olim de arbi. ꝑ hͦ infert̉ ꝙ vacāte monaſterio nōpōt. c. aliquē recipere in monachū ꝓut in ſil̓i dr̄in collatōe bn̄ficioꝝ expectāte ad ep̄m. vt in. c.vnico. ne ſe. va. li. vi. iūcto. c. fi.Icut NoblS efecicia inQui ꝓfeſſiolauſtro nūqͣꝫ ꝑmāſerit. ſꝫ in ſeculo ⁊ſuis bonis vſus fuerit ad obẜuātiā regularē cōpellit̉ hͦ. d. pͦ conſultatio. 2º. rn̄ſio. ¶ Noͣ pͦ ibi nimia egritudine. ꝙ morbꝰ qͣꝫtūcūqꝫ validꝰ n̄ impedit obligatōeꝫ ꝓfeſſiōis. Idē dic in mr̄ioniocarnali. nā qͣꝫtūcūꝙ ꝗs teneat̉ egritudine ſemꝑpōt mr̄imoniū ꝯͣhere de qͦ vide qōeꝫ quā ponit. an. in rl̓a ſine culpa. de regꝭ. iu. li. vi. in mer.¶ No 2º. ꝙ nō eſt de ſb̓a vt ꝗs ꝓfiteat̉ in monaſterio. vn̄ in lecto ⁊ in domo ꝓpͥa pōt ꝗs effici religioſus vt h̓. ⁊ in. c. porrectū. sͣ. e. ¶ Noͣ 3º. ręligioſuꝫ nō poſſe p̄ſcribi ꝯͣ bonū obediētie. qꝛ ſꝑeſt in mala fide facit. l. i. C. de ſer. fu. ⁊. c. fi. jͣ. eo.Sꝫ q̄ro an̄ ſolꝰ habitꝰ h̓ ſufficeret ad ꝯſtituēdūaliquē religioſū. So. lr̄a iſta vr̄ aliqͣꝫtulū diuerſa. nā in ꝯſultatōe fit ſolū mētio de ſuſceptōe habitꝰ. ſꝫ in rn̄ſione papa vr̄ reꝗͥrere ꝓfeſſionē. ſeddic ꝙ ſi habitꝰ fuerit ꝓfeſſoꝝ tūc ſufficit ſine profeſſione. vt in. c. ad nr̄aꝫ. sͣ. eo. ſi fuerit nouitioꝝvel diſtinctꝰ. tūc reꝗrit̉ ꝓfeſſio ⁊ qꝛ forte pape n̄ꝯſtitit de qͣlitatē habitꝰ. iō rn̄det reꝗͥrēdo ꝓfeſſionē. ſꝫ intell̓e tacitaꝫ vel exp̄ſſam ⁊ ſic intelligedicta doc. h̓. ¶ In glo. i. in fi. noͣ finem glo. bn̄qꝛ timor mortꝭ anime nō excuſat nec dat cauſaꝫretractādi actū. ſecus in timore mortꝭ corꝑis. rōdiuerſitatꝭ eſt qꝛ timor mortꝭ anime nōnūqͣꝫ incutit̉ a deo. vt ꝗs ducat̉ ad ꝯuerſionē ⁊ ſic talis timor eſt appetēdꝰ. xvi. q. i. in. c. reuertimini. ſꝫ timor mortꝭ corꝑis fit ab hoīe ⁊ talis timor eſt fugiēdꝰ tanqͣꝫ violentꝰ ⁊ iniuſtꝰ. At cū q̄rit̉ nunꝗdtimor mortis excuſet ſic diſtingue poſt doc. auteſt timor mortꝭ naͣlis aut accidētalis. pͥmo caſunō excuſat exemplum in grauiter infirmo vt h̓2º. caſu ſubdiſtinguo. aut eſt mors accidentaliscaſualis. aut eſt violenta. exemplū primi caſusin timente periculū naufragij vel incēdij vel hoſtiū ⁊ iſte timor nō impedit actū neqꝫ inualidatꝓfeſſionē ꝑ rōeꝫ ſupͣdictā. nā deꝰ aliqn̄ incutit talē timorē vt hō ꝯuertat̉. ¶ In 2º. caſu pone exēplū in eo ꝗ timet mortē violētā ſibi īminētē ab īiquo hoīe. nā ſi ꝓpt̓ talē timorē ꝗs ingredit̉ religionē n̄ tꝫ ingreſſus exqͦ fec̄ vt euaderet mortēviolttā. nā deꝰ reſpicit cor ⁊ vult volūtariū militē. ⁊ ita loꝗt̉. c. i. qd̓ me. cā. ⁊ p̄dc̄a potes adduce̓gnͣal̓r ad validitatē vl̓ inualiditatē cuiuſlꝫ voti.In gl̓. iii. in fi. de hͦ vide qd̓ pleniꝰ noͣ. in. c. vnicode lāgui. ꝑ Inno. in. c. cū olim. el. ij. de p̓uil̓. ꝑ archi. xviij. q. ij. abbates. ⁊ ꝑ Uin. h̓ ꝗ tꝫ ꝯͣ hāc glodicēs ꝙ negligētia abbatꝭ n̄ dꝫ obeſſe mōaſteriovn̄ mōaſteriū poterit bona illiꝰ vēdicare qd̓ ſatꝭplꝫ. ⁊ dic vt pleniꝰ noͣ. in locꝭ p̄al. ¶ In glo. in. v̓tāto tꝑe. no ex gl̓. qd̓ dixi in 3º. nobili .ſ. ꝙ ꝯͣ obediētiā nō currit p̄ſcriptio qꝛ tāto ſunt grauiora.
e Ic El. oris vite ad religiōeꝫ mn̄ſirePōt religioſus zelo ſanctiſtrictiorē petita pͥus licentia p̄lati ſui lꝫnō obtēta etꝭ ſi pͥᵐ mōaſteriū ſit p̓uilegiatū ꝙ deillo ad aliud etiā artiꝰ trāſire nō poſſit hͦ. d. vſqꝫad fi. ⁊ eſt caſus noͣ. ⁊ qͦtidie allegat̉. Diuidit̉ pͥncipalit̓ in duas ꝑtes. In pͥma exordium ex qͦ 2º.ſc̄m diffinit. ibi cū gͦ pͥª fac̄ ꝗnqꝫ. nā pͦ pōit formāp̓uilegij. 2º. ip̄iꝰ int̓pretatōeꝫ ⁊ interp̄tatōis cāmibi qꝛ tn̄. 3º. illā fortificat ibi cū etiā. 4º. illā reaſſumēdo ſpecificat ibi qͦ circa. 5º. ſpecificatōeꝫ det̓minat ibi illa. ¶ Nō pͥmo ꝙ vbi p̓uilegium iuridiuino ſeu inſpirationi diuine in aliquo poſſit p̄iudicare eſt ſtrictiſſime intelligendū. vn̄ non debemꝰ interpretari etiā vt aliꝗd operet̉ ſi non pōtillud oꝑari ſine derogatōe iuris diuini ſeu libertatis ſpūs. qd̓ eſt valde noͣ. nā iſtud p̓uilegiū deqͦ h̓ parū ⁊ nihil oꝑat̉. ſꝫ qꝛ ſolet plus timeri ⁊cͣ.jͣ. de hereti. aduerſus. ¶ No 2º. int̓pretatōemad auctoritatem apl̓i vt ꝗſqꝫ debet eſſe cōtētusea vocatōe qͣ vocatꝰ eſt. dꝫ intelligi niſi inſtinctuſpūs ſancti ad ſanctiorē vitam inducat̉. Noͣ 3º.aliā auctoritatē apl̓i ꝙ vbi ſpūs dei eſt ibi libertas ⁊ ꝙ lex nō eſt impoſita iuſto. ſꝫ aduerte nonenī intell̓as iuſtū nō eē ſb̓ ſuꝑiori ſuo. nā ꝗlibetqͣꝫtūcūqꝫ ſanctꝰ recognoſcit in hͦ ſecl̓o ſuꝑioreꝫ.lꝫ ſuꝑioris ptās ſit ligata reſpc̄u iuſti. eſt gͦ iuſtꝰliber a lege peccati nō aūt liber a ptāte ſuꝑiorisita noͣnter determinat glo. in cle. ad nr̄am. de hereti. vbi latius vide ⁊ tenebis mēti illaꝫ glo. ⁊ vide Inno. in. c. paſtoralis. poſt pͥn. de offi. or.Nō 4º. duo requiri ad hͦ vt religioſus licite poſſit trāſire ad aliam religionē. pͥmo vt 2ª religioſit ſtrictior ¶ 2º. vt non tranſeat ex temeritateaut ex leuitate. ſed zelo ſanctioris vite. non gͦ lꝫin odium primi prelati tranſire ad religionē alterius ſtrictioreꝫ. ¶ ꝯͣº. extrinſecus requirit̉ vtpetat licētiam tranſeūdi a prelato ſuo. ¶ Noͣ 5º.duplicē eſſe legem. quedam vero dr̄ pͥuata altera publica. lex pͥuata dr̄ ſpēalis īſpiratōe diuinia⁊ dicit̉ priuata quia non cuilibet accidit. lex vero publica eſt ius cōe qd̓ omnibꝰ patet. lex aūtpͥuata tanqͣꝫ dignior prefert̉ cōi de quo vide pulchrū tex. in. c. due ſunt. xix. q. ij. ¶ Nō bͦ. ꝙ vbidubitatur an ſecunda religio ſit ſtrictior vel anex temeritatate fiat tranſitus non ſtatur verbovolētꝭ trāſire nec p̄lati denegantis. ſed ſuꝑiorisiudiciū eſt requirendum ⁊ dicit Inno. illū hͦ caſu eſſe ſuperiorē ad quem appellaret̉ ſi iſte religioſus gͣuaret̉ qd̓ noͣ. nō enim ẜm eū dꝫ ꝓpͥus pͥlatus eſſe iudex in cauſa ſua. ⁊ noͣ bn̄ ex hͦ dictoꝙ vbi orit̉ ꝯtentio inter religioſum ⁊ ſuperiorēſuū nō debet eſſe ſuꝑior iudex in cauſaʳ ſua. ſeddebet adiri ſuꝑior immediatus. ⁊ noͣ qd̓ dr̄ cauſa p̄lati. lꝫ eū cōtingat rōe ſuꝑioritatis. facit ad hͦglo. noͣ. in. c. ſtatutū. in prin. de reſcrip. li. vi. quedicit ꝙ licet alias iudex poſſit inter ꝑtes ꝯgnoſcere an ſua ſit iuriſdictio. tn̄ ſi iudex ꝑtinacit̓ defendit ſuam iuriſdictionem videtur ſuſpectꝰ vt
x 3