De regularibus.

Inno. ponit hic duas opi. pͥma vt diſtinguat̉ inter diſcrętū ⁊ īdiſcretū vt diſcretus ꝯpellat̉ qꝛpotuit hoc cogitare euenire poſſe ar. ī. l. ſi quisdomū. ff. loca. ſꝫ īdiſcretus puta puer vl̓ muliernō ꝯpellit̉ ibi eſſe. ſꝫ poterit intrare religionemlaxiorē ẜm ꝙ erat illa quā ītrauit tꝑe īgreſſꝰ ar.hic. ¶ Scd̓a opi. q̄ vr̄ placere Inn. ē vt ꝯpellatur ibi eē nō diſtinguēdo īter diſcretū ⁊ īdiſcretū mouet̉ .n. tali rōe. aut .n. a principio intrauitdei inſtinctu. ⁊ nō debet poſſe allegare ꝙ nō vl̓tobẜuare regulā reformatā. aut dicit ſe ītraſſe n̄bono aīo. ſꝫ vt viueret ẜm regulā vigentē ibi ⁊nō debꝫ audiri tāqͣꝫ allegās turpitudinē ſuā ar.ī. c. int̓ dilectos. de fi. īſtru. fatet̉ tamē ꝙ ſi ē ita d̓licatus ꝙ nō pōt ẜuare regulā reformatā ꝙ permittit̉ ītrare regulā laxiorē ar. h̓ ⁊ ī. c. ſignificatū. jͣ. e. ⁊ de hac maͣ vide ꝑ Hoſti. in ſūma. ī ti. devoto. ī. §. vtꝝ. ⁊. §. ꝑ quē. ī v̓. ꝙ ſi. vbi ꝯcludit ꝙſi ingrediēs erat iuriſperitus ꝯpellit̉ ibi eē. qꝛ p̄ſumit̉ ſciuiſſe qͣlitatē regule antiꝗtus īſtitute.Aut nō erat iuriſꝑitus ⁊ tunc ſi fuit ſibi regulalecta an̄ ꝓfeſſionē vl̓ poſtea ⁊ ipē noluit ſe obligare niſi ad obſeruādā regulā q̄ ibi vigebat ⁊ n̄ꝯpellit̉ ibi eē. ſꝫ poterit intrare laxiorē religionē. aūt nihil rn̄dit vel fuit ꝓfeſſus regulā ſimpl̓r⁊ tūc obligat̉ ad obẜuātiā regl̓e reformate niſivt dixi eēt īpotēs ad illiꝰ obẜuātiā. h̓ oīa vidēt̉ſane ꝓcedere quo ad eccl̓iam militātē q̄ nō iudicat de occultis. ſꝫ reſpcū dei ⁊ ſic ī foro penitentie puto aīaduertēdū ītētōem iſtius īgreſſi. naꝫvotū oīo debet eē volūtariū ī. c. licet. jͣ. de voto.⁊. xxxij. q. i. ītegritas. ideo ſi quis nō habuit animū ſe obligādi niſi reſpectu regule q̄ ibi obſeruabat̉ nō puto ꝙ apud deū ſit iſte obligatꝰ maxie qꝛ tria tm̄ ſunt ſb̓alia regule ſeu ꝓfeſſionis.vt in. c. cū ad monaſteriū. jͣ. de ſtatu. regu. reliqͣſūt accidētalia ⁊ ordīata ad finē illoꝝ triū vt noͣī. c. Ioh̓es. sͣ. e. vn̄ ſi ꝑ tātuꝫ tp̄us de cuiꝰ īitio n̄ē memoria aliqͣ accidētalia regule non fuerūt iniſto monaſterio ẜuata ſatis potuit īgrediēs cōgitare ꝙ ex aliqͣ cā illud ꝑuenerit cū iſta accidētalia poſſūt abeē ⁊ adeſſe ſtante religione ī illistribus ſb̓alibus. vnde ſaltī anͣqͣꝫ regl̓a reformetur ꝑ ſuꝑiorē illi ꝗ fuerunt īgreſſi tꝑe qͦ remiſſiꝰibi viuebat̉ nō vident̉ peccare. ⁊ ita ꝯſuluit do.meꝰ do. Car. vt dicā ī. c. cū ad monaſteriū p̄all̓.facit ad p̄d cā c. tua jͣ. de ſpon. ¶ Ultīo q̄ro circa p̄dcā nūꝗd maior ꝑs ꝯuētus poſſit reformare regulā antiꝗtus īſtitutā īuita minore ꝑte Innoͣ. dicit ꝙ ſic īmo plus ſentit .ſ. ꝙ maior ꝑs poſſit facere ſtatutū artādo ſingulos ad ſtrictioreꝫregulā qͣꝫ fuerit ātiꝗtꝰ īſtituta lꝫ .n. ẜm eū poſſitmaior ꝑs mutare religionē īuita minore ꝑte vtnoͣ. ī. c. pe. sͣ. qd̓ me. cā. nō tn̄ ſtāte religione pōt īdicere vitā auſteriorē. ⁊ d̓ hͦ 2º. vr̄ ml̓tū dubitae̓do. Pe. qꝛ hͨ auſteritas nouiter īdicta cōcernitillos de religiōe vt ſingulos ⁊ nō vt vniuerſos⁊ ſic nō vr̄ ꝙ ſtrictior modꝰ viuēdi pōt indici ꝑmaiorē ꝑtē īuita minore ꝑte. ſꝫ tu vide glo. ī rl̓aqd̓ oēs. de re. iur. li. vi. q̄ format qōeꝫ ī papa nū

ꝗd papa pōt indicere ſtrictiorē vitā religiōis qͣꝫeoꝝ regula exigat. ⁊ ꝯcludit ꝙ ſic cū nō pn̄t religioſi reſiſtere exqͦ ſemel eoꝝ volūtatē trāſtulerūt in ſuꝑiorē. ⁊ hͦ vr̄ ꝓbari ī. c. vnico. de ſta. reg.li. vi. vbi monialibus fuit īdictū vt nō poſſit aliquo caū exire clauſurā monaſterij qd̓ nō erat d̓regula. ⁊ idē poſſet hodie papa facere ī monachis lꝫ videat̉ duꝝ vt noͣ. Io. an. ī. c. Iohānessͣ. e. ſꝫ vide glo. ī conͣriū in. c. geſta. lxxiiij. di. puto opi. Inno. ſatis ꝓcedere. ⁊ plus exiſtimo ꝙſolus abbas hͦ poſſit ꝑ id qd̓ habet̉ ī regula. naꝫquātūcūqꝫ duꝝ p̄cipiat̉ ꝑ abbateꝫ nō valet monachus reſiſtere dūmō id ſit licitū ⁊ īplebile.In glo. fi. ī fi. noͣ gl. ⁊ vide qd̓ noͣ. ī. c. legē. liij. di.do. Anto. dicit in hͦ ſtandū cōſuetudini monachoꝝ ⁊ mādato regl̓e. ſed ego quātū potui ꝑcipere ex tenore regule nō eſt de ſb̓a vt ꝗs ꝓbꝫ regulā in hītu regulari ſꝫ in habitu ꝓprio vn̄ ſolū poſt ꝓfeſſionē mādatur īgreſſū īdui hītū regularē. cōſuetudo quorūdā religioſoꝝ habꝫ oppoſitū q̄ ſatis vr̄ laudabilis ⁊ obſeruāda vbi viget talis conſuetudo.MNC. ſit monachus aut ftrictiSi canonicꝰ regularisioris religionis. ⁊ manet monachꝰ autlaxioris ⁊ redire cōpellit̉. vel ad idē ſic. Canoīcus regularis pōt effici monachus ſi religio adquā traſit ē ſtrictior ſua. al̓s ſecus ⁊ eſt tex. no.Diuidit̉. nā pͦ narrat factū qd̓ 2º. diſtinguendodiffinit ibi id tue. ¶ Noͣ pͦ ex tex. ibi refugiantiūcto v̓. ꝑmittas. ꝙ religioſus fugiens a monaſterio ⁊ trāſiens ad aliud cā artioris vite nō cōpellit̉ redire ad primū monaſteriū. ⁊ ſic facit inar. ſīg. iſte tex. ꝙ licet a prīcipio debeat peti licētia ꝓprij p̄lati ſi tamē nō petit̉ ex hoc ſolū nō reuocat̉ ingreſſus ſecūdi monaſterij ⁊ neſcio alibiita exp̄ſſū tamē glo. noͣ. ī. c. mādamus. xix. q. iij.dixit ꝙ hͦ. c. in hoc ꝯtinet diſpēſationē ⁊ ꝓ hͦ v̓būꝑmittas ſꝫ de maͣ dic vt latius dicā in. c. licet. jͣ. e.¶ No ꝙ canonicus regularis nō pōt indiſtincte effici monachꝰ. oportet enī ꝙ cōcurrāt duovt teneat ingreſſus. pͦ ꝙ nō facit cā leuitatis. 2º.ꝙ monaſteriū ad qd̓ tranſit ſit artioris religiōisSꝫ ꝯͣ p̄dcā ⁊ ꝯͣ tex. oppo. nā vr̄ ꝙ ſemꝑ debeattenere ingreſſus ſecundi monaſterij cum conanici regulares inſeruiāt regule laxiori vt dicittex. c. qd̓ dei. de ſta. reg. So. dicit Inn. ꝙ ad validitatē īgreſſus nō debemus ꝯſiderare regulāantiquitus inſtitutam. ſed modum viuendi depreſenti. vnde ſi monaſterium 2ᵐ habet regulāſtrictiorem ab antiquo que tn̄ de pn̄ti ī multisnon ſeruat̉ nō eſt licitum tranſire de vno monaſterio quod habet regulam laxiorem bene ibi ẜuatam ad ſecūdū monaſterium vbi regula nonſeruatur. ⁊ pro hoc facit tex. hic dum dicit extitit. ⁊cͣ. oportet enī ꝙ monaſteriū ſecūdū exiſtatde preſenti in maiori obſeruantia quod ē v̓buꝫvalde noͣbile ⁊ multi in hoc decipiuntur aduertentes ſolum ad regulam vtriuſqꝫ monaſterijantiquitus inſtitutam ⁊ non ad modū viuendi