Itē cū hec obligatio q̄rat̉ deo ꝑ miniſteriū abbatis nō īpedit̉ ex ſimplici ꝓhibitōe ꝯſtitutōishūane. Cape īſtantiā in ꝓhibitōe mr̄imonij carnalis. nā ex ſimplici ꝓhibitōe nō īpedit̉ vinculūmr̄imonij. lꝫ ꝯͣhētes veniāt puniēdi ex tnͣſgreſſione p̄cepti cū ꝓhibitio nō hꝫ ꝑpetuā ꝓhibitionis cām. ſꝫ tꝑalē vt ꝓbat̉. jͣ. de ma. ꝯtra. ꝯͣ īter eccle. ꝑ to. ⁊ vide ad p̄dcā bo. glo. ī. c. tua de ſpon.duo. ⁊ ꝑ hoc pꝫ rn̄ſio ad. l. nō dubiū. C. de legi.⁊ ad regulā q̄ ꝯͣ ius. de reg. iur̄. li. vi. vel ſaltī tal̓ꝓfeſſio obligabit religioni ī genere vt ī ſil̓i obſuat̉ ī. c. nō ſolū. ⁊. c. cōſtitutionē. jͣ. e. ti. li. vi. ſꝫ pͥmū dictuꝫ plus placet. qꝛ ī mēdicātibꝰ cōſtituit̉ſpāle ī. d. c. nō ſolū. ⁊ ī odiū ꝯͣueniētiū ſtatuit ibipapa ꝙ receptus ad ꝓfeſſionē conͣ illā ꝓuiſionētātū obligat̉ religioni ī gnͣe. ſi gͦ nō ſic ꝓuidiſſetſuiſſet obligatus in ſpē.Si ciſterciēſis ſinePn eſt. iccua ſu abbat adaliud mōaſteriū trāſit ad ꝓpͥuꝫ monaſteriū regrēdi cogit̉. pͦ exordiū. 2º. mandatū ibivniuerſitati 3º. alid̓ mādatū ibi. ⁊ ſi hi ꝗ. ¶ Noͣpͦ ibi vniuerſitati. iūcta ſuꝑſcriptōe. ꝙ oēs p̄latialicuius ꝓuītie ꝯſtituūt vniuerſitatē. ⁊ facit hocꝓ natōnibus q̄ cōgregāt̉ ī cōcilio generali vt q̄libet natio dicat̉ cōſtituere uniuerſitatē. qd̓ al̓sdixi ꝙ ad inſtar uniuerſitatꝭ ualebat ꝗcꝗd maiorꝑs natōis faciebat. nā ſi ꝯſiderāt̉ ut ſinguli nonſufficeret maior ꝑs ut noͣ. ī. c. cū oēs. de cōſtitu.ſꝫ poſtmodū natōes oēs ſimul cōiūcte ꝯſtituūtvniuerſitatē vl̓eꝫ vl̓ gn̓alē totius eccl̓ie ſicut ī ſimili noͣ. Bar. ī. l. fi. ff. de colle. illi. hinc videmusꝙ p̄lati ꝓuītie cōgregāt̉. ⁊ cōſtituūt cōciliū ꝓuītiale vt ī. c. ſicut. jͣ. de accuſa. ⁊ vide qd̓ noͣ. Inn.ī. c. graue. de p̄hē. ¶ Nō 2º. ibi monachos velcōuerſos ꝙ ꝯuerſi differūt a monachis qͣꝫqͣꝫ cōuerſi ꝓfiteāt̉ regulā. differūt ēt ab oblatis vndeꝓprie oblatus dicit̉ ꝗ edificat ſe ⁊ ſua monaſterio habitu nō mutato. ꝯuerſi dicūt̉ ꝗ obtulerūtſe ⁊ ſua mutādo hītū. ſunt tamē ſeculares qꝛ nōꝓmouēt̉ ad ordines. monachi dicūt̉ illi ꝗ ⁊ habitū mutāt ⁊ ad ordines ꝓmouent̉ tn̄ olī monachi nō erāt clerici vt. ī. l. gn̓alit̓. C. de epiſ. ⁊ cle.canonizata. xvi. q. i. c. generalit̓ ⁊ vide ad p̄dictaqd̓ noͣ. Io. de ligna. ī cle. i. de deci. ¶ Iteꝫ noͣ ꝙmonachi ⁊ cōuerſi ſūt aſtricti monaſterio vbi ꝓfeſſionē fecerūt. ita ꝙ ſine licentia abbatꝭ illiꝰ monaſterij nō pn̄t ad alia monaſteria vl̓ eccl̓ias cōuolare. ⁊ vide glo. ſingu. xxvij. q. i. vt lex cōtinētie. q̄ dicit ꝙ iſti cōuerſi ⁊ oblati aſtrīgūt̉ monaſterio magis qͣꝫ monachi. vn̄ ēt cā artioris vitenō pn̄t trāſire ad alia monaſteria qͣꝫqͣꝫ petāt licētiā a ſuo ſuꝑiore. qꝛ efficiūt̉ quaſi ſerui monaſterij. qd̓ ſing. noͣ ⁊ dic vt ibi no. ¶ Ultīo noͣ ꝙp̄lati ad īſtantiā abbatū tenēt̉ cōpellere monachos vt redeāt ad ꝓpria monaſteria. pn̄t ergo īhͦ abbates īplorareʰ auxiliū p̄latoꝝ vn̄ vbicūqꝫmonachus vagat̉ pōt ꝑ ſuū abbatem vēdicari.xviij. q. ii. ī. c. abbates. ¶ Sꝫ q̄ro ꝓ declaratōelr̄e qualit̓ ſit intelligendūmonabi nō debeāt
recipi ꝑ ep̄atus ⁊cͣ. So. Inno. intellexit multūſtricte vt ēt ad hoſpitiū nō recipiāt̉ ſine licentiaſuoꝝ ſuꝑioꝝ qd̓ nō placet Hoſti. nec ceteris doctoribꝰ ꝑ iſtā lr̄am in fi. ibi celerit̓ ⁊cͣ. que vr̄ ſolūꝓhibere diuturnā morā. dic ergo ꝙ lr̄a debꝫ ītelligi ꝙ nō debēt recipi ad profeſſionē in alijsmonaſterijs vl̓ vt diu ibi moret̉ nec ēt ꝑ eccleſias ſeculares. nā religioſus nullū bn̄ficiū acceptare pōt ſine licētia ſui ſuꝑioris nec ſufficit ī hͦconſenſus ep̄i. lviij. di. c. i. ⁊. ij. īmo glo. mirabilisalibi tenuit ꝙ nec papatui pōt cōſentire. qꝛ vicedei habet abbatē ſuꝑ caput ſuū. ⁊ ſic nō hꝫ vellevel nolle ſꝫ eius volūtas depēdet a ſuꝑiore vt īc. ſi religioſus. ⁊. c. quorūdā. de elec. li. vi. ⁊ uidegl. p̄all̓. ī. c. qͣꝫ ſit. xviij. q. ii. vide et glo. ī. c. paſtoris. ij. q. vij. q̄ pōit caſū ſpālē vt ep̄s poſſit īuitoabbate aliquē monachū reciꝑere ī cubiculariuꝫqd̓ an̄ ſit veꝝ dic vt ibi noͣ. ¶ In glo. i. ibi nō reperit̉ ordo artior. vult gͦ glo. ꝙ ordo ciſterciēſiūſit artior alijs religionibus qd̓ nō placet Hoſtinā ordo ciſtercienſiū ē ſtrictior ⁊ idē dicit ī pleriſqꝫ alijs quos diſcrete tacere voluit Zhilip.dicit ēt ꝙ ordo minorū ē artior. ¶ Et ī fi. gl. noͣbene hāc glo. ī eo ꝙ vult. religioſū poſſe tranſire ad equalē religionē habita licētia ipius abbatis dūmō iuſta cā ſubſit. ⁊ idē tenet glo. in. c. cuꝫſingula. de p̄ben. li. vi. ſꝫ Inno. in. c. fi. de renun.dicit reꝗrēdā diſpēſatōem ep̄i ⁊ ẜm eū diſpenſatio ep̄i ſufficit ſi velit ꝗs tranſire ad equalē ſiuead laxiorē iuſta de cā. ⁊ noͣ hoc vltimū ⁊ idē tꝫ īc. ſignificatū. jͣ. eo. ⁊ facit ibi tex. in ar. idē firmatī. c. dilectus. sͣ. de tēpo. ord. ⁊ vide in hoc qd̓ noͣ.Io. an. ī. d. c. cū ſingula. ī nouella. Et cōcludēdomateriaꝫ pōt ſic diſtingui ꝙ aūt religioſus vulttranſire ad religionē ſtrictiorē. ⁊ ſufficit tūc petere licētiā ſui abbatis. de qͦ dic vt pleniꝰ le. ⁊ noͣ.ī. c. lꝫ. jͣ. e. aut vult trāſire ad religionē equaleꝫ ⁊ſunt opi. ſi ſine cā puto ꝙ nō poſſit ēt cuꝫ licētiaſui ep̄i. ſꝫ ſi ex cā placet mihi dictū huius gl. ar.huius tex. ⁊ ī. c. ſtatuimus. xix. q. vltīa. cautiꝰ eſſet tamē habere diſpēſatōeꝫ ep̄i aūt vult tranſie̓ad laxiorē. ⁊ ſi ſine cā ſolꝰ papa diſpēſat ẜm gl.d. c. cū ſingula. ſed puto ꝙ quo ad deū nō ſufficerꝫ licētia pape cā ceſſāte ar. eius qd̓ noͣ. gl. ī. c.nō ē. jͣ. de voto. ſi vero ſb̓eſtcā tenet Inn. vt. sͣ.dictū eſt ep̄m poſſe diſpenſare que opi. ſatis placet ar. c. non mediocriter. de cōſe. di. v. vbi Hieronymus dicit noͣ. illos peccare ꝗ neceſſaria corpori ꝓpter abſtinētiā detrahūt ⁊ dicit tales offerre rapinā in holocauſtū ꝙ aut ſomni penuriaaut egeſtate nimia aut ciborum penuria corpꝰmacerant plus debito. ⁊ ſic vbi religioſus ꝓpi̓debilitatem vel corporis cōplexionem non pōtpati auſteritatem illius religionis ad quam ſeprimo contulit licite diſpenſatur per epiſcopuꝫvt poſſit intrare religionem laxiorem facit. c. nōcogantur. xli. diſtinc. quanquam. do. An. hic dicat ꝙ ſi cā non exigit celeritateꝫ recurrendum ēad papā. ſed cā vrgente poterit ep̄s diſpenſareſꝫ pͥmū vt dixi plus placet. Alie glo. ſūt faciles.