē ꝗ morat̉ exͣ mōaſteriuꝫ ⁊ celat ſe ſuo abbati.ꝓ hͦ. l. ꝗd ſit fugitiuꝰ. ff. de edi. edic. ⁊ dic vltͣ eūꝙ eoip̄o ꝙ religioſus recedit a mōaſterio. ⁊ nōē ſb̓ obidiētia p̄lati ē apoſtata. noͣ. Inn. in. c. fi.de renū. Quid āt ſi ītrat aliud monaſteriū. dicvt noͣ. ī. c. ex ꝑte. ⁊ tēp. or. ⁊. c. iohāncs. sͣ. e. Eiectus v̓o dr̄ ꝗ a ſuo ſuꝑiore fuit eiectꝰ a monaſterio culpa ſua forte exigēte. ¶ 2º. q̄rit̉ ꝗd ſi fugivel eiectꝰ acꝗd acquirit exͣ monaſteriū. dic r̄ſpectu fugitiui ꝙ aut nō mutat ſtatū. ⁊ tunc acꝗritmonaſterio. vn̄ abbas pōt eū vēdicare cū oībꝰacꝗſitꝭ ſicut ẜuus acꝗrit dn̄o. vt ē caſus ī. d. c. abbates. vide Inn. ī. c. cū oliꝫ. jͣ. de p̓uil̓. fac̄. l. i. etl. poſſideri. ff. de acꝗ. poſſ. Aut mutat ſtatū et hͦpōt dupl̓r ꝯtinge̓ aūt ꝓmouetur ad eccleſiā ſecularē aūt ītrat aliud monaſteriū. pͦ cāu ea q̄ acꝗrit ītuitu eccleſie cedūt eccl̓ie. vt ī. c. cū ī officijs.de teſta. ⁊ ī. c. relatū. e. ti. Aut acꝗrit intuitu ꝑſone ⁊ acꝗrit monaſterio. qꝛ remāſit mōachꝰ ſuimonaſterij. exqͦ non fuit legitīe ꝓmotꝰ ad eccleſiā ſecularē. ſecꝰ dic ſi fuiſſet legitime ꝓmotꝰ. nātunc nullā hꝫ cōionē cū monaſterio. xvi. q. i. c.ne ꝓ cuiuſlibet. ſꝫ acꝗrit ipſi eccleſie ſeculari adquā legitīe fuit ꝓmotus. xviij. q. i. c. i. Aut dubitat̉ vtꝝ acꝗſluit intuitu ꝑſone aut eccl̓ie. ⁊ tuncrecurrēdū ē ad cōiecturas vtꝝ habuerit a ꝓpinquo aut ab exͣneo. vt ī. c. requiſiſti. d̓ teſta. ſi vero intrauit aliud monaſteriū ⁊ tunc aūt minꝰ legitime. ⁊ reuocatur cuꝫ oībus acꝗſitis. vt in. c.iohannes. sͣ. eo. aut tranſiuit legitime ⁊ ea q̄ acquirit ante ingreſſū ſecundi monaſterij ceduntpͦ monaſterio qꝛ an̄ īgreſſū ſecūdi remāſit mōachus pͥmi monaſterij. ar. xxi. q. ij. ſi quis iā. qd̓procedit ẜm docto. etiam ſi habuiſſet licentiamintrandi aliud monaſterium. quod nota. ſedpoſt ingreſſum ſecundi acquiritur ſecundo monaſterio. ar. in dicto. c. ſi quis iam. et dcō. c. i.Circa eiectos vero dic vt noͣ. in. c. i. jͣ. de lāgui.⁊ ī. d. c. abbates. xviij. ꝗ. ij. vide quod dixi in. c.ſicut nobis. ſupra eo. ¶ Sed quero circa p̄dcā